องค์กรรัฐหลายแห่ง ยืนยันความสำคัญของ ‘ไทยพีบีเอส’ ในการทำหน้าที่สื่อ ‘อิสระ’ ไม่ว่าจะเป็นสำนักงบประมาณ สนง.เศรษฐกิจการคลัง กรมบัญชีกลาง กรมสรรพสามิต แม้แต่คณะกรรมการกฤษฎีกา แล้วทำไมรัฐบาลอนุทินยังพยายามเข้าไป ‘กุม’
จะเป็นด้วยความละโมภต่ออำนาจ อยากกินรวบประเทศต่อไปนานๆ อีกสัก ๘ ปีหรืออย่างไร จึงได้ให้ ศุภชัย ใจสมุทร เสนอร่างแก้ไขกฎหมายเกี่ยวกับองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพ เพื่อเข้าไปกำกับแหล่งเงินสนับสนุนองค์กรอิสระ เช่นไทยพีบีเอส
‘ลิซ่า’ ภคมน หนุนอนันต์ ในฐานะโฆษกคณะกรรมาธิการการพัฒนา การเมือง การสื่อสารมวลชน และการมีส่วนร่วมของประชาชน เปิดเผยความคืบหน้าการพิจารณาร่างแก้กฎหมาย Thai PBS เริ่มที่สำนักงานเศรษฐกิจการคลังให้ข้อมูลว่า
เงินรายได้ของไทยพีบีเอสจาก ‘ภาษีบาป’ เป็นเพียง “การ ‘เก็บเพิ่ม’ จากภาษีที่รัฐจัดเก็บอยู่แล้ว ไม่ได้ทำให้เม็ดเงินรายได้ของรัฐลดลง ด้านกรมสรรพสามิตแจ้งว่า “ตลอด ๑๐ ปีที่ผ่านมามีการนำส่งให้ไทยพีบีเอสในอัตราปีละ ๒,๐๐๐ ล้านบาทตามเพดาน”
ส่วนกรมบัญชีกลางกล่าวถึงการตรวจสอบว่า “ไทยพีบีเอสมีสถานะเป็นหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติวินัยการเงินการคลังของรัฐ พ.ศ. ๒๕๖๑ อยู่แล้ว” ดังนั้นการควบคุมและการตรวจสอบ ‘ภายใน’ อยู่ในมาตรฐานเดียวกับหน่วยงานรัฐอื่นๆ
การตรวจสอบจากภายนอกก็หลายชั้น ทั้ง สตง. คณะกรรมการนโยบาย และสภาผู้ชมผู้ฟังรายการ แล้วยัง “ยังต้องรายงานผลการดำเนินงานต่อคณะรัฐมนตรี สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภาทุกปี” ลิซ่าบอกว่าเหตุที่อ้างดึงเข้าไปอยู่ในระบบงบประมาณ
“เพื่อแก้ปัญหาวินัยการคลัง จึงยังไม่มีน้ำหนักพอ” ยิ่งกรรมการกฤษฎีกา ชี้หน้ารัฐบาลกลายๆ ว่า “การเปลี่ยนที่มาของเงินจึงไม่ใช่สิ่งที่กฎหมายบังคับ แต่เป็นทางเลือกทางการเมือง” เพราะมาตรา ๘๒ กม.วินัยการเงินฯ ให้ใช้ กม.ที่มีอยู่เก่าต่อไปได้
ไม่เท่านั้น รายได้ปีละ ๒ พันล้าน เท่าเดิมมาตั้งแต่ปี ๒๕๕๑ เกือบยี่สิบปีแล้ว ไม่มีการปรับอัตราเงินเฟ้อ ทั้งที่งบประมาณแผ่นดินปรับเพิ่มจาก ๑.๘ ล้านล้าน มาเป็น ๓.๗ ล้านล้านเวลานี้ ด้วยเงินที่มีค่าตามอัตราเฟ้อเหลือ ๑,๕๐๐ ล้านนี่ ไทยพีบีเอสยังยืนหยัด
ทำข่าวเชิงสืบสวนมาได้ ทั้งที่ “สื่อเชิงพาณิชย์แทบไม่ทำแล้ว ทั้งเรื่องปลาหมอคางดำ สารหนูในแม่น้ำกก และขบวนการแก๊งคอลเซ็นเตอร์...ผลิตรายการเด็ก สารคดี และบริการสำหรับผู้พิการ ในวันรัฐประหารปี ๒๕๕๗ ไทยพีบีเอสเป็นช่องเดียวที่ยังรายงานข่าวต่อ”
