วันเสาร์, พฤศจิกายน 21, 2569

เรานักเรียน ขอบคุณผู้เข้าร่วมทุกคนที่มาร่วมแสดงออก ร่วมส่งเสียง และยืนหยัดเคียงข้างกันด้วยความหวังและความตั้งใจ ขอบคุณที่มาร่วมกันส่งเสียง ขอบคุณที่ไม่ปล่อยให้ใครต้องยืนอยู่เพียงลำพัง และขอบคุณที่เชื่อว่าสิ่งที่ดีกว่าสามารถเกิดขึ้นได้


เรานักเรียน
7 hours ago
·
ขอบคุณทุกคนที่ร่วมเดินทางไปด้วยกัน

การชุมนุมในวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว และทุกคนกำลังเดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ

เราขอขอบคุณสื่อมวลชนทุกสำนักและพี่ ๆ นักข่าวทุกคนที่ให้ความสนใจ ติดตาม รายงานข่าว และเป็นกระบอกเสียงให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้

ขอบคุณผู้เข้าร่วมทุกคนที่มาร่วมแสดงออก ร่วมส่งเสียง และยืนหยัดเคียงข้างกันด้วยความหวังและความตั้งใจ

ขอบคุณแกนนำ ผู้ประสานงาน ทีมงานเบื้องหลัง อาสาสมัคร รวมถึงทุกคนที่มีส่วนร่วมในการจัดงาน ตั้งแต่การเตรียมการจนถึงการสิ้นสุดกิจกรรม ทั้งแรงกาย แรงใจ เวลา และความเสียสละของทุกคนมีความหมายอย่างยิ่ง

และที่สำคัญ ขอบคุณทุกคนที่ร่วมกันรักษาบรรยากาศของการชุมนุมให้เป็นไปด้วยความสงบ ดูแลซึ่งกันและกัน และเดินทางกลับอย่างปลอดภัย

วันนี้อาจเป็นเพียงจุดสิ้นสุดของกิจกรรมหนึ่ง แต่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของความหวังและการเดินทางของพวกเรา

ขอบคุณที่มาร่วมกันส่งเสียง ขอบคุณที่ไม่ปล่อยให้ใครต้องยืนอยู่เพียงลำพัง และขอบคุณที่เชื่อว่าสิ่งที่ดีกว่าสามารถเกิดขึ้นได้

ขอให้ทุกคนเดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ

https://www.facebook.com/photo/?fbid=122123448339505352&set=a.122104430481505352




"เลิกเถอะครับ ไอ้ประเภท เด็กจะไปรู้อะไร ถูกปั่น โดนหลอก มีคนอยู่ข้างหลัง บลา บลา บลา เขาไม่ได้โง่เหมือนพวกมึง...ไอ้เหี้ย" (เด็กโดนหลอก หรือผู้ใหญ่โดนหลอก มาตั้งแต่เด็ก?)



ทำไมหลายคนถึงชอบมองว่า "เด็กไม่รู้อะไร" หรือ "ถูกปั่น / ถูกหลอก"?

ตรรกะหรือวาทกรรมแบบนี้มักโผล่ขึ้นมาบ่อยเวลาเด็กหรือคนรุ่นใหม่ลุกขึ้นมาแสดงจุดยืน ความคิดเห็น หรือเคลื่อนไหวทางสังคมและการเมือง ซึ่งเบื้องหลังวิธีคิดแบบนี้มักมาจากหลายปัจจัยปนกัน:

กรอบคิดแบบลำดับชั้นอาวุโส (Ageism / Paternalism): ในสังคมที่ให้ค่ากับประสบการณ์หรืออายุ หลายคนเผลอผูกติด "ความเข้าใจโลก" เข้ากับ "จำนวนปีที่ผ่านโลกมา" จึงมองว่าคนที่อายุน้อยกว่ายังขาดประสบการณ์ตรง และน่าจะยังแยกแยะเรื่องซับซ้อนไม่ออก

กลไกปกป้องความเชื่อเดิม (Cognitive Dissonance): เวลาคนรุ่นใหม่พูดหรือทำสิ่งที่ท้าทายความเชื่อ ชุดคุณค่า หรือโครงสร้างที่ผู้ใหญ่คุ้นเคย การตีตราว่า "ถูกปั่น" หรือ "ถูกชักใย" เป็นทางลัดทางความคิดที่ง่ายกว่าการยอมรับว่าเด็กคิดเองได้จริง และอาจมีเหตุผลที่สมเหตุสมผลในมุมของพวกเขา

การลดทอนความชอบธรรมของผู้เห็นต่าง (Dismissal / Delegitimization): การบอกว่าใครสักคนเป็นแค่ "เครื่องมือ" หรือ "เบี้ยล่าง" ของคนอื่น คือวิธีทำให้ข้อเรียกร้องหรือความเห็นของคนกลุ่มนั้นดูไม่มีน้ำหนัก ไม่ต้องเข้าไปถกเถียงที่เนื้อหาสาระ

อคติจากความทรงจำหรือภาพจำในอดีต: บางคนอาจเคยเห็นหรือเคยอยู่ในบริบทที่คนอายุน้อยถูกใช้เป็นเครื่องมือในเกมอำนาจจริงๆ จึงเหมารวมว่าทุกการเคลื่อนไหวของคนรุ่นใหม่ต้องมี "คนบงการอยู่ข้างหลัง" เสมอ ทั้งที่ยุคข้อมูลข่าวสารเปิดกว้างทำให้คนรุ่นใหม่เข้าถึงข้อมูลและรวมตัวกันได้เองมากขึ้นมาก

ในทางกลับกัน อีกด้านหนึ่งก็มักโต้แย้งว่าคนรุ่นใหม่เติบโตมาในโลกที่ข้อมูลไหลเวียนเร็ว มีมุมมองต่ออนาคตของตัวเองโดยตรง และไม่ได้ขาดความสามารถในการคิดวิเคราะห์เพียงเพราะอายุน้อย การเหมารวมว่าเด็ก "ไม่รู้อะไร" จึงมักถูกมองว่าเป็นการดูถูกสติปัญญาและการรับรู้ของอีกฝ่ายมากกว่าการถกเถียงอย่างตรงไปตรงมา

วาทกรรมที่ชอบใช้

วาทกรรม "ผู้ใหญ่รู้ดี / เด็กยังไม่ประสา": สะท้อนโครงสร้างความสัมพันธ์เชิงอาวุโสและอุปถัมภ์ที่ฝังรากในสังคม เมื่อคนรุ่นใหม่เคลื่อนไหวหรือวิพากษ์วิจารณ์ มักถูกมองด้วยสายตาเชิงปกครองหรือดูแคลนมากกว่าการมองในฐานะผู้มีส่วนร่วมที่เท่าเทียม ดังที่สะท้อนในโพสต์ตัวอย่าง

วาทกรรม "มือที่สาม / ท่อน้ำเลี้ยง / คนอยู่เบื้องหลัง": เป็นชุดคำที่ใช้บ่อยในความขัดแย้งทางการเมืองไทยเพื่ออธิบายการรวมตัวหรือการแสดงออกของประชาชน โดยลดทอนความตระหนักรู้และความต้องการของคนในพื้นที่ให้กลายเป็นเพียง "ตัวแสดง" หรือ "ผู้รับจ้าง"
.....


ข่าวเด่นประเด็นร้อน
8 hours ago
·
เก็บตก บรรยากาศ #ม็อบเจนZ




https://www.facebook.com/reel/1144662981756700






#ม็อบเจนซี น้องเขาพูดถึงเรื่องภาษี ประกันสังคม การขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ การสนับสนุนการรวมตัวเป็นสหภาพแรงงาน พูดถึง การอภิวัฒน์ 2475 เหตุการณ์ 6 ตุลา 14 ตุลา นศ.ที่เข้าป่า คนเสื้อแดงทมี่สู้กับอำมาตย์ การกดขี่ของระบอบนายทุน ฯลฯ ผมเห็นอานนท์ รุ้ง ไมค์ เพนกวิน ฯลฯ บนเวที (มันใกล้ละ น้ำกำลังจะล้นแก้ว ปัจจัยต่างๆกำลังบรรจบกัน)

https://www.facebook.com/reel/1449846859979232



https://www.facebook.com/fuadi.pitsuwan/posts/10106359451040945




https://www.facebook.com/anthesonkan/posts/10165008772068500

(แปลไทย)

20 พฤศจิกายน 2026 (วันเด็กสากล) เครือข่ายนักเรียนและเยาวชน ซึ่งรวมถึงกลุ่มต่าง ๆ อาทิ “เครือข่ายนักเรียน” และ “เยาวชนไทยอิสระ” ได้จัดกิจกรรม “ม็อบ Gen Z” ขึ้นที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ภายใต้แนวคิด “ใส่หูแมวไล่หนู”

กลุ่มผู้ชุมนุมได้นำเสนอข้อเรียกร้องใน 3 ประเด็นหลัก ได้แก่:

ด้านการศึกษา: การจัดการศึกษาฟรีจนถึงระดับปริญญาตรีโดยไม่มีค่าใช้จ่ายแอบแฝง การยุติอำนาจนิยมในสถานศึกษา การจัดตั้งสหภาพนักเรียน และการคุ้มครองเสรีภาพในการแสดงออก

ด้านการเมืองและโครงสร้าง: การร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่โดยประชาชน การยกเลิกการเกณฑ์ทหารแบบบังคับ และการจัดสวัสดิการถ้วนหน้า

ด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม: การคัดค้านการผูกขาดด้านพลังงาน การคืนทรัพยากรให้แก่ชุมชนท้องถิ่น การรื้อถอนแนวคิดแบบชายเป็นใหญ่ และการต่อต้านการเลือกปฏิบัติที่มีต่อแรงงานข้ามชาติ

* **จุดยืนทางการเมือง:** ธีรภัทร ระดับแก้ว ตัวแทนกลุ่มผู้ชุมนุม ได้วิพากษ์วิจารณ์การทำงานของรัฐบาลและพรรคภูมิใจไทย พร้อมเรียกร้องให้ลาออกหากไม่สามารถแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้ ทั้งนี้ ผู้จัดงานย้ำว่าการเคลื่อนไหวนี้เป็นไปอย่างสันติและมีความเป็นอิสระ ไม่ขึ้นตรงต่อพรรคการเมืองใด ๆ

* **แนวโน้มในอนาคต:** กิจกรรมดังกล่าวประกอบไปด้วยการปราศรัยและการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ สำหรับความเป็นไปได้ในการยกระดับการชุมนุมในอนาคตนั้น ผู้จัดงานระบุว่าขึ้นอยู่กับระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนทั่วประเทศ




แม้จะเสนอตัวว่าเป็นการชุมนุมของคนรุ่นใหม่ “ม็อบเจนซี” แต่บีบีซีไทยสังเกตเห็นคนเจนอื่น ๆ ที่อายุมากกว่า 30 ปีขึ้นไปไม่น้อย พวกเขาบอกกับเราว่าแม้ตัวเองไม่ใช่ “เจนซี” แต่ก็อยากมาร่วมการชุมนุม

 
https://www.facebook.com/reel/2595800314217082

บีบีซีไทย - BBC Thai
3 hours ago
·
วันนี้ (20 พ.ย.) ตั้งแต่ช่วงบ่ายสามโมง กลุ่มผู้ชุมนุมหลายร้อยคนที่สื่อในไทยหลายสำนักเรียกว่า “ม็อบเจนซี” ได้มารวมตัวกันจัดกิจกรรมที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถ.ราชดำเนินกลาง
.
การชุมนุมครั้งนี้จัดขึ้นโดย เครือข่ายเยาวชนเพื่อประชาธิปไตยประชาชน (Studem) และกลุ่มนวชนเสรี ที่ตัวแทนคณะผู้จัดบอกกับบีบีซีไทยว่า พวกเขาออกมาเรียกร้องเพื่อโต้แย้งข้อครหาที่เกิดขึ้นทางออนไลน์ช่วงที่ผ่านมา ว่ากลุ่มคนเจนซี หรือผู้ที่เกิดระหว่างปี 2540-2552 ไม่สนใจการเมือง
.
“คนรุ่นเก่าของเรามาถามว่ายุคนี้ ยุคเจนซีของเราสนใจการเมืองจริงหรือเปล่า ซึ่งเราอยากมาบอกว่าการเมืองที่เราสนใจอาจจะไม่ใช่การเมืองที่ผู้ใหญ่รับฟังหรือนับว่าเป็นการเมือง เช่น การศึกษา ความเท่าเทียม” แพรว (นามสมมติ) ตัวแทนจากกลุ่มนวชนเสรี กล่าว
.
“นักเรียนหรือว่าเยาวชนไม่ได้ไร้เดียงสาทางการเมือง เรารู้ว่าเราทำอะไรอยู่ เรารู้ว่าเราคิดอะไรอยู่ ซึ่งเราออกมาวิพากวิจารณ์ออกมาเรียกร้อง ต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงสังคม เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ส่งผลต่อตัวเราในอนาคต” นนท์ (นามสมมติ) แกนนำจากกลุ่มนวชนเสรี อีกรายกล่าวเสริม
.
ข้อเรียกร้องหลักของการมาชุมนุมวันนี้มีอยู่หลัก ๆ 7 ประเด็น คือ เรียกร้องยกเลิกการเกณฑ์ทหาร, ตรวจสอบการจัดสรรงบประมาณและการใช้ภาษีประชาชน, จัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่, คุ้มครองสิทธิครูและแรงงานทางการศึกษา, ปกป้องสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ, รื้อถอนลัทธิอาณานิคม, และต่อต้านทุนนิยมผูกขาด
.
“ตั้งใจมาฟังการชุมนุมเพราะว่าผมก็เดือดร้อน ผมก็ทำงาน เป็นคนทำงานอายุ 20 ปี ผมทำงานก็รู้สึกมันไม่มีกฏหมายแรงงานคุ้มครอง ผมทำได้วันละ 350 บาท 12 ชั่วโมง ไม่มีพักเลย มันก็เหนื่อย เดือดร้อนกับเรื่องนี้ผมก็เลยอยากมาชุมนุม” สุวิจักขณ์ ฉายพิมาย บอกกับบีบีซีไทย
.
เขาคือแรงงานวัย 21 ปี ที่เดินทางมาจาก จ.นครราชสีมา เพื่อมาร่วมชุมนุมโดยเฉพาะ โดยเดินทางมาเพียงคนเดียวด้วยความมุ่งมั่น พต้อมบอกว่า “อยากให้กำลังใจ” ผู้ปราศัย
.
แม้จะเสนอตัวว่าเป็นการชุมนุมของคนรุ่นใหม่ แต่บีบีซีไทยสังเกตเห็นคนเจนอื่น ๆ ที่อายุมากกว่า 30 ปีขึ้นไปไม่น้อย พวกเขาบอกกับเราว่าแม้ตยไม่ใช่ “เจนซี” แต่ก็อยากมาร่วมการชุมนุม
.
“เราอยากมาฟังว่าน้อง ๆ เขาปราศัยกันอย่างไร… ประเด็นที่สนใจวันนี้ที่สุดน่าจะเป็นเรื่องการบูลลี่ในโรงเรียนที่เกิดขึ้น หรือแม้กระทั่งค่าครองชีพที่สูงขึ้น” ปุ้ย (สงวนชื่อ-นามสกุลจริง) วัย 34 ปี บอกกับบีบีซีไทย
.
บีบีซีไทยประเมินว่ามีผู้เข้าร่วมการชุมนุมหลายร้อยคน ซึ่งมากกว่าครึ่งเป็นนักเรียน นักศึกษา ที่สวมใส่เครื่องแบบของสถาบันการศึกษามา หลายคนใส่ที่คาดผมหูแมว โดยผู้ปราศัยบอกว่าเป็นการ “ใส่หูแมว มาไล่หนู”





#ตี้วรรณวลี เหยื่อ 112 อดอาหารในคุกแล้ว 17 วัน หัวใจสั่น หอบ มือชา หน้ามืด เจ็บหน้าอก ปวดหลัง น้ำตาตาลตก หมอจับ X-Ray ปอด เพื่อนหวั่นตายคาคุกแบบ “บุ้ง เนติพร” ขอสิทธิประกันตัวสู้คดี มีภาระดูแลยายวัย 84 น้ามะเร็ง แม่ไวรัสตับอักเสบ ทั้งบ้านไม่มีรายได้ ต้องพึ่งบัตรคนจน


Sirote Klampaiboon
@sirotek

#ตี้วรรณวลี เหยื่อ 112 อดอาหารในคุกแล้ว 17 วัน หัวใจสั่น หอบ มือชา หน้ามืด เจ็บหน้าอก ปวดหลัง น้ำตาตาลตก หมอจับ X-Ray ปอด เพื่อนหวั่นตายคาคุกแบบ “บุ้ง เนติพร” ขอสิทธิประกันตัวสู้คดี มีภาระดูแลยายวัย 84 น้ามะเร็ง แม่ไวรัสตับอักเสบ ทั้งบ้านไม่มีรายได้ ต้องพึ่งบัตรคนจน

“ตี้ วรรณวลี” อดีตนักศึกษา ม.พะเยา และเหยื่อคดี 112 โพสต์หลังติดคุก 20 วัน อดอาหารวันที่ 17 เพื่อเรียกร้ิงสิทธิประกันตัวสู้คดี ระบุ

“วันที่ 20 ในเรือนจำ วันที่ 17 ในการอดอาหาร
วันนี้หนูได้รับการ X-ray ปอดเมื่อเช้า เพราะมีอาการหายใจหอบเหนื่อยและไอ แต่ยังรอผลอยู่

ส่วนเรื่องค่าน้ำตาล ตอนนี้หนูลองเพิ่มปริมาณน้ำหวานจาก 30 cc เป็น 60 cc เพื่อทดลองดูว่าค่าเลือดจะเป็นอย่างไร ผลปรากฏว่าผ่านไป 12 ชั่วโมง ค่าน้ำตาลก็ยังคงตกเหมือนเดิม หรืออาจจะต่ำกว่าเดิมด้วยซ้ำ

สิ่งที่หนูทำเพียงแค่หนูต้องการได้รับการประกันตัวเพื่อออกไปเตรียมการทุกอย่างไว้ให้สำหรับครอบครัว เพราะหนูยังไม่ได้จัดเตรียมอะไรไว้เลย ทำให้ที่บ้านหนูต้องลำบากอย่างมาก

ที่บ้านขาดรายได้ เพราะแม่ต้องดูแลคนป่วย ตัวแม่เองก็เป็นไวรัสตับอักเสบบี น้าก็เป็นมะเร็ง ยายอายุ 84 ปี หนูไม่ได้จะหนีไปไหน

ความคิดหนูตอนนี้คือ แค่ต้องออกไปเพื่อเตรียมพร้อม หรือไปทำงานหาเงินลงทุนโรงเห็ดให้ที่บ้าน เพียงแค่นั้น เพราะเห็ดที่บ้านกำลังจะหมด ไม่มีเงินสำหรับหมุนเวียน เนื่องจากลงทุนน้อย

หนูแค่ต้องทำงาน ลงทุนเตรียมการให้ที่บ้าน เพื่อจะมีเงินไปหาหมอ รวมถึงการจ่ายค่ายาที่นอกเหนือจากสิทธิ 30 บาท ที่ต้องจ่ายเอง

ที่บ้านหนูไม่ได้มีรายได้ ยังต้องพึ่งบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ซึ่งไม่เพียงพอจะจุนเจือครอบครัว หากน้าหนูไม่เป็นมะเร็งก็คงทำงานได้ปกติ

ก่อนหน้านี้ตี้โพสทฺ์ในวันที่ 18 พ.ย.

“วันนี้เป็นวันที่ 19 ในเรือนจำของหนู อดอาหารมาแล้ว 16 วันปัจจุบันอยู่ที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์

วันนี้หนูมีอาการหัวใจสั่น เดินนิดหน่อยก็หอบ มีอาการไอเพิ่มขึ้นมา เจ็บหน้าอก ปวดหลัง และมีอาการชา หมอตรวจเบื้องต้นฟังเสียงหัวใจและปอดยังปกติ ตอนนี้ผอมลงอย่างชัดเจน มือชาและสั่น มีอาการหน้ามืด พยาบาลเห็นว่าเวลาเดินเริ่มเซ เดินเหมือนคนจะล้ม แต่ตัวหนูไม่รู้ตัวว่าเป็นแบบนั้น

เมื่อวานนี้พี่แก็ปมาเยี่ยม เงียบแล้วก็ตาแดง หนูตกใจมาก หนูก็เล่าอาการให้ฟัง พี่แก็ปบอกว่า

“กูไม่อยากสูญเสียใครไปอีกแล้ว กูรู้สึกเหมือนตอนที่มาเยี่ยมบุ้งกับตะวันที่อยู่ช่องเยี่ยม 1-2 มึงอยู่ช่อง 3 ทำให้กูนึกถึงภาพในอดีต กูไม่รู้จะพูดอะไร”

พอได้ฟังประโยคนั้นมา รู้สึกเศร้า ไม่อยากให้ต้องสูญเสียใครไปอีก

#ตี้พะเยา #วรรณวลีธรรมสัตยา #ตี้วรรณวลี #อัปเดตอาการตี้พะเยา #ติดตามอาการตี้พะเยา #สิทธิในการประกันตัว #คืนสิทธิในการประกันตัว #นักโทษการเมือง #ผู้ต้องขังทางการเมือง #สิทธิมนุษยชน #สิทธิในการรักษาพยาบาล #สิทธิผู้ต้องขัง #สิทธิขั้นพื้นฐาน #กระบวนการยุติธรรม #ปล่อยนักโทษการเมือง #มาตรา112 #คดี112


https://x.com/sirotek/status/2123634660546949421/photo/1




วันนี้ผมหลั่งน้ำตาออกมาเงียบๆ ในบางช่วงขณะที่ได้อ่านถ้อยคำของคนที่ผมรู้จัก—คนที่กำลังถูกจองจำอยู่ในเรือนจำ— บันทึกความรู้สึกชิ้นนี้ ซุ่นหลิง ได้ถ่ายทอดประสบการณ์อันสะเทือนอารมณ์จากการเข้าชมนิทรรศการ “น้ำหนักของคำพิพากษา” ณ มหาวิทยาลัยควีนแมรีแห่งลอนดอน ซึ่งจัดแสดงโปสเตอร์ 30 ชิ้นที่กลั่นกรองมาจากถ้อยคำของผู้ได้รับผลกระทบจาก ม. 112 ของไทย



ภาพสะท้อนจากนิทรรศการ Weight of Sentences: ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ความทรงจำ และราคาของความเห็นต่าง

ในบันทึกความรู้สึกชิ้นนี้ ซุ่นหลิง (Xun-ling) ได้ถ่ายทอดประสบการณ์อันสะเทือนอารมณ์จากการเข้าชมนิทรรศการ “น้ำหนักของคำพิพากษา” (Weight of Sentences) ณ มหาวิทยาลัยควีนแมรีแห่งลอนดอน ซึ่งจัดแสดงโปสเตอร์ 30 ชิ้นที่กลั่นกรองมาจากถ้อยคำของผู้ได้รับผลกระทบจากประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ของไทย เขาเล่าถึงความรู้สึกสะเทือนใจที่ได้เห็นถ้อยคำของเพื่อนที่ถูกคุมขังและความหลากหลายของผู้คนที่ตกเป็นเหยื่อของกฎหมายนี้ พร้อมหยิบยกผลงาน 3 ชิ้นที่ตราตรึงใจเป็นพิเศษ ได้แก่ ปฏิทินจำคุก 18 ปี ใบลงชื่อรณรงค์ และงานศิลปะที่สะท้อนเส้นแบ่งระหว่างการท้าทายกับความสิ้นหวัง ท้ายที่สุด เขาย้ำว่านิทรรศการศิลปะเช่นนี้คือพื้นที่สำคัญที่ช่วยเชื่อมโยงผู้คนข้ามพรมแดน รักษาความทรงจำ และสร้างความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างแนวร่วมประชาธิปไตยทั้งในไทย ฮ่องกง และทั่วโลก

November 20, 2026


บันทึกชิ้นนี้คือภาพสะท้อนความรู้สึกของผมหลังจากได้ไปเยี่ยมชมนิทรรศการ “น้ำหนักของคำพิพากษา” (Weight of Sentences) ณ มหาวิทยาลัยควีนแมรีแห่งลอนดอน งานแสดงโปสเตอร์ 30 ชิ้นที่ถ่ายทอดถ้อยคำของผู้ที่ได้รับผลกระทบจากประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 หรือกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพของไทย ซึ่งนับตั้งแต่การประท้วงของคนรุ่นใหม่ในปี 2563–2564 เป็นต้นมา กฎหมายฉบับนี้ได้กลายเป็นหนึ่งในเครื่องมือหลักที่ถูกนำมาใช้ปิดปากและปราบปรามนักกิจกรรมจำนวนมากในประเทศไทย



วันนี้ผมหลั่งน้ำตาออกมาเงียบๆ ในบางช่วงขณะที่ได้อ่านถ้อยคำของคนที่ผมรู้จัก—คนที่กำลังถูกจองจำอยู่ในเรือนจำ—ปรากฏอยู่บนพื้นที่นิทรรศการซึ่งอยู่ห่างไกลจากบ้านเกิดนับพันไมล์ ผมไม่ได้คาดคิดว่าจะได้เห็นถ้อยคำของเขาอยู่ที่นั่น ทั้งที่จริงๆ แล้วผมควรจะคาดคิดได้เมื่อรู้ว่านิทรรศการนี้จัดแสดงเกี่ยวกับอะไร เราไม่ได้พูดคุยกันมานานถึงสามปีแล้ว แต่ถ้อยคำของเขากลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้า เป็นตัวอักษรสีขาวดำภายในมหาวิทยาลัยกลางกรุงลอนดอน ราวกับกำลังสื่อสารกับผมอีกครั้ง ในแง่นี้ นิทรรศการจึงกระแทกความรู้สึกของผมอย่างจัง และผมรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่งต่อ ดร. ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ และทีมงานที่ได้นำนิทรรศการนี้มาจัดแสดงในสหราชอาณาจักร

แม้จะเป็นนิทรรศการขนาดกะทัดรัด แต่โปสเตอร์ทั้ง 30 ชิ้นกลับสามารถสื่อสารเรื่องราวได้อย่างมหาศาล ผลงานแต่ละชิ้นนำเสนอมุมมองที่แตกต่างกันออกไป ทั้งในแง่ของรูปแบบการจัดวางทางสายตาและเรื่องราวที่บอกเล่า ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเส้นเรื่องที่ร้อยเรียงต่อเนื่องกันไปเมื่อคุณเดินไล่ชมไปรอบห้อง โดยแต่ละส่วนจะค่อยๆ เปิดมิติของอารมณ์และประสบการณ์ใหม่ๆ ให้ได้ขบคิด แม้ประวัติศาสตร์ภาพรวมของการบังคับใช้มาตรา 112 จะไม่ได้ถูกอธิบายไว้อย่างตรงไปตรงมา แต่การจัดวางลำดับโปสเตอร์ก็ช่วยให้สัมผัสถึงร่องรอยและพื้นผิวของประวัติศาสตร์นั้นได้อย่างชัดเจน สำหรับผู้เข้าชมที่ไม่มีพื้นฐานความรู้เกี่ยวกับการปราบปรามในไทยมาก่อน ศิลปะและความคิดสร้างสรรค์เหล่านี้ช่วยเชื่อมช่องว่างแห่งความเข้าใจได้เป็นอย่างดี ส่วนผู้ที่รับรู้สถานการณ์อยู่แล้ว ก็จะพบกับความหมายที่ลุ่มลึกซ่อนอยู่ในผลงานทุกชิ้นให้ได้ไตร่ตรอง โปสเตอร์แต่ละใบมีข้อความประกอบ บางชิ้นระบุชื่อศิลปิน ขณะที่บางชิ้นไม่ระบุ ซึ่งผมเข้าใจว่าสะท้อนถึงความเสี่ยงที่จะถูกตอบโต้กลับ โดยความนิรนามทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันที่จำเป็น

โปสเตอร์บางชิ้นมีสีสันสดใสและสะดุดตา ดูดุดันและท้าทาย จนแทบไม่ต่างจากใบปลิวหรือโปสเตอร์โปรโมตงานแสดงดนตรี โปสเตอร์เปิดงานชิ้นแรกที่มีข้อความว่า “เราไม่แตกสลาย” (We are unbroken) มาพร้อมคำบรรยายที่ว่า “ไม่ว่าโซ่ตรวนใดที่พวกเขาตีขึ้นเพื่อกดขี่เรา รากเหง้าแห่งประชาธิปไตยและความจริงอันชอบธรรมที่ว่าแผ่นดินนี้เป็นของประชาชนจะเบ่งบานตลอดไป” ผมเดินย้อนกลับมาดูชิ้นนี้อีกครั้งก่อนจะเดินออกจากงาน ผมรู้สึกว่ามันช่างเหมาะสมที่จะยึดเหนี่ยวคำเตือนใจนี้ไว้ เพราะแม้เพื่อนๆ ชาวไทยของเราจะไม่ได้ออกมาเดินขบวนบนท้องถนนในเวลานี้ แต่จิตวิญญาณนั้นยังคงอยู่ อันที่จริง ในขณะที่ผมกำลังเขียนบันทึกนี้อยู่ เพื่อนๆ ของเราในอินโดนีเซียก็กำลังชูสัญลักษณ์สามนิ้วและเรียกร้องสิ่งที่ดีกว่า ไม่ต่างจากที่เยาวชนไทยเคยทำเมื่อไม่นานมานี้

ในขณะที่โปสเตอร์ชิ้นอื่นๆ อย่างเช่นชิ้นที่สร้างขึ้นจากจดหมายของอานนท์ นำภา ถึงลูกๆ ของเขา กลับมีโทนสีที่หม่นขรึมและละเอียดอ่อน ตัวอักษรแทบจะเลือนหายไปกับพื้นหลัง ชวนให้รู้สึกถึงระยะห่างอันเจ็บปวดที่เกิดจากการสูญเสียอิสรภาพ นิทรรศการไม่ได้หลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้าย ทั้งผลกระทบอันหนักหน่วงต่อสุขภาพจิตจากการถูกคุมขัง ตลอดจนความรู้สึกสูญเสียและสิ้นหวังที่มาพร้อมกับคำพิพากษาว่า “มีความผิด” ในทุกๆ คดี งานนี้ไม่มีการแต่งเติมให้ดูโรแมนติกหรือเชิดชูเกินจริง นิทรรศการซื่อตรงต่อชื่อของมันอย่างแท้จริง เพราะผู้ชมสามารถสัมผัสได้ถึง “น้ำหนักของคำพิพากษา” อย่างเต็มเปี่ยม

แม้ผลงานแต่ละชิ้นจะมีสไตล์และสารที่ต้องการสื่อแตกต่างกันอย่างหลากหลาย แต่ทั้งหมดกลับจัดวางเคียงข้างกันได้อย่างลงตัวอย่างน่าทึ่ง แต่ละชิ้นส่งต่ออารมณ์ไปยังชิ้นถัดไปได้อย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับศิลปินรู้ล่วงหน้าว่าจะมีผลงานชิ้นใดอยู่ก่อนหน้าหรือถัดจากงานของตน ซึ่งผมเชื่อว่าพวกเขาไม่รู้ และนั่นคือเครื่องพิสูจน์ถึงฝีมือการคัดสรรและจัดวางของภัณฑารักษ์ที่สร้างผลลัพธ์อันกลมกลืนนี้ขึ้นมาได้ อีกครั้งหนึ่งที่น้ำหนักอันสะสมนั้นส่งพลังออกมา โดยแต่ละชิ้นช่วยเสริมสร้างความกว้าง ความลึก และความหนักแน่นให้กับสารหลักของนิทรรศการ



มีโปสเตอร์ 3 ชิ้นที่จะตราตรึงอยู่ในความทรงจำของผมไปอีกนาน


ชิ้นแรก ประกอบด้วยหน้าปฏิทินรายเดือนที่ทอดยาวครอบคลุมระยะเวลา 18 ปี เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ผู้ต้องขังถูกคุมขังไปจนถึงวันกำหนดพ้นโทษ วันที่รับโทษไปแล้วถูกขีดฆ่าพร้อมมีข้อความพาดผ่านช่วงเดือนแรกๆ เหล่านั้น ทว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ของปฏิทินยังคงว่างเปล่า และเมื่อสายตาไล่มองลงมาด้านล่าง ความใหญ่โตมโหฬารของเวลาที่เหลืออยู่ก็ถาโถมเข้าใส่ความรู้สึก บทกวีประกอบของวุฒิพงศ์ที่เขียนขึ้นจากในเรือนจำยิ่งกระแทกใจอย่างรุนแรงหลังจากได้เห็นภาพแทนเวลาที่ชัดเจนเช่นนี้ ในฐานะคนที่เชื่อมโยงกับแวดวงฮ่องกงด้วยเช่นกัน ผลงานชิ้นนี้ทำให้ผมนึกถึงกรณีของ โจชัว หว่อง (Joshua Wong) ซึ่งโทษจำคุกของเขา—ไม่ต่างจากนักกิจกรรมชาวไทยอย่าง เก็ท โสภณ สุรฤทธิ์ธำรง และอานนท์ นำภา—อาจเริ่มต้นด้วยกำหนดเวลาที่ชัดเจน แต่กลับถูกยืดออกไปเรื่อยๆ ผ่านการตั้งข้อหาซ้ำซ้อนเพื่อกักขังพวกเขาให้นานขึ้นและนานขึ้น อาจเป็นเพราะแสงไฟที่ตกกระทบหรือเป็นเพียงความรู้สึกและการตีความของผมเอง แต่ตัวเลขเดือนที่พิมพ์อยู่ช่วงล่างสุดของโปสเตอร์ดูจางลงและพร่าเลือนราวกับอนาคตที่ไม่แน่นอน

ชิ้นที่สอง มีรูปลักษณ์คล้ายใบลงชื่อรณรงค์—ซึ่งผมเข้าใจว่าสะท้อนถึงแคมเปญเรียกร้องให้รวมคดีมาตรา 112 เข้าไว้ในร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม—โดยมีข้อความระบุว่า “อิสรภาพของพวกคุณคือการต่อสู้ที่ยังไม่จบสิ้นของเรา ตราบใดที่พวกคุณยังอยู่หลังลูกกรง เสียงของเราจะไม่มีวันเงียบงัน” ข้อความนี้ตั้งตระหง่านราวกับคำมั่นสัญญาที่มอบให้แก่ผู้ถูกจองจำว่าพวกเขาจะไม่ถูกลืมเลือน เป็นคำสัญญาที่ดังก้องอยู่ในหลายการต่อสู้ แฮชแท็ก #FreeOurFriends ยังปรากฏอยู่บนโปสเตอร์นี้ด้วย ซึ่งเป็นแฮชแท็กที่มักพบเห็นได้บ่อยในแคมเปญเรียกร้องเพื่อนักโทษการเมือง ไม่เพียงแต่ในประเทศไทยเท่านั้น แต่ยังรวมถึงกัมพูชา อินโดนีเซีย เมียนมา ฮ่องกง และอีกหลายแห่งทั่วโลก

ชิ้นที่สาม มีข้อความว่า “ผมแค่อยากให้มันจบลงตรงนี้” (I just want it to end here) ซึ่งชวนให้เกิดการตีความสองนัยยะในทันที และทิ้งความคลุมเครือไว้อย่างจงใจว่าศิลปินต้องการสื่อถึงความหมายใด นัยยะหนึ่งคือการล้อไปกับคำขวัญของขบวนการคนรุ่นใหม่ในช่วงที่ผ่านมาอย่าง “ให้มันจบที่รุ่นเรา” อันเป็นเสียงตะโกนแห่งการท้าทายร่วมกัน แต่อีกนัยยะหนึ่งกลับมีความหมายตรงตัวและเป็นเรื่องส่วนตัวอย่างยิ่ง ผมหวังว่าความหมายจะเป็นอย่างแรก และข้อความประกอบก็ดูเหมือนจะบ่งชี้ไปในทางนั้น ทว่าตัวงานศิลปะเองกลับวางอยู่บนเส้นแบ่งอันแหลมคมระหว่างความท้าทายกับความสิ้นหวัง โดยมีตัวอักษรสีแดงสดพาดทับอยู่เหนือเงาร่างอันเลือนรางของผู้คนด้านหลัง

แม้จำนวนนักโทษการเมืองและผู้ได้รับผลกระทบจากมาตรา 112 จะมีมากกว่าจำนวนโปสเตอร์ในห้องนี้มากมายนัก แต่ความหลากหลายของเสียงที่ถูกนำเสนอกลับน่าทึ่งอย่างยิ่ง ทั้งคนหนุ่มสาว ผู้สูงอายุ ผู้ชาย ผู้หญิง คนข้ามเพศ เกย์ และคนรักต่างเพศ ทั้งคนเมืองและคนชนบท ทั้งหมดนี้ร่วมกันแสดงให้เห็นว่าสังคมไทยทั้งมวลล้วนตกอยู่ภายใต้ข้อจำกัดนี้ ไม่มีใครอยู่พ้นเงื้อมมือของกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ไม่ว่าจะเป็นชาวนาในจังหวัดขอนแก่น อดีตนายกรัฐมนตรี (แม้เสียงของทักษิณจะไม่ได้ถูกนำเสนอในงานนี้ก็ตาม) และผู้คนอีกมากมายที่อยู่ระหว่างคนสองกลุ่มนี้

ผมรู้จักชื่อของเจ้าของถ้อยคำที่จัดแสดงอยู่ราวหนึ่งในสาม ขณะที่อีกหลายคนเป็นชื่อที่ผมไม่คุ้นเคย แต่ทุกคนล้วนเผชิญกับความอยุติธรรมเดียวกัน นั่นคือการถูกพรากอิสรภาพไปเพียงเพราะเรียกร้องเสรีภาพที่มากขึ้นในประเทศไทย รายละเอียดที่ใส่ใจเป็นพิเศษคือโปสเตอร์เกือบทุกชิ้น (ทั้งหมดยกเว้น 6 ชิ้น หากผมนับไม่ผิด) ได้แนบข้อมูลอ้างอิงไปยังแฟ้มคดีหรือบันทึกการเยี่ยมของศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน (TLHR) เพื่อให้ผู้เข้าชมสามารถศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบุคคลและคดีความของแต่ละคนได้ เพราะเบื้องหลังโปสเตอร์ทุกใบคือมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจริงๆ—ไม่ว่าจะกำลังถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำ กำลังต่อสู้คดีในชั้นศาล กำลังลี้ภัยอยู่ในต่างแดน หรือกำลังรอคอยให้เพื่อนและคนรักได้กลับบ้าน

อีกแง่มุมหนึ่งที่ทำให้การมาชมนิทรรศการครั้งนี้มีความหมายอย่างลึกซึ้ง คือการได้รู้ว่าผลงานหลายชิ้นในนี้จะถูกนำไปจัดแสดงในบางรูปแบบที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 29 พฤศจิกายน การรับรู้เช่นนี้ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้แบ่งปันประสบการณ์ร่วมกับเพื่อนๆ และแนวร่วมที่ประเทศไทย แม้อยู่ห่างไกลกันคนละซีกโลก ในวันที่ระบบของไมโครซอฟท์เกิดเหตุขัดข้องจนตัดขาดการเชื่อมต่อทางดิจิทัลทั่วโลก เหตุการณ์นี้ยิ่งเป็นเครื่องย้ำเตือนอันเหมาะสมว่า ด้วยความตั้งใจและความใส่ใจ ประสบการณ์ร่วมกันยังคงสามารถเชื่อมโยงผู้คนข้ามระยะทางนับพันไมล์ได้แม้ไม่มีอินเทอร์เน็ต นิทรรศการลักษณะนี้คือพื้นที่รูปธรรมอันสำคัญที่ทำให้เราได้เชื่อมถึงกัน รับฟังเรื่องราวของกันและกัน เรียนรู้ซึ่งกันและกัน และสร้างความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันข้ามพรมแดนและบริบทที่แตกต่าง ขอขอบคุณ ดร.ปวิน และทีมงานอีกครั้งจากใจจริงที่ได้นำนิทรรศการนี้มาสู่สหราชอาณาจักร

ซุ่นหลิง Xun-ling

#MilkTeaAlliance Calendar Team




https://112watch.org/th/reflections-on-weight-of-sentences/




Gen Z Revolution : จากเนปาลถึงเซอร์เบีย ❝ รัฐบาลไทยควรเรียนรู้ จากเนปาลและเซอร์เบีย ❞ คนรุ่นใหม่ไม่ได้ยอมรับแนวคิดที่ว่าประชาชนมีหน้าที่เพียงลงคะแนนทุกสี่หรือห้าปี แล้วปล่อยให้นักการเมืองใช้อำนาจตามใจชอบ



Gen Z Revolution : จากเนปาลถึงเซอร์เบีย

05.11.2026
มติชนสุดสัปดาห์

กาแฟดำ | สุทธิชัย หยุ่น

จะเรียกว่าเป็น “เทรนด์” หรือ “ปรากฏการณ์” ก็ตามแต่ ความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่น่าทึ่งของประเทศเซอร์เบียทำให้เราต้องย้อนไปดูว่าคนรุ่นใหม่จากหลายๆ ประเทศกำลังส่งสัญญาณว่า

Enough is enough! (พอกันที!)

มันคือการบอกว่าคนรุ่นใหม่ไม่ยอมอยู่ใต้ระบบการเมืองที่คนรุ่นเก่ากำหนดอีกต่อไป เรียกมันว่า Gen Z Revolution หรือการ “ลุกฮือของคนรุ่นใหม่”

ที่น่าสนใจไม่ใช่เพียงคนหนุ่มสาวออกมาประท้วงรัฐบาล แต่คือพวกเขากำลังตั้งคำถามกับระบบการเมืองทั้งระบบ ตั้งแต่การทุจริต การผูกขาดอำนาจ ความเหลื่อมล้ำ ไปจนถึงอนาคตที่คนรุ่นใหม่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีโอกาสเป็นเจ้าของ

เหตุการณ์ในเนปาลและเซอร์เบียเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน แม้จะเกิดขึ้นในบริบทที่แตกต่างกัน แต่สะท้อนปรากฏการณ์เดียวกันว่า คนรุ่นใหม่กำลังเปลี่ยนวิธีต่อสู้ทางการเมือง และกำลังท้าทายชนชั้นนำที่เคยคิดว่าตัวเองควบคุมสถานการณ์ได้

เนปาล : จากการปิด Facebook สู่การโค่นรัฐบาล

เดือนกันยายน 2568 รัฐบาลเนปาลภายใต้นายกรัฐมนตรี K.P. Sharma Oli สั่งปิดกั้น Social Media 26 แพลตฟอร์ม รวมถึง Facebook, Instagram, YouTube และ X โดยอ้างว่าไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดการจดทะเบียนของรัฐบาล

แต่รัฐบาลประเมินผิดอย่างมหันต์

สำหรับคนรุ่นใหม่ โซเชียลมีเดียไม่ใช่เพียงพื้นที่บันเทิง แต่เป็นช่องทางสื่อสาร แสดงความคิดเห็น ทำมาหากิน และเชื่อมโยงกับโลกภายนอก การปิดกั้นจึงกลายเป็นชนวนให้ความไม่พอใจที่สะสมมานานระเบิดออกมา

ปัญหาที่แท้จริงลึกกว่านั้นมาก ทั้งคอร์รัปชั่น การว่างงาน การเล่นพรรคเล่นพวก และความเหลื่อมล้ำระหว่างครอบครัวผู้มีอำนาจกับประชาชนทั่วไป

กระแสต่อต้านที่เรียกว่า “Nepo Kids” กลายเป็นสัญลักษณ์ของความไม่พอใจ เมื่อลูกหลานนักการเมืองและผู้มีอำนาจแสดงชีวิตหรูหราผ่านสื่อออนไลน์ ขณะที่คนหนุ่มสาวทั่วไปต้องดิ้นรนหางานทำ หรือเดินทางไปทำงานต่างประเทศ

8 กันยายน 2568 นักศึกษาหลายพันคนออกมาประท้วงในกรุงกาฐมาณฑุและเมืองอื่นๆ เจ้าหน้าที่ใช้กระสุนจริง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 19 คนในวันแรก ก่อนที่เหตุการณ์จะบานปลายอย่างรุนแรงในวันต่อมา มีการเผาอาคารรัฐสภา สำนักงานรัฐบาล และบ้านพักนักการเมือง

นายกรัฐมนตรี Oli ต้องลาออกภายในเวลาเพียงสองวันหลังการประท้วงเริ่มต้น มีผู้เสียชีวิตรวมประมาณ 76 คน และบาดเจ็บราว 2,000 คน

แต่เรื่องไม่ได้จบลงแค่การเปลี่ยนรัฐบาล

ในการเลือกตั้งเดือนมีนาคมปีนี้ พรรค Rastriya Swatantra Party (RSP) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองนอกกระแสเดิมได้รับชัยชนะอย่างถล่มทลาย โดยมี Balendra Shah หรือ Balen อดีตนายกเทศมนตรีกรุงกาฐมาณฑุเป็นผู้นำ

Balen ซึ่งเป็นวิศวกรและอดีตแร็พเปอร์ เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2569 ด้วยวัยเพียง 35 ปี

มันคือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของการเมืองเนปาล คนรุ่นใหม่ไม่ได้เพียงโค่นรัฐบาลเก่า แต่สามารถเปลี่ยนพลังบนท้องถนนให้กลายเป็นอำนาจผ่านการเลือกตั้ง

แต่การเปลี่ยนตัวผู้นำไม่ได้หมายความว่าระบบจะเปลี่ยนตามทันที ปัญหาคอร์รัปชั่น การอุปถัมภ์ และการเรียกร้องความยุติธรรมให้ผู้เสียชีวิตยังเป็นโจทย์ใหญ่ของรัฐบาลใหม่

ตัดมาที่เซอร์เบีย :
จากโศกนาฏกรรมสถานีรถไฟ
สู่ชัยชนะของนักศึกษา


หากเนปาลเป็นตัวอย่างของการประท้วงที่ระเบิดขึ้นอย่างรวดเร็วฉับพลัน เซอร์เบียเป็นตัวอย่างของการเคลื่อนไหวที่สะสมพลังอย่างต่อเนื่อง

จุดเริ่มต้นเกิดขึ้นวันที่ 1 พฤศจิกายน 2567 เมื่อหลังคาคอนกรีตของสถานีรถไฟในเมือง Novi Sad พังถล่มลงมา ตาย 16 คน

ประชาชนตั้งคำถามว่า เหตุใดโครงการปรับปรุงสถานีรถไฟที่ใช้งบประมาณมหาศาลจึงเกิดความผิดพลาดร้ายแรงเช่นนี้

คำถามเรื่องความปลอดภัยขยายไปสู่ข้อสงสัยเรื่องคอร์รัปชั่น การจัดซื้อจัดจ้าง และความไม่โปร่งใสของรัฐบาล

นักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วประเทศเริ่มรวมตัวประท้วง เรียกร้องให้เปิดเผยเอกสารโครงการ ดำเนินคดีกับผู้รับผิดชอบ และยุติวัฒนธรรมการใช้อำนาจโดยไม่ต้องรับผิดชอบ

ประเด็นที่น่าสนใจคือขบวนการนี้ไม่ได้มีพรรคการเมืองใดเป็นผู้จัดตั้ง และนักศึกษาพยายามรักษาความเป็นอิสระจากนักการเมือง

การประท้วงขยายตัวจนมีประชาชนหลายแสนคนเข้าร่วมการชุมนุมใหญ่ในกรุงเบลเกรดเมื่อเดือนมีนาคม 2568

ประธานาธิบดี Aleksandar Vučić ซึ่งครองอำนาจทางการเมืองมายาวนานต้องเผชิญแรงกดดันอย่างหนัก

นักศึกษาไม่ได้ต้องการเพียงคำขอโทษหรือการลาออกของเจ้าหน้าที่บางคน แต่เรียกร้องให้มีการเลือกตั้งใหม่ เพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนตัดสินอนาคตของประเทศ

25 ตุลาคม 2569 ขบวนการนักศึกษาสนับสนุนรายชื่อผู้สมัครที่เรียกว่า Student List และสามารถเอาชนะฝ่ายรัฐบาลแบบส่งคลื่นช็อกไปยังผู้มีอำนาจกันทั่วทุกระดับทั้งประเทศ

พรรคคนรุ่นใหม่ Student List ได้คะแนนประมาณ 52.7% และ 139 ที่นั่ง จากทั้งหมด 250 ที่นั่ง ขณะที่ฝ่ายรัฐบาลได้ประมาณ 39.2% และ 97 ที่นั่ง

เป็นสัญญาณชัดเจนว่าการเคลื่อนไหวของนักศึกษาสามารถพัฒนาจากการประท้วงบนท้องถนนไปสู่การเปลี่ยนแปลงผ่านระบบเลือกตั้งได้

แต่ความท้าทายต่อไปคือการจัดตั้งรัฐบาลและพิสูจน์ว่าจะบริหารประเทศได้ดีกว่าผู้มีอำนาจชุดเดิมหรือไม่

ถ้าถามว่าอะไรคือ
พลังร่วมของ Gen Z Revolution?


คำตอบก็น่าจะอยู่ที่ว่าเนปาลกับเซอร์เบียมีความแตกต่างกันมาก แต่ผมประเมินแล้วน่าจะมีปัจจัยร่วมที่น่าสนใจอย่างน้อย 5 เรื่อง

หนึ่ง ความไม่พอใจสะสมมานานก่อนเกิดชนวนเหตุ

การปิดโซเชียลมีเดียในเนปาลและโศกนาฏกรรมสถานีรถไฟในเซอร์เบียเป็นเพียงตัวจุดระเบิด ปัญหาที่แท้จริงคือคอร์รัปชั่น ความเหลื่อมล้ำ และความรู้สึกว่ารัฐบาลไม่รับผิดชอบต่อประชาชน

สอง คนรุ่นใหม่ไม่เชื่อถือระบบการเมืองแบบเดิมอีกต่อไป

พวกเขาไม่ต้องการเพียงเปลี่ยนพรรคที่บริหารประเทศ แต่ต้องการเปลี่ยนวิธีใช้อำนาจ ต้องการความโปร่งใสและการตรวจสอบที่เป็นจริง

สาม โซเชียลมีเดียกลายเป็นเครื่องมือทางการเมือง

คนรุ่นใหม่ไม่จำเป็นต้องมีพรรคการเมือง มีสำนักงาน หรือมีแกนนำระดับชาติ ก็สามารถสร้างเครือข่ายและระดมผู้คนได้อย่างรวดเร็ว โทรศัพท์มือถือหนึ่งเครื่องสามารถกลายเป็นเครื่องมือสื่อสารทางการเมืองที่ทรงพลัง

สี่ ขบวนการไม่ได้ขึ้นอยู่กับผู้นำคนเดียว

โดยเฉพาะในเซอร์เบีย นักศึกษาพยายามกระจายอำนาจการตัดสินใจ ทำให้รัฐบาลไม่สามารถหยุดการเคลื่อนไหวได้ง่ายๆ ด้วยการจับกุมแกนนำ

แต่การไม่มีผู้นำที่ชัดเจนก็อาจกลายเป็นปัญหาเมื่อถึงเวลาต้องกำหนดนโยบายและบริหารประเทศ

ห้า การโค่นรัฐบาลง่ายกว่าการสร้างระบบใหม่

นี่คือบททดสอบที่สำคัญที่สุดของทั้งสองประเทศ เพราะการชนะบนท้องถนนหรือในคูหาเลือกตั้งไม่ได้รับประกันว่ารัฐบาลใหม่จะมีประสิทธิภาพหรือปราศจากคอร์รัปชั่น

ยังต้องพิจารณากรณีอื่นๆ ที่มีความละม้ายกัน…
จากบังกลาเทศถึงเคนยา


บังกลาเทศในปี 2567 นักศึกษาลุกขึ้นต่อต้านระบบโควต้าการจ้างงาน ก่อนขยายเป็นการต่อต้านรัฐบาล Sheikh Hasina จนเธอต้องพ้นจากอำนาจ

เคนยาในปีเดียวกัน คนรุ่นใหม่ออกมาต่อต้านร่างกฎหมายการเงินที่เพิ่มภาระภาษีและสะท้อนความไม่พอใจต่อการบริหารประเทศ

อินโดนีเซียในปี 2568 เกิดการประท้วงเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์ของนักการเมืองและความเหลื่อมล้ำ ขณะที่มาดากัสการ์ก็เผชิญการประท้วงของคนรุ่นใหม่จากปัญหาน้ำประปาและไฟฟ้าดับ จนกลายเป็นวิกฤตการเมือง

แต่ก็ต้องมองลึกลงไปด้วยว่าไม่ใช่การประท้วงทุกแห่งจะเป็นขบวนการ Gen Z โดยสมบูรณ์ เพราะมีประชาชนหลายวัยและหลายกลุ่มเข้าร่วมด้วย

สิ่งที่เหมือนกันคือ คนรุ่นใหม่กำลังเผชิญปัญหาคล้ายกัน ได้แก่ การหางานยาก ค่าครองชีพสูง ความเหลื่อมล้ำ และความรู้สึกว่าอนาคตของตัวเองถูกกำหนดโดยคนที่มีอำนาจอยู่แล้ว

หากผู้นำไทยไม่เรียนรู้จากเหตุการณ์เหล่านี้ก็ต้องถือว่าเป็นประเภท “ดื้อตาใส” เลยทีเดียว

คนรุ่นใหม่ไทยเติบโตมาในโลกที่ข้อมูลข่าวสารไม่มีพรมแดน พวกเขาเห็นว่าประเทศอื่นบริหารจัดการอย่างไร และตั้งคำถามว่าทำไมประเทศไทยจึงยังติดอยู่กับปัญหาเดิมๆ

การมีคนรุ่นใหม่เข้าไปนั่งในรัฐสภาหรือพรรคการเมืองไม่ได้หมายความว่าความต้องการเปลี่ยนแปลงจะได้รับการตอบสนองทั้งหมด

หากระบบราชการยังล่าช้า การใช้งบประมาณไม่โปร่งใส การทุจริตไม่ถูกลงโทษ และผู้มีอำนาจไม่ต้องรับผิดชอบ ความไม่พอใจก็จะยังสะสมต่อไป

รัฐบาลควรเรียนรู้สามเรื่องจากเนปาลและเซอร์เบีย

อย่าประเมินพลังของคนรุ่นใหม่จากจำนวนสมาชิกพรรคการเมือง เพราะพวกเขาสามารถรวมตัวกันได้โดยไม่ต้องผ่านพรรค

อย่าคิดว่าการควบคุมข้อมูลข่าวสารจะควบคุมความคิดของประชาชนได้ กรณีเนปาลแสดงให้เห็นว่าการปิดกั้นอาจกลายเป็นชนวนให้เกิดวิกฤต

อย่ารอให้เกิดโศกนาฏกรรมหรือวิกฤตศรัทธาก่อนจึงค่อยรับฟังประชาชน กรณีเซอร์เบียเป็นบทเรียนเรื่องความรับผิดชอบที่รัฐบาลไม่ควรมองข้าม

เพราะวันนี้คนรุ่นใหม่ไม่ได้ขออนุญาตเปลี่ยนโลก

สิ่งที่เกิดขึ้นจากเนปาลถึงเซอร์เบียกำลังบอกเราว่า ความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนกับอำนาจรัฐกำลังเปลี่ยนไป

คนรุ่นใหม่ไม่ได้ยอมรับแนวคิดที่ว่าประชาชนมีหน้าที่เพียงลงคะแนนทุกสี่หรือห้าปี แล้วปล่อยให้นักการเมืองใช้อำนาจตามใจชอบ

พวกเขาต้องการตรวจสอบรัฐบาลอย่างต่อเนื่อง ต้องการความโปร่งใส และต้องการเห็นอนาคตที่ตัวเองมีส่วนกำหนด

การเปลี่ยนรัฐบาลเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ความสำเร็จที่แท้จริงต้องวัดจากการสร้างระบบที่ดีกว่าเดิม ไม่ใช่เพียงการเปลี่ยนคนกลุ่มหนึ่งมาแทนที่อีกกลุ่มหนึ่ง

สำหรับชนชั้นนำทั่วโลก นี่คือสัญญาณเตือนที่หากเพิกเฉย คิดว่าเรื่องอย่างนี้ไม่สามารถเกิดในประเทศนี้ได้ ก็จะเรียนรู้เมื่อสายเกินไปเท่านั้น

เพราะในโลกยุคดิจิทัล คนหนุ่มสาวไม่จำเป็นต้องรอให้พรรคการเมืองอนุญาต ไม่จำเป็นต้องรอให้ผู้นำรุ่นเก่าส่งมอบอำนาจ และไม่จำเป็นต้องรอให้ถึงวันเลือกตั้งครั้งต่อไป

พวกเขาสามารถเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงได้จากโทรศัพท์มือถือหนึ่งเครื่อง และเครือข่ายคนที่คิดเหมือนกันนับพันนับหมื่นคน

คำถามจึงไม่ใช่ว่า Gen Z จะเปลี่ยนโลกได้หรือไม่ แต่คือคนที่มีอำนาจอยู่ในวันนี้จะปรับตัวทันโลกที่คนรุ่นใหม่กำลังสร้างขึ้นหรือเปล่า

เพราะในโลกยุคนี้ Nothing Is Normal Anymore

ไม่มีอะไรที่จะเป็นปกติแบบเดิมอีกต่อไป!


https://www.matichon.co.th/weekly/world/article_917965




ภาพบรรยากาศ “ม็อบเจน Z” จัดชุมนุมอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ‘ใส่หูแมวมาไล่หนู’


พิพิธภัณฑ์สามัญชน Museum of Popular History
@commonners
#ม็อบเจนซี 20 พฤศจิกายน 2569 ณ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย


https://www.facebook.com/eggcatcheese/posts/1455146063433611

ไข่แมวชีส added photos to the album: 20 พ.ย. 69 ม็อบเจน Z อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย 
6 hours ago
·
“ม็อบเจน Z” จัดชุมนุมอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ‘ใส่หูแมวมาไล่หนู’ ส่งเสียงนักเรียนไม่ควรถูกทิ้งไว้ในห้องเรียน
.
วันที่ 20 พ.ย. 2569 เวลา 15.00–19.00 น. ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย มีการชุมนุม “ม็อบเจน Z” จัดโดยกลุ่มนวชนเสรีและเครือข่ายนักเรียนเยาวชนหลายกลุ่ม เพื่อส่งเสียงว่านักเรียนไม่ควรถูกทิ้งไว้ในห้องเรียน ภายใต้แคมเปญ “ใส่หูแมวมาไล่หนู”
.
เวทีปราศรัยมีการพูดถึงหลากหลายประเด็น ได้แก่ การยกเลิกเกณฑ์ทหาร งบประมาณประชาชน รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ สิทธิครูและแรงงานทางการศึกษา การปกป้องสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ การรื้อถอนลัทธิอาณานิคม และการต่อต้านทุนนิยมผูกขาด
.
สำหรับบรรยากาศ เริ่มมีผู้ชุมนุมรวมตัวบนฟุตบาทหน้าโรงเรียนสตรีวิทยาเมื่อเวลา 15.00 น. ก่อนที่กลุ่มผู้ร่วมกิจกรรม Politika Run Club จะวิ่งมาถึงอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย จากนั้นผู้ชุมนุมเคลื่อนลงไปชุมนุมบนถนนราชดำเนินกลางเพื่อปิดถนน พร้อมขยับเวทีปราศรัยมาตั้งบริเวณอนุสาวรีย์ฯ มีการปราศรัย เต้น และร่วมร้องเพลง ก่อนยุติกิจกรรมในเวลา 19.00 น.
.
ขณะที่ผู้ชุมนุมบางส่วนนำสีสเปรย์มาเขียนข้อความบนแผ่นสังกะสีที่ล้อมอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย เช่น “Waiting For Democracy” และ “เขตปลอดเสรีภาพ” นอกจากนี้ ยังมีกระดาษเขียนข้อเรียกร้องที่เขียนด้วยลายมือนำมาติดเรียงยาวตลอดแนวกำแพง
.
#ม็อบเจนZ #ม็อบเจนซี #ม็อบ20พฤศจิกา #เลิกเรียนแล้วไปอนุสาวรีย์ #เลิกงานแล้วไปอนุสาวรีย์









 

https://www.facebook.com/sondhitalk/posts/1485217930436124

คุยทุกเรื่องกับสนธิ 
6 hours ago
·
ยิ่งค่ำ ยิ่งคึก ผนึกสมทบม็อบเจน Z ลงถนนล้อมอนุสาวรีย์ ปชต. ไฮด์ปาร์กโวย ‘ผู้ใหญ่มองเราอ่อนต่อโลก’
.
วันนี้ (20 พ.ย. 69) บริเวณอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย กลุ่มนวชนเสรี ร่วมกับเครือข่าย Studem Network และกลุ่มนักศึกษา นัดหมายจัดการชุมนุม ‘ม็อบ Gen Z’ และ ‘ม็อบเบื่อหนู’ เพื่อเรียกร้องการเปลี่ยนแปลงด้านการศึกษา ลดความเหลื่อมล้ำ คืนสิทธิเสรีภาพให้นักเรียน และเปิดพื้นที่ให้เยาวชนมีส่วนร่วมกำหนดอนาคตของตนเอง
.
ผู้สื่อข่าวรายงานบรรยากาศเวลา 18.00 น. กลุ่มผู้ชุมนุมได้เคลื่อนเข้าสู่บริเวณวงเวียนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย พร้อมปิดถนนบริเวณวงในโดยรอบ เพื่อใช้เป็นพื้นที่จัดกิจกรรมและปราศรัยต่อเนื่องไปจนถึงเวลาประมาณ 19.00 น. ซึ่งมีประชาชน นักเรียน และนักศึกษาทยอยเดินทางเข้าร่วมอย่างต่อเนื่อง บรรยากาศเป็นไปอย่างคึกคัก โดยมีนักเรียนและนักศึกษาสลับกันขึ้นปราศรัยบนเวที เจ้าหน้าที่ตำรวจจาก สน.สำราญราษฎร์ และ สน.ชนะสงคราม กระจายกำลังดูแลความเรียบร้อยและอำนวยความสะดวกด้านการจราจรโดยรอบพื้นที่
.
ในตอนหนึ่ง เยาวชนหญิงรายหนึ่ง ขึ้นปราศรัย โดยกล่าวว่า ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ เป็นส่วนหนึ่งของการเมือง การมารวมตัวกันที่นี่แสดงให้เห็นว่าคุณสนใจประเทศชาติ เมื่อพูดถึงความเท่าเทียมทางการศึกษา ประชาธิปไตยในโรงเรียน การเกณฑ์ทหาร หรือแม้กระทั่งสิทธิแรงงานทางการศึกษา ทั้งหมดนี้ คือการเมือง แล้วทำไมเสียงของพวกเราจึงไม่ถูกยอมรับ เป็นเพราะเราเด็กเกินไป เราไม่เข้าใจโลกหรือ พวกเราต้องเติบโตภายใต้ผลกระทบและการตัดสินใจของผู้ใหญ่
.
“ผู้ใหญ่มองว่าเราอ่อนต่อโลก มองเราพวกเราไม่สนใจการเมือง หรือแค่การเมืองที่เราสนใจนั้น มันไม่ใช่การเมืองที่ผู้ใหญ่ต้องการ ทำไมกรอบคำว่าการเมือง ถึงถูกจำกัดไว้เพียงคนที่นั่งในสภา การมีส่วนร่วมทางการเมือง ทำไมต้องเป็นแค่การเลือกตั้ง คนทุกคนที่อยู่ตรงนี้ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการเมือง มีส่วนร่วมกับการเมือง” เยาวชนหญิงกล่าว
…..
Sondhi X
.
.
Cr ภาพ : MGR PHOTO



https://www.facebook.com/sorrayuth9115/posts/1792156905604574

สรยุทธ สุทัศนะจินดา กรรมกรข่าว 
8 hours ago
·
เวลา 17.55 น. กลุ่มผู้ชุมนุม #ม็อบเจนซี พากันลงถนน ส่งผลให้การจราจรติดขัด โดยผู้ชุมนุมส่งเสียงตะโกนขับไล่นายกรัฐมนตรี พร้อมชูป้ายกระดาษที่มีภาพหนู ตะโกน “ออกไปๆ ภูมิใจเทาๆ“ และชูมือ 3 นิ้วแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ และมีการใช้สีสเปรย์พ่นแผ่นสังกะสีที่ปิดล้อม อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ข้อความ “เบื่อหนู” “ไอ้หนูขี้ข้าจีน” “เขตปลอดเสรีภาพ“
ผู้ชุมนุมบางคน พยายามใช้มือทุบสังกะสีที่ปิดล้อมรอบอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ขณะที่ผู้ชุมนุมอีกส่วนตะโกนบอก “พอแล้ว อย่าทุบกำแพง ผิดกฎหมาย”
จากนั้นตัวแทนผู้ชุมนุม บอกให้กลุ่มผู้ชุมนุมมานั่งรวมตัวกันเพื่อทำการปราศรัยต่อ และนำแผงเหล็กปิดกั้นพื้นที่ ให้ผู้ชุมนุมนั่งโดยรอบอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย บริเวณด้านหน้าร้านแมคโดนัลด์ ฟังปราศรัย และเปิดช่องทางให้รถสามารถสัญจรได้
ต่อมา ตำรวจได้ปิดถนนแยกคอกวัว ไม่ให้รถขับมุ่งหน้าไปยังอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย จากนั้นตัวแทนผู้ชุมนุม จะประกาศให้กลุ่มผู้ชุมนุมที่อยู่บนฟุตบาท ลงมานั่งที่พื้นถนนให้เต็ม และประกาศปิดถนนรับอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ทำกิจกรรมสลับกันปราศรัย ร้องเพลงเต้นร่วมกัน และยกโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแฟลช โบกมือตามเพลง จุดพลุควันสี



https://www.facebook.com/ThaiNewsPix/posts/1675368997558144



“ดร.สติธร” วิเคราะห์ “3 นิ้ว...รีเทิร์น” โอกาสแฟลชม็อบจุดติดสูง




KEY POINTS
  • ชี้ปม “อกหักจากการเมืองในระบบ” ดันแฟลชม็อบจุดติดสูง: ดร.สติธร วิเคราะห์คนรุ่นใหม่ Gen Z ผิดหวังจากผลลัพธ์การเลือกตั้ง ทำให้มีแนวโน้มหันกลับมารวมตัวแสดงพลังอีกครั้ง
  • ประเด็น “ขยะพิษ-สารพิษ” ตัวเร่งอารมณ์ร่วมลงถนน: มองว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมที่กระทบหลายภูมิภาคอาจดึงดูดกลุ่มผู้ใหญ่ให้ออกมาร่วมเคลื่อนไหวคู่ขนานกับข้อเรียกร้องสิทธิเสรีภาพ
  • เตือนรัฐบาลอย่าเพิกเฉย-ชี้บริบทต่างจาก “ม็อบกำนันมโน”: ระบุม็อบเด็กกระจายตัวไร้แกนนำเดี่ยว หากการเจรจาเป็นเพียงพิธีกรรมทางการเมืองอาจยิ่งทำให้สถานการณ์ลุกลาม
20 พฤศจิกายน 2569 ดร.สติธร ธนานิธิโชติ อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิเคราะห์ประเด็น “จับตาปรากฏการณ์ 3 นิ้ว...รีเทิร์น” ในรายการ “เจาะลึกทั่วไทย Inside Thailand” ทางเนชั่นทีวี กรณีมีการนัดหมายแต่งกายใส่หูแมวไปรวมตัวกัน ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย เวลา 15.00 น. วันนี้ ภายใต้แคมเปญ “เพื่อไล่หนู”

โดย ดร.สติธร มองว่า การเคลื่อนไหวในรูปแบบแฟลชม็อบครั้งนี้ มีโอกาสจุดติดและสร้างแรงกระเพื่อมทางการเมืองค่อนข้างสูง เนื่องจากความรู้สึก “อกหักจากการเมืองในระบบ” ของคนรุ่นใหม่ ประกอบกับประเด็นปัญหาเฉพาะหน้าอย่างเรื่อง “ขยะพิษและสารพิษ” ที่กำลังคุกรุ่นในสังคม พร้อมแนะรัฐบาลต้องรับฟังและประเมินสถานการณ์อย่างใกล้ชิด อย่าใช้วิธีนิ่งเฉย



ในบริบทการเมืองขณะนี้ ปรากฏการณ์ 3 นิ้ว จะรีเทิร์นสำเร็จหรือไม่?

ดร.สติธร บอกว่า หากมองในแง่ การออกมาแสดงออกถือว่าสำเร็จแน่นอน แต่ถ้ามองในแง่เป้าหมายทางการเมือง (การสร้างแรงกระเพื่อม หรือกดดันรัฐบาล) ต้องแยกการตีความ

ส่วนจะสามารถสร้างแรงกระเพื่อม หรือกดดันให้รัฐบาลต้องดำเนินการบางอย่างได้หรือไม่นั้น

ดร.สติธร กล่าวว่า มีโอกาสค่อนข้างสูง และส่งผลสะเทือนแน่นอน เพราะเป็นเสียงจากกลุ่มนักเรียน นักศึกษา เยาวชน และคนรุ่นใหม่ ซึ่งเป็นอนาคตของประเทศ หากออกมาพร้อมกันและประสานเสียง รัฐบาลไม่รับฟังไม่ได้เด็ดขาด

รูปแบบการชุมนุม (Flash Mob) และปัจจัยความอกหักจากการเมืองในระบบ

ดร.สติธร มองว่า รูปแบบจะเป็นแฟลชม็อบแน่นอน ส่วนความถี่ ความห่างขึ้นอยู่กับ "อารมณ์ร่วม" หากมีอารมณ์ร่วมสูงก็นัดหมายชุมนุมได้บ่อยขึ้น ไม่จำกัดสถานที่ นัดเวลาเดียวกัน แสดงพลังแล้วสลายตัว

สังคมมีอารมณ์ร่วมมากน้อยแค่ไหน จะจุดติดเหมือนปี 2563–2564 หรือไม่?

ดร.สติธร กล่าวว่า ประเด็นที่เรียกร้องคุกรุ่นอยู่ในใจอยู่แล้ว มีวลีเช่น "ไม่ไหวแล้วโว้ย" มันกระตุ้นความรู้สึกคน

ช่วงที่ผ่านมาที่การชุมนุมเงียบไป ไม่ใช่เพราะท้อแท้ หรือถอดใจ แต่เพราะเยาวชนเห็นโอกาสในการขับเคลื่อนผลักดันความต้องการผ่าน "การเมืองในระบบที่เป็นทางการ" เช่น การเลือกตั้งปี 2566 และการที่ Gen Z เข้าไปร่วมงานกับพรรคการเมืองทุกเฉดสีในการเลือกตั้งต้นปี 2569

อย่างไรก็ตาม เมื่อผลการเลือกตั้งและการตอบสนองของระบบการเมืองไม่เป็นไปตามความคาดหวัง เกิดความรู้สึก "อกหักจากการเมืองในระบบ" โอกาสที่แฟลชม็อบจะจุดติดและเบ่งบานอีกครั้งจึงมีสูง



ประเด็นขับเคลื่อน จากเรื่องสิทธิเสรีภาพ สู่ ปัญหา "ขยะพิษ"

ดร.สติธร ระบุว่า ประเด็นเรียกร้องนอกจากเรื่องพื้นฐานที่สะสมมานาน (การศึกษา สิทธิเสรีภาพ สิทธิมนุษยชน ความเท่าเทียม) แล้ว ยังมีประเด็นเฉพาะหน้าในปัจจุบันมาหลอมรวมกัน

ส่วนอาจมีกลุ่มผู้ใหญ่หลากกลุ่มออกมาเดินตาม เนื่องจากความไม่พอใจกลไกรัฐที่ปล่อยให้ทุนจีนนำขยะพิษมาเทในไทย สารพิษกระจายเต็มเมือง ซึ่งเรื่องขยะพิษนี้เขย่าอารมณ์คนให้ลงถนนได้

ดร.สติธร เห็นด้วยว่าประเด็นจุดติดอาจเป็นเรื่องที่คุกรุ่นในใจคนอย่าง เรื่องขยะพิษ สารพิษ ซึ่งพูดถึงกันมากทั้งภาคเหนือ ภาคตะวันออก ภาคกลาง แล้วโยงไปถึงต้นเหตุและเรื่องอื่นๆ ได้อีก

แกนนำเด็กยุคใหม่จะมีผลต่อการจุดกระแสติดหรือไม่?

ดร.สติธร กล่าวว่า มีผลแต่ไม่มาก ธรรมชาติการชุมนุมจะเกิดผู้นำตามธรรมชาติ (Natural Leader) ขึ้นมาสื่อสารแทนขบวนการ แต่หากมวลชนยังมีอารมณ์ร่วม ขบวนก็ขับเคลื่อนต่อได้ ไม่ได้ยึดติดที่ศูนย์กลางการนำ



ความเหมือนและความต่างระหว่าง "ม็อบกำนันมโน" กับ "ม็อบเด็ก" ?
  • ม็อบกำนันมโน: เป็นรูปแบบดั้งเดิม (Conventional) เน้นรวมตัวปักหลักค้างคืนยืดเยื้อ เหมาะกับกลุ่ม Gen Y ขึ้นไป เรียกร้องประเด็นเศรษฐกิจปากท้อง
  • ม็อบเยาวชน: เป็นรูปแบบ แฟลชม็อบ (Flash Mob) เรียกร้องประเด็นสิทธิ เสรีภาพ ความเท่าเทียม และสิ่งแวดล้อม
ม็อบเด็กๆ จะยืนระยะได้ยาวกว่าม็อบกำนันมโนหรือไม่?

ดร.สติธร มองว่า หากรักษาโมเมนตัมและตรึงข้อเรียกร้องหลัก 3 คำไว้ได้คือ "สิทธิ เสรีภาพ ความเท่าเทียม" จะยืนระยะได้ยาว เพราะไม่ได้มุ่งผลลัพธ์ระยะสั้น หรือล้มรัฐบาลทันที แต่เป็นข้อเรียกร้องที่กดดันได้เรื่อยๆ

ใครหรือกลุ่มไหนเป็นหัวเรือใหญ่ในครั้งนี้?

ดร.สติธร กล่าวว่า ดูไม่ออกชัดเจน เนื่องจากมีกลุ่มใหม่ๆ เกิดขึ้น เช่น StilDem หรือ Politica ธรรมชาติม็อบนักเรียนนักศึกษาที่มีการส่งต่อรุ่นสู่รุ่นตามช่วงวัย รุ่นพี่อาจช่วยคอยสนับสนุนเป็นที่ปรึกษา แต่ไม่ได้เป็นผู้นำทางความคิดที่คอยชักจูงอยู่เบื้องหลังตลอดเวลา

ท่าทีและการรับมือของรัฐบาล

ดร.สติธร กล่าวว่า รัฐบาลต้องรับฟังและมีท่าทีตอบรับที่เหมาะสม อย่าใช้วิธีนิ่งเฉยหรือรอให้กระแสเงียบไปเอง เพราะอาจทำให้สถานการณ์ลุกลาม

หากนายกรัฐมนตรี (อนุทิน) ลงไปเจรจาด้วยตนเอง เหมือนที่เคยไปคุยกับม็อบกำนันมโน จะช่วยบรรเทาสถานการณ์ได้หรือไม่?

ดร.สติธร กล่าวว่า ขึ้นอยู่กับจังหวะ วิธีการ และจะไปคุยกับใคร เพราะม็อบกำนันมโนมีแกนนำชัดเจน แต่ม็อบเด็กกระจายตัวไม่มีแกนนำเดี่ยว หากทำเป็นเพียงพิธีกรรมทางการเมืองก็อาจยิ่งลุกลาม




ที่มา The Nation
https://www.nationtv.tv/news/current-issue/378986463




เหตุใดเนทันยาฮูจึงควรกังวลเกี่ยวกับคำพิพากษาของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศในคดียาฮินญา ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ได้มีคำพิพากษาครั้งสำคัญที่พบว่าเมียนมาร์มีความรับผิดชอบต่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชนกลุ่มน้อยโรฮิงญา



แม้ว่าคดีนี้จะมุ่งเป้าไปที่คณะรัฐบาลทหารของเมียนมาร์โดยเฉพาะ แต่นักวิชาการด้านกฎหมายระหว่างประเทศและนักวิเคราะห์กฎหมายตั้งข้อสังเกตว่า คำพิพากษานี้ได้สร้างบรรทัดฐานทางกฎหมายที่สำคัญซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่แอฟริกาใต้ฟ้องร้องอิสราเอลเกี่ยวกับการปฏิบัติการทางทหารในฉนวนกาซา

นายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮูและรัฐบาลของเขาควรกังวลเกี่ยวกับเหตุผลและหลักนิติศาสตร์ของศาลด้วยเหตุผลหลายประการ:

1. การตีความ "เจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" ที่กว้างขึ้น
การพิสูจน์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จำเป็นต้องสร้างเจตนาเฉพาะ (dolus specialis) ที่จะทำลายกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งทั้งหมดหรือบางส่วน ในอดีต ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ใช้เกณฑ์ที่เข้มงวดมาก โดยกำหนดให้เจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เป็นข้อสรุปที่สมเหตุสมผลเพียงอย่างเดียวจากพฤติกรรมของรัฐ

บรรทัดฐานใหม่: ในคำตัดสินคดีเมียนมาร์ ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ใช้แนวทางที่ครอบคลุมมากขึ้น โดยพิจารณารูปแบบพฤติกรรมที่กว้างขึ้น สภาพความเป็นอยู่ที่เลวร้ายที่เกิดขึ้นกับพลเรือน และวาทกรรมที่เป็นปรปักษ์จากเจ้าหน้าที่ของรัฐ เพื่อสรุปเจตนา

ผลกระทบต่ออิสราเอล: คดีของแอฟริกาใต้ต่ออิสราเอลอาศัยวาทกรรมจากนักการเมืองอิสราเอล การพลัดถิ่นของพลเรือน และข้อจำกัดด้านความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมเป็นอย่างมาก ความเต็มใจของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ที่จะสรุปเจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จากรูปแบบพฤติกรรมที่สะสมมา ทำให้การบรรลุเกณฑ์การพิสูจน์หลักฐานง่ายขึ้นอย่างมาก

2. ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายไม่ได้รับการยกเว้น
ตลอดการพิจารณาคดี เมียนมาร์โต้แย้งว่าปฏิบัติการในรัฐยะไข่เป็นมาตรการต่อต้านการก่อความไม่สงบและต่อต้านการก่อการร้ายที่ชอบด้วยกฎหมายต่อกลุ่มกองทัพปลดปล่อยโรฮิงยาแห่งอาระกัน (ARSA)

จุดยืนของศาล: ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ตัดสินว่าการปฏิบัติการภายใต้กรอบความมั่นคงหรือการต่อต้านการก่อการร้ายไม่ได้ลบล้างหรือยกเว้นการกระทำที่เข้าข่ายการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ หากการปฏิบัติการทางทหารมุ่งเป้าไปที่กลุ่มที่ได้รับการคุ้มครองโดยรวม

ผลกระทบต่ออิสราเอล: การป้องกันทางกฎหมายหลักของอิสราเอลคือการโจมตีในฉนวนกาซาเป็นปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายที่ชอบด้วยกฎหมาย โดยมีเป้าหมายเฉพาะในการทำลายกลุ่มฮามาส ไม่ใช่ประชากรพลเรือน การที่ศาลปฏิเสธอย่างชัดเจนว่าการต่อต้านการก่อการร้ายไม่ใช่เกราะป้องกันที่สมบูรณ์แบบนั้น เป็นการทำลายเสาหลักสำคัญของการป้องกันทางกฎหมายของอิสราเอล

3. การปฏิบัติตามกฎหมายสงครามไม่ได้พิสูจน์ว่าไม่มีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ศาลสรุปว่า แม้ว่ากองกำลังทหารจะอ้างว่าปฏิบัติตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (กฎหมายสงคราม เช่น การแจ้งเตือนการอพยพ หรือพยายามลดความเสียหายที่เกิดขึ้นกับพลเรือน) การกระทำเหล่านั้นเพียงอย่างเดียวไม่ได้พิสูจน์ว่าไม่มีเจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ หากผลลัพธ์โดยรวมจงใจก่อให้เกิดสภาพที่ทำลายล้างต่อประชากร

ผลกระทบต่ออิสราเอล: อิสราเอลมักชี้ให้เห็นถึงการแจ้งเตือนก่อนการโจมตี การสร้างเขตมนุษยธรรม และการอำนวยความสะดวกเส้นทางความช่วยเหลือ เพื่อเป็นหลักฐานว่าตนเคารพกฎหมายว่าด้วยความขัดแย้งทางอาวุธ คำตัดสินของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศบ่งชี้ว่า การปฏิบัติตามกฎการกำหนดเป้าหมายอย่างเป็นทางการจะไม่ทำให้รัฐพ้นจากข้อกล่าวหาการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยอัตโนมัติ หากผลกระทบจากการปฏิบัติการในวงกว้างนั้นก่อให้เกิดความเสียหาย

4. ผลทางกฎหมายจากการไม่ป้องกันและลงโทษ
ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ย้ำว่ารัฐภาคีของอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษการยุยงปลุกปั่นมีหน้าที่ทางกฎหมายอย่างเคร่งครัดในการป้องกันการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และลงโทษการยุยงปลุกปั่น

ผลกระทบต่ออิสราเอล: คำตัดสินนี้เน้นย้ำถึงความรับผิดชอบของรัฐเกี่ยวกับการแถลงการณ์ต่อสาธารณะโดยรัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่ คำพูดปลุกปั่นของรัฐมนตรีอิสราเอลอาจถูกนำมาพิจารณาว่าเป็นการไม่ป้องกันและลงโทษการยุยงปลุกปั่น ซึ่งจะทำให้เจ้าหน้าที่อิสราเอลต้องเผชิญกับการตรวจสอบทางกฎหมายที่เข้มงวดมากขึ้น

สรุป
แม้ว่าคำตัดสินของ ICJ ไม่ได้หมายความว่าอิสราเอลจะเผชิญกับคำตัดสินเดียวกันโดยอัตโนมัติ เนื่องจากแต่ละคดีจะถูกตัดสินตามข้อเท็จจริงเฉพาะ แต่ก็ช่วยลดอุปสรรคทางด้านกระบวนการและหลักฐานในการพิสูจน์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐ การที่ศาลตัดสินว่าคำสั่งต่อต้านการก่อการร้ายไม่สามารถปกป้องรัฐได้ และเจตนาสามารถอนุมานได้จากการกระทำสะสมนั้น ทำให้ข้อโต้แย้งสำคัญหลายประการที่ทีมกฎหมายของอิสราเอลเตรียมไว้ถูกบั่นทอนอย่างรุนแรง



(Gemini ช่วยรวบรวมประเด็น)









ประเด็นหลักที่ทำให้คำตัดสินนี้มีความสำคัญต่อกระบวนการพิจารณาคดีในฉนวนกาซา อยู่ที่ว่าศาลพิจารณาเจตนาและเหตุผลทางทหารอย่างไร:

การปราบปรามการก่อความไม่สงบและแรงจูงใจอื่นๆ ไม่ได้ลบล้างเจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยอัตโนมัติ: เมียนมาร์อ้างว่าปฏิบัติการของตนมีเป้าหมายเพื่อต่อสู้กับการก่อความไม่สงบ และคำพิพากษาของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศก่อนหน้านี้ (เช่น คดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในบอสเนีย) มักถูกตีความว่าต้องมีการพิสูจน์เจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์หากไม่มีแรงจูงใจอื่นใดที่สมเหตุสมผลที่จะอธิบายถึงความเสียหายในวงกว้าง ในการตัดสินว่าเมียนมาร์มีความรับผิดชอบต่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวโรฮิงยา ศาลระบุว่าแรงจูงใจหรือวัตถุประสงค์อื่นๆ เช่น การปราบปรามการก่อความไม่สงบ การลงโทษ หรือการขับไล่ สามารถอยู่ร่วมกับเจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้ เมื่อการกระทำโดยรวมสนับสนุนเจตนาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในฐานะ "ข้อสรุปที่สมเหตุสมผลเพียงอย่างเดียว"

ขนาด วิธีการ และรูปแบบของความเสียหายมีความสำคัญมากกว่าแค่จำนวนผู้เสียชีวิต: แทนที่จะพิจารณาเพียงตัวเลขผู้เสียชีวิตเพียงอย่างเดียว ผู้พิพากษาได้ประเมินขนาดและรูปแบบของความเสียหายที่เกิดขึ้นกับประชากรเป้าหมายในรัฐยะไข่ตอนเหนือในวงกว้าง ซึ่งรวมถึงความเสียหายทางร่างกายและจิตใจอย่างรุนแรง ความรุนแรงทางเพศ การพลัดถิ่น และความเสียหายที่ส่งผลกระทบต่อความสามารถของกลุ่มในการสืบพันธุ์หรือดำรงชีวิตในฐานะชุมชน

การกระทำที่เกินกว่าเป้าหมายที่เล็กกว่า: ศาลชี้ให้เห็นถึงแง่มุมต่างๆ ของปฏิบัติการ เช่น ความโหดร้ายระหว่างการหลบหนี การโจมตีพลเรือนและเด็กเล็ก และลักษณะโดยรวมและขนาดของวิธีการที่ใช้ ซึ่งเกินกว่าเป้าหมายด้านความมั่นคงหรือการพลัดถิ่นเพียงอย่างเดียว และเป็นการตอกย้ำเจตนาที่จะทำลายกลุ่มคนจำนวนมาก

การรักษาความมีผลบังคับใช้ของอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษอาชญากรรมฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในคดีระดับรัฐ: นักวิเคราะห์ด้านกฎหมายและสมาชิกในทีมของแกมเบียตั้งข้อสังเกตว่า หากศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ไม่พบว่ามีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในคดีแกมเบียกับเมียนมาร์ ซึ่งเป็นการตัดสินของศาลครั้งแรกที่พบว่ารัฐมีความรับผิดชอบโดยตรงต่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ จะทำให้ขอบเขตการบังคับใช้ของอนุสัญญาในคดีความรับผิดชอบของรัฐในอนาคตอ่อนแอลงอย่างมาก รวมถึงคดีที่เกี่ยวข้องกับฉนวนกาซาด้วย

(หมายเหตุ: สรุปนี้ได้มาจาก Gemini ที่ช่วยรวบรวมข่าวและบทวิเคราะห์ทางกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่จากบทความฉบับข้างบนอย่างเดียว)








“ผมไม่ใช่พวก MAGA”นะ: อีลอน มัสก์ ชายผู้เคยสวมหมวก MAGA และผู้ทุ่มเงินสูงสุดในการเลือกตั้งกลางเทอมสนับสนุนพรรครีพับลิกันกล่าว พวกมหาเศรษฐีอย่างมัสก์ คิดว่าพูดอะไรก็ได้ ความจริงไม่มีความสำคัญ แต่พวกเรามีตา มีสมองไว้คิดนะ



คำกล่าวอ้างของอีลอน มัสก์ที่ว่าเขา "ไม่ใช่ MAGA" ทำให้หลายคนประหลาดใจ เนื่องจากประวัติการสนับสนุนโดนัลด์ ทรัมป์อย่างกว้างขวางและโดดเด่นของเขา

คำกล่าวของเขาในงาน New York Times DealBook Summit—ที่เขาบอกว่าเขารู้สึก "โง่มาก" หลังจากใช้เงินหลายร้อยล้านดอลลาร์ไปกับผู้สมัครพรรครีพับลิกัน—เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญจากท่าทีทางการเมืองล่าสุดของเขา

ประวัติการมีส่วนร่วมกับทรัมป์และการชุมนุม MAGA

การมีส่วนร่วมโดยตรงของมัสก์ในการหาเสียงและตำแหน่งประธานาธิบดีของทรัมป์นั้นไปไกลกว่าการสนับสนุนแบบเฉยๆ:

บัตเลอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย (ตุลาคม 2024): มัสก์ปรากฏตัวครั้งแรกในการชุมนุมหาเสียงที่มีชื่อเสียงเคียงข้างทรัมป์ โดยสวมหมวกสีดำ "Make America Great Again" และกล่าวต่อหน้าฝูงชนอย่างมีชื่อเสียงว่าเขา "ไม่ใช่แค่ MAGA ผมคือ MAGA ที่มืดมนและโกธิค"

เมดิสัน สแควร์ การ์เดน (ตุลาคม 2024): มัสก์เป็นหนึ่งในผู้ปราศรัยหลักในการชุมนุมใหญ่ของทรัมป์ที่นิวยอร์ก โดยนำเสนอวิสัยทัศน์เกี่ยวกับการลดค่าใช้จ่ายของรัฐบาลและกระตุ้นให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งเลือกทรัมป์

การชุมนุมในพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่ง (มกราคม 2025): เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่ทรัมป์สาบานตนเข้ารับตำแหน่ง มัสก์ก็ปรากฏตัวในการชุมนุมฉลองชัยชนะที่วอชิงตัน โดยประกาศว่าการเลือกตั้งของทรัมป์เป็น "ทางแยกของอารยธรรมมนุษย์" และ "ขอบคุณพวกคุณ อนาคตของอารยธรรมจึงมั่นคง"

ทำเนียบขาวและบทบาทในรัฐบาล: หลังจากการเลือกตั้ง มัสก์ใช้เวลาหลายเดือนมีส่วนร่วมอย่างมากกับฝ่ายบริหาร โดยร่วมเป็นผู้นำของกรมประสิทธิภาพของรัฐบาล (DOGE) ในช่วงเวลานี้ เขาปรากฏตัวในห้องทำงานรูปไข่และที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเป็นประจำ โดยมักสวมหมวก MAGA และ "ทรัมป์พูดถูกทุกอย่าง"


การหาเสียงและซูเปอร์ PAC: นอกเหนือจากการชุมนุมแล้ว มัสก์ยังทุ่มเงินหลายร้อยล้านดอลลาร์ให้กับ America PAC ของเขาเพื่อสนับสนุนความพยายามในการกระตุ้นการมีส่วนร่วมของผู้มีสิทธิเลือกตั้งสำหรับทรัมป์และพรรครีพับลิกันในระดับล่าง

ทำไมถึงมีการเปลี่ยนแปลงกะทันหันเช่นนี้?

คำกล่าวของมัสก์ที่ว่า "ถ้า MAGA หมายถึงการยึดมั่นอย่างไม่ลืมหูลืมตาต่อชุดนโยบายของพรรครีพับลิกันแล้วล่ะก็ ผมคงไม่คิดอย่างนั้นแน่นอน" นั้นเกิดขึ้นในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเชิงกลยุทธ์:

การพลิกผันกลางเทอม: หลังจากที่พรรครีพับลิกันได้รับการสนับสนุนทางการเงินอย่างมหาศาล การที่พรรคเดโมแครตได้รับชัยชนะอย่างมากทำให้มัสก์ต้องยอมรับว่าการใช้จ่ายของเขาส่วนใหญ่ไม่ได้ผล และเขารู้สึก "โง่เขลา" กับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น

การกำกับดูแลของรัฐสภา: พรรคเดโมแครตเตรียมการสอบสวนของรัฐสภาที่มุ่งเป้าไปที่ DOGE สัญญาของรัฐบาล และธุรกิจของมัสก์

ข้อพิจารณาทางธุรกิจ: การเปลี่ยนแปลงการรับรู้ของสาธารณชนและผู้นำทางการเมือง โดยเฉพาะในรัฐสำคัญๆ เช่น เท็กซัส ที่เขาย้ายการดำเนินงานหลักไป ทำให้เกิดแรงกดดันเพิ่มขึ้นต่อบริษัทหลักของเขา (เทสลา สเปซเอ็กซ์ เอ็กซ์)

ในขณะที่มัสก์ในขณะนี้วางกรอบจุดยืนของเขาในฐานะผู้ที่แสวงหา "การตรวจสอบและถ่วงดุล" อย่างอิสระ นักวิจารณ์ชี้ให้เห็นว่าการกระทำที่แท้จริงของเขาในช่วงหลายปีที่ผ่านมานั้นบอกเล่าเรื่องราวที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง








 

"AI indigestion" : การเทขายหุ้นในอเมริกาครั้งนี้รุนแรงมาก ดัชนี Nasdaq สูญเสียกำไรสะสมตลอดทั้งปี แม้หลังการเสนอขายหุ้น IPO ของ Anthropic ก็ไม่สามารถบรรเทาความกังวลเกี่ยวกับอุตสาหกรรม AI ได้


CNN

นิวยอร์ก — แรงเทขายหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีทวีความรุนแรงขึ้นในวันศุกร์ ส่งผลให้ดัชนี Nasdaq Composite สูญเสียกำไรสะสมทั้งหมดที่ทำไว้ในปีนี้ ขณะที่นักลงทุนยังคงถอนเงินออกจากหุ้นกลุ่ม AI ซึ่งเคยเป็นกลุ่มที่ร้อนแรงที่สุดกลุ่มหนึ่ง

ดัชนี S&P 500 ปรับตัวลดลง 2.2% ซึ่งเป็นการปรับตัวลงติดต่อกันเป็นวันที่ 7 ถือเป็นช่วงขาลงที่ยาวนานที่สุดนับตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2020 ซึ่งเป็นช่วงที่ตลาดวอลล์สตรีทเริ่มเตรียมรับมือกับการระบาดของโควิด-19

ดัชนี Nasdaq เผชิญกับการปรับตัวลดลงที่หนักกว่า โดยร่วงลงถึง 3.6% ส่งผลให้ผลตอบแทนตั้งแต่ต้นปีจนถึงปัจจุบันติดลบเกือบ 1%

แม้แต่การเปิดตัวหุ้น IPO ครั้งใหญ่ของ Anthropic ก็สูญเสียความน่าสนใจไปอย่างรวดเร็วในวันศุกร์ โดยราคาหุ้นของบริษัทพัฒนา AI แห่งนี้ดิ่งลงเกือบ 13% มาอยู่ที่ระดับประมาณ 84.70 ดอลลาร์ ซึ่งสูงกว่าราคาเสนอขาย IPO ที่ 83 ดอลลาร์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

Arun Sundaram รองประธานอาวุโสฝ่ายกลยุทธ์การลงทุนของ CFRA Research กล่าวกับ CNN ผ่านทางอีเมลว่า “ขณะนี้ตลาดกำลังเผชิญกับภาวะทรุดหนัก โดยมีความเชื่อมั่นเชิงลบอย่างมากต่อหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีและ AI”

สำหรับดัชนี Dow Jones การปรับตัวลดลงนั้นรุนแรงน้อยกว่า โดยลดลงเพียง 0.7% เนื่องจากได้รับแรงหนุนจากหุ้นในกลุ่มอื่น เช่น กลุ่มสาธารณสุขและกลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภค อย่างไรก็ตาม ทั้งดัชนี Dow Jones และ S&P 500 ต่างเข้าสู่ภาวะปรับฐาน (Correction) ในวันศุกร์นี้ หลังจากราคาปรับตัวลดลง 10% จากจุดสูงสุดที่เคยทำไว้เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม และ 6 ตุลาคม ตามลำดับ

โดยรวมแล้ว ดัชนีหลักทั้ง 3 แห่งกำลังมุ่งหน้าสู่สัปดาห์ที่เลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่ช่วงต้นเดือนเมษายน 2025 ซึ่งเป็นช่วงที่แผนการจัดเก็บภาษีศุลกากรของประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ สร้างความสั่นสะเทือนให้กับตลาดทั่วโลก

หุ้นที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรม AI เผชิญกับช่วงเวลาที่ยากลำบากอย่างหนักมานานหลายสัปดาห์แล้ว และเมื่อการเสนอขายหุ้น IPO ที่ได้รับความสนใจอย่างมากของ Anthropic ผ่านพ้นไป ความกังวลของนักลงทุนที่มีต่ออุตสาหกรรมนี้ในภาพรวมก็กลับมาเป็นประเด็นสำคัญอีกครั้ง

นักลงทุนกำลังเผชิญกับความกังวลหลายประการ ตั้งแต่ความไม่แน่นอนว่าผู้ว่าการรัฐจากพรรคเดโมแครตที่เพิ่งได้รับเลือกตั้งใหม่จะส่งผลกระทบอย่างไรต่อความเร็วในการก่อสร้างศูนย์ข้อมูล (Data Center) ไปจนถึงความไม่แน่นอนเกี่ยวกับบทบาทในอนาคตของ Nvidia ในการขับเคลื่อนการเติบโตของอุตสาหกรรม AI หลังจากที่ Jensen Huang ซีอีโอของบริษัทได้ลาออกจากตำแหน่ง “มีความกังวลว่าอาจจะมีความตื่นตัวและความคาดหวังที่สูงเกินจริงในการลงทุนกลุ่มเทคโนโลยี เมื่อพิจารณาถึงความเสี่ยงต่าง ๆ ที่มีอยู่” เดวิด เคลลี หัวหน้านักกลยุทธ์ระดับโลกของ JPMorgan Asset Management กล่าว

เคลลีตั้งข้อสังเกตว่าการปรับฐานของราคาเป็นสิ่งที่ “หลีกเลี่ยงไม่ได้” และ “ไม่ใช่เรื่องน่ากังวลจนเกินไปนัก” โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่าหุ้นสหรัฐฯ ได้ปรับตัวขึ้นมามากเพียงใดในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

“นี่ไม่ใช่โรคร้ายแรง ไม่ใช่แม้แต่ไข้หวัดใหญ่ด้วยซ้ำ ในตอนนี้มันดูเหมือนแค่เป็นหวัดธรรมดา ซึ่งน่าจะหายไปได้ในเวลาหนึ่งหรือสองสัปดาห์” เขากล่าว

อีกหนึ่งประเด็นที่นักลงทุนเริ่มกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ คือการที่บริษัทต่าง ๆ ทุ่มเงินหลายแสนล้านดอลลาร์ไปกับการพัฒนาด้านปัญญาประดิษฐ์ (AI) โดยใช้ทั้งเงินสดของบริษัทเอง รวมถึงการระดมทุนผ่านตลาดตราสารหนี้และตลาดทุน

ในช่วงแรก นักลงทุนต่างต้อนรับการใช้จ่ายด้าน AI นี้ แต่ในขณะนี้ พวกเขาเริ่มจริงจังมากขึ้นในการเรียกร้องให้เห็นหลักฐานของผลตอบแทนจากการลงทุน

“ตลาดเริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับการวิเคราะห์ต้นทุนและผลประโยชน์แล้ว... ประกอบกับภาวะที่ก่อนหน้านี้ตลาดอยู่ในระดับที่คึกคักจนเกินไป เมื่อนำปัจจัยเหล่านี้มารวมกัน ถือเป็นภาระหนักที่ตลาดต้องแบกรับ” สตีฟ ซอสนิก หัวหน้านักกลยุทธ์ของ Interactive Brokers แพลตฟอร์มการซื้อขายหลักทรัพย์ออนไลน์ กล่าวกับ CNN

“กำลังมีการเทขายหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีครั้งใหญ่” ซอสนิกกล่าวเสริม “กลยุทธ์ ‘ซื้อเมื่อราคาอ่อนตัว’ (buy the dip) ถูกแทนที่ด้วย ‘ขายเมื่อราคาปรับตัวขึ้น’ (sell the rally) หรือไม่ก็เป็นการเทขายออกมาเลย”

สัญญาณความกังวลที่เพิ่มขึ้นในหมู่นักลงทุนสะท้อนให้เห็นได้จากดัชนี VIX ซึ่งใช้วัดความคาดหวังต่อความผันผวนของตลาด หรือที่รู้จักกันในชื่อ “มาตรวัดความกลัว” (fear gauge) ของวอลล์สตรีท โดยในสัปดาห์นี้ดัชนีดังกล่าวพุ่งขึ้นไปแตะระดับ 32 ซึ่งเป็นระดับสูงสุดในรอบ 19 เดือน จากระดับ 19.3 เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว โดยทั่วไปแล้ว หากดัชนีนี้สูงกว่าระดับ 20 ถือเป็นสัญญาณบ่งชี้ว่านักลงทุนมีความไม่มั่นใจเพิ่มมากขึ้น

แรงเทขายดังกล่าวทำให้นักลงทุนหันไปหาแหล่งลงทุนที่ปลอดภัยกว่า เช่น พันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ ซึ่งราคาปรับตัวสูงขึ้นอย่างมากในวันศุกร์ นอกจากนี้ หุ้นในกลุ่มที่ถือเป็นหลุมหลบภัย (defensive sectors) เช่น กลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภคจำเป็นและกลุ่มสาธารณสุข ก็ปรับตัวสูงขึ้นเช่นกัน

หุ้นหรือธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับ AI ซึ่งเคยเป็นจุดสนใจในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ต่างเผชิญกับแรงกดดัน โดยหุ้นของ CoreWeave ผู้ให้บริการระบบคลาวด์ยุคใหม่ (neocloud) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก Nvidia ปรับตัวลดลงถึง 10% ในวันศุกร์ที่ผ่านมา ราคาหุ้น IPO ของ CoreWeave ในเดือนมีนาคม 2025 อยู่ที่หุ้นละ 40 ดอลลาร์ ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงซื้อขายอยู่ที่ระดับดังกล่าว

หุ้น Nvidia ปรับตัวลดลงกว่า 16% ในสัปดาห์นี้ โดยมีแนวโน้มจะเป็นสัปดาห์ที่แย่ที่สุดนับตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2018 ยักษ์ใหญ่ด้านชิปรายนี้สูญเสียมูลค่าไปแล้วกว่า 40% นับจากจุดสูงสุดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ส่งผลให้มูลค่าตามราคาตลาด (Market Cap) หายไปถึง 2.5 ล้านล้านดอลลาร์ ซึ่งตัวเลขนี้สูงกว่ามูลค่าตลาดของบริษัทอื่น ๆ เกือบทุกแห่งในดัชนี S&P 500 (ยกเว้นเพียง Apple, Microsoft, Alphabet, Amazon และตัว Nvidia เอง)

การเทขายครั้งนี้รุนแรงมากจนอาจทำให้หุ้นกลุ่มเทคโนโลยีดูมีราคาถูกลงในสายตาของนักลงทุนบางกลุ่ม ข้อมูลจาก FactSet ระบุว่า ณ วันศุกร์ที่ผ่านมา มูลค่าหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีของสหรัฐฯ (วัดจากอัตราส่วนราคาต่อกำไรล่วงหน้า หรือ Forward P/E ของกลุ่มเทคโนโลยีสารสนเทศในดัชนี S&P 500) ได้ลดลงมาอยู่ในระดับต่ำที่สุดนับตั้งแต่เดือนมีนาคม 2020

สำหรับ Nvidia นั้น อัตราส่วน Forward P/E สำหรับช่วง 12 เดือนข้างหน้า ถือว่าอยู่ในระดับต่ำที่สุดนับตั้งแต่ปี 2002

สถานการณ์ดังกล่าวทำให้นักกลยุทธ์บางรายมองว่า ความกังวลที่แพร่กระจายอยู่ในขณะนี้อาจเกินจริงไปมาก

Sundaram จาก CFRA Research กล่าวว่า “ผมไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์นี้เท่าไรนัก เพราะปัจจัยพื้นฐานไม่ได้สนับสนุนให้เกิดการเทขายขนาดนี้ แต่ในตอนนี้ ตลาดกลับเลือกที่จะขายออกไปก่อน แล้วค่อยมาพิจารณาเรื่องปัจจัยพื้นฐานทีหลัง”


ที่มา CNN
Nasdaq wipes out gains for the year as Anthropic IPO fails to quell AI nerves

https://www.cnn.com/2026/11/20/investing/us-stocks-anthropic-ai?Date=20261120
Nov 20, 2026







 

วันศุกร์, พฤศจิกายน 20, 2569

กระทรวงศึกษาธิการขานรับม็อบ ‘เจ็นซี’ สั่งโรงเรียน ‘ห้ามแกล้ง-ข่มขู่-ลงโทษ-ตัดสิทธิสอบ’ เด็กที่ออกไปร่วมชุมนุม แต่ระบบศาลก็ยังยุติธรรมครึ่งทางเหมือนเดิม

ขณะที่กระทรวงศึกษาธิการขานรับม็อบ ‘เจ็นซี’ หรือการนัดชุมนุมของยุวชนรุ่นแซ่ด ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ในช่วงเย็นนี้ (๒๐ พฤศจิกา) ด้วยคำสั่งถึงโรงเรียนต่างๆ ‘ห้ามแกล้ง-ข่มขู่-ลงโทษ-ตัดสิทธิสอบ’ เด็กที่ออกไปร่วมชุมนุม

แคมเปญ “ถึงเวลาที่แมวจะออกมาไล่หนู” ซึ่งข่าวเนชั่นออนไลน์ บอกว่านี่เป็น “ม็อบสามนิ้วคืนชีพ” ที่ไม่เพียงแสดงความเห็นไม่พอใจการบริหารประเทศของนายอนุทิน ชาญวีรกูล เท่านั้น แต่จะรวมถึงการเรียกร้องสิทธิต่างๆ ที่รุ่นก่อนๆ เคยเรียกร้องกันมาแล้ว ไม่เคยได้ด้วย

นั่นคือ การ “ปล่อยตัวผู้ต้องขังคดีมาตรา ๑๑๒ ที่ยังถูกคุมขังระหว่างพิจารณาคดี” รวมไปถึงการ “นิรโทษกรรมคดีการเมือง ภายใต้พระราชบัญญัติสร้างเสริมสังคมสันติสุข พ.ศ. ๒๕๖๙” ซึ่งกีดกันคดี ม.๑๑๒ ออกไป ไม่รับพิจารณาแต่เบื้องต้น

สื่อเนชั่นฯ อ้างด้วยว่าม็อบรุ่นแซ่ดครั้งนี้ ได้รับการผลักดันจากบรรดาม็อบรุ่นพี่ โดยดูจากการโพสต์สนับสนุนการชุมนุมวันที่ ๒๐ พ.ย.นี้ ของเพจ “กลุ่มฟื้นฟูประชาธิปไตย ทะลุก๊าซ นักเรียนเลว โมกหลวงริมน้ำ และแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม”

ด้วยข้อความสนับสนุนที่ระบุว่า “พี่ ๆ เจ็น Y พร้อมสนับสนุนการเคลื่อนไหวของคนรุ่นใหม่” นอกจากนั้นข่าวเนชั่นฯ ยังพาดพิงถึงการชุมนุมต่างๆ ของเยาวชนที่ผ่านมา ไม่ว่า “วิ่งกันนะแฮมทาโร่” ของเยาวชนปลดแอก “ธรรมศาสตร์จะไม่ทน”

นั่นเป็นของแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม ที่เรียกร้อง “เรียกร้องปฏิรูปสถาบันฯ ๑๐ ข้อ” เช่นกันกับการชุมนุมของกลุ่ม “ราษฎร โมกหลวงริมน้ำ ทะลุวัง ทะลุฟ้า และทะลุก๊าซ โดยมีข้อเรียกร้องเกี่ยวกับการปฏิรูปสถาบันฯ และการยกเลิกมาตรา ๑๑๒”

กระนั้นกระทรวง ศธ.ยุค รมว.ประเสริฐ จันทรรวงทอง ก็ยังบอกว่า “การแสดงความคิดเห็นและการแสดงออกเป็นสิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ และเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ในระบอบประชาธิปไตย” แถมยังจะยินรับข้อเสนอของผู้ชุมนุมรุ่นแซ่ดนี้

“เพื่อนำไปประกอบการพิจารณาพัฒนาและทบทวนนโยบายด้านการศึกษา ให้สอดคล้องกับสิทธิและความต้องการของผู้เรียน” แต่จากสภาพการณ์เกี่ยวกับการชุมนุมของเยาวชนรุ่นก่อนๆ กลับยังไม่เห็นแสงไฟของสติปัญญาที่เพิ่งถูกจุดขึ้นในครั้งนี้

หลายต่อหลายคดี ๑๑๒ ที่เพิ่งตัดสินเร็วๆ นี้ ยังมีการลงโทษหนักด้วยการจำคุก หรือปฏิเสธการให้ประกันชั่วคราวเพื่อต่อสู้คดี แม้แต่กรณีคดี ‘ชุมนุม #26ตุลาไปสถานทูตเยอรมัน’ อันมีนักกิจกรรม ๑๓ รายโดนข้อหาทั้ง ม.๑๑๒ และ ๑๑๖

ความคืบหน้าล่าสุด ศาลอาญากรุงเทพใต้ ‘ยกคำร้อง’ จำเลยเป็นครั้งที่ ๕ ไม่รับบัญชีพยานเพิ่มเติม ในเมื่อหลักฐานที่จำเลยต้องใช้ในข้อต่อสู้ เป็นเอกสารราชการ “รายละเอียดการเดินทางเข้าออกประเทศไทยของในหลวง รัชกาลที่ ๑๐ ไปเยอรมนี”

กับ “รายงานผลการใช้จ่ายงบประมาณส่วนราชการในพระองค์ประจำปีงบประมาณ ๒๕๖๐ ถึงปีงบประมาณ ๒๕๖๓” ล้วนเพื่อพิสูจน์ว่าข้อเท็จจริงตรงกับถ้อยความปราศรัยของกลุ่มเยาวชน หน้าสถานทูตเยอรมัน ในวันเกิดเหตุ เช่นนี้เป็นระบบยุติธรรมเพียงครึ่งทาง

หรือไม่เช่นนั้นกระทรวงศึกษาฯ และกระบวนการศาล ต่างคนต่างทำงานโดยไม่ประสานนโยบาย แม้ในเรื่องเดียวกันจะไปคนละทิศละทาง นี่ละมังที่เขาเรียกกันว่า ‘รัฐพันลึก’

(https://tlhr2014.com/archives/88051, https://www.khaosod.co.th/politics/news_10478515=ZiIImq5-MM3Hbg และ https://www.facebook.com/NationOnline/posts/2uALXi5WS1)