วันอังคาร, พฤศจิกายน 17, 2569

ทรัมป์-ปูติน-สี จิ้นผิง ประชุมสามฝ่าย 18-19 พ.ย. การรวมตัวครั้งประวัติศาสตร์นี้จะส่งผลอย่างไรต่อโลก ? (กลัวจะเหมือนกับประชุมที่เมืองยัลตาช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ถูกใช้เป็นที่ตกลงอันเห็นแก่ตัวระหว่างมหาอำนาจ แบ่งโลกออกเป็นเขตอิทธิพลโดยไม่คำนึงถึงประเทศเล็ก ๆ

https://www.facebook.com/BBCnewsThai/posts/1791562389670584

ปูตินและสี พบกันมาแล้วมากกว่า 40 ครั้ง สำหรับปูตินและทรัมป์ สถิติคือ 7 ครั้ง และทรัมป์กับสี ทั้งสองพบกันทั้งหมด 3 ครั้ง ทว่าผู้นำทั้งสามคนไม่เคยพบปะกันพร้อมหน้ามาก่อนเลย

ทรัมป์-ปูติน-สี จิ้นผิง ประชุมสามฝ่าย 18-19 พ.ย. การรวมตัวครั้งประวัติศาสตร์นี้จะส่งผลอย่างไรต่อโลก ?

กริกอร์ อาตาเนเซียน
ผู้สื่อข่าวออนไลน์ภาคภาษารัสเซียของบีบีซีนิวส์
16 พฤศจิกายน 2026

การเตรียมการสำหรับการพบปะหารือแบบไตรภาคีครั้งแรกในประวัติศาสตร์ระหว่างผู้นำจีน รัสเซีย และสหรัฐฯ ทำให้ยุโรปตกอยู่ในความกังวล หลังจากบางฝ่ายมองว่านี่คือความคล้ายคลึงกันกับการแบ่งโลกออกเป็นเขตอิทธิพลในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

เมื่อวันที่ 4 พ.ย. ระหว่างการเยี่ยมชมนิทรรศการที่อาคารมอสโกมาเนช (Moscow Manege) บริเวณจัตุรัสแดง ประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดิเมียร์ ปูติน ซึ่งเดินทางมาพร้อมกับกลุ่มนักเรียน ได้หยุดดูประติมากรรมขนาดใหญ่ของเหล่าผู้นำมหาอำนาจที่ประกอบด้วยรูปปั้นของวินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษ, แฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ และโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นรูปปั้นของทั้งสามระหว่างการประชุมยัลตาเมื่อเดือน ก.พ. 1945

"นี่คืออดีตผู้นำของสามมหาอำนาจหลักที่มารวมตัวกันเพื่อหารือว่าโลกควรได้รับการจัดระเบียบอย่างไรหลังสงครามสิ้นสุดลง" ปูตินกล่าวกับเด็ก ๆ เหล่านั้น

หนึ่งวันก่อนหน้านั้น กระทรวงการต่างประเทศจีนและรัฐบาลรัสเซียได้ประกาศการหารือเพื่อเตรียมการประชุมระหว่างประธานาธิบดีวลาดิเมียร์ ปูติน ของรัสเซีย, ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ และประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ของจีน ในวันที่ 18-19 พ.ย. โดยที่ทั้งสามจะเข้าร่วมการประชุมสุดยอดความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก (เอเปก) ที่เมืองเซินเจิ้น ต่อมาในวันศุกร์ โอลิเวีย เวลส์ โฆษกทำเนียบขาว ยืนยันว่าการประชุมหารือดังกล่าวจะเกิดขึ้นจริง

ตอนที่มีรายงานข่าวปรากฏเป็นครั้งแรกในช่วงกลางเดือน ต.ค. ว่ารัสเซียได้เสนอแนวคิดการประชุมลักษณะนี้ รายงานนี้ก็สร้างความวิตกกังวลในสหภาพยุโรปและยูเครนทันที สถานการณ์นี้ทำให้หลายคนหวนนึกถึงการประชุมของผู้นำพันธมิตรที่ต่อต้านอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ที่เมืองยัลตา อดีตที่ประทับริมทะเลดำของราชวงศ์ซาร์แห่งรัสเซีย

เพื่อแลกกับการที่สตาลินยอมเข้าร่วมสงครามกับญี่ปุ่นหลังได้ชัยเหนือเยอรมนี ฝ่ายสัมพันธมิตรยอมรับให้สหภาพโซเวียตขยายอิทธิพลไปทั่วยุโรปตะวันออก ขณะเดียวกันก็มีความตกลงลับว่าด้วยเอเชียตะวันออก ซึ่งข้อตกลงดังกล่าวคือการยกดินแดนของญี่ปุ่น ได้แก่ เกาะซาฮาลินตอนใต้และหมู่เกาะคูริล ให้แก่สหภาพโซเวียต พร้อมทั้งคืนฐานทัพเรือโซเวียตที่เมืองพอร์ตอาร์เทอร์ (Port Arthur) ของจีน และให้โซเวียตมีผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจเป็นพิเศษในแมนจูเรีย

นับแต่นั้นมาในยุโรปตะวันออก คำว่า "ยัลตา" (Yalta) มักถูกใช้เป็นคำเรียกแทนข้อตกลงอันเห็นแก่ตัวระหว่างมหาอำนาจ ที่แบ่งโลกออกเป็นเขตอิทธิพลโดยไม่คำนึงถึงประเทศเล็ก ๆ รวมถึงประเทศที่ดินแดนของตนกำลังถูกแบ่งสรรอยู่ด้วย

เมื่อถึงช่วงปี 1950 หลายฝ่ายก็ใช้คำว่า "ยัลตา" (Yalta) เพื่อสื่อถึงข้อตกลงที่ทำกับปีศาจ

"ผมไม่ต้องการอย่างยิ่งที่จะให้เรื่องนี้กลายเป็น 'ยัลตา' ครั้งที่สอง สาม หรือสี่ ที่เป็นเพียงการจัดสรรเขตอิทธิพลกันใหม่" โวโลดีมีร์ เซเลนสกี ประธานาธิบดียูเครนกล่าว

"หลังจากการประชุมที่อะแลสกา หากสถานการณ์ดำเนินไปในทิศทางที่เจ้าหน้าที่รัสเซียกำลังส่งสัญญาณอยู่ในขณะนี้ ซึ่งเกี่ยวกับความต้องการที่จะสร้าง 'ยัลตาครั้งใหม่' นี่จะกลายเป็นชัยชนะทางการทูตครั้งสำคัญอีกครั้งของรัสเซีย "

ขณะที่ฟรีดริช แมร์ซ นายกรัฐมนตรีเยอรมนี กล่าวว่าการหารือใด ๆ เกี่ยวกับการยุติสงครามในยูเครนจะต้องมีการมีส่วนร่วมจากยุโรปด้วย

"ยุโรปจำเป็นต้องมีบทบาท และต้องการมีบทบาทในกระบวนการนี้" เขากล่าว

"ประเด็นสำคัญของการจัดทำข้อตกลงสันติภาพ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องมาตรการคว่ำบาตรหรือโครงสร้างความมั่นคงในอนาคต ล้วนสามารถแก้ไขได้ก็ต่อเมื่อมีการมีส่วนร่วมของพวกเราชาวยุโรป และผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายต่างก็ทราบเรื่องนี้" ผู้นำเยอรมนีระบุ

"รูปแบบที่ไม่ปกติ"

แม้ปูตินอาจตั้งเป้าว่าจะหาแรงสนับสนุนให้ยุติสงครามในยูเครนด้วยเงื่อนไขที่เป็นประโยชน์ต่อรัสเซีย ตามที่หนังสือพิมพ์วอลล์สตรีทเจอร์นัลรายงาน แต่ยังไม่ชัดเจนว่าเรื่องที่เขาต้องการหารือกับทรัมป์และสี จิ้นผิง คืออะไรกันแน่

"เรื่องยูเครนจะต้องถูกหยิบยกขึ้นมาไม่ทางใดก็ทางหนึ่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้" ยูริ อูชาคอฟ ผู้ช่วยประธานาธิบดีรัสเซียกล่าว แต่เขาก็เสริมว่า "จนถึงตอนนี้ มีเพียงกรอบเบื้องต้นว่าอาจหารือเรื่องใดบ้างในการประชุมระดับสูงและเป็นการประชุมในรูปแบบที่ไม่ปกติเช่นนี้"

ทรัมป์ได้ออกมาปฏิเสธว่า ประเด็นเกี่ยวกับยูเครนไม่ได้อยู่ในวาระการประชุมครั้งนี้ โดยบอกว่า "เราอาจพบกันเพื่อหารือเรื่องอาวุธนิวเคลียร์และการลดอาวุธนิวเคลียร์"

ทางฝั่งจีนก็ไม่ต้องการเข้าร่วมการเจรจาเรื่องยูเครนที่ปราศจากยุโรป เนื่องจากจีนกำลังพยายามทุกวิถีทางเพื่อลดภาพที่ว่าจีนนั้นสนับสนุนรัสเซียในสงครามครั้งนี้ ตามความเห็นของโจเซฟ โทริเจียน รองศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยอเมริกัน ในกรุงวอชิงตัน

แม้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ชนชั้นนำของจีนจะให้ความสำคัญกับสหภาพยุโรปน้อยลงเรื่อย ๆ แต่พวกเขาก็ยังต้องการรักษาความสัมพันธ์อันดีกับประเทศต่าง ๆ ในยุโรป ในฐานะคู่ค้าสำคัญ

แต่โทริเจียนชี้ด้วยว่า รัฐบาลจีนก็ยังไม่ไว้วางใจในการเจรจาเรื่องอาวุธนิวเคลียร์

"พวกเขามองว่าเพราะโครงการนิวเคลียร์ของจีนมีขนาดเล็กกว่า ซึ่งข้อได้เปรียบอย่างหนึ่งของโครงการดังกล่าวก็คือการที่มันยังมีความคลุมเครืออยู่" เขากล่าว

"นำมาซึ่งสันติภาพ"

เป้าหมายของรัสเซียในการพบปะครั้งนี้ชัดเจนอย่างมาก นั่นคือการแยกยุโรปออกไปจากวงเจรจาของยูเครน และตอกย้ำออกอีกครั้งว่ารัสเซียไม่อาจถูกตัดออกไปจากเวทีระดับโลกได้

ความน่าเย้ายวนของการพบปะกันครั้งนี้ต่อสหรัฐฯ ก็เด่นชัดเช่นกัน

"ทรัมป์ตื่นเต้นกับเรื่องนี้ เพราะพิธีการอันยิ่งใหญ่และบรรยากาศแวดล้อมของการประชุม" โทริเจียน รองศาสตราจารย์จาก ม.อเมริกัน กล่าว

"เขาจะออกมาเล่าเรื่องได้ว่า เป็นเรื่องยอดเยี่ยมเพียงใดที่มหาอำนาจเหล่านี้มารวมตัวกัน และเขาเป็นคนแรกที่ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้น พร้อมทั้งนำสันติภาพมาสู่โลก" เขากล่าวเสริม

ข้อเรียกร้องจากโซเวียต

ทว่าสำหรับจีน ผลประโยชน์ดูไม่ค่อยชัดเจนนักในบรรดาทั้งสามชาติ

"ยัลตาไม่ใช่ความทรงจำที่สวยงามของจีน" โทริเจียนระบุ

จีนเคยไม่พอใจอย่างมากที่สตาลินได้ผลประโยชน์พิเศษของสหภาพโซเวียตในแมนจูเรีย

"แม้แต่เหมา เจ๋อตุง ภายหลังชัยชนะของพรรคคอมมิวนิสต์ในจีนเมื่อปี 1949 ก็ยังมองว่าสิ่งที่สหภาพโซเวียตร้องขอไว้ที่การประชุมในยัลตา และสิ่งที่ยังคงเรียกร้องต่อมานั้น เป็นปัญหาที่ค้างคาใจอย่างยิ่ง" โทริเจียนกล่าว

ข้อพิพาทเหล่านี้เองก็เป็นส่วนหนึ่งของสาเหตุที่นำไปสู่ความแตกแยกระหว่างจีนกับสหภาพโซเวียตในเวลาต่อมา

ในกรณีของยุโรปตะวันออก นักประวัติศาสตร์ยังคงถกเถียงกันว่าการขยายเขตอิทธิพลของสหภาพโซเวียตนั้น ที่จริงแล้วเป็นเพียงการยอมรับความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะเมื่อถึงเดือน ก.พ. 1945 กองทัพแดงก็ได้ยึดครองโรมาเนีย บัลแกเรีย รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของโปแลนด์ ฮังการี และเชโกสโลวาเกียไว้แล้ว

แต่ในปัจจุบันกองทัพรัสเซียยังควบคุมดินแดนทางตะวันออกของยูเครนที่รัฐบาลรัสเซียประกาศผนวกเป็นของรัสเซียไปแล้วได้ไม่ครบทั้งหมดด้วยซ้ำ และต่างจากปี 1945 ตรงที่ในบรรดาผู้ที่อาจเข้าร่วมการประชุมสุดยอดครั้งนี้ มีเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้นที่เป็นคู่สงครามโดยตรง

เกียรติภูมิในเวทีโลก


โทริเจียนระบุว่ารัสเซียยังเป็นประเทศเดียวที่ยังต้องการแบ่งโลกเป็นเขตอิทธิพลอย่างชัดเจน

แม้ยุทธศาสตร์ความมั่นคงแห่งชาติที่รัฐบาลทรัมป์ประกาศใช้จะระบุว่าซีกโลกตะวันตกเป็นเขตอิทธิพลของสหรัฐฯ แต่สหรัฐฯ ก็ยังไม่พร้อมจะเลิกสนับสนุนไต้หวัน ขณะที่การมีบทบาทในภูมิภาคลาตินอเมริกาก็ยังสำคัญต่อจีนอยู่

รัสเซียมองตัวเองว่าเป็นมหาอำนาจทัดเทียมกับสหรัฐฯ และจีน และถ้อยแถลงอย่างเป็นทางการของจีนก็มักกล่าวถึงรัสเซียในฐานะประเทศที่เท่าเทียมกัน "แต่ในทางลับแล้ว ทั้งผู้เชี่ยวชาญชาวจีนและผู้นำจีนต่างไม่ได้มองว่ารัสเซียเป็นมหาอำนาจที่ทัดเทียมกับตน" มาร์ชิน คัชมาร์สกี จากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ กล่าว

"ประเทศเดียวที่ผู้นำและชนชั้นปกครองของจีนมองว่าทัดเทียมกับจีนจริง ๆ คือสหรัฐอเมริกา" เขาระบุ

คัชมาร์สกีบอกว่าการประชุมสุดยอดสามฝ่ายอาจช่วยเสริมเกียรติภูมิของจีนในเวทีโลก เพราะจะทำให้สี จิ้นผิง ดูเป็นรัฐบุรุษระดับโลกที่ผู้นำของมหาอำนาจอื่นต้องเดินทางมาพบ


"จะไม่มียัลตาอีกแล้ว" ประธานาธิบดีบุชแห่งสหรัฐฯ ประกาศตอนไปเยือนประเทศลิทัวเนียเมื่อปี 2002

แต่สถานะของทรัมป์ในเวทีโลกก็ไม่มั่นคงเหมือนก่อน หลังจากพรรครีพับลิกันพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งสภาคองเกรสกลางเทอม

คัชมาร์สกีบอกว่าคำถามสำคัญคือจีนต้องการช่วยเสริมสถานะของทรัมป์ในเวทีระหว่างประเทศหรือไม่ และกล่าวเสริมว่า "ผมยังไม่แน่ใจเลยว่าการประชุมครั้งนี้จะเกิดขึ้นจริงหรือเปล่า"

ระหว่างเยือนยุโรปตะวันออกหลายครั้งในทศวรรษ 2000 ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ของสหรัฐฯ ในขณะนั้น เรียกข้อตกลงยัลตาซ้ำ ๆ ว่าเป็นความชั่วร้ายครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ นิวยอร์กไทมส์รายงานว่าถ้อยคำเหล่านี้มุ่งตรงไปที่ปูติน เพื่อบอกว่ารัสเซียไม่มีสิทธิ์แทรกแซงกิจการของประเทศเพื่อนบ้าน และต้องขอโทษต่อสิ่งที่สหภาพโซเวียตได้ทำไว้

"จะไม่มียัลตาอีกแล้ว" บุชประกาศที่กรุงวิลนีอุส เมืองหลวงของลิทัวเนียเมื่อปี 2002

แต่อีกเกือบ 25 ปีต่อมา ปูตินได้พบกับผู้นำสหรัฐฯ และจีนในรูปแบบที่คล้ายการประชุมยัลตาแม้เพียงเล็กน้อยก็จะถือเป็นชัยชนะเชิงสัญลักษณ์ของปูติน ถึงแม้การประชุมจะไม่ได้ผลลัพธ์อะไรที่เป็นรูปธรรมเลยก็ตาม


https://www.bbc.com/thai/articles/c6y80y9j41d0o




“สังคมที่ไม่มีการประท้วง คือสังคมที่ตายแล้ว” - ชาลส์ ทิลลี : ตัวพ่อแห่งทฤษฎีการเมืองบนท้องถนน (สังคมไทยนี่แหละไม่เคยตระหนักว่า สิทธิเสรีภาพต่างๆที่ได้มา มาจากการต่อสู้ประท้วงของคนรุ่นก่อนๆ จนชนชั้นนำต้องยอมปรับเปลี่ยน แต่กลับคิดว่าเป็นผลจากการประทานให้ของชนชั้นนำ)


The People

9 hours ago

AI content ·

ชาลส์ ทิลลี : ตัวพ่อแห่งทฤษฎีการเมืองบนท้องถนน
ผู้เสนอว่า “สังคมที่ไม่มีการประท้วง คือสังคมที่ตายแล้ว”
.
‘เฟรเดอริก ดักลาส’ (Frederick Douglass) นักเคลื่อนไหวด้านสิทธิพลเมืองชาวอเมริกันได้กล่าวในงานรำลึกถึงการต่อสู้เพื่อกฎหมายแห่งการเลิกทาส เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 1857 ว่า
.
“If there is no struggle, there is no progress.”
“หากปราศจากการต่อสู้ ก็คงไม่มีความก้าวหน้า”
.
นัยยะของสุนทรพจน์นี้คงสื่อให้เห็นว่า การเปลี่ยนแปลงทางสังคมย่อมต้องอาศัยการท้าทายสิ่งที่เป็นอยู่ เพราะหลายครั้งปัญหาจะไม่ได้รับการแก้ไขตราบใดที่ทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามปกติ เช่น การเรียกร้องค่าแรงที่เป็นธรรม พนักงานอาจต้องทำให้โรงงานหยุดการผลิต การเรียกร้องความเท่าเทียมทางเพศในโรงเรียน นักเรียนก็ต้องกล้าลุกขึ้นเรียกร้องให้ครูบาอาจารย์ปรับกฎระเบียบที่เลือกปฏิบัติ และคงกล่าวได้ว่า การต่อต้านในรูปแบบต่าง ๆ ย่อมสร้างความปั่นป่วนให้กับระเบียบที่เป็นอยู่ และบางครั้งความปั่นป่วนนี้เองก็เป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้สังคมเริ่มหันมารับฟังเสียงของผู้คนที่เคยถูกมองข้าม
.
ผ่านมาราวหนึ่งศตวรรษ แม้สังคมโลกจะก้าวข้ามระบบทาสมาได้ แต่เสรีภาพที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้หมายความว่าผู้คนจะหลุดพ้นจากการถูกเอารัดเอาเปรียบ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเราคงจำภาพชายผิวดำคนหนึ่งที่ถูกตำรวจใช้เข่ากดบริเวณลำคอ ก่อนที่เขาจะร้องออกมาว่า “ผมหายใจไม่ออก” และเสียชีวิตในเวลาต่อมา ชายผู้นั้นคือ ‘จอร์จ ฟลอยด์’ (George Floyd) เหตุการณ์ดังกล่าวจุดกระแสความไม่พอใจและนำไปสู่การชุมนุมประท้วงในหลายพื้นที่ของอเมริกา เผยให้เห็นรอยปริร้าวของปัญหาการเหยียดเชื้อชาติที่ฝังรากลึกไม่ต่างจากสังคมทาสในอดีต แม้รัฐธรรมนูญจะบัญญัติถึงสิทธิ เสรีภาพ และความเสมอภาคไว้แล้วก็ตาม ความโกรธแค้นลุกลามใหญ่โตไปสู่ขบวนการ ‘Black Lives Matter’ ที่ชุมนุมต่อต้านการเหยียดผิวและผลักดันปัญหาความอยุติธรรมทางเชื้อชาติให้เป็นวาระระดับโลก
.
ประสบการณ์ในข้างต้น ชวนให้เราตั้งคำถามต่อมุมมองการประท้วงในสังคมร่วมสมัย โดยเฉพาะกรณีล่าสุดในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งมีประชาชนเข้าร่วมมากกว่า 800,000 คน การลงถนนครั้งนี้ปรากฏภาพความโกลาหล ทั้งการปะทะกับเจ้าหน้าที่ การปล้นสะดม และการเผาทำลายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ จนเกิดคำถามตามมาว่า เมื่อการประท้วงนำไปสู่ความรุนแรง เราควรมองการเคลื่อนไหวเหล่านี้อย่างไร และความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทำให้ข้อเรียกร้องของผู้ชุมนุมหมดความชอบธรรมหรือไม่
.
บทความนี้จะชวนผู้อ่านร่วมหาคำตอบผ่านมุมมองทางทฤษฎีของ ‘ชาร์ล ทิลลี’ (Charles Tilly) นักรัฐศาสตร์และสังคมวิทยาชาวอเมริกัน ผู้มีบทบาทสำคัญวิเคราะห์การประท้วงทั่วโลก เขาเสนอให้มองการประท้วงเป็นเครื่องมือทางการเมือง ที่ประชาชนใช้เรียกร้องสิทธิและต่อรองกับผู้มีอำนาจ ซึ่งอาจช่วยให้เราเข้าใจการประท้วงได้กว้างกว่าภาพความรุนแรงหรือความวุ่นวายที่ระบบอัลกอรึทึ่มนำเสนอ ทั้งยังทิ้งคำถามสำคัญแบบเรียกทัวร์ว่า เหตุใดสังคมจึงมักให้ความสำคัญกับความสงบเรียบร้อยของการประท้วง มากกว่าปัญหาที่ผลักดันให้ผู้คนออกมาเรียกร้องความเปลี่ยนแปลงตั้งแต่แรก?
.
การประท้วงคือเครื่องมือของผู้ด้อยอำนาจ
.
‘ชาร์ล ทิลลี’ (Charles Tilly 1929 - 2008) จบการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านสังคมวิทยาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) และเคยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยชั้นนำหลายแห่ง รวมถึงเป็นผู้เขียนหนังสือมากกว่า 50 เล่ม และบทความวิชาการกว่า 600 ชิ้นตลอดเส้นทางอาชีพ
.
ทิลลี่เปรียบเสมือนผู้สร้างทฤษฎีที่เรียกว่า ‘ทัวร์ลง’ ในยุคแรก เมื่อเขาออกมาท้าทายแนวคิดของนักวิชาการรุ่นก่อนที่ยึดถือว่า “สังคมที่สงบสุขคือสังคมที่ปราศจากการประท้วง” และการจลาจลคือความป่วยไข้ของสังคม (Pathology) ที่ต้องได้รับการบำบัด ทิลลี่ลงทุนจ้างทีมนักวิจัยที่ถูกเรียกว่า ‘มนุษย์กรรไกร’ นั่งตัดข่าวในหนังสือพิมพ์เก่าตั้งแต่ยุค ค.ศ. 1830-1968 เพื่อวิเคราะห์หลักฐานทางประวัติศาสตร์ย้อนหลังไปกว่า 100 ปี โดยเฉพาะสถิติการนัดหยุดงานและความรุนแรงทางการเมืองในประเทศฝรั่งเศส จนพัฒนาเป็นงานเขียนที่ชื่อว่า ‘The French Strikes and Collective Violence Project’ ซึ่งรวบรวมข้อมูลเหตุการณ์ความขัดแย้งและการประท้วงมากกว่า 20,000 ครั้ง
.
ทิลลี่ค้นพบว่าการประท้วงคือ ‘เครื่องมือทางการเมือง’ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ซึ่งก่อนหน้านั้น เมื่อประชาชนไม่พอใจหรือถูกทางการกดขี่ขูดรีดจนถึงที่สุด พวกเขามักตอบโต้ด้วยการก่อจลาจลโดยไร้รูปแบบ เช่น การวางเพลิงไปจนถึงลอบสังหารขุนนาง แต่เมื่อเวลาผ่านไปประชาชนเริ่มเรียนรู้ที่จะรวมกลุ่มและพัฒนาวิธีแสดงออกถึงข้อเรียกร้อง โดยคำนึงถึงความเสี่ยงจากการถูกจับกุมหรือแม้กระทั่งประหารชีวิต การประท้วงในยุคต่อมาจึงมีลักษณะของการวางแผนโดยลับและมีรูปแบบ เช่น การนัดกันอู้งานเผื่อถ่วงเวลาการผลิต การนินทาและการแสดงละครล้อเลียนเจ้านาย การลักลอบเผาผลผลิตทางการเกษตร ไปจนถึงการแอบปาก้อนหินใส่กระจกที่เป็นหน้าต่างในบ้านข้าหลวง เพื่อโจมตีสัญลักษณ์ความมั่งคั่งของผู้มีอำนาจ เพราะกระจกในยุคนั้นเป็นสิ่งของราคาแพง (มีกระทั่งภาษีกระจก) สิ่งเหล่านี้คือรูปแบบการต่อสู้ทางการเมืองของประชาชนในยุคที่ยังไม่มีบัตรเลือกตั้ง
.
หากในสังคมปัจจุบัน แม้จะมีหน่วยงานภาครัฐคอยดูแลปัญหาของประชาชน แต่กลไกเหล่านี้ก็อาจไม่สามารถตอบสนองต่อข้อเรียกร้องได้เสมอไป การประท้วงจึงเป็นช่องทางสำคัญเมื่อรัฐและผู้ปกครองเพิกเฉยต่อความเดือดร้อนของประชาชน ดังนั้นการที่ผู้คนลุกขึ้นมาประท้วง คือสัญญาณชีพที่บ่งบอกว่าสังคมนั้นยังมีชีวิต เปรียบเสมือนลมหายใจที่คอยรักษาสมดุลอำนาจระหว่างผู้ปกครองกับผู้ถูกปกครองได้
.
ม็อบไม่ได้ไร้ระเบียบ แต่ทำงานคล้ายกับวงดนตรีแจ๊ส
.
เมื่อการประท้วงกลายเป็นเครื่องมือสำคัญของผู้ด้อยอำนาจ ฝ่ายรัฐก็มักตอบโต้ด้วยการตีตราผู้ชุมนุมว่าเป็น ‘ผู้ก่อความไม่สงบ’ หรือกลุ่มคนที่ใช้อารมณ์ ทิลลี่ชวนให้เรามองการประท้วงให้ลึกไปกว่าคำปราศรัยของแกนนำ โดยให้ลองหันมาสนใจผู้คนที่ยืนถือป้ายอยู่ข้างหลังขบวนการ เพราะข้อความบนป้ายแต่ละแผ่นอาจเผยปัญหาและความต้องการที่หลากหลาย ซึ่งไม่ได้ถูกพูดถึงบนเวทีปราศรัย การทำความเข้าใจกลุ่มผู้ประท้วงจึงต้องรับฟังเสียงของคนธรรมดาเหล่านี้ เพราะการออกมาชุมนุมย่อมมีต้นทุนทั้งเวลา แรงงาน และค่าใช้จ่าย สิ่งที่น่าสนใจคือ ‘อะไรทำให้พวกเขายอมเสียต้นทุนเหล่านี้เพื่อลุกขึ้นมาเรียกร้องบนท้องถนน?’
.
หนึ่งในแนวคิดที่มีชื่อเสียงที่สุดของทิลลี่คือ ‘คลังยุทธวิธีในการประท้วง’ (Repertoire of Contention) เขาเปรียบเทียบกลุ่มผู้ประท้วงกับ ‘วงดนตรีแจ๊ส’ ซึ่งนักดนตรีไม่ได้มารวมตัวกันเพื่อบรรเลงอย่างไร้ทิศทาง แต่พวกเขาฝึกฝนพื้นฐานทางดนตรีและเข้าใจจังหวะหรือโครงสร้างของเพลงร่วมกัน จากนั้นจึงนำความรู้เหล่านั้นมาด้นสด (Improvisation) และปรับเปลี่ยนวิธีการบรรเลงให้เข้ากับสถานการณ์เฉพาะหน้า
.
เปรียบดังกลุ่มผู้ประท้วงที่จะมีวิธีการต่อสู้ให้เลือกใช้หลากหลาย ตั้งแต่การเดินขบวน (March) การนัดหยุดงาน (Strike) การคว่ำบาตรสินค้า (Boycott) ไปจนถึงการยึดพื้นที่สาธารณะหรือก่อจลาจล วิธีการเหล่านี้มักเกิดจากการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์ของการเคลื่อนไหวในอดีต แล้วนำมาปรับใช้ให้เข้ากับสถานการณ์ แม้พวกเขาจะมีข้อเรียกร้องในภาพใหญ่ร่วมกัน แต่กลุ่มผู้ประท้วงไม่ได้มีความคิดหรือวิธีการต่อสู้เหมือนกันทั้งหมด บางกลุ่มอาจเลือกเดินตามแนวทางของแกนนำ ขณะที่บางกลุ่มใช้วิธีการที่แตกต่างออกไป ลักษณะเช่นนี้ทำให้การประท้วงคล้ายกับ ‘วงดนตรีแจ๊ส’ ที่เบส กลอง กีต้าร์มีทำนองหลักร่วมกัน แต่สามารถบรรเลงด้วยจังหวะและลีลาที่แตกต่างกันได้
.
ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นคือ การมีบุคคลบางกลุ่มฉวยโอกาสจากสถานการณ์ประท้วงเพื่อก่อเหตุปล้น ฉกชิง วิ่งราว โดยผู้ก่อเหตุอาจเป็นทั้งผู้เข้าร่วมการชุมนุมและมิจฉาชีพที่แฝงตัวเข้ามา ที่น่ากังวลยิ่งกว่าคือ บางกรณีอาจเป็นการสร้างสถานการณ์โดยฝ่ายรัฐเอง เพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการเพิ่มความชอบธรรมให้กับการใช้กำลังปราบปรามผู้ชุมนุม เราอาจทำความเข้าใจประเด็นนี้ผ่านภาพยนตร์ ‘The Trial of the Chicago 7’ (2020) ซึ่งสร้างจากเหตุการณ์จริงที่มีกลุ่มผู้ชุมนุมต่อต้านสงครามเวียดนามเมื่อปี 1968 ที่แม้ผู้ชุมนุมจะมีเป้าหมายร่วมกัน (ต่อต้านสงคราม) แต่กลับมีอุดมการณ์และวิธีการเคลื่อนไหวแตกต่างกัน เช่น ‘แอบบี ฮอฟฟ์แมน’ (Abbie Hoffman) จากกลุ่ม Yippies ใช้อารมณ์ขันและการเสียดสีรัฐบาลเพื่อดึงดูดความสนใจจากสื่อ ขณะที่ ‘ทอม เฮย์เดน’ (Tom Hayden) จากกลุ่ม SDS เน้นการจัดตั้งเครือข่ายเพื่อเน้นปริมาณจำนวนผู้เข้าร่วม นอกจากนี้ยังมีกลุ่ม Weathermen ซึ่งสนับสนุนการตอบโต้ด้วยความรุนแรง และที่สำคัญคือ ‘บ๊อบบี ซีล’ (Bobby Seale) ซึ่งเป็นแค่ผู้เดินผ่านมาและขึ้นกล่าวปราศรัยในช่วงสั้น ๆ แต่กลับถูกดำเนินคดีร่วมกับจำเลยคนอื่น ๆ กรณีนี้สะท้อนให้เห็นการเหมารวมผู้ประท้วงว่าเป็นกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ ควบคู่กับอคติทางเชื้อชาติที่ลดทอนความชอบธรรมของผู้เคลื่อนไหว โดยเฉพาะเมื่อ ‘บ๊อบบี้ ซีลเป็นคนผิวดำ’ ที่ในสังคมอเมริกันขณะนั้นยังเผชิญปัญหาการเหยียดเชื้อชาติอย่างรุนแรง
.
การประท้วงด้วยการนั่งอดข้าวแบบ ‘คานธี’ ในรัฐเผด็จการ เท่ากับการฆ่าตัวตาย
.
ข้อมูลการประท้วงกว่า 20,000 เหตุการณ์ของทิลลี่ชี้ให้เห็นว่า การสร้างภาพผู้ประท้วงให้กลายเป็นกลุ่มผู้ใช้ความรุนแรงเป็นกลยุทธ์ที่ทำให้ฝ่ายรัฐได้เปรียบ เพราะรัฐมีทั้งอำนาจกฎหมาย กำลังพล และสื่ออยู่ในมือ ภาพการปล้นสะดมหรือการจลาจลจึงอาจถูกขยายให้โดดเด่นกว่าข้อเรียกร้องที่แท้จริงของผู้ชุมนุม ไม่ว่าจะเป็นปัญหาปากท้อง ราคาพืชผล หรือสวัสดิการเพียงเล็กน้อย จนท้ายที่สุดผู้เรียกร้องความเป็นธรรมถูกทำให้กลายเป็นผู้ก่ออาชญากรรม ขณะที่ผู้เสพข่าวผ่านสื่อที่ถูกรัฐควบคุมอาจจดจำเฉพาะภาพความรุนแรงจนกลายเป็นเห็นชอบกับการปราบปราม มากกว่าจะตั้งคำถามถึงสาเหตุหลักที่ทำให้ผู้คนออกมาประท้วง
.
จึงไม่แปลกที่ผู้คนมักยอมรับวิธีการที่ปราศจากความรุนแรง โดยแนวทางหนึ่งที่มักถูกกล่าวถึงคือหลักอหิงสา (Ahimsa) ของมหาตมะ คานธี ซึ่งเน้นการต่อต้านความอยุติธรรมโดยไม่ใช้กำลังหรือทำร้ายผู้อื่น เช่น การอดอาหารประท้วง แต่มีข้อมูลที่น่าสนใจว่า ความรุนแรงในการประท้วงไม่ได้เกิดจากการตัดสินใจของผู้ชุมนุมเพียงฝ่ายเดียว แต่สัมพันธ์กับสิ่งที่รัฐตอบสนองต่อผู้ชุมนุมรัฐด้วย เช่น เมื่อรัฐเพิกเฉยต่อข้อเรียกร้อง ปิดกั้นการเจรจา หรือใช้กำลังเข้าสลายการชุมนุม ผู้ประท้วงบางส่วนจึงอาจเปลี่ยนวิธีการต่อสู้จากสันติวิธีไปสู่แนวทางที่รุนแรงขึ้นได้
.
มีตัวอย่างในปี 2011 ที่ประเทศเบลารุส เมื่อประชาชนหลายพันคนออกมาประท้วงรัฐบาลเผด็จการของ ‘อเล็กซานเดอร์ ลูคาเชนโก’ (Alexander Lukashenko) หลังมีหลักฐานโยงใยเรื่องการโกงเลือกตั้ง ผู้ประท้วงเลือกใช้การชุมนุมโดยสงบด้วยการปรบมือพร้อมกันบนท้องถนนเป็นเวลาหลายนาที แต่แทนที่รัฐบาลจะรับฟังข้อเรียกร้อง กลับประกาศว่าการปรบมือในที่สาธารณะเป็นการละเมิดกฎหมาย ผู้ชุมนุมจึงเปลี่ยนวิธีด้วยการนัดกันตั้งนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถือให้ดังพร้อมกันตอน 20.00 น. ทว่ารัฐบาลก็ยังออกกฎหมายว่าการตั้งนาฬิกาปลุกเป็นภัยต่อความมั่นคงอยู่ดี
.
หนึ่งปีต่อมาที่กรุงมาดริดประเทศสเปน กลุ่มนักกิจกรรมจัดการประท้วงแบบ ‘แฟลชม็อบ’ ในธนาคารขนาดใหญ่ เพื่อคัดค้านนโยบายรัดเข็มขัดทางเศรษฐกิจ พวกเขาแฝงตัวปะปนอยู่กับลูกค้าทั่วไป ก่อนเริ่มเต้นฟลามิงโก้ (มีเอกลักษณ์อยู่ที่การเคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็ว ทั้งการกระทืบเท้าเป็นจังหวะ การปรบมือ และการดีดกีตาร์) เมื่อเสียงกีตาร์ดังขึ้น การเต้นดำเนินไปท่ามกลางความประหลาดใจของผู้คน โดยมีผู้ประท้วงคนหนึ่งสวมชุดวัวเข้าร่วมด้วย เจ้าหน้าที่ไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไร จึงไล่จับผู้ประท้วงทีละคน ภาพที่ปรากฏคือ “เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังถือไม้ไล่หวดวัวที่กำลังเต้นฟลามิงโก้” กลายเป็นภาพชวนขบขันที่แพร่กระจายบนโลกออนไลน์ และชี้ว่าแม้การประท้วงโดยสันติวิธีจะได้รับความเห็นอกเห็นใจจากสังคม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผู้มีอำนาจจะปฏิบัติต่อเราด้วยความสันติในแบบเดียวกัน ดังนั้นการยกระดับความรุนแรงในการประท้วง ก็เป็นผลมาจากวิธีการที่รัฐปฏิบัติต่อพวกเขานั่นเอง มันจึงน่าสนใจในแง่มุมที่ว่า หากเราจะยก ‘คานธี’ ไปไว้ในสเปนและเบลารุสในช่วงเวลานั้น เขาจะมีสภาพอย่างไร?
.
ถ้าคู่มือการประท้วงมีใบรับประกันความสำเร็จ โลกคงไม่ต้องมีการปฏิวัติ
.
แล้วเราจะประท้วงอย่างไรให้ชนะ?
.
ชาร์ลส์ ทิลลี่ตอบว่าไม่มีสูตรสำเร็จ เพราะชัยชนะของการประท้วงมีเงื่อนไขและปัจจัยร้อยแปดประการ ส่วนใครที่อยากได้คำตอบก็คงต้องลองไปลงเรียนวิชารัฐศาสตร์ดูสักเทอม! ทิลลี่ให้ข้อสังเกตเพียงว่า ผู้ประท้วงควรเลือกใช้ยุทธวิธีให้เหมาะสมกับสถานการณ์ ดังที่เห็นได้จากการประท้วงในยุคสื่อสังคมออนไลน์ ซึ่งนิยมใช้วิธี ‘แฟลชม็อบ’ เพื่อเคลื่อนย้ายสถานที่ชุมนุมได้อย่างรวดเร็วและลดโอกาสเผชิญหน้ากับการปราบปรามของรัฐ อย่างไรก็ตาม วิธีนี้ก็ไม่ได้การันตีความสำเร็จ เพราะฝ่ายรัฐเองก็มีโทรศัพท์มือถือและเรียนรู้ที่จะปรับตัวรับมือกับยุทธวิธีดังกล่าวได้เช่นกัน
.
อย่างไรก็ดี ทิลลี่ได้พัฒนาแนวคิด ‘WUNC’ กับเหล่ามิตรสหายเพื่ออธิบายว่า ขบวนการประท้วงจะทำให้สังคมมองเห็นความเดือดร้อนและความชอบธรรมในการเคลื่อนไหวได้อย่างไร โดยมีองค์ประกอบ 4 ประการ ได้แก่
.
W — Worthiness (ความน่าเชื่อถือ): ผู้ชุมนุมต้องแสดงให้เห็นว่าข้อเรียกร้องของตนมีเหตุผลและสมควรต่อการรับฟัง เช่น การนำเสนอข้อมูลและมีหลักฐานว่าตนเองถูกเอารัดเอาเปรียบอย่างไร หรือการมีบุคคลและกลุ่มสังคมที่น่าเชื่อถือเข้าร่วมสนับสนุน
.
U — Unity (ความเป็นเอกภาพ): ผู้ชุมนุมแสดงให้เห็นว่าตนมีเป้าหมายร่วมกัน เช่น ใส่เสื้อสีเดียวกัน มีเพลงปลุกใจ การแสดงป้าย ข้อความ หรือสัญลักษณ์เดียวกัน เพื่อสื่อถึงความเป็นหนึ่งเดียวของขบวนการ
.
N — Numbers (จำนวนผู้เข้าร่วม): ปริมาณคืออำนาจ เพื่อกดดันให้รัฐบาลว่าพวกคุณกำลังเผชิญกับคนกลุ่มใหญ่
.
C — Commitment (ความมุ่งมั่น): การแสดงให้เห็นว่าผู้ชุมนุมเอาจริง ไม่ได้มาเล่น ๆ พร้อมเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง เช่น การกลับมาชุมนุมซ้ำ การจัดกิจกรรมรณรงค์ต่อเนื่อง หรือการยืนหยัดต่อข้อเรียกร้องแม้เผชิญอุปสรรค
.
ลองนึกภาพการประท้วงสองกลุ่ม กลุ่มแรกมีผู้เข้าร่วมเพียงสิบกว่าคน เรียกร้องในประเด็นที่คนส่วนใหญ่ยังไม่เข้าใจ ขาดเครือข่ายสนับสนุน และเมื่อการชุมนุมครั้งแรกไม่เกิดผล ผู้เข้าร่วมก็ทยอยถอนตัวจนการเคลื่อนไหวเงียบหายไป ขณะที่อีกกลุ่มเรียกร้องเรื่องค่าครองชีพซึ่งกระทบคนจำนวนมาก มีสหภาพแรงงานช่วยระดมทุน ทำให้ผู้คนเข้าร่วมอย่างต่อเนื่องจากหลักร้อยขยายสู่หลักหมื่น จนรัฐบาลต้องรีบนำข้อเรียกร้องมาพิจารณาเป็นนโยบาย แต่ถึงอย่างนั้น ต่อให้มีคนเข้าร่วมเป็นแสนเป็นล้าน ก็ยังไม่มีหลักประกันว่ารัฐอำนาจนิยมจะยอมทำตามข้อเรียกร้องอยู่ดี
.
สังคมที่ไม่มีการประท้วง คือสังคมที่ตายแล้ว
.
จากที่กล่าวมาทฤษฎีของทิลลี่ ไม่ได้แก้ตัวให้กับการความรุนแรง แต่ชวนให้เราตั้งคำถามกับผู้คนที่ต้องการเห็นความเปลี่ยนแปลง แต่กลับไม่พอใจเมื่อการเรียกร้องเหล่านั้นสร้างความวุ่นวาย ซึ่งประวัติศาสตร์ตักเตือนเราว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะผู้มีอำนาจตระหนักถึงความอยุติธรรมด้วยตนเอง แต่ล้วนมาจากการต่อสู้ของคนด้อยอำนาจอย่างเข้มข้น
.
ดังในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม มนุษย์ต้องทำงานวันละ 14-16 ชั่วโมง 7 วันต่อสัปดาห์ จุดเปลี่ยนมาจากการประท้วงหยุดงานครั้งใหญ่ของโลก (General Strike) ในเหตุการณ์จลาจลเฮย์มาเก็ต (Haymarket Affair) ปี 1886 ในชิคาโก เหล่ากรรมกรนัดกันออกมาชูคำขวัญ
.
“ทำงาน 8 ชั่วโมง , พักผ่อน 8 ชั่วโมง , ทำในสิ่งที่อยากทำ 8 ชั่วโมง”
.
แม้จะถูกปราบปรามอย่างรุนแรงจนมีคนตาย แต่พลังกดดันนั้นส่งผลให้เกิดเป็นวันแรงงานสากล (May Day) และบีบให้รัฐบาลทั่วโลกต้องหันมาสนใจการออกกฎหมายคุ้มครองแรงงานและกำหนดเป็นค่าแรงขั้นต่ำในเวลาต่อมา
.
เพื่อยืนยันว่าเราไม่ได้สนับสนุนความรุนแรง จะขอยกตัวอย่างการประท้วงด้วยยุทธวิธีแบบน่ารัก และตรงกับแนวคิด ‘WUNC’ ที่สุด นั่นคือเหตุการณ์ปฏิวัติ ‘วันหยุดของผู้หญิง’ (Women ‘s Day off) ที่ไอซ์แลนด์ในปี 1975 จุดเริ่มต้นเกิดจากผู้หญิงชาวไอซ์แลนด์ที่รับค่าแรงน้อยกว่าผู้ชายกว่า 40 เปอร์เซ็นต์ และไม่สามารถลาคลอดได้ ต้องลาออกสถานเดียว พวกเขาจึงนัดกันกันหยุดงานในวันที่ 24 ตุลาคม 1975 แต่ไม่ใช่การหยุดงานธรรมดา พวกเธอหยุดเลี้ยงลูก หยุดทำอาหาร หยุดทำความสะอาด หยุดมีเซ็กส์ เพื่อออกมาฟังการปราศรัยและร้องเพลงกลางเมืองหลวงอย่างสนุกสนาน ที่น่าทึ่งคือ มีผู้หญิงเข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้ถึง 90 เปอร์เซ็นต์จากจำนวนผู้หญิงทั้งประเทศ
.
ผลคือระบบเศรษฐกิจของไอซ์แลนด์พังพินาศในวันเดียว โรงงานปลาทูน่ากระป๋องปิดตัว ธนาคารและโรงเรียนต้องปิดทำการ ไส้กรอกถูกขายเกลี้ยงทั้งประเทศ เพราะสามีที่บ้านต้องหยุดงานเลี้ยงลูกจึงต้องพึ่งพาอาหารที่ทำง่ายที่สุด ห้างร้านกลายเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กเพราะผู้ชายบางส่วนต้องกระเตงลูกไปทำงานด้วย ไม่รวมถึงอุปกรณ์วาดเขียนที่ทำรายได้ถล่มทลายเพราะเหล่าคุณพ่อต้องซื้อกระดาษวาดเขียนไว้หลอกล่อให้เด็กนั่งเงียบ ๆ การประท้วงในวันนั้นกลายเป็นบทเรียนให้ผู้ชายไอซ์แลนด์พบความจริงที่ว่า “ถ้าไม่มีผู้หญิง พวกเขาจะใช้ชีวิตอย่างไร” จนผู้ชายพากันเรียกวันนั้นว่า “วันศุกร์อันแสนยาวนาน” (The Long Friday)
.
การประท้วงครั้งนั้นส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและสังคมของไอซ์แลนด์อย่างมีนัยสำคัญ โดยในปี 1976 รัฐบาลได้ออกกฎหมายความเสมอภาคทางเพศ (Gender Equality Act) เพื่อรับรองสิทธิที่เท่าเทียมกันระหว่างผู้หญิงกับผู้ชาย ต่อมาในปี 1980 ‘วิกดิส ฟินน์โบกาดอตตีร์’ (Vigdís Finnbogadóttir) ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของโลกที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย
.
ขณะที่ปัจจุบัน ไอซ์แลนด์ให้สิทธิการลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรแก่บิดาและมารดารวมกันถึง 12 เดือน (มากที่สุดในโลก) โดยแต่ละฝ่ายมีสิทธิลาได้ 6 เดือน นอกจากนี้ รายงาน Global Gender Gap Index 2025 ของ World Economic Forum ยังจัดให้ไอซ์แลนด์เป็นประเทศที่มีความเสมอภาคทางเพศสูงเป็นอันดับหนึ่งของโลก และครองตำแหน่งนี้ต่อเนื่องมาเป็นปีที่ 16
.
ท้ายที่สุด ผู้อ่านคงมีสิ่งที่อยากถามกับชาล ทิลลี่ว่า “ทำไมกรณีไอซ์แลนด์จึงไม่เกิดการปราบปรามจากฝ่ายรัฐ?” คำตอบของผู้อ่านคงต้องลองถามคุณผู้ชายของพวกเราดูครับ เพราะว่าผู้หญิงที่เข้าร่วมม็อบในไอซ์แลนด์กว่า 90 กว่าเปอร์เซ็นต์นั้น หนึ่งในกลุ่มผู้เข้าร่วมก็คือเหล่าภริยาของผู้มีอำนาจในรัฐบาลนั่นเอง งานนี้ถ้ารัฐคิดใช้แก๊สน้ำตา พวกผู้ชายก็คงต้องเสียน้ำตาไม่ต่างกัน !!!
.
เรื่อง : จาตุรงค์ สุทาวัน
.
อ้างอิง
จาตุรงค์ สุทาวัน. (2567). ยุทธวิธีการเคลื่อนไหวทางการเมืองของขบวนการทางสังคมรูปแบบใหม่กรณีศึกษาเปรียบเทียบ:ขบวนการปลาซาดีนในประเทศอิตาลี และแฟลชม็อบในประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์การเมืองบูรพา. ปีที่ 13 ฉบับที่ 1
ประภาส ปิ่นตบแต่ง. (2552). กรอบการวิเคราะห์การเมืองแบบทฤษฎีขบวนการทางสังคม. มูลนิธิไฮน์ริค เบิลล์ สำนักงานภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้.
เอกพลณัฐ ณัฐพัทธนันท์. (2568). ขบวนการ รัฐ และการเมืองของการต่อสู้แบบปรปักษ์. สำนักพิมพ์ Crackers Books.
Boyd, A., & Oswald Mitchell, D. (บ.ก.). (2563). คู่มือปลุกปั่นเพื่อสร้างสรรค์: กล่องเครื่องมือเพื่อการปฏิวัติ (เนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล และสรวิสิฐ โตท่าโรง, ผู้แปล). สำนักนิสิตสามย่าน.
Tilly, C. (2008). Contentious Performances. Cambridge: Cambridge University Press.
.
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1583725633786466&set=a.633364228822616
.....

Atukkit Sawangsuk
·
สังคมไทยนี่แหละไม่เคยตระหนักว่า สิทธิเสรีภาพต่างๆที่ได้มา มาจากการต่อสู้ประท้วงของคนรุ่นก่อนๆ จนชนชั้นนำต้องยอมปรับเปลี่ยน
แต่กลับคิดว่าเป็นผลจากการประทานให้ของชนชั้นนำ



นายอนุทิน ชาญวีรกูล โดยมติคณะรัฐมนตรี เห็นชอบรับเงินช่วยเหลือจากจีนสามแสนเจ็ดหมื่นห้าพันเก้าร้อยดอลลาร์สหรัฐ สำหรับสองโครงการเสริมสร้างศักยภาพการรีไซเคิลขยะและการปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ มีคนตั้งข้อสังเกตุและกังวลว่ามตินี้อาจเปิดทางให้ขยะพิษเข้ามา ส่วนเอกสารของรัฐบาลระบุว่าเป็นโครงการศึกษาและเสริมสร้างศักยภาพ

https://www.facebook.com/reel/1018501651272471
.....

(สรุปเพิ่มเติมด้วย Gemini)

ประเด็นเรื่องมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องกับการรับเงินช่วยเหลือจากประเทศจีน สำหรับโครงการเสริมสร้างศักยภาพการรีไซเคิลขยะและการปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero) มูลค่า 375,900 ดอลลาร์สหรัฐ เป็นประเด็นที่อยู่ในความสนใจและมีการถกเถียงในสังคม โดยมีมุมมองและการชี้แจงจากฝ่ายต่างๆ ดังนี้

1. สาระสำคัญของมติและโครงการ

วงเงินช่วยเหลือ: รัฐบาลจีนมอบเงินช่วยเหลือแบบให้เปล่า (Grant) จำนวน 375,900 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 13-14 ล้านบาท ขึ้นอยู่กับอัตราแลกเปลี่ยนในขณะนั้น)

วัตถุประสงค์ตามเอกสารทางการ: มุ่งเน้นไปที่การศึกษา การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ การพัฒนาบุคลากร และการเสริมสร้างศักยภาพด้านการจัดการรีไซเคิลขยะ รวมถึงแนวทางสนับสนุนเป้าหมายการปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ โดยหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องได้ยืนยันว่าเป็น "โครงการศึกษาเชิงนโยบายและเสริมสร้างขีดความสามารถ" ไม่ใช่การนำเข้าขยะเข้ามาทิ้งในประเทศ

2. ข้อกังวลและความห่วงใยจากภาคประชาสังคมและผู้ดำเนินรายการ

การตั้งข้อสังเกตหรือความกังวลว่ามตินี้อาจเปิดช่องหรือเป็นทางผ่านให้ "ขยะพิษ" หรือขยะอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศเข้ามาในไทย มักมาจากบริบทและเหตุการณ์ในอดีตที่ประเทศไทยเคยประสบปัญหาลักลอบนำเข้าขยะอุตสาหกรรมและขยะอันตรายจากต่างประเทศภายใต้ข้ออ้างเรื่องการรีไซเคิล ข้อกังวลหลักจึงมักอยู่ที่:

ความรัดกุมของมาตรการควบคุมและตรวจสอบจากภาครัฐ

ความโปร่งใสของโครงการร่วมมือระหว่างประเทศ

ความเสี่ยงที่โครงการความร่วมมือด้านเทคโนโลยีอาจถูกใช้เป็นช่องทางในการผลักภาระด้านสิ่งแวดล้อมมายังประเทศกำลังพัฒนา

3. จุดยืนและการชี้แจงของภาครัฐ

ในกรณีลักษณะนี้ หน่วยงานที่รับผิดชอบมักจะเน้นย้ำถึงหลักการสำคัญ ดังนี้:

ไม่ใช่การนำเข้าขยะ: เงินช่วยเหลือดังกล่าวเป็นงบสำหรับดำเนินกิจกรรมทางวิชาการและการศึกษา ไม่ใช่สัญญาซื้อขายหรือข้อตกลงให้นำกากของเสียเข้ามาในราชอาณาจักร

กฎหมายควบคุมภายในประเทศ: การนำเข้าขยะอันตรายหรือขยะอิเล็กทรอนิกส์ยังคงต้องอยู่ภายใต้กฎหมายควบคุมมลพิษและ พ.ร.บ. ที่เกี่ยวข้องอย่างเข้มงวด ซึ่งรัฐบาลประกาศนโยบายชัดเจนในการจำกัดและเตรียมยกเลิกการนำเข้าขยะอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศ

สรุปกรอบความร่วมมือระหว่างไทยและจีนด้านสิ่งแวดล้อมและการจัดการขยะที่ผ่านมาให้หน่อย

กรอบความร่วมมือระหว่างไทยและจีนในมิติด้านสิ่งแวดล้อม การจัดการขยะ และการพัฒนาที่ยั่งยืน มีพัฒนาการและกรอบการทำงานสำคัญที่ผ่านมา ดังนี้:

1. กรอบความร่วมมือระดับภูมิภาค: "กรอบความร่วมมือแม่โขง–ล้านช้าง" (Lancang-Mekong Cooperation - LMC)

เงินสนับสนุนช่วยเหลือแบบให้เปล่า (Grant) จำนวน 375,900 ดอลลาร์สหรัฐ ที่คณะรัฐมนตรีมีมติรับความช่วยเหลือเมื่อปลายเดือนตุลาคม 2569 นั้น อยู่ภายใต้ กองทุนพิเศษแม่โขง–ล้านช้าง ซึ่งเป็นกรอบความร่วมมือพหุภาคีระหว่างประเทศลุ่มน้ำโขง (ไทย เมียนมา ลาว กัมพูชา เวียดนาม) กับประเทศจีน

เป้าหมายหลักของกรอบนี้: เพื่อส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืนในอนุภูมิภาค สนับสนุนการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ การเกษตรสีเขียว และการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate Change)

โครงการเฉพาะหน้า: มุ่งเน้นไปที่การศึกษาและถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านเทคโนโลยีสีเขียว โดยเฉพาะการเตรียมรับมือกับปริมาณ "ขยะอิเล็กทรอนิกส์, แบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้า (EV) และแผงโซลาร์เซลล์" ที่กำลังจะหมดอายุและกลายเป็นปัญหาท้าทายในอนาคต

2. ความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมสีเขียวและพลังงานสะอาด (Green Supply Chain)

ในภาพรวมความสัมพันธ์ไทย-จีนช่วงหลัง ทั้งสองประเทศได้ขยายความร่วมมือทางเศรษฐกิจควบคู่ไปกับเป้าหมายสิ่งแวดล้อม เช่น:

อุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้า (EV): จีนเข้ามาลงทุนตั้งฐานการผลิตรถยนต์ EV ในไทยเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้เกิดโจทย์ร่วมกันในการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม รวมถึงระบบการจัดการรีไซเคิลแบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้าเมื่อหมดอายุการใช้งาน

เป้าหมายการปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero Emissions): ไทยและจีนต่างมีเป้าหมายระดับนโยบายในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ทำให้กรอบความร่วมมือทางวิชาการมักเน้นไปที่การแลกเปลี่ยนนโยบายพลังงานสะอาด เทคโนโลยีคาร์บอนต่ำ และการพัฒนาเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy)

3. จุดยืนและขอบเขตที่ภาครัฐมักเน้นย้ำ

จากข้อกังวลของสังคมเรื่องความเสี่ยงที่ประเทศอาจกลายเป็นแหล่งทิ้งขยะ ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมักจำแนกขอบเขตความร่วมมือไว้อย่างชัดเจนว่า:

เป็น "วิชาการและการศึกษา" ไม่ใช่ "การนำเข้าขยะ": กรอบความร่วมมือลักษณะนี้เป็นการศึกษาดูงาน การพัฒนาหลักสูตร หรือการเตรียมความพร้อมด้านองค์ความรู้ทางวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม ไม่มีข้อผูกมัดหรือการอนุญาตให้นำเข้าขยะพิษ กากอุตสาหกรรม หรือขยะอิเล็กทรอนิกส์เข้ามาทิ้งหรือกำจัดในประเทศไทยแต่อย่างใด

การบังคับใช้กฎหมายภายใน: ประเทศไทยยังมีกฎหมายภายในและประกาศห้ามนำเข้าขยะอิเล็กทรอนิกส์และขยะพลาสติกต่างชาติอย่างเด็ดขาด โดยรัฐบาลมีนโยบายยกระดับการตรวจสอบและปราบปรามการลักลอบนำเข้าขยะผิดกฎหมายควบคู่กันไปด้วย




ไทย-จีน ลงนามแลกเปลี่ยน MOU 8 ฉบับ มีสาระสำคัญอะไรบ้าง เรื่อง Lab ร่วมตรวจคุณภาพน้ำภาคเหนือ เรื่องนี้ ยังไม่มีการระบุกรอบเวลาหรือกำหนดการที่ชัดเจนตายตัว ว่าจะสามารถลงนามทำและเปิดใช้งานได้จริงเมื่อไหร่


ตุ๊ดส์review
13 hours ago
·
ไทย-จีน ลงนามแลกเปลี่ยน MOU 8 ฉบับ
เตรียมตั้ง Lab ร่วมตรวจคุณภาพน้ำภาคเหนือ
#สารหนู #อนุทิน

อ่านข่าวนี้ดีๆ พบว่า

1) MOU 8 ฉบับที่เซ็นไป ไม่มีเรื่องสิ่งแวดล้อมเลย แค่เปรยว่า "ร่วมมือจะดูแลสิ่งแวดล้อมในไทย" มีแต่เรื่องเศรษฐกิจ และอุตสาหกรรม ที่ลงทุนร่วมมือกันเพิ่มมากขึ้น แน่นแฟ้นมากขึ้นเชิงธุรกิจ

2) เนื้อข่าวระบุเพียงว่า จีนได้แสดงความมุ่งมั่นและจะร่วมมือกับไทยในประเด็นการบริหารจัดการคุณภาพน้ำและการบำบัดน้ำ โดยหน่วยงานและสถาบันวิชาการของไทย-จีน จะจัดตั้งห้องปฏิบัติการร่วม เพื่อทดสอบคุณภาพน้ำที่ภาคเหนือของไทย รวมถึงสนับสนุนด้านวิชาการ เพื่อประโยชน์และความปลอดภัยร่วมกันของพี่น้องประชาชนในพื้นที่และภูมิภาคแม่โขง-ล้านข้าง

3) ถ้าอ่านดีๆ พบว่าไม่มีสัญญาลายลักษณ์อักษรด้านสิ่งแวดล้อมเลย เป็นสัญญาลมปากล้วนๆ แต่เขาทำเราเดือดร้อนขนาดนี้ ควรไปสู่เวทีโลก และเรียกร้องให้ชดใช้ค่าเสียหายต่อไทยหรือไม่?

เรารักเขามาก มิจแท้จริงๆ ไม่ประณาม ไม่เรียกค่าเสียหาย แต่เพิ่มความร่วมมือต่อไป

ท่าที และวิธีเจรจาเพื่อแก้ปัญหาของผู้นำประเทศไทย "อ่อนน้อม" ต่อจีนมากทีเดียว

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1735393168151640&set=a.808136554210644
.....

(ถาม Gemini)

ไทย-จีน ลงนามแลกเปลี่ยน MOU 8 ฉบับ มีเนื้อหาอะไรบ้าง

การลงนามและแลกเปลี่ยนเอกสารความร่วมมือและบันทึกความเข้าใจ (MOU) ระหว่างประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาชนจีน จำนวน 8 ฉบับ มีเนื้อหาสำคัญครอบคลุมตั้งแต่ภาคการเกษตร อุตสาหกรรม ยานยนต์ มาตรฐานการตรวจสอบ ไปจนถึงความมั่นคงและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยมีรายละเอียดของเนื้อหาในแต่ละฉบับสรุปได้ดังนี้ครับ:

1. ด้านการเกษตรและอาหารปลอดภัย

พิธีสารสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกทุเรียนสดไปจีน: เน้นการยกระดับมาตรฐานการควบคุมศัตรูพืชตั้งแต่แปลงปลูก (สวน) จนถึงโรงคัดบรรจุ และเพิ่มประสิทธิภาพการตรวจสอบ ณ ด่านนำเข้า เพื่อรักษาตลาดส่งออกทุเรียนไทยในจีน

พิธีสารสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกผลสละสดไปจีน: เป็นการเปิดตลาดส่งออกผลสละสดของไทยไปยังประเทศจีนอย่างเป็นทางการ โดยกำหนดมาตรฐานการตรวจสอบและควบคุมคุณภาพผลผลิตร่วมกัน

ความร่วมมือด้านความปลอดภัยอาหาร (ภายใต้กรอบ BRI): เพื่อสร้างความร่วมมือในการยกระดับมาตรฐานความปลอดภัยของสินค้าเกษตรและอาหารที่แลกเปลี่ยนระหว่างกันภายใต้ข้อริเริ่มสายแถบและเส้นทาง (Belt and Road Initiative)

2. ด้านอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี

MOU ด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ (โดยเฉพาะยานยนต์ไฟฟ้า หรือ EV): มุ่งส่งเสริมการลงทุน การค้า การถ่ายทอดเทคโนโลยี และการสนับสนุนให้ผู้ผลิตชิ้นส่วนรวมถึงผู้ประกอบการไทยเข้าไปมีส่วนร่วมในห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) ยานยนต์ระดับโลก พร้อมทั้งรักษาฐานการผลิตยานยนต์ของไทย

MOU ด้านการชั่งตวงวัด (Legal Metrology): ความร่วมมือระหว่างกระทรวงพาณิชย์ของไทยและสำนักงานกำกับดูแลตลาดแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อยกระดับมาตรฐานและความถูกต้องแม่นยำในการชั่งตวงวัด ช่วยลดข้อคลาดเคลื่อนทางการค้า และสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้บริโภคและผู้ประกอบการ

3. ด้านการศึกษาและทรัพยากรบุคคล

MOU ด้านอาชีวศึกษา: เป็นกรอบความร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะแรงงานสายอาชีพ การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ และการยกระดับศักยภาพกำลังคนให้สอดคล้องกับความต้องการของอุตสาหกรรมสมัยใหม่

4. ด้านความมั่นคงและการต่างประเทศ

MOU ว่าด้วยการส่งเสริมความร่วมมือตามข้อริเริ่มด้านความมั่นคงระดับโลก: เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงบนพื้นฐานของความเคารพและความไว้วางใจซึ่งกันและกัน สนับสนุนสันติภาพ เสถียรภาพ ทั้งในระดับภูมิภาคและเวทีพหุภาคี

หนังสือแลกเปลี่ยนเกี่ยวกับจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่: เป็นความตกลงระหว่างกระทรวงการต่างประเทศของทั้งสองประเทศ เพื่อปรับจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่ของจีนในไทยและของไทยในจีนให้มีความเหมาะสม ช่วยเพิ่มความคล่องตัวในการบริหารงานกงสุล และยกระดับประสิทธิภาพในการดูแลช่วยเหลือประชาชนของทั้งสองฝ่าย

📌 ข้อสังเกตเพิ่มเติม: ความร่วมมือทั้ง 8 ฉบับนี้เน้นไปที่การสร้างผลสำเร็จที่เป็นรูปธรรมทางเศรษฐกิจ การค้าสินค้าเกษตร และอุตสาหกรรมแห่งอนาคต (รวมถึงมีการหารือเตรียมทำ MOU เพิ่มเติมในอนาคตเกี่ยวกับการบริหารจัดการน้ำอย่างยั่งยืนและการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น การตั้งห้องปฏิบัติการร่วมตรวจสอบคุณภาพน้ำทางภาคเหนือของไทย)

มีการหารือเตรียมทำ MOU เพิ่มเติมในอนาคตเกี่ยวกับการบริหารจัดการน้ำอย่างยั่งยืนและการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น การตั้งห้องปฏิบัติการร่วมตรวจสอบคุณภาพน้ำทางภาคเหนือของไทย จะทำเมื่อไหร่ มีกรอบเวลามั้ย

สำหรับประเด็นการเตรียมจัดทำความร่วมมือเพิ่มเติมเกี่ยวกับการตั้งห้องปฏิบัติการ (Lab) ร่วมเพื่อตรวจสอบคุณภาพน้ำและสารพิษในสิ่งแวดล้อมทางภาคเหนือของไทย (โดยเฉพาะการแก้ปัญหามลพิษข้ามแดนและปัญหาในแม่น้ำสายสำคัญ เช่น แม่น้ำกกและแม่น้ำสาย) มีรายละเอียดและกรอบเวลาเบื้องต้นดังนี้ครับ:

กรอบความร่วมมือและแนวทาง: เป็นแผนการผลักดันความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยกับประเทศจีน โดยมีแนวทางร่วมมือกับสถาบันการศึกษาในพื้นที่ เช่น มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เพื่อสนับสนุนองค์ความรู้ เทคโนโลยี และเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ในการตรวจวัดสารพิษและคุณภาพน้ำอย่างเป็นระบบ

กรอบเวลาและความคืบหน้า: ประเด็นนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาหารือและเตรียมความพร้อมอย่างเป็นทางการในช่วงที่ผู้นำระดับสูงของจีนเดินทางมาเยือนประเทศไทย (ช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน 2026) ซึ่งรัฐบาลทั้งสองฝ่ายอยู่ระหว่างเร่งรัดขั้นตอนทางกฎหมายและการจัดทำรายละเอียดของ MOU ฉบับนี้ให้สมบูรณ์ เพื่อให้สามารถลงนามและเริ่มจัดตั้งห้องปฏิบัติการร่วมกันได้ในระยะเวลาอันใกล้นี้

ส่วนหนึ่งของความร่วมมือนี้ยังเชื่อมโยงกับการแก้ปัญหาระยะยาว เช่น การเฝ้าระวังสารปนเปื้อน การปรับปรุงแหล่งน้ำประปา และการประสานความร่วมมือด้านสิ่งแวดล้อมข้ามพรมแดนร่วมกับประเทศเพื่อนบ้านในลุ่มน้ำเดียวกันด้วยครับ

ไทย–จีน เตรียมตั้งห้องแล็บร่วมตรวจคุณภาพน้ำในภาคเหนือ
วิดีโอนี้สรุปประเด็นข่าวความร่วมมือระหว่างไทยและจีนในการเตรียมจัดตั้งห้องปฏิบัติการตรวจคุณภาพน้ำและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ภาคเหนือของไทย

แสดงว่ายังไม่มีกรอบเวลาที่ชัดเจน

เข้าใจถูกต้องแล้วครับ ในส่วนของโครงการจัดตั้งห้องปฏิบัติการ (Lab) ร่วมเพื่อตรวจสอบสารพิษและคุณภาพน้ำทางภาคเหนือ (เช่น แม่น้ำกกและแม่น้ำสาย) นั้น ยังไม่มีการระบุกรอบเวลาหรือกำหนดการที่ชัดเจนตายตัว ว่าจะสามารถลงนามและเปิดใช้งานได้จริงเมื่อไหร่

ประเด็นนี้อยู่ในขั้นตอนที่รัฐบาลทั้งสองฝ่ายเพิ่งหยิบยกขึ้นมาหารือและเตรียมความพร้อมร่วมกัน (เช่น การประสานความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาอย่าง มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง) เพื่อผลักดันให้เกิดเป็นรูปธรรมในอนาคต

นอกจากนี้ ประเด็นดังกล่าวยังเสียงสะท้อนและเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งภาคประชาชน และนักการเมืองฝ่ายค้าน ในพื้นที่ด้วยเช่นกันว่า ขั้นตอนการทำ MOU หรือการตั้งห้องตรวจคุณภาพน้ำในตอนนี้อาจล่าช้าเกินไป เนื่องจากปัญหาสารปนเปื้อนข้ามแดนได้ลุกลามวงกว้างขึ้นแล้ว หลายฝ่ายจึงเรียกร้องให้เร่งจัดการที่ต้นตอของปัญหา (เช่น การประสานความร่วมมือเพื่อแก้ปัญหาเหมืองแร่ต้นทาง) ควบคู่กันไปด้วยครับ

สรุปข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหามลพิษแม่น้ำข้ามแดน แม่น้ำกก แม่น้ำสาย ในปัจจุบัน

สรุปข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหามลพิษข้ามแดนและสารโลหะหนักปนเปื้อนใน แม่น้ำกกและแม่น้ำสาย (ซึ่งมีต้นตอหลักจากกิจกรรมเหมืองแร่ในเขตประเทศเพื่อนบ้าน และกระทบต่อวิถีชีวิต เกษตรกรรม และความมั่นคงทางอาหารของประชาชนในจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่) มีข้อเสนอแนะที่สำคัญและสอดคล้องจากทั้งภาคประชาชน นักวิชาการ และองค์กรผู้บริโภค ในปัจจุบัน ดังนี้ครับ:

1. การแก้ไขที่ต้นตอและการทูตเชิงรุก (ระดับนโยบายระหว่างประเทศ)

เลิกตั้งรับและใช้การทูตเชิงรุก: นักวิชาการและภาคประชาสังคมเสนอให้ไทยปรับเปลี่ยนจากการรอรับความช่วยเหลือ มาเป็นการกดดันทางการทูตและการค้าระหว่างประเทศอย่างจริงจัง จนกว่าผู้ประกอบการหรือทุนที่อยู่ต้นน้ำจะรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม

เจรจากับทุกภาคส่วนที่ควบคุมพื้นที่จริง: เนื่องจากต้นตอของปัญหาอยู่ในพื้นที่เมียนมา ซึ่งรัฐบาลกลางอาจไม่ได้ควบคุมเบ็ดเสร็จ การเจรจาจึงต้องครอบคลุมถึงกองกำลังชาติพันธุ์ หรือกลุ่มอำนาจท้องถิ่นที่ดูแลพื้นที่เหมืองแร่ ตลอดจนการผลักดันให้ประเทศจีน (ในฐานะนักลงทุนหรือผู้เกี่ยวข้องในห่วงโซ่ทุน) เข้ามาร่วมรับผิดชอบต่อผลกระทบข้ามพรมแดน

2. การบริหารจัดการความเสี่ยงและมาตรการเร่งด่วนในพื้นที่

จัดทำแผนที่พื้นที่เสี่ยงและจัดหาแหล่งน้ำสำรอง: เร่งสำรวจและทำแผนที่พื้นที่เกษตร ดิน และแหล่งน้ำที่ได้รับผลกระทบ พร้อมทั้งจัดหาแหล่งน้ำดิบสำรองระยะยาว (เช่น โครงการดึงน้ำจากแม่น้ำโขงมาใช้ผลิตน้ำประปาแทนแม่น้ำสายเดิมที่ปนเปื้อน) เพื่อความปลอดภัยของประชาชน

ทบทวนมาตรการทางวิศวกรรมอย่างรอบคอบ: กรณีที่ภาครัฐมีแนวคิดสร้างฝายดักตะกอน ภาคประชาชนและนักวิชาการได้เรียกร้องให้ประเมินผลกระทบอย่างรอบด้าน เพื่อไม่ให้โครงสร้างดังกล่าวกลายเป็นตัวซ้ำเติมปัญหาหรือขัดขวางระบบนิเวศโดยไม่จำเป็น

3. ระบบเฝ้าระวัง ตรวจสอบ และการสื่อสารความเสี่ยง

บูรณาการข้อมูลและจัดตั้งศูนย์ตรวจสารโลหะหนักในท้องถิ่น: เสนให้มีศูนย์ตรวจสารพิษประจำจังหวัด (เชียงรายและเชียงใหม่) เพื่อลดระยะเวลารอผลตรวจให้รวดเร็วทันท่วงที พร้อมสร้างระบบข้อมูลกลางที่โปร่งใสและเข้าถึงง่าย ให้ประชาชนรู้ว่าดิน น้ำ พืชผล และสัตว์น้ำในจุดใดปลอดภัยหรือไม่ปลอดภัย

ยกระดับความปลอดภัยอาหารและการเยียวยาเกษตรกร: เร่งสุ่มตรวจผลผลิตทางการเกษตร (เช่น ข้าวและพืชผักในพื้นที่เสี่ยง) พร้อมมีมาตรการเยียวยา ชดเชยรายได้ และให้คำแนะนำในการปรับเปลี่ยนอาชีพหรือปรับปรุงดินแก่เกษตรกรที่ได้รับผลกระทบโดยตรง

4. การมีส่วนร่วมของภาคประชาชนและกลไกกฎหมาย

ตั้งคณะกรรมการร่วมระดับชาติและท้องถิ่น: ผลักดันให้มีตัวแทนจากภาคประชาสังคม ชุมชนท้องถิ่น นักวิชาการ และกลุ่มเกษตรกร เข้ามามีส่วนร่วมในคณะทำงานเพื่อกำหนดนโยบายและติดตามการแก้ปัญหาอย่างใกล้ชิด

ผลักดันกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคและสิ่งแวดล้อม: ขับเคลื่อนกฎหมายที่เน้นหลักการ "ผู้ก่อมลพิษต้องจ่าย" (Polluter Pays Principle) รวมถึงกฎหมายความปลอดภัยอาหารที่มีกลไกตรวจสอบย้อนกลับ เพื่อไม่ให้ภาระความเสี่ยงทั้งหมดต้องตกอยู่ที่ประชาชนผู้บริโภคเพียงฝ่ายเดียว




จะเกิดอะไรขึ้นกับประเทศไทย ถ้าแก้สารปนเปื้อนแม่น้ำภาคเหนือไม่ได้

https://www.youtube.com/shorts/uunwimxEFJk









 

https://www.youtube.com/shorts/gbrDbAUYawI

ทำไมคนกรุงเทพฯ-ภาคอื่น ต้องสนใจ สารปนเปื้อนแม่น้ำภาคเหนือ




โธ่เอ๊ย วิธีแก้ปัญหาของรัฐบาลนี้ เทสระบบน้ำประปาแม่สายมีพิษ❌ ล้างหน้าโชว์ ✅ สร้างความเชื่อใจ บอก "ใช้แล้วหล่อขึ้นเยอะเลย" เวรกรรมประเทศ !



ตุ๊ดส์review
17 hours ago
·
วิธีการแก้ปัญหาของรัฐบาลไทย

1. รับรู้ปัญหา แต่ไม่ได้สร้างการตระหนักรู้ว่ามันรุนแรง
2. สามารถ make fun ทำให้เรื่องดูสนุก ตลก เป็นข่าว เป็นกระแส สร้าง meme ได้
3. รัฐไม่กล้าแแตะไปที่ "ต้นตอ" ทำได้แค่แก้ไขแบบ "ปลายเหตุ"
4. รัฐเลือกสร้างความมั่นใจ ในสิ่งที่ไม่ควรมั่นใจ
5. รัฐทำให้วิกฤตใหญ่ๆ ดูเหมือนเรื่องเล็กๆ ที่จะสะท้อนการให้คุณค่ากับคุณภาพชีวิตประชาชน ที่ "ไม่ได้แยแส" ความเดือดร้อน ท่ามกลางวิกฤต

รับรู้ว่ามีปัญหา เห็นตรงหน้า เเล้วทำไมไม่แก้ปัญหา?

"ประเทศไทยล้มเหลวเชิงโครงสร้าง และรัฐล้มเหลวต่อการจัดการปัญหา"

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1735220758168881&set=a.808136554210644







 

งานเข้าละ 😨 รัฐบาลอเมริกาออกมาตรการป้องกันการผ่องถ่าย AI chip ไปยังจีน โดยประกาศให้บริษัทจาก 5 ประเทศได้แก่สิงคโปร์, มาเลย์, อินโด, บราซิล และไทย ไม่สามารถซื้อ chip ได้จนกว่าจะได้รับอนุมัติจากรัฐบาลสหรัฐ


สหรัฐฯ เตรียมจำกัดการเข้าถึงชิป AI ของจีน ขณะที่ทรัมป์มุ่งหน้าเยือนเอเชีย

วอชิงตัน – เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน รัฐบาลทรัมป์ได้ออกกฎใหม่ที่จะจำกัดการเข้าถึงชิป AI คุณภาพสูงจากบริษัทต่างๆ เช่น Nvidia มากยิ่งขึ้น ในขณะที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ เริ่มต้นการเดินทางไปจีนเพื่อพบกับประธานาธิบดีสี จิ้นผิง

ข้อจำกัดใหม่เกี่ยวกับการส่งออกชิปไปยังศูนย์ข้อมูลในต่างประเทศ เช่น มาเลเซียและไทย จะส่งผลกระทบต่อบริษัทจีนที่ใช้ศูนย์ข้อมูลเหล่านั้นในการเข้าถึงชิป AI ขั้นสูงเพื่อฝึกฝนโมเดลปัญญาประดิษฐ์ของตน

กฎดังกล่าวแสดงให้เห็นว่ากระทรวงพาณิชย์กำลังเร่งดำเนินการเพื่อแสดงให้เห็นว่ากำลังปราบปรามการเข้าถึงเทคโนโลยีสำคัญของอเมริกาโดยจีน หลังจากมีรายงานว่าหน่วยงานดังกล่าวเพิกเฉยต่อการลักลอบนำเข้าชิป AI ขั้นสูงของ Nvidia ไปยังจีน

นอกจากนี้ยังเกิดขึ้นในขณะที่ทรัมป์มีกำหนดจะพบกับสี จิ้นผิง ที่เมืองเซินเจิ้นทางตอนใต้ของจีนในวันที่ 19 พฤศจิกายน ซึ่งเป็นสถานที่จัดการประชุมสุดยอดเอเปคในสัปดาห์นี้

ทรัมป์มักจะใช้มาตรการข่มขู่หรือดำเนินการทางเทคโนโลยีเพื่อลงโทษปักกิ่งก่อนการประชุมดังกล่าว

กฎใหม่นี้กำหนดให้บริษัทในสิงคโปร์ ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย และบราซิล ต้องยื่นขอใบอนุญาตส่งออกชิปที่ทันสมัยที่สุดจากสหรัฐฯ เพื่อลดการลักลอบส่งออกชิปเหล่านี้อย่างผิดกฎหมาย

การออกกฎนี้ยังเกิดขึ้นพร้อมกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ฮาวาร์ด ลุตนิค ให้เสริมสร้างการควบคุมการส่งออกชิปขั้นสูงของสหรัฐฯ ไปยังจีน

กระทรวงพาณิชย์กล่าวในแถลงการณ์ว่า “กฎนี้ออกแบบมาเพื่อให้แน่ใจว่าข้อจำกัดที่มีอยู่ในการเข้าถึงเทคโนโลยีอเมริกันที่ละเอียดอ่อนจะไม่สามารถถูกหลีกเลี่ยงได้ผ่านการจัดการด้านการประมวลผลระยะไกลที่เกี่ยวข้องกับศูนย์ข้อมูลในประเทศที่สาม” (รอยเตอร์)

https://www.straitstimes.com/world/united-states/us-to-curb-chinas-access-to-ai-chips-as-trump-heads-to-asia







 

ช่างกล้า !


Frequency X 
 🐦X

@HS2_QRK5_s9
·17h

☢️ เดือนเดียว เจอกากพิษลักลอบทิ้งใน 4 จังหวัด 1. ปราจีนบุรี พบถึง 18 จุด ที่ศรีมหาโพธิ์ พบถึง 9 จุด 2. ชลบุรี หนองปรือ บางละมุง พบการฝังเศษสายไฟและขยะอิเล็กทรอนิกส์ กว่า 7 ไร่ 3. สระแก้ว พบบ่อขยะ 4. สระบุรี พบเจอขยะเศษอิเล็กทรอนิกส์ประมาณ 5 ตัน

https://x.com/HS2_QRK5_s9/status/2122133842089910631







https://x.com/KanidthaO/status/2121968305850425738



 

Netflix ทำถึงอีกแล้ว ! ทำสารคดีตีแผ่ “ระบบบริโภคนิยม” ที่เริ่มต้นจากจุดเล็กๆ อย่างการช็อปปิ้ง สู่การสร้างขยะสะสมมหาศาล ไปจนถึงการจัดการที่เต็มไปด้วยช่องโหว่มากมาย ใน 🖥️ ‘Buy Now: The Shopping Conspiracy’ โดยทีมนักสืบด้านสิ่งแวดล้อมได้นำเครื่อง Tracker ใส่ไว้ในขยะอิเล็กทรอนิกส์แล้วส่งเข้าสู่ระบบรีไซเคิล เพื่อตรวจสอบว่าขยะเหล่านี้เดินทางไปสิ้นสุดที่ไหน (ที่ไทยและประเทศกำลังพัฒนาอื่นๆ)


โจที่เพื่อนชอบเรียกผิดว่าโจ้
@janthawoot
Netflix ทำถึงอีกแล้ว

Netflixth

@netflixth

นี่คือสารคดีตีแผ่ “ระบบบริโภคนิยม” ที่เริ่มต้นจากจุดเล็กๆ อย่างการช็อปปิ้ง สู่การสร้างขยะสะสมมหาศาล ไปจนถึงการจัดการที่เต็มไปด้วยช่องโหว่มากมาย ใน  ‘Buy Now: The Shopping Conspiracy’ เมื่อผู้คนบริโภคมากขึ้น โลกใบนี้จะเป็นยังไง และจะส่งผลกระทบถึงทุกชีวิตมากน้อยแค่ไหน หาคำตอบได้ใน Netflix เลยครับ #NetflixTH
.....

สารคดีของ Netflix เรื่อง "Buy Now! The Shopping Conspiracy" (ปี 2024) ซึ่งตีแผ่เรื่องราวเบื้องหลังวัฒนธรรมการบริโภคเกินขนาด (Overconsumption) กลยุทธ์การตลาดของบริษัทใหญ่ และปัญหาขยะอิเล็กทรอนิกส์ (E-waste) ทั่วโลก

ข้อความและเหตุการณ์ในภาพเป็น เรื่องจริงที่มีการทดสอบและทำสารคดีขึ้นมาจริง โดยทีมนักสืบด้านสิ่งแวดล้อมได้นำเครื่องติดตาม (Tracker) ใส่ไว้ในขยะอิเล็กทรอนิกส์แล้วส่งเข้าสู่ระบบรีไซเคิล เพื่อตรวจสอบว่าขยะเหล่านี้เดินทางไปสิ้นสุดที่ไหน

ผลปรากฏว่าขยะอิเล็กทรอนิกส์เหล่านั้นไม่ได้ถูกรีไซเคิลอย่างถูกวิธีในประเทศพัฒนาแล้วตามที่โฆษณาไว้ แต่ถูกลักลอบส่งออกข้ามประเทศทางเรือ (บางส่วนมาจากเยอรมนี) และ เดินทางมาสิ้นสุดลงที่ประเทศไทย รวมถึงประเทศกำลังพัฒนาอื่นๆ เพื่อนำไปแยกชิ้นส่วนในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัยและขาดการจัดการที่ถูกต้อง




ความวุ่นวายและการหยุดชะงักในการเดินทางทางอากาศในสหรัฐฯ โดนัลด์ ทรัมป์ เบลม สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐฯ (FAA) ภายใต้รัฐบาลของไบเดน แต่ถ้าเรากลับไปดูแผนงานสำนักงานนี้จาก Project 2025 ของทรัมป์ จะรู้ตัวเองนั่นแหละต้องรับผิดชอบ !


Project 2025 (หรือที่เรียกอย่างเป็นทางการว่า Presidential Transition Project)

✈️ Project 2025 ไม่ได้ปิดบังแผนการที่เกี่ยวข้องกับการเดินทางทางอากาศของคุณ แต่ได้ระบุไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน

ในเอกสาร "Mandate for Leadership" ของมูลนิธิ Heritage Foundation หน้า 632–635 ได้เสนอให้ยุบโครงสร้าง FAA ในรูปแบบปัจจุบัน โดยเริ่มจากการแยกหน่วยงานควบคุมการจราจรทางอากาศ (Air Traffic Organization) ออกจาก FAA และกระทรวงคมนาคมโดยสิ้นเชิง เพื่อมุ่งไปสู่ระบบควบคุมการจราจรทางอากาศแบบเอกชนที่ใช้เงินทุนจากค่าธรรมเนียมของผู้ใช้งาน

ใครบ้างที่คัดค้านเรื่องนี้? ไม่ใช่แค่พรรคเดโมแครตเท่านั้น แต่รวมถึงสหภาพแรงงานเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศ (NATCA), ผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยในการบิน (PASS) ตลอดจนกลุ่มเจ้าของเครื่องบินและนักบิน ต่างร่วมลงนามในจดหมายคัดค้านแผนดังกล่าว เนื่องจากมองว่าการแยกหน่วยงานกำกับดูแลออกจากหน่วยงานที่ถูกกำกับดูแลนั้น จะส่งผลให้การตรวจสอบและกำกับดูแลอ่อนแอลง

พวกเขาเรียกร้องให้คงความเป็น "FAA ที่เป็นหนึ่งเดียว" แต่ Project 2025 กลับเสนอให้ "แยกส่วนออกจากกัน"

ลองอ่านแผนดังกล่าวได้ในหน้า 633 📄
.....

เนื้อหาในหน้า 633 (รวมถึงหน้า 632) ของหนังสือ Mandate for Leadership โดย Heritage Foundation (หรือเอกสาร Project 2025) ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับการปฏิรูปองค์การบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐฯ (FAA) ไว้ดังนี้:

สรุปสาระสำคัญในหน้า 632–633 (หมวดกระทรวงคมนาคม)

การแยกองค์กรควบคุมการจราจรทางอากาศ (ATO):

เสนอให้แยกองค์กร ATO (Air Traffic Organization) ออกจาก FAA หรือแยกตัว FAA เองออกจากกระทรวงคมนาคม (DOT)

โดยให้เหตุผลว่า FAA ในปัจจุบันทำหน้าที่ซ้ำซ้อน ทั้งเป็น "ผู้คุมกฎความปลอดภัย" (Regulator) และ "ผู้ให้บริการการจราจรทางอากาศ" (Operator) ทำให้เป้าหมายขัดแย้งกันเอง

ปรับเปลี่ยนรูปแบบงบประมาณและการจัดเก็บค่าบริการ (User Fees):

เสนอให้ปรับโครงสร้างการเงินจากการพึ่งพางบประมาณประจำปีของรัฐสภา ไปเป็นการจัดเก็บ "ค่าธรรมเนียมการบริการ" (User Fees) จากผู้ใช้บริการเครื่องบินโดยตรง

สนับสนุนให้ ATO ดำเนินการคล้ายกับองค์กรธุรกิจเอกชน (Operate more like a business) และสามารถออกพันธบัตรเพื่อระดมทุนเองได้

เทคโนโลยีและการอนุมัติของภาคเอกชน:

วิจารณ์ว่า FAA ล้าหลังในการอนุมัติเทคโนโลยีใหม่ๆ (เช่น หอคุมการบินทางไกล/ดิจิทัล Remote Towers ที่ใช้อยู่ในยุโรป หรือเทคโนโลยีโดรน/eVTOL)

เสนอให้ FAA ลดบทบาทการวิจัยและพัฒนา (R&D) ลง แล้วเปลี่ยนไปทำหน้าที่ตรวจสอบและรับรองเทคโนโลยีจากภาคเอกชนแทน

ทำไมสหภาพสถาปนิกและเจ้าหน้าที่ควบคุมการบิน (NATCA, PASS) ถึงคัดค้านการแยก ATO ออกจาก FAA ในหน้า 633?

สหภาพแรงงานหลักในอุตสาหกรรมการบินของสหรัฐฯ เช่น NATCA (National Air Traffic Controllers Association - สมาคมเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศ) และ PASS (Professional Aviation Safety Specialists - สมาคมผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยการบิน) รวมถึงกลุ่มนักบินและเจ้าของเครื่องบินทั่วไป (เช่น AOPA) คัดค้านข้อเสนอในลักษณะนี้ (รวมถึงเนื้อหาในหน้า 633 ของ Project 2025 ที่เสนอให้แยกองค์กรควบคุมการจราจรทางอากาศ หรือ ATO ออกจาก FAA) ด้วยเหตุผลหลักๆ ดังนี้:

1. ความกังวลเรื่องมาตรฐานความปลอดภัยและการ "แยกผู้คุมกฎออกจากผู้ปฏิบัติ"

สหภาพฯ มองว่าจุดแข็งที่สุดของระบบการบินสหรัฐฯ คือการที่หน่วยงานกำกับดูแลความปลอดภัย (Safety Regulator) และ หน่วยงานปฏิบัติการควบคุมการจราจร (Operations) อยู่ภายใต้ร่มเดียวกันมาโดยตลอด

การแยก ATO ออกไปเป็นองค์กรอิสระหรือเอกชน จะทำให้เกิดช่องว่างระหว่าง "ผู้ร่างกฎ/ผู้ตรวจสอบความปลอดภัย" กับ "ผู้ปฏิบัติงานจริง" ซึ่งอาจทำให้การบังคับใช้มาตรการด้านความปลอดภัย การตรวจสอบข้อบกพร่อง หรือการประสานงานในยามฉุกเฉินไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร

2. ความเสี่ยงด้านผลประโยชน์ทับซ้อนและการครอบงำจากสายการบินใหญ่

โมเดลการแปรรูปหรือตั้งเป็นองค์กรอิสระมักจะให้อำนาจบริหารแก่บอร์ดหรือตัวแทนจากภาคธุรกิจการบินพาณิชย์ (Major Airlines)

สหภาพฯ และกลุ่มการบินทั่วไป (General Aviation) กังวลว่า บอร์ดบริหารหรือองค์กรที่ขับเคลื่อนด้วยรายได้ อาจจะจัดสรรงบประมาณและพัฒนาเทคโนโลยีไปกระจุกตัวเฉพาะสนามบินขนาดใหญ่เชิงพาณิชย์ที่ทำกำไร โดยละเลยสนามบินภูมิภาค สนามบินขนาดเล็ก หรือการลงทุนเพื่อความปลอดภัยของเครื่องบินส่วนบุคคล

3. ผลกระทบต่อความมั่นคงในการทำงานและสิทธิประโยชน์ของเจ้าหน้าที่

พนักงานควบคุมการจราจรทางอากาศและเจ้าหน้าที่เทคนิคความปลอดภัย (สมาชิกของ NATCA และ PASS) มีสถานะเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลาง (Federal Employees) ซึ่งมีความมั่นคงในการทำงาน มีระบบบำเหน็จบำนาญ และระบบคุ้มครองตามกฎหมายรัฐสภา

หากเปลี่ยนผ่านไปเป็นองค์กรอิสระหรือรูปแบบบริษัทเอกชน พวกเขากลัวว่าสัญญาจ้าง สิทธิประโยชน์ สวัสดิการ และความมั่นคงระยะยาวจะได้รับผลกระทบ รวมถึงความไม่แน่นอนในช่วงเปลี่ยนผ่านองค์กร

4. ความเป็นธรรมและภาระค่าใช้จ่ายของผู้ใช้บริการ (User Fees)

ข้อเสนอใน Project 2025 มุ่งเน้นการเก็บค่าธรรมเนียมการบินโดยตรง (User Fees) แทนงบประมาณจากภาษีทั่วไป ซึ่งฝ่ายแรงงานและสมาคมการบินมองว่าอาจเพิ่มภาระต้นทุนให้กับผู้ใช้บริการทุกกลุ่มไม่เท่าเทียมกัน และทำให้ระบบการจัดเก็บงบประมาณเพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานระยะยาวมีความเปราะบางตามวัฏจักรธุรกิจการบิน










ประธานาธิบดีสหรัฐฯ โยนความผิดให้โจ ไบเดน กรณีระบบควบคุมการจราจรทางอากาศล่มเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ในขณะที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมกลับชี้ว่าเป็นความผิดของสภาคองเกรสที่ควบคุมโดยพรรครีพับลิกัน ส่วนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังก็กล่าวโทษรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ที่ปล่อยให้บริษัท Nvidia ซึ่งกำลังเผชิญกับประเด็นอื้อฉาว สามารถหลีกเลี่ยงมาตรการห้ามส่งออกชิปไปยังประเทศจีนได้

ตกลงว่ามีใครรับผิดชอบอะไรบ้างไหมเนี่ย?




กรุงเทพฯ กำลังจมลงในขณะที่ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น 📺 รายการ Global Eye ของ BBC จะพาไปสำรวจว่าประเทศไทยกำลังดำเนินการอย่างไรเพื่อปกป้องเมืองหลวงของตน


Why Bangkok is on the frontline of climate change - Global Eye, BBC World Service

Nov 3, 2026
#BBCEye #Thailand #Flood

Recent flooding has exposed Bangkok’s growing vulnerability to climate change. As rising seas and more extreme weather threaten South East Asia, Jonathan Head reports from Thailand on why its capital is particularly at risk.


00:00 How climate change is worsening South East Asia’s disasters
00:36 Why is Bangkok flooding?
02:05 Living with water: Bangkok’s adaptations
02:39 From flood defences to a floating temple
03:09 Sea walls to mangroves: What can Bangkok learn?
.....

00:00 การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้ภัยพิบัติในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รุนแรงขึ้นอย่างไร
00:36 ทำไมกรุงเทพฯ ถึงประสบปัญหาน้ำท่วม?
02:05 การใช้ชีวิตอยู่กับน้ำ: แนวทางการปรับตัวของกรุงเทพฯ
02:39 จากแนวป้องกันน้ำท่วมสู่ศาสนสถานลอยน้ำ
03:09 จากกำแพงกันคลื่นสู่ป่าชายเลน: กรุงเทพฯ เรียนรู้อะไรได้บ้าง?
.....

กรุงเทพฯ มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดน้ำท่วมด้วยเหตุผลสำคัญหลายประการที่ระบุไว้ในวิดีโอ ดังนี้:

ระดับความสูงต่ำ: กรุงเทพฯ ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำ โดยพื้นที่ส่วนใหญ่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่ถึง 2 เมตร (0:53-0:58)

การสูญเสียคลอง: เดิมทีกรุงเทพฯ มีเครือข่ายคลองธรรมชาติที่ช่วยบริหารจัดการการไหลของน้ำ แต่คลองส่วนใหญ่ถูกถมเพื่อการพัฒนาเมือง (0:58-1:07)

แผ่นดินทรุดและระดับน้ำทะเลสูงขึ้น: ตัวเมืองกำลังทรุดตัวลง ในขณะที่ระดับน้ำทะเลกลับสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้การระบายน้ำทำได้ยากยิ่งขึ้น (2:25-2:35)

ฝนตกหนักรุนแรง: กรุงเทพฯ เผชิญกับสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญเรียกว่า "ระเบิดฝน" (rain bombs) ซึ่งหมายถึงพายุฝนที่ตกหนักมากในวงจำกัด จนเกินขีดความสามารถของพื้นที่ราบและระบบระบายน้ำที่มีอยู่ (1:41-1:58)

วิดีโอระบุว่า กรุงเทพฯ กำลังเผชิญกับภัยคุกคามร้ายแรงจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและปัญหาน้ำท่วม เนื่องจากตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำ ซึ่งส่วนใหญ่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่ถึง 2 เมตร (0:53-0:58)

แม้ว่ากรุงเทพฯ จะดำเนินกลยุทธ์ในการปรับตัวหลายประการ แต่ผู้บรรยายตั้งข้อสังเกตว่า เมืองนี้เปรียบเสมือนกำลัง "ต่อสู้กับกฎทางฟิสิกส์" เพราะในขณะที่แผ่นดินกำลังทรุดตัวลง ระดับน้ำทะเลกลับสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง (2:25-2:35)

ความพยายามในปัจจุบันเพื่อรับมือกับความเสี่ยงเหล่านี้ ได้แก่:

โครงสร้างพื้นฐาน: การก่อสร้างสถานีสูบน้ำขนาดใหญ่เพื่อเร่งระบายน้ำจากช่วงฤดูมรสุมออกสู่ทะเล (2:02-2:25)

การทดลองโดยอาศัยธรรมชาติ: งานวิจัยเกี่ยวกับป่าชายเลนเทียมที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อช่วยเสริมความมั่นคงให้กับแนวชายฝั่ง (4:02-4:29)

พื้นที่สีเขียว: การพัฒนาสวนสาธารณะ เช่น สวนเบญจกิติ ซึ่งทำหน้าที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำและแหล่งกักเก็บน้ำ เพื่อรองรับน้ำท่วมปริมาณมหาศาล (4:29-5:00)

วิดีโอสรุปว่า แม้มาตรการเหล่านี้เพียงอย่างเดียวจะไม่สามารถหยุดยั้งปัญหาน้ำท่วมได้ทั้งหมด แต่รัฐบาลก็หวังว่าสิ่งเหล่านี้จะช่วยบริหารจัดการน้ำและ "ชะลอวิกฤตการณ์" ที่กรุงเทพฯ ต้องเผชิญจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศออกไปได้ (5:04-5:17) วิดีโออธิบายว่าป่าชายเลนถือเป็นหนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดในการเสริมความแข็งแกร่งให้กับแนวชายฝั่งเพื่อรับมือกับระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น (03:46 - 03:51) โดยป่าเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นระบบป้องกันตามธรรมชาติที่ช่วยรับมือกับผลกระทบจากกระแสน้ำและคลื่น (03:49 - 03:53)

เนื่องจากป่าชายเลนตามธรรมชาติจำนวนมากถูกทำลายไป นักวิจัยจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงกำลังทดสอบการใช้ "ต้นไม้เทียม" เป็นทางเลือกที่ใช้งานได้จริง (03:56 - 04:20) โดยโครงสร้างเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อ:

ฝังรากลึกลงไปในผืนทรายเพื่อช่วยต้านทานกระแสน้ำที่ซัดเข้ามา (04:23 - 04:29)
เป็นทางออกสำหรับพื้นที่ที่ไม่สามารถฟื้นฟูป่าชายเลนตามธรรมชาติขึ้นมาใหม่ได้ (04:12 - 04:18)



จดหมายถึง พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา โปรดกลับมารับผิดชอบต่อ "ความสุขประสาอะไร" ที่คุณมอบให้กับประเทศและประชาชน


คืนความสุขให้ประเทศไทย

Jun 6, 2014

เพลงที่กลั่นจากหนึ่งใจ สู่หลายล้านดวงใจของประชาชน เนื้อร้อง พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เรียบเรียง/ทำนอง นายวิเชียร ตันติพิมลพันธ์ ขับร้อง กองดุริยางค์ กองทัพบก

https://www.youtube.com/watch?v=wT6qWjrCYhI
.....


ประสิทธิ์ชัย หนูนวล
11 hours ago
·
จดหมายถึง พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา
โปรดกลับมารับผิดชอบขยะอุตสาหกรรมในแผ่นดิน
ในฐานะชายชาติทหารกรุณากลับมารับผิดชอบต่อนโยบายที่สร้างความหายนะให้กับแผ่นดินจากนโยบายเปิดประเทศไทยเป็นแหล่งขยะอุตสาหกรรม
ความหายนะของขยะพิษอุตสาหกรรมเป็นฝีมือสำคัญของคณะนายทหารผู้ทำการรัฐประหารเพื่อคืนความสุขให้ประเทศไทย และวันนี้คนไทยต้องมาสำรวจตรวจสอบว่า นายทหารคณะปฏิวัติได้คืนความสุขหรือสร้างความทุกข์เข็ญแก่แผ่นดินไทย
ขยะพิษที่สร้างความตายแก่สายน้ำ ทำให้แผ่นดินเป็นพิษ ทำลายแผ่นดินผลิตอาหารไปสู่พื้นที่ขยะอุตสาหกรรมของโลก ผลเช่นนี้เกิดขึ้นจากความเผด็จการที่ไม่ต้องใช้ข้อเท็จจริงในการกำหนดการพัฒนา ทำให้ รัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ตั้งแต่สมัยคณะปฏิวัติต่อเนื่องมาจนถึงการสืบอำนาจ
พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีทั้งสิ้น 8 ปี 11 เดือน 29วัน ตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม 2557 จนถึงวันที่ 22 สิงหาคม 2566
8 ปีแห่งความหายนะของประเทศจากพื้นที่อาหารโลกสู่พื้นที่ขยะอุตสาหกรรม
1.คณะ คสช.ได้ออกคำสั่ง คสช.ที่ 3/2559 ยกเว้นผังเมืองในเขตเศรษฐกิจพิเศษ ทำให้ทุกพื้นที่สามารถตั้งโงงานขยะได้ รวมทั้งพื้นที่เกษตรกรรม โดยคำสั่งที่3/2559 เป็นการยกเว้นผังเมืองในเขตเศรษฐกิจพิเศษหลายพื้นที่ในขณะนั้น
2.คณะ คสช.ยังไม่พอใจเท่านี้ ต้องการเอาใจกลุ่มทุนขยะอุตสาหกรรม จึงออกคำสั่ง คสช.ที่4/2559 เพื่อยกเว้นผังเมืองทั้งประเทศให้โรงงานขยะเข้าไปตั้งได้ทุกพื้นที่ คำสั่งนี้ทำให้ประเทศไทยกลายเป็นพื้นที่รองรับขยะพิษอุตสาหกรรมทั่วประเทศ โดยกิจการที่ได้รับการยกเว้นผังเมืองประกอบด้วย โรงไฟฟ้าทุกประเภท โรงงานกำจัดขยะและคัดแยก (โรงงานลำดับที่105และ106)
3.แก้ พ.ร.บ.โรงงาน (ฉบับที่2)พ.ศ.2562 เพื่อเอาใจกลุ่มทุนขยะอุตสาหกรรม ด้วยการกำหนดให้โรงงานที่เข้าข่ายนิยามความเป็นโรงงานต้องมีเครื่องจักร 50 แรงม้า หรือคนงาน 50 คน จากเดิมที่กำหนดเพียงเครื่องจักร 5แรงม้า หรือคนงาน 7คน ทำให้โรงงานขนาดเล็กจำนวนมากหลุดจากการควบคุมของ พ.ร.บ. โรงงาน ซึ่งแน่นอนว่ามีคนได้ประโยชน์จากการแก้กฎหมายฉบับนี้และเปิดทางให้มีการทำลายพื้นที่อาหารประเทศไทย
4.ยกเลิกการต่ออายุใบอนุญาตโรงงาน ร.ง.4 ทุก5ปี เปลี่ยนเป็นใบอนุญาตตลอดชีพ ทำให้สภาพบังคับในการตรวจโรงงานหายไป
5.ตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (พ.ร.บ.EEC 2561) ซึ่งเป็นกฎหมายที่สำคัญมากในการเปิดทางให้ต่างชาติดำเนินการกระทำอุตสาหกรรมได้อย่างเสรี เป็นกฎหมายที่เขียนไว้เพื่อให้สิทธิต่างชาติอย่างล้นเหลือในประเทศไทย และมีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดโดยคนกลุ่มเดียว ทำให้ทั้งอุตสาหกรรมสกปรกและขยะพิษสามารรถดำเนินการได้โดยง่าย
6.ปี 2560-2561 ประเทศจีนประกาศนโยบาย National Sword ห้ามนำเข้าขยะจากต่างประเทศ ทำให้ขยะจากจีนทะลักเข้าประเทศไทย แม้จะมีมติ ครม.ห้ามนำเข้าขยะพลาสติกในปี2566 แต่ทว่าก่อนหน้านี้ขยะได้ทะลักเข้าเต็มในประเทศไทย ทำให้ขยะพลาสติกและขยะอิเล็กทรอนิกส์ในไทยพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดดหลังปี 2561 และส่งผลให้กลุ่มทุนจีนที่ถูกปิดโรงงานย้ายฐานมาตั้งในประเทศไทยโดยเฉพาะในพื้นที่ภาคตะวันออก
แค่6มาตรการนี้ก็เปลี่ยนแผ่นดินไทยไปเป็นประเทศขยะโลก และเขตเศรษฐกิจพิเศษทำให้ประเทศไทยสูญเสียอธิปไตยในการกำกับควบคุมกิจการอุตสาหกรรมในประเทศ นี่คือ ผลงานของชายชาติทหารที่ร่วมกันคืนความสุขให้ประชาชน
ชายชาติทหารที่กระทำการรัฐประหารกรุณามารับผิดชอบต่อหายนะของแผ่นดินพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ในฐานะหัวหน้าคณะรัฐประหารและนายกรัฐมนตรีจะรับผิดชอบอย่างไรต่อหายนะของแผ่นดินที่ใหญ่ที่สุด
ความสุขที่พวกคุณคืนให้ประชาชนคือแผ่นดินที่เป็นพิษนี่คือผลงานของนายทหารผู้รักชาติถึงเวลาต้องออกมารับผิดชอบแล้วครับ




https://www.facebook.com/prasitchai.nunuan/posts/3012092692516875










 

วันจันทร์, พฤศจิกายน 16, 2569

‘การเมือง’ แบบ Partisan มุ่งมั่นให้ร้ายฝ่ายตรงข้าม ลามปามเข้าไปในกิจการ กทม. สอง สก.มุสา โจมตีประธานฯ เนอส ภัทราภรณ์ สั่งเปลี่ยนอิฐสร้างสวนหย่อมเป็นสีส้ม (ฮ้า)

‘การเมือง’ แบบที่ฝรั่งเรียกว่า Partisan มุ่งหมายแต่จะให้ร้ายทำลายฝ่ายตรงข้าม ทำให้เสียงานบริหารมานักต่อนักแล้ว ในบ้านเราดูเหมือนจะเป็นเรื่องของการ ‘เกลียดส้ม’ เสียแหละมาก ตอนนี้ก็ลามปามเข้าไปในกิจการ กทม. ซึ่งสะเทือนถึงชาวบ้านโดยตรง

เรื่องเกิดเมื่อสอง สก. ออกโรงโจมตีประธานสภา กทม. ที่พอดีสมัยนี้ตกเป็นของสมาชิกพรรคส้ม คือ สก.เนอส หรือ ภัทราภรณ์ เก่งรุ่งเรืองชัย ของเขตบางซื่อ หาว่าเธอเข้าไปแซกแซงโครงการสร้างสวนหย่อม ซอยสะพาน ๙๙ ข้างศาลเจ้าท้ายซอย

วิพุธ ศรีวะอุไร สก.เขตบางรัก กับ นภาพล จีระกุล ส.ก.เขตบางกอกน้อย “เป็นผู้ตั้งคำถามเชิงกล่าวหา จนทำให้คุณภัทราภรณ์ ได้รับความเสียหาย” (คำของ วิโรจน์ ลักขณาอดิสร The defender พรรคประชาชน) รายแรกนั่นเป็นผู้ที่ สก.เนอร์สเอ่ยถึงในโพสต์ของเธอ

โดยมีติ่งอยู่หน่อยว่าสังกัด “กลุ่มคนทำงาน” เธออาจบอกเป็นนัยว่ากลุ่มนี้เป็นทีม ‘ชัชชาติ’ เมื่อก่อน ตอนลงแข่งขันครั้งนี้ พยายามจะเกาะชายเสื้อนอกของผู้ว่าที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี แต่พอดีผู้ว่าฯ ไม่ชอบใส่เสื้อนอก ชอบอิสระ พวกนี้เลยเลยอดเกาะ

มาดามประธานฯ เจอเข้าอย่างนี้เลยลงพื้นที่ตามล่าหาความจริง เพราะโครงการดังกล่าวเป็นกรณีที่เขตจัดทำ ไม่เกี่ยวสำนักงานประธานฯ เธอเล่าว่า ๒๐ สิงหา “สำนักงานเขตบางซื่อส่งหนังสือถึงดิฉัน โดยเสนอแก้ไขแบบและจุดบกพร่องหลายรายการ

รวมถึงเปลี่ยนพื้นเป็นสีส้มอิฐให้ใกล้เคียงกับ ‘รูปแบบสามมิติ’ ในขณะของบประมาณ” อันนี้ ‘เต้ เนติฯ’ de Paris ในพิกัดมัณฑนศิลป์ ดูแล้วบอกว่าแบบที่เขาออกไว้ดูสวยงามกลืนเกลียวกันดี สีเขียวหญ้ากับสีส้มอิฐ อ้อล้อกันดีออกจะตายไป

อย่างไรก็ตาม ประธานฯ เนอส เล่าต่อว่า ๒-๙ กันยา ได้รับแจ้งจากเขตว่ากำลังแก้ไขเปลี่ยนแปลงแบบสวนหย่อมนั้น “แม้ว่าสุดท้ายแล้วที่หน้างานจะไม่ได้แก้ไขอะไรเลย” ฉะนั้น ไม่ใช่ประธานเป็นผู้สั่งเปลี่ยนสีเป็น ‘ส้มอิฐ’ ดังถูกกล่าวหา ทั้งที่สีนั้นก็ไม่ใช่สีพรรค ปชน.

ก็เกิดมีเพจ ‘นักกินเมือง’ มาแทรก หลังจากค้นพบว่า สวนหย่อมชุมชนโชติวัฒน์ เขตบางซื่อแห่งนี้เป็นโครงการที่เละตุ้มเป๊ะทีเดียว บริษัทที่ประมูลงานในราคา ๒.๙ ล้าน มีหญิงคนเดียวเป็นผู้ดำเนินการ ซึ่งรับงานจากรัฐทั่วประเทศ ๘๓ สัญญา

“มีขอบเขตงานหลากหลายประเภท ตั้งแต่งานก่อสร้างโยธา จัดอีเวนต์ สกัดน้ำมันรำข้าว ไปจนถึงทำหมุด GPS และจัดซื้อเหยื่อล่อลิง” สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ภายในอีกบริษัทที่ “ประกอบธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์และซอฟต์แวร์” ซ้ำร้ายเป็นบริษัทที่ “ขึ้นบัญชีผู้ทิ้งงาน”

(https://www.facebook.com/permalink.php=61576766438807, https://www.facebook.com/reel/4588071168005626 และ https://www.facebook.com/wirojlak/posts/0y3xvK58a6X)