พอเกิดเหตุการณ์อิหร่าน สิ่งที่ประหลาดที่สุดก็คือการที่ 'รัฐไทย' เลือกสื่อสารเรื่องการประหยัดพลังงานออกมาในลักษณะของการ 'ประหยัดไฟส่วนบุคคล' เสียเป็นส่วนใหญ่ โดยส่วนตัว มองว่านี่เป็น 'ชั้น' ที่ 'ตื้นเขิน' ที่สุด คือใครๆ ก็คิดได้ นี่คือเรื่องใหญ่ เป็นสถานการณ์ระดับ 'ภูมิรัฐศาสตร์' คิดอะไร"ลึก"กว่านี้ได้มั้ย ?

 

 

คนนี้ไงเล่าที่เราเลือกเอง (แต่ไม่ใช่กู) pic.twitter.com/iHLOJSvUy5

— บอล ธนวัฒน์ วงค์ไชย (@tanawatofficial) March 18, 2026

Tomorn Sookprecha
15 hours ago
·
พอเกิดเหตุการณ์อิหร่าน สิ่งที่ประหลาดที่สุดก็คือการที่ 'รัฐไทย' เลือกสื่อสารเรื่องการประหยัดพลังงานออกมาในลักษณะของการ 'ประหยัดไฟส่วนบุคคล' เสียเป็นส่วนใหญ่
.
โดยส่วนตัว มองว่านี่เป็น 'ชั้น' ที่ 'ตื้นเขิน' ที่สุด คือใครๆ ก็คิดได้ว่าถ้าเกิดวิกฤตพลังงาน ก็ต้องประหยัดพลังงาน ประมาณว่าต้องปิดไฟ ปิดแอร์ ใช้รถให้น้อยลง WFH หรืออะไรทำนองนั้น
.
แต่คำถามก็คือ - เมื่อเกิด 'สถานการณ์' นี้ขึ้นมา, ไม่จริงหรอกหรือที่เราควรถือโอกาสใช้ 'วิกฤต' นี้ เพื่อหันย้อนกลับมาพิจารณาใคร่ครวญถึง 'โครงสร้าง' การใช้พลังงานทั้งหมดของเรา ว่ามันมีข้ออ่อนตรงไหนบ้าง ทำไมพอเกิดวิกฤตแบบนี้ขึ้นแล้วเราถึงดู 'อ่อนแอ' และ 'เปราะบาง' เสียเหลือเกิน เหมือนถ้าแตะโดนจุดเล็กๆ ก็ทำท่าจะร่วงเอาเสียแล้ว
.
เราควรใช้สถานการณ์นี้เป็น Policy Window สำหรับการปรับโครงสร้างพลังงานของประเทศ ไม่ใช่พยายาม 'ผลัก' ทุกภาระให้ไปอยู่ใน 'ระดับปัจเจก' เสียหมด
.
ด้วยเหตุนี้ คำถามที่น่าสนใจอีกชั้นหนึ่งก็คือ - ก็แล้วทำไม 'รัฐไทย' ถึงได้มี 'สำนึก' แบบนี้ออกมาอย่างฉับพลันทันทีเป็นอันดับแรก ทำไม 'รัฐไทย' ถึงมีสำนึกแก้ปัญหาด้วยการผลักทุกอย่างไปอยู่ในระดับปัจเจก
.
นี่คือเรื่องใหญ่ เป็นสถานการณ์ระดับ 'ภูมิรัฐศาสตร์' (ซึ่งเป็นคำที่พูดกันจนน่าเอียนอ้วก แต่ไม่รู้ว่าตระหนักถึง 'ความหมาย' ของคำนี้กันมากแค่ไหน) มันจึงเป็นสถานการณ์ที่เปิดโอกาสให้เราได้ 'เห็น' อย่างถ่องแท้ เป็นการ 'เทสต์ระบบ' ที่เราอยู่ ให้เห็นว่าทั้งระบบมันเปราะบางตรงไหนบ้าง
.
แน่นอน เครื่องมือแรกๆ ที่รัฐต่างๆ น่าจะพอทำได้เวลาเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้นมา ก็คือการ 'ขอความร่วมมือ' จากประชาชนให้ประหยัดพลังงาน แต่ถ้าผ่านมาแล้วเป็นสัปดาห์ แล้วเรายัง 'ไม่เห็น' ว่ารัฐมี 'เครื่องมืออื่น' อีกหรือไม่ที่จะทยอยตามมาหากเหตุการณ์เลวร้ายลง - ก็อาจถือได้ว่ารัฐนั้นล้มเหลวต่อการจัดการ
.
การขอให้ประชาชนประหยัดนั้น พูดได้เลยว่าเป็นแค่การ 'กันแรงกระแทก' ทางการเมือง แต่ไม่ใช่การถือโอกาส 'รื้อระบบ' แค่ขอให้ประชาชนประหยัด คือเครื่องมือที่ 'เร็ว' และ 'ราคาถูก' ที่สุด ทั้งในแง่ของเงินและปัญญา เพราะมันไม่สร้างแรงเสียดทานทางการเมืองในทันที
.
แต่ปัญหาก็คือ - เครื่องมือแบบนี้เป็นแค่เปลือกผิว ที่จะไม่แก้ปัญหาอะไรเลยในระยะยาว
.
ผมไม่ได้รู้เรื่องพลังงานมาก แต่ชอบเล่นเกมแบบ Cities Skylines หรือ SimCity ก็เลยพอจะเห็นอยู่ว่าเราพึ่งพาโรงไฟฟ้าแบบที่ใช้ก๊าซธรรมชาติเป็นหลัก ไม่ใช่พลังงานที่ยั่งยืนกว่านั้น คือไม่ได้ 'ไปไกล' (ในเกม) ถึงระดับที่จะช่วยให้เมืองยั่งยืน
.
ที่สำคัญก็คือ โรงไฟฟ้าจากก๊าซธรรมชาติพวกนี้ ยังมีสัญญาระยะยาวที่ผูกพันทั้งการจัดหาก๊าซและการรับซื้อไฟฟ้า (จากเอกชน) ด้วย โครงสร้างเช่นนี้ทำให้ 'การเปลี่ยนผ่านไม่ได้' ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
.
แน่นอน การเปลี่ยนไปใช้พลังงานที่มีอยู่เหลือเฟืออย่างพลังงานแสงอาทิตย์ ยังไม่ใช่ตัวเลือกที่แทนได้ทั้งหมด เรื่องนี้ก็พูดกันมาตลอดโน่นนั่นนี่ ประมาณว่าเทคโนโลยียังไม่พร้อม เช่นว่าพลังงานแสงอาทิตย์ไม่เสถียร ผลิตได้เฉพาะช่วงกลางวัน แต่ความต้องการใช้ไฟฟ้าพุ่งสูงในช่วงเย็น จึงต้องมีระบบกักเก็บพลังงานขนาดใหญ่และโครงข่ายไฟฟ้าแบบใหม่ บลา บลา บลา
.
คำถามก็คือ - แล้วเห็นการ 'ขยับ' ในเรื่องนี้มากแค่ไหน และถ้าการขยับยังไม่แรงพอ, มันเกิดจากอะไร?
.
ผมคิดว่า เรื่องนี้ต้องกลับมาดู 'เศรษฐศาสตร์การเมือง' ของเรื่องพลังงาน คือเรื่องพลังงานไม่ได้ตั้งอยู่บนหิ้งโดดๆ แต่มันเกี่ยวพันกับหลายมิติในสังคม
.
ต้องยอมรับว่า โครงสร้างพลังงานของไทยก็เหมือนเรื่องเชิงอำนาจอื่นๆ ในสังคมไทยนั่นแหละ คือมันถูกออกแบบมาแบบ 'รวมศูนย์' มีผู้เล่นหลักๆ ไม่กี่ตัว
.
โรงไฟฟ้าประเภทใช้ถ่านหิน ใช้ก๊าซธรรมชาติ หรือใช้น้ำมัน (หรือแม้กระทั่งใช้พลังงาน้ำอย่างเขื่อน) มัน 'เอื้อ' กับโครงสร้างพวกนี้มาก เพราะมันต้องอาศัยการลงทุนสูง ซึ่งเท่ากับต้องอาศัยอำนาจแบบ 'รวมศูนย์' มาก มันจึงสอดคล้องและไปกันได้ดีมาตลอดประวัติศาสตร์ จนทุกคนอาจ 'คุ้นชิน' ว่าเออ...มันก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ
.
แต่พลังงานแบบใหม่ พลังงานหมุนเวียน พลังงานยั่งยืน พลังงานสีเขียว อะไรพวกนี้ มันคือพลังงานแบบ 'แตกตัว' หรือ 'กระจายตัว' ไม่จำเป็นต้องรวมศูนย์ (คือรวมศูนย์ก็ได้นั่นแหละ แต่มันจะไม่ยั่งยืนเท่าไหร่) ซึ่งถ้ามองในภาพใหญ่แล้ว นี่คือ 'เรื่องเดียวกัน' กับการกระจายอำนาจเลย
.
การเปลี่ยนโครงสร้างพลังงานแบบใหม่นี้ จะทำให้ 'ผู้บริโภค' มีส่วนเป็น 'ผู้ผลิต' ได้ด้วย เหมือนกับที่การกระจายอำนาจจะทำให้ประชาชนตาดำๆ ไม่ได้เป็นแค่ผู้ 'รับเศษอำนาจ' มาจุนเจือตัวเอง แต่เป็นผู้ที่สามารถ 'ใช้อำนาจ' ของตัวเองได้ด้วย เช่นการออกเสียงเรื่องต่างๆ ในท้องถิ่น
.
แต่เรื่องนี้ยาก เพราะสังคมไทยคุ้นกับการรวมศูนย์ และ 'ถูกออกแบบ' ให้ฝังหัวอยู่กับการรวมศูนย์มาตลอด การเปลี่ยนผ่านจึงไม่ใช่เรื่องพลังงานเรื่องวิศวกรรมเท่านั้น แต่คือเรื่องของ 'แรงต้านเชิงสถาบัน' (Institutional Resistance) ด้วย
.
ดังนั้น การที่เราเห็นว่า รัฐสื่อสารแต่เรื่องประหยัดพลังงานระดับปัจเจก จึงไม่ใช่เพราะรัฐไม่รู้เรื่องรู้ราว แต่อาจเพราะรัฐ 'รู้ดี' ว่านี่คือการเลือกพูดถึงมาตรการที่ไม่ไป 'กระทบ' กับโครงสร้างผลประโยชน์ดั้งเดิมที่เป็นแบบรวมศูนย์นั่นแหละ
.
เพียงแต่มันไม่ได้มองไปในอนาคต ไม่ได้วางรากฐานที่แข็งแรงให้กับอนาคตของสังคมไทย โดยเฉพาะในภาวะที่ต้องเจอกับสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
.
ที่จริงแล้ว สถานการณ์แบบนี้ควรเป็น 'จังหวะ' ที่เปิดโอกาสให้เกิดการ 'ปรับโครงสร้าง' ได้จริง เช่น ปลดล็อกการผลิตไฟฟ้าภาคประชาชน ลงทุนในระบบเก็บพลังงานและโครงข่ายแบบใหม่ ปรับกฎเกณฑ์ให้เกิดการแข่งขันมากขึ้น หรือแม้แต่การตั้งราคาพลังงานให้สะท้อนต้นทุนที่แท้จริง ซึ่งรวมไปถึงต้นทุนทางสิ่งแวดล้อมด้วย
.
แต่สิ่งที่เราเห็น ก็คือ 'แรงเฉื่อย' ของระบบที่ฝังรากลึก และมัน 'เอื่อย' แบบเรื่อยๆ มาเรียงๆ เสียเหลือเกิน
.
นี่จึงไม่ใช่เรื่องทางเทคนิคเท่านั้น แต่เป็นเรื่องทาง 'วัฒนธรรมความคิด' ของสังคมที่เกี่ยวพันกับอำนาจ - ด้วย!

https://www.facebook.com/tomornsookprecha/posts/26118660001116854

😂🤣😅 pic.twitter.com/CXbmGKbEgw

— ฮ.นกฮูก(สีส้ม) (@skongki2000) March 18, 2026

 

ปัญหาหลักของพยาบาลตอนนี้ คือ ภาวะสมองไหล ประเด็นมันไม่ใช่ว่า มีการออกคำสั่ง “บังคับให้พยาบาลอยู่เวร 12 ชั่วโมง” แต่ปัญหามันคือ ในสภาพความเป็นจริง โรงพยาบาลขาดบุคลากร ขาดพยาบาลจำนวนมาก เลยต้องอยู่เวรถี่ขึ้น

แม่น้อง ลุ้งบิ้ง

17 hours ago
·
ว่าจะไม่วิจารณ์อะไรเพราะพูดไปหลายล้านรอบกับหลายองค์กรและหลายสื่อแล้วแต่อดไม่ได้
ปัญหาหลักของพยาบาลตอนนี้ ที่สาธารณสุขและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทราบดี คือ ภาวะสมองไหล เราผลิตพยาบาลทั้งประเทศปีละราว ๆ 10,000 คน สูญเสียออกจากระบบปีละกี่คน องค์กรสาธารณสุขรู้หมด รู้แม้กระทั่งว่า ใน 1-2 ปีแรก พยาบาลจบใหม่มีโอกาสลาออกกี่% ซึ่งสาเหตุหลักมันมีอยู่ไม่กี่ประเด็น เราจะไม่พูดถึงเรื่องความก้าวหน้า/การบรรจุในบริบทนี้นะ เพราะถือว่ายังไม่ใช่ปัจจัยที่มันส่งผลกระทบค่อนข้างเยอะ และจะขอเรียกมันว่า “วงจรอุบาทว์” ละกัน คือ อัตรากำลังคนไม่เพียงพอ ค่าตอบแทนไม่สมเหตุสมผล และ ไม่มีการกำหนดภาระงาน
1.อัตรากำลังคนไม่เพียงพอ
แน่นอนแหละว่าพอพยาบาลหลุดออกจากระบบไป คนในระบบก็น้อยลงอยู่แล้ว ซึ่งทุกวันนี้ระบบเราไม่ได้ผลิตพยาบาลออกมาให้แค่กับโรงพยาบาลเอกชน แต่ตอนนี้คนมองหาทางเลือกใหม่อย่างการ “ย้ายประเทศ” มากขึ้น ทำให้แนวโน้มการเสียบุคลากรออกไปมันมีมากขึ้นอีกแน่นอนในอนาคต พอบุคลากรไม่เพียงพอ คนที่ยังอยู่ในระบบก็ต้องแบกรับภาระงานที่มันมากขึ้น ซึ่งคนปกติจะทำงานอยู่ที่ 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ในขณะที่พยาบาลทำงาน 60-90 ชั่วโมง/สัปดาห์ และบางคนทำถึง >100 ชั่วโมง/สัปดาห์ ซึ่งแน่นอนว่าคุณแทบไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธได้เลย เพราะอำนาจการจัดตารางเวรมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณ
2.ค่าตอบแทนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน
หลังการต่อสู้อันยาวนานเรื่องค่าตอบแทนมี่ไม่เคยมีการปรับเลยตั้งแต่ปี 2551 จนเราได้ประกาศการปรับค่าตอบแทนใหม่ในปี 2566 มา เรายังเจอปัญหาเดิม ๆ คือ การจ่าย OT ของโรงพยาบาลแต่ละแห่ง ไม่เท่าเทียมกัน เพราะเราใช้ระบบโรงพยาบาลไหนมีมากจ่ายมาก โรงพยาบาลไหนมีน้อยก็จ่ายน้อยกว่า ซึ่งมันเกิดความเหลื่อมล้ำในแต่ละโรงพยาบาล ทั้งที่ภาระงานไม่ต่างกัน แต่ค่าตอบแทนดันต่างกัน และคุณเชื่อไหมว่าทุกวันนี้ ค่า OT ของโรงพยาบาลสาธารสุข ยังไม่แตะ 1,000 ด้วยซ้ำ ในขณะที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย/โรงพยาบาลสังกัดกทม. เขาได้ 1,200 บาทไปนานแล้ว ยอมรับกันตามตรง ว่าคนที่มาเรียนพยาบาลส่วนใหญ่ ไม่ใช่ลูกท่านหลานเธอ เป็นคนชนชั้นกลางทั่วไปจนถึงชนชั้นล่างด้วยซ้ำ ซึ่งในเมื่อค่าตอบแทนด้วยการทำงานแบบมนุษย์แรงงานสายอื่น ๆ มันไม่เพียงพอให้เขาสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ เขาจึงยอมเอาตัวเข้าแลก ขายแรงงาน ขายสุขภาพกาย สุขภาพจิต ด้วยการขึ้นเวรให้มากขึ้น ซึ่งเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ทำให้พยาบาลขึ้นเวรเกิน 48 ชั่วโมง/สัปดาห์ และเมื่อมองที่การคำนวนค่าตอบแทนแบบเวร 12 ชั่วโมงที่ได้เสนอมาแล้ว ขอใช้คำว่าทุเรศสิ้นดีได้เลย เพราะ 4 ชั่วโมงที่เกินมาจากเวร 8 ชั่วโมงนั้น ค่าแรงคุณต่อชั่วโมงคือ 45 บาท/ชั่วโมง ใช่ พูดไปใครจะเชื่อ ค่าแรงรายชั่วโมงน้อยกว่าเป็นพนักงานร้านกาแฟนางเงือกอีก ยิ่งเมื่อเอามาเปรียบเทียบกับกรณีที่ว่า ถ้า 1 วันนั้นคุณพยาบาลขึ้นเวร OTเช้า/OTดึก จากเดิมที่ค่าตอบแทนเขาอยู่ที่ ~1500-1600/16 ชั่วโมง เมื่อถูกลดลงเหลือเป็นเวร Day หรือ Night (12ชั่วโมง) ค่าตอบแทนมันจะลดลงเหลือแค่ 900-1,000 บาทเท่านั้น ไม่แปลกใจใช่ไหมล่ะ ที่คนจะลาออกไปรับ OT 1.5 เท่าที่โรงพยาบาลเอกชน
แน่นอนว่ามีประเด็นใหม่เข้ามาอีก อย่างเช่น เรื่องของการปรับลดค่า OT เนื่องจากสภาพคล่องทางการเงิน หลายโรงพยาบาล หลังจากที่มีการกระกาศเพิ่มค่าตอบแทน OT ไปแล้ว ภายหลังพบว่ามีการปรับลดค่าตอบแทน OT ลง เนื่องจากเงินไม่พอจ่าย สิ่งนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่เลวร้ายมากที่แรงงานคนหนึ่งต้องเจอ คนทำงานไม่มีสิทธิ์แม้จะปฏิเสธ คัดค้าน หรือต่อรองเรื่องค่าจ้างที่ลดลงด้วยซ้ำเพราะเขาไม่อนุญาตให้เกิดการรวมกลุ่มขึ้น
3.การกำหนดภาระงาน
ในอเมริกา มีการประกาศเป็นกฎหมายบังคับใช้ ย้ำว่าเป็น “กฎหมาย” ว่าพยาบาล 1 คน สามารถดูแลคนไข้ได้กี่คน แตกต่างกันไปตามแผนก เช่น ICU พยาบาล 1 คนต่อคนไข้ไม่เกิน 2 คน หรือแผนกสามัญ พยาบาล 1 คน ต่อ คนไข้ 4-5 คน ซึ่งสิ่งนี้เราเรียกว่า Nurse to Patient Ratio มีงานวิจัยสนับสนุนด้วยซ้ำว่าการที่พยาบาลต้องดูแลคนไข้มากเกินไป ส่งผลให้คนไข้เกิดการติดเชื้อและแผลกดทับมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ แต่ในไทยเราไม่สามารถทำได้เลย ในแผนกสามัญ มีพยาบาล 1 คน ที่ดูคนไข้ 10 คนจริง ๆ แล้วคุณคิดว่าคุณภาพบริการมันจะได้แค่ไหนล่ะ ในเมื่อคนทำงานถูกบีบให้ทำงานจนเกินความสามารถความเป็นมนุษย์ขนาดนี้ สุดท้ายแล้ว ผลลัพธ์มันก็ไปตกอยู่ที่พ่อแม่หรือลูกของใครสักคนในสังคม ที่เขาไม่มีทางเลือกมากพอที่จะไปรักษาที่โรงพยาบาลเอกชน แล้วคิดว่าภาระงานแบบนี้ การดูแลคนไข้ 10 คน แลกเงินไม่ถึง 1,000 บาทน่ะ ใครเขาจะอยู่ล่ะ
นี่คือพูดถึงแค่ปัญหาหลัก ๆ 3 ประเด็น ที่มันควรแก้ไขพร้อมกันนะ ยังไม่ได้พูดถึงประเด็นยิบย่อยอีกมากมายอย่างเรื่องของความก้าวหน้า, สัญญาการจ้างงาน, การบรรจุราชการ, ประชาธิปไตยในที่ทำงาน, สวัสดิการ อีกแปดพันล้านที่ระบบกำลัง abuse คนทำงานอยู่
จะบอกว่าที่พล่ามมา ส่วนตัวไม่ได้มีปัญหาในเรื่องของการปรับเป็นเวร 12 ชั่วโมง (เพราะไม่ได้เป็นคนขึ้นเวรอยู่แล้ว) แล้วก็ยอมรับว่าการปรับเวร 12 ชั่วโมงมันมีข้อดีเช่นกัน ทั้งเรื่องลดความผิดพลาดการสื่อสารตอนส่งเวร และแน่นอนว่ามันลดความเหนื่อยล้าของเวร 16 ชั่วโมงได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ในสภาพการทำงานที่ไม่มีการกำหนดภาระงานและค่าตอบแทนแบบนี้ การปรับเวรเป็น 12 ชั่วโมงมันแทบไม่ได้ลด burnout ในพยาบาลลงเลย มีวิจัยยืนยันก็จริง แต่อย่าลืมว่าบริบทระบบการทำงานของไทย มันไม่ได้ดีเท่าระบบของประเทศที่มีการทำวิจัยเรื่องนี้ หนำซ้ำในประเทศที่พัฒนาแล้ว ยังเจอว่าในช่วงเวรที่เกิน 8 ชั่วโมงไป มีโอกาสเกิด error จากความเหนื่อยล้าที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะใน ICU ด้วย
นี่ก็ไม่ใช่ policy maker เป็นแค่คนคนนึงที่คอยรับเรื่องพวกนี้จากคนในระบบมาตีแผ่เท่านั้น ก็คงจะทำอะไรมากไปกว่ากระทุ้งในสาธารณสุขและองค์กรต่อไป ให้หาแนวทางแก้ปัญหา 3 ประเด็นข้างต้นไปพร้อมกัน หยุดวงจรอุบาทว์นี่ แล้วดึงคนนอกระบบให้กลับเข้าไปอยู่ในระบบให้ได้มากและเร็วที่สุด ก่อนที่ระบบสุขภาพไทยจะพังไปกว่านี้
ปล.สุดท้ายนี้ขอชื่นชมพยาบาลที่กล้าหาญที่จะรวมกลุ่มกันขึ้นมาเพื่อพูดถึงประเด็นนี้ มันคือสิ่งที่ล้ำค่ามาก เรามีจำนวนเยอะที่สุดในระบบ เสียงของเราแสนกว่าเสียงมันดังมากนะ และมันจะสามารถดังได้กว่านี้อีก ถ้าเราสามารถมีสหภาพพยาบาลของเราได้







Atukkit Sawangsuk 

6 hours ago
·
ชวนอ่านทำความเข้าใจ
สังคมไทยอ่านพาดหัวข่าวไม่ถึง 8 บรรทัดแล้วก็ดราม่า
ประเด็นมันไม่ใช่ว่า มีการออกคำสั่ง “บังคับให้พยาบาลอยู่เวร 12 ชั่วโมง”
แต่เป็นประกาศของสภาพยาบาล “ห้ามใช้พยาบาลอยู่เวรเกิน 12 ชั่วโมง เมื่อรวมโอที”
แต่ปัญหามันคือ ในสภาพความเป็นจริง
โรงพยาบาลขาดบุคลากร ขาดพยาบาลจำนวนมาก
ที่ผ่านมาเคยให้พยาบาลอยู่เวร 8 ชั่วโมง กับ 16 ชั่วโมง
พอต้องปรับเป็น 12 ชั่วโมง มันก็มีปัญหา
กลายเป็นต้องอยู่เวรถี่ขึ้น รวมถึงค่าโอที ที่จำเป็นสำหรับรายได้
มันจึงเป็นเรื่องใหญ่ เกี่ยวพันทั้งเรื่องพยาบาลขาดแคลน ไหลไปเอกชน ย้ายประเทศ และค่าตอบแทน
ไม่ใช่จะพูดได้ง่ายๆว่า “ให้ยกเลิกการบังคับพยาบาลอยู่เวร 12 ชั่วโมง”

https://www.facebook.com/m.nxng.lung.bing/posts/1484260309994304

ส่องรายงานกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ ดันแบรนด์ 'Sirivannavari' ที่มิลาน 3 ปีซ้อน

https://www.facebook.com/Neti.Wichian/posts/pfbid0C2BFFfD4MsDsEsg5VUcAFnafcT12TPoy18bJKZggj2jdZ9hb3K6cEVtrVAtM9kZbl

https://www.facebook.com/Neti.Wichian/posts/26061336053551795

https://www.facebook.com/Neti.Wichian/posts/pfbid02Br27Bb7rbF6A5XiKXLGmYXWWrnYyuEPoZeEaxycWGjEVDM8YM6G2QZHhqokfaWQJl

🕊️ครบรอบ 9 ปี การจากไปของ ชัยภูมิ ป่าแส นักกิจกรรมเยาวชนชาติพันธุ์ลาหู่จากกลุ่ม "รักษ์ลาหู่" ผู้ถูกเจ้าหน้าที่ทหารยิงเสียชีวิต เหตุการณ์นี้ไม่เพียงแต่เป็นความสูญเสียของครอบครัว แต่ยังเป็นบททดสอบของสังคมและกระบวนการยุติธรรมที่สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาอคติทางชาติพันธุ์และการใช้ความรุนแรงโดยรัฐในสภาวะปกติทั่วไป

โดย gorgarn buppawath
17 มีนาคม, 2026

มูลนิธิผสานวัฒนธรรม

ครบรอบ 9 ปี การจากไปของ ชัยภูมิ ป่าแส นักกิจกรรมเยาวชนชาติพันธุ์ลาหู่จากกลุ่ม “รักษ์ลาหู่” ผู้ถูกเจ้าหน้าที่ทหารยิงเสียชีวิต ณ ด่านบ้านรินหลวง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2560 เหตุการณ์นี้ไม่เพียงแต่เป็นความสูญเสียของครอบครัวป่าแส แต่ยังเป็นบททดสอบของสังคมและกระบวนการยุติธรรมที่สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาอคติทางชาติพันธุ์และการใช้ความรุนแรงโดยรัฐในสภาวะปกติทั่วไป โดยเฉพาะต่อกลุ่มคนที่มักถูกตีตราโดยอคติของสังคมเพื่อสร้างความชอบธรรมในการใช้ความรุนแรง

ร่องรอยของความจริงและการต่อสู้ปรากฏผ่านพยานหลักฐานและการต่อสู้ในศาลทั้งสามชั้น กรณีของชัยภูมิเป็นอีกตัวอย่างที่สะท้อนว่าความยุติธรรมในสังคมไทยไม่เคยได้มาโดยง่าย และกำลังย้ำเตือนว่ามันไม่ควรเป็นเช่นนั้น ในทางกลับกันการเข้าถึงความยุติธรรมไม่ควรเป็นเรื่องของโชคชะตาหรือการต่อสู้ที่ยากลำบาก แต่ต้องเป็นสิทธิที่ทุกคนเข้าถึงได้อย่างเท่าเทียม

ในโอกาสครบรอบ 9 ปี CrCF จึงได้รวบรวม 9 ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในกรณีความตายของชัยภูมิ ป่าแส ที่สะท้อนให้เห็นเส้นทางการต่อสู้เพื่อความยุติธรรม รวมถึงความพยายามและความท้าทายในการยุติวัฒนธรรมลอยนวลพ้นผิด เพื่อป้องกันไม่ให้เหตุการณ์ความรุนแรงเช่นนี้เกิดขึ้นกับใครอีกในอนาคต


ชัยภูมิ ป่าแส นักกิจกรรมเยาวชนชาติพันธุ์ลาหู่จากกลุ่ม “รักษ์ลาหู่”

เหตุการณ์ในวันเกิดเหตุ: เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2560 ชัยภูมิ ป่าแส เยาวชนนักกิจกรรมชาติพันธุ์ลาหู่ จากกลุ่ม “รักษ์ลาหู่” ที่ทำงานรณรงค์เรื่องสิทธิของคนชาติพันธุ์และคนไร้สัญชาติในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ถูกเจ้าหน้าที่ทหารประจำด่านตรวจบ้านรินหลวง ต. เมืองนะ อ. เชียงดาว จ. เชียงใหม่ ยิงจนเสียชีวิต ขณะเจ้าหน้าที่ทำการตรวจค้นรถยนต์ที่เขาขับมาพร้อมเพื่อน

ข้อกล่าวหาจากฝั่งรัฐ: เจ้าหน้าที่ทหารอ้างว่าชัยภูมิพยายามขัดขืนและจะทำร้ายเจ้าหน้าที่ด้วยอาวุธมีดและระเบิดขว้าง รวมถึงอ้างว่าพบยาบ้าจำนวน 2,800 เม็ดซ่อนอยู่ในหม้อกรองอากาศรถยนต์ เพื่อใช้เป็นเหตุผลในการยิงโดยอ้างว่าเป็นการป้องกันตัว

ปริศนากล้องวงจรปิด: แม้ในที่เกิดเหตุจะมีกล้องวงจรปิดถึง 9 ตัว และใช้งานได้ 6 ตัว แต่เจ้าหน้าที่ทหารกลับไม่ส่งมอบภาพบันทึกเหตุการณ์ในวันเกิดเหตุให้พนักงานสอบสวนในทันที และภายหลังพบว่าไม่มีภาพเหตุการณ์ขณะเกิดเหตุอยู่ในเครื่องบันทึกข้อมูล

หลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ที่ขัดแย้ง: ผลการตรวจพิสูจน์ด้ามจับวัตถุระเบิด พบดีเอ็นของบุคคลในปริมาณที่น้อยจนไม่สามารถเปรียบเทียบหรือยืนยันตัวบุคคลได้ การไม่พบลายนิ้วมือและดีเอ็นเอของชัยภูมิที่ด้ามจับของระเบิดของกลางในปริมาณที่มากพอจะตรวจพบได้ และระเบิดนั้นยังไม่ถูกเปิดฝาเกลียวเพื่อใช้งาน ขัดแย้งกับคำกล่าวอ้างที่ว่าชัยภูมิถือวัตถุระเบิดของกลางวิ่งหนีเป็นระยะทางถึง 50 เมตร และกำลังจะขว้างระเบิดใส่เจ้าหน้าที่ ซึ่งน่าจะทำให้มีลายนิ้วมือและดีเอ็นเอของชัยภูมิติดอยู่ที่ด้ามระเบิดในปริมาณที่มากพอจะตรวจพบได้ และหากชัยภูมิทำท่าจะขว้างวัตถุระเบิดจริงตามที่อ้าง ชัยภูมิก็น่าที่จะต้องเปิดฝาเกลียวออกและใช้นิ้วมือคล้องห่วงเหล็กเพื่อใช้งาน

การต่อสู้ยาวนานกว่า 6 ปี: ในคดีแพ่งที่ครอบครัวชัยภูมิฟ้องกองทัพบกให้ชดใช้เยียวยาใช้เวลาในการต่อสู้ถึง 6 ปี นับแต่ชัยภูมิเสียชีวิต จากคำพิพากษายกฟ้องทั้งในชั้นต้นและอุทธรณ์สู่การพลิกคำพิพากษาในชั้นฎีกาที่สั่งให้หน่วยงานชดใช้เยียวยา โดยในเดือนสิงหาคม 2566 ศาลฎีกาตัดสินให้กองทัพบกแพ้คดี ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการที่พลทหารยิงชัยภูมิเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่ออันเป็นการละเมิด ไม่ใช่การป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย เนื่องจากพยานหลักฐานของจำเลย (กองทัพ) มีข้อน่าสงสัยและพิรุธหลายประการทำให้ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีน้ำหนักจะรับฟัง และข้อเท็จจริงที่ไม่สอดคล้องกันหลายประเด็น จากคำพิพากษาศาลฎีกา กองทัพบกต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่นางนาปอย ป่าแส มารดาของชัยภูมิ เป็นเงินจำนวน 2,072,400 บาท ประกอบด้วยค่าปลงศพและค่าขาดไร้อุปการะ

การเยียวยายังไม่นำไปสู่การรับผิดทางอาญา: อัยการสูงสุดมีความเห็น “สั่งไม่ฟ้อง” ทหารที่ยิงชัยภูมิในข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม 2564 แต่ครอบครัวและทนายความเพิ่งได้รับหนังสือแจ้งผลคดีดังกล่าวอย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม 2567 หรือหลังมีคำสั่งเกือบ 3 ปี

การต่อสู้เพื่อให้เปิดเผยสำนวนคดีอาญา: ในปี 2568 คณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารมีคำสั่งให้สถานีตำรวจภูธรนาหวายเปิดเผยสำนวนคดีอาญาและคำสั่งไม่ฟ้องเจ้าหน้าที่ทหารของสำนักงานอัยการสูงสุดให้แก่ครอบครัวชัยภูมิ โดยคณะกรรมการฯ เห็นว่าครอบครัวควรได้รับทราบข้อมูลเพื่อปกป้องสิทธิของตนตามกฎหมาย อีกทั้งการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารย่อมแสดงให้เห็นถึงความโปร่งใสเกี่ยวกับกระบวนการพิจารณาคดี จึงเห็นสมควรเปิดเผยข้อมูลข่าวสารดังกล่าวให้แก่ผู้อุทธรณ์ทราบได้ โดนก่อนหน้านี้ เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2567 ทนายความครอบครัวชัยภูมิได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งขอคัดถ่ายสำนวนคดีของ สภ. นาหวาย โดยผู้กำกับฯ สภ. นาหวาย เดิมมีคำสั่งไม่ให้คัดถ่าย เนื่องจากเห็นว่าหากเปิดเผยสำนวนคดีอาญานี้แล้วจะก่อให้เกิดอันตรายต่อชีวิตหรือความปลอดภัยของบุคคลหนึ่งบุคคลใด และเป็นการรุกล้ำสิทธิส่วนบุคคลโดยไม่สมควร ตามหนังสือจาก สภ. นาหวาย ฉบับลงวันที่ 1 เมษายน 2567

“วิสามัญมรณะ”: คดีของชัยภูมิถูกยกเป็นตัวอย่างของ “วิสามัญมรณะ” หรือความตายที่เกิดจากเจ้าหน้าที่รัฐในสภาวะปกติ ซึ่งแตกต่างจากความรุนแรงใน “สถานการณ์พิเศษ” เช่น การสลายการชุมนุมทางการเมือง หรือความขัดแย้งทางการเมืองขนาดใหญ่ที่มีการจดบันทึกและระลึกถึงเป็นประจำแต่วิสามัญมรณะมักเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน เช่น การตั้งด่านตรวจหรือการเข้าจับกุมทั่วไป กรณีเหล่านี้มักจะสร้างความสะเทือนใจและได้รับความสนใจจากสังคมอย่างมากในช่วงแรกที่เกิดเหตุ แต่หลังจากนั้นเรื่องที่เชื่อมโยงกับกระบวนการยุติธรรมมักจะเงียบหายไป ภายในงานเสวนาครบรอบ 7 ปี ชัยภูมิ ป่าแส ศาสตราจารย์สมชาย ปรีชาศิลปกุล คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วิเคราะห์ว่าในกรณีของชัยภูมิ เกิดจาก 3 ปัจจัยหลัก คือ

1. ความยากในการเอาผิดรัฐ: โดยปกติเจ้าหน้าที่รัฐมักจะหลุดพ้นจากการรับผิดชอบเมื่อมีการใช้กำลังจนถึงแก่ความตาย

2. อคติทางชาติพันธุ์: มีการนำมายาคติเรื่องคนชาติพันธุ์กับยาเสพติดมาสร้างความชอบธรรมในการใช้ความรุนแรง

3. บริบททางการเมือง: เหตุการณ์เกิดในช่วงหลังรัฐประหารปี 2557 ซึ่งส่งผลให้กระบวนการยุติธรรมทำงานได้ไม่เป็นปกติเท่าที่ควร
ความหวังในการยุติวงจรความรุนแรงโดยรัฐ: คดีชัยภูมิเป็นหนึ่งในแรงขับเคลื่อนสำคัญให้เห็นถึงความจำเป็นของ พ.ร.บ. ป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 โดยกฎหมายดังกล่าวถูกตั้งความหวังว่าจะสามารถช่วยแก้ปัญหาเช่นกรณีชัยภูมิได้ เช่น มาตรา 22 ที่กำหนดให้เจ้าหน้าที่ต้องบันทึกภาพและเสียงตลอดการจับกุม ซึ่งจะช่วยตรวจสอบการอ้างเหตุผลของเจ้าหน้าที่ ที่มักอ้างว่ามีการต่อสู้ขัดขืนหรือพยายามทำร้ายเจ้าหน้าที่ก่อนถูกยิง เพื่อคุ้มครองผู้เสียหายหรือผู้ตายตลอดจนปกป้องเจ้าหน้าที่รัฐที่ปฏิบัติหน้าที่ถูกต้อง รวมถึงการเปลี่ยนมาขึ้นศาลพลเรือนแทนศาลทหารในกรณีที่ผู้กระทำเป็นเจ้าหน้าที่ทหาร ทำให้ญาติสามารถดำเนินการเป็นโจทก์ได้ โดยไม่ต้องรออัยการทหารสั่งฟ้อง

https://crcfthailand.org/2026/03/17/62552/

 

https://www.facebook.com/watch/?v=1255151839386650

Lanner
Yesterday
·
ทำความจริงให้ปรากฏ หรือจะทำความเท็จให้เป็นจริง? 9 ปี วิสามัญมรณะ “ชัยภูมิ ป่าแส” กล้องวงจรปิดตาย 6 ปีในศาล 3 ชั้น กับคำขอโทษที่ไม่เคยขอโทษ
​
17 มีนาคม 2569 ครบรอบ 9 ปีการจากไปของ “ชัยภูมิ ป่าแส” หรือ “จะอุ๊” เยาวชนกลุ่มรักษ์ลาหู่จากบ้านกองผักปิ้ง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ผู้ถูกเจ้าหน้าที่ทหารยิงเสียชีวิตที่ด่านตรวจบ้านรินหลวง เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2560 พร้อมกับคำอธิบายของรัฐที่ระบุว่าเขาครอบครองยาเสพติดกว่า 2,800 เม็ด
​
แต่ก่อนหน้าวันนั้น ชัยภูมิไม่ใช่เพียงผู้ต้องสงสัยในแฟ้มคดี หากคือคนทำหนัง นักดนตรี และนักกิจกรรมเยาวชนชาติพันธุ์ ที่พยายามบอกเล่าเรื่องราวของชุมชนลาหู่ ผ่านภาพยนตร์สั้น เสียงเพลง และการทำงานกับเยาวชนในพื้นที่ชายแดน พื้นที่ซึ่งเสียงของพวกเขาแทบไม่เคยถูกได้ยินในสังคมไทย
​
หลังเสียงปืนในวันนั้นดังขึ้น คำอธิบายของรัฐเกิดขึ้นทันที ยาเสพติด การขัดขืน การป้องกันตัวของเจ้าหน้าที่ แต่ในขณะเดียวกัน คำถามก็เกิดขึ้นพร้อมกันเช่นกัน โดยเฉพาะคำถามถึงกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งอยู่บริเวณด่านตรวจ กล้องที่ควรบันทึกเหตุการณ์ แต่ไม่เคยมีภาพช่วงเวลาสำคัญปรากฏต่อสาธารณะ
​
ตลอด 6 ปีของการต่อสู้ในกระบวนการยุติธรรม คดีนี้เดินทางผ่านศาล 3 ชั้น ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ และศาลฏีกา ผ่านคำร้อง การไต่สวน และแรงผลักจากครอบครัวของชัยภูมิ รวมถึงเครือข่ายภาคประชาชนที่ไม่ยอมปล่อยให้เรื่องนี้เงียบหายไป
​
ท้ายที่สุด ศาลมีคำพิพากษาให้หน่วยงานรัฐชดใช้ค่าเสียหายแก่ครอบครัว จากการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่
​
แต่คำถามสำคัญกลับไม่ได้สิ้นสุดลงพร้อมคำพิพากษา
ความจริงของเหตุการณ์ในวันนั้นคืออะไร?
ภาพจากกล้องวงจรปิดหายไปไหน?
และเหตุใด ความรับผิดจึงหยุดอยู่เพียงตัวเลขค่าเยียวยา โดยไม่เคยมี “คำขอโทษ”
​
9 ปีผ่านไป คดีของชัยภูมิ ป่าแส จึงไม่ใช่เพียงเรื่องของการเสียชีวิตของคนคนหนึ่ง แต่เป็นคำถามต่อโครงสร้างของความยุติธรรม ต่ออำนาจของรัฐในการนิยามความจริง
​
ขณะเดียวกัน การมีอยู่ของชัยภูมิ ก็ยังคงทิ้งคำถามอีกแบบหนึ่งไว้เช่นกัน ว่าการที่เยาวชนลาหู่คนหนึ่งลุกขึ้นเล่าเรื่องของชุมชนตัวเอง ในสังคมที่ไม่เคยฟังพวกเขา หมายความว่าอะไรในวันนี้
9 ปีผ่านไป
​
ความจริงยังไม่ปรากฏ
ความยุติธรรมยังไม่สมบูรณ์
และศักดิ์ศรีของชีวิต ยังคงเป็นคำถามที่สังคมไทยต้องตอบ

สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ไม่ได้ยั้งปาก ทรงเรียกโดนัลด์ ทรัมป์อย่างตรงไปตรงมาว่า “นักแสดงที่เห็นแก่ตัว” พร้อมทั้งทรงออกคำเตือนอย่างรุนแรงต่ออเมริกาว่า: “ตื่นตัวก่อนที่จะสายเกินไป”

martin_zubix
4 วันที่แล้ว

ตูม! สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 เพิ่งจุดไฟบนอินเทอร์เน็ต — และวอชิงตันกำลังสั่นสะเทือน!

สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ไม่ได้ยั้งปากเลย พระองค์ทรงละทิ้งภาพลักษณ์ที่คุ้นเคยของผู้นำทางศาสนา และทรงเรียกโดนัลด์ ทรัมป์อย่างตรงไปตรงมาว่า “นักแสดงที่เห็นแก่ตัว” พร้อมทั้งทรงออกคำเตือนอย่างรุนแรงต่ออเมริกาว่า:

“ตื่นตัวก่อนที่จะสายเกินไป”

ด้วยความตรงไปตรงมาที่ปรากฏในคำพูดของพระองค์ พระองค์ทรงกล่าวตรงประเด็นว่า:

“เขาคือเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมจึงมีมาตรการคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญและความรับผิดชอบ”

👉อ่านเพิ่มเติม: https://quantro.blog/posts/boom-pope-leo-xiv-just-set-internet-fire-washington-shaking-ny-ynhu123-team-bao-botg

ภายในไม่กี่นาที อินเทอร์เน็ตก็ระเบิด ผู้สนับสนุนโห่ร้องยินดี ผู้คัดค้านตกตะลึง และวอชิงตันก็ตกอยู่ในความโกลาหล เมื่อคำกล่าวของสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ท่วมท้นพาดหัวข่าว ฟีดโซเชียลมีเดีย และเวทีเสวนาทางการเมือง

สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ทรงทำให้เรื่องหนึ่งชัดเจนอย่างยิ่ง:

“เราไม่ต้องการกษัตริย์ เราต้องการผู้นำที่ใส่ใจในความจริงและผู้คนที่พวกเขารับใช้ รวมถึงอนาคตของโลกใบนี้”

ไม่ว่าคุณจะรักหรือเกลียดพระองค์ สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ทรงตรัสสิ่งที่คนนับล้านคิดอยู่ และพระองค์ก็ไม่หวั่นไหว 🌍

martin_zubix 4d

BOOM! Pope Leo XIV has just set the Internet on fire — and Washington is shaking!

Pope Leo XIV didn’t hold back. Setting aside the familiar image of a religious leader, he bluntly called D.o.n.a.l.d T.r.u.m.p “a self-serving showman,” while issuing a stark warning to America:
“Wake up before it’s too late.”

With the directness that marked his remarks, he went straight to the point:

“He is exactly why constitutional safeguards and accountability exist.”
👉𝑭𝒖𝒍𝒍 𝒂𝒓𝒕𝒊𝒄𝒍𝒆: https://quantro.blog/posts/boom-pope-leo-xiv-just-set-internet-fire-washington-shaking-ny-ynhu123-team-bao-botg

Within minutes, the Internet erupted. Supporters cheered, critics were stunned — and Washington descended into chaos as Pope Leo XIV’s remarks flooded headlines, social media feeds, and political roundtables.

Pope Leo XIV made one thing crystal clear:

“We don’t need kings. We need leaders who care about the truth and the people they serve — as well as the future of this planet.”

Love him or hate him, Pope Leo XIV just said what millions have been thinking — and he didn’t blink. 🌍


https://www.instagram.com/p/DV3GFjliZiR/

ชาวกรุงเตะรานบอกกับบีบีซีว่าพวกเขาถูกบีบคั้นจากทั้งลูกระเบิดของสหรัฐฯ-อิสราเอล ขณะเดียวกันระบอบการปกครองของอิหร่านก็ใช้หวนกลับมาใช้อำนาจกดปราบ กรุงเตะรานในเวลานี้ "ไม่ต่างอะไรกับเมืองแห่งความตาย"

ชาวกรุงเตหะราน เมืองหลวงของอิหร่าน มองดูไฟที่ลุกท่วมคลังเก็บน้ำมันชาห์รานเมื่อวันที่ 8 มี.ค. ระหว่างที่อิสราเอลโจมตีศูนย์กลางโครงสร้างด้านน้ำมันใกล้เขตเมือง

"ไม่ต่างอะไรกับเมืองแห่งความตาย" ชาวอิหร่านเผชิญทั้งอำนาจกดปราบจากรัฐและการโจมตีจากภายนอกอย่างไม่ลดละ

เฟอร์กัล คีน
ผู้สื่อข่าวพิเศษบีบีซี
เมื่อ 9 ชั่วโมงที่แล้ว

หญิงคนหนึ่งยืนบนดาดฟ้าขณะสดับตรับฟังเสียงของมหานครเบื้องล่าง ค่ำคืนนั้นมีเพียงเสียงงึมงัมไม่ได้ศัพท์จากการจราจร แต่เธอทราบดีว่าสถานการณ์เช่นนี้พลิกให้กลับตาลปัตรได้ง่ายดายเพียงใด โดยทั่วไปแล้วสุนัขมักเป็นสิ่งมีชีวิตที่ได้ยินเสียงแรกก่อนใคร เมื่อได้ยินแล้วก็จะเห่าอย่างบ้าคลั่ง เสียงเครื่องบินนำมาก่อน จากนั้นจึงเป็นเสียงระรัวดังของแรงระเบิดกังวาลหลายครั้งไปทั่ว จากนั้นแสงสีส้มก็จะแผ่ออกมาจากย่านที่อยู่อาศัยที่ชาวเมืองต่างคุ้นเคย

ภาพและถ้อยคำสัมภาษณ์จากกรุงเตหะรานที่บีบีซีได้ประมวลมา ชวนให้จินตนาการถึงนครใหญ่ที่ผู้คนตกอยู่ในอาการตึงเครียด คอยเฝ้ารอว่าเสียงระเบิดจะดังขึ้นอีกเมื่อใด ทั้งยังต้องหวาดผวาต่อแขนขาของเจ้าหน้าที่รัฐโดยไม่รู้จบ

หญิงนักธุรกิจวัย 30 ปีเศษรายหนึ่งซึ่งใช้นามสมมติว่า 'บาราน' เล่าว่าเธอกลัวจนไม่กล้าออกไปทำงาน "นับแต่เริ่มมีการใช้โดรนเข้าโจมตี ก็ไม่มีใครกล้าออกไปข้างนอกอีกเลย ถ้าฉันเปิดประตูแล้วก้าวออกไปก็คงไม่ต่างอะไรกับการเอาชีวิตไปเดิมพัน"

บารานอยู่ตัวคนเดียว แต่ก็คอยไต่ถามสารทุกข์สุกดิบกับเพื่อน ๆ อยู่เสมอ เธอกล่าวอีกว่า "ฉันกับเพื่อนต้องคอยถามกันอยู่เนือง ๆ ว่าอยู่ที่ไหนกันบ้าง... และแม้ไม่มีเสียงระเบิดใด ๆ ความเงียบก็ยังชวนให้เป็นกังวลอยู่ดี ฉันกำลังดิ้นรนทุกทางเพื่อรักษาชีวิตตัวเองไว้ จะได้อยู่ดูให้เห็นว่าจะมีอะไรจะเกิดขึ้นอีกในวันข้างหน้า"

เฉกเช่นเดียวกับคนหนุ่มสาวชาวอิหร่านอีกหลายชีวิต บารานต้องทนเห็นความหวังที่จะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงต้องมาพังทลายลงไปในเวลาเพียงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา หลังจากที่มีการลุกฮือขึ้นประท้วงเรียกร้องความเปลี่ยนแปลงกันไปทั่วประเทศเมื่อเดือน ม.ค. กองกำลังฝ่ายรัฐบาลก็ปราบปรามผู้คนนับพันด้วยการสังหารจนเสียชีวิต

พื้นที่ของพลเรือนในอิหร่านต่างถูกถล่มโจมตี หลังสหรัฐฯ และอิสราเอล เริ่มโจมตีทางอากาศ

"ฉันแทบจะนึกถึงชีวิตในอดีตโดยไม่ต้องหวนนึกถึงบุคคลอันเป็นที่รักที่ต้องมาจากไปในการประท้วงนั้นไม่ได้แล้ว" เธอกล่าว "ฉันกลัวว่าวันพรุ่งนี้จะมาถึง กลัวว่าตัวเองในวันรุ่งขึ้นจะเปลี่ยนไปเช่นไร วันนี้ฉันอาจกระเสือกกระสนเอาชีวิตรอดมาได้ แต่พรุ่งนี้ล่ะ ฉันจะสู้ทนไปได้อย่างไร นั่นต่างหากคือคำถามที่แท้จริง ฉันจะมีชีวิตรอดพ้นวันพรุ่งนี้ไปได้ด้วยซ้ำไหม ?"

บัดนี้ การใช้อำนาจกดปราบเป็นไปอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด รัฐอิหร่านมีหูตาอยู่ทุกหย่อมหญ้าเสียจนเป็นไปไม่ได้เลยที่จะลุกขึ้นมาต่อต้านอย่างเปิดเผย บีบีซีได้ภาพฟุตเทจคลิปหนึ่งมา เนื้อหาแสดงภาพเหตุการณ์ขบวนรถของบรรดาผู้ฝักใฝ่รัฐบาลขับรถตระเวนร่อนธงโบกไสวไปทั่วเมืองหลวงในยามค่ำคืน เปรียบดั่งเป็นข้อความข่มขู่ไปยังผู้ใดก็ตามคิดจะกำเริบเสิบสานลุกขึ้นมาประท้วง

เรื่องราวที่ทางการอิหร่านสื่อสารออกมานั้นมีแต่เรื่องราวที่ผ่านการอนุญาตแล้ว โทรทัศน์ของรัฐแพร่ภาพกระจายเสียงภาพการเดินขบวนและงานศพหลายครั้ง ส่วนบทสัมภาษณ์บรรดาข้าราชการและฝูงชนที่จงรักภักดีต่อระบอบการปกครองก็สะท้อนเสียงก่นด่าสหรัฐอเมริกาและอิสราเอลซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่โฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลก็โหมคำสรรเสริญว่าชาวอิหร่านยินดีจะสละชีพตนเป็นมรณสักขี

ฝ่ายผู้สื่อข่าวอิสระก็ยังเพียรรวบรวมถ้อยคำพยานเพื่อหยิบยกมุมมองอีกด้านหนึ่งอันพอจะเชื่อถือได้ขึ้นมานำเสนอ ทว่าพวกเขาต้องเผชิญกับความเสี่ยงว่าจะถูกจับกุมคุมขัง ถูกทรมานหรืออาจจะเลวร้ายไปกว่านั้นเสียอีก ดังที่นักข่าวคนหนึ่งได้กล่าวกับบีบีซีว่า "ในสภาวะสงครามเช่นนี้ เราไม่อาจรู้ได้เลยว่าพวกเขานั้นจะลงมือไปถึงไหนได้บ้าง"

รัฐบาลอิหร่านไม่เคยมีขันติธรรมต่อผู้ต่อต้านรัฐบาล เมื่อสงครามเริ่มขึ้นสถานการณ์การปราบปรามก็ยิ่งดิ่งลงเหว

มีเพียงแต่ในเคหสถานของตัวเองเท่านั้นที่ชาวกรุงเตหะรานบางส่วนจะรู้สึกว่าสามารถแสดงความรู้สึกออกมาได้ เฉกเช่นกรณีของ "อาลี" ชายวัย 40 เศษ เขาเป็นชนชั้นกลางผู้มีการศึกษาซึ่งเคยตั้งความหวังไว้ว่าการสังหารอยาตอลเลาะห์ คาเมเนอี ในวันเริ่มเปิดศึกสงครามนั้นจะนำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่บ้านเมือง

ทว่าบัดนี้เขากลับเห็นกองกำลังรักษาความมั่นคงเนืองแน่นบนท้องถนนรอบบ้าน ชายฉกรรจ์สวมหมวกโม่งปิดบังใบหน้าพร้อมอาวุธครบมือต่างพากันตั้งด่านตรวจสกัด

"ผมออกไปเดินตามท้องถนนเมื่อไรก็ปวดใจ เมืองนี้ดูไปก็ไม่ต่างอะไรกับเมืองแห่งความตาย" เขากล่าวว่าเขาต้องพึ่งพายาระงับประสาทเพื่อที่จะ "พยุงสติตัวเองให้เป็นปกติอยู่ได้"

"ผมเห็นกลุ่มคนตามท้องถนน ดูอย่างไรก็ไม่ใช่คนท้องที่ พวกเขาคือมวลชนที่สนับสนุนรัฐบาล ซึ่งว่ากันตามจริงแล้วก็คือผู้ที่มาชิงท้องถนนไปจากพวกเรานั่นเอง"

ชาวอิหร่านอีกหลายรายที่ได้พูดคุยกับบีบีซี ต่างพรรณนาถึงความรู้สึกที่ย้อนแย้งอยู่ภายใน ใจหนึ่งก็อยากจะขับไล่ระบอบการปกครองนี้ แต่ขณะเดียวกันบ้านเมืองของพวกเขาเองก็กำลังถูกรุกราน

"สถานการณ์นั้นแสนน่ากลัว..." อาลีกล่าว "น่านฟ้าของชาติเรากำลังอยู่ใต้การควบคุมของชาติศัตรู แต่ในขณะเดียวกันในใจผู้คนก็ยังมีไว้ซึ่งความหวังเสมอ ไม่ใช่ว่าพวกเราจะไปถือหางอเมริกาหรืออิสราเอล แต่เรานึกหวังอยู่ลึก ๆ ว่าขอเพียงสักชั่วขณะหนึ่ง ขอให้มีอะไรสักอย่างเกิดขึ้นมาแล้วล้มล้างระบอบการปกครองของอิหร่านในปัจจุบันนี้ลงเสียที เพื่อที่ว่าประชาชนจะได้ลุกมาสร้างความเปลี่ยนแปลงได้เสียที"

กลับมาที่ห้องพักของบาราน เธอยังคงเงี่ยหูฟังเสียงระเบิด พลางส่งข้อความไต่ถามเพื่อนฝูงในละแวกอื่น "คุณรู้ไหมว่าท้องฟ้าของเรากับท้องฟ้าของที่อื่น ๆ ในโลกนั้นต่างกันอย่างไร ?" เธอตั้งคำถาม "ตอนกลางคืน ผู้คนในที่อื่นเขานอนกันใต้แสงดาว แต่พวกเรากลับต้องหลับนอนอยู่ใต้ฝูงจรวด ฟ้าทั้งสองสว่างเหมือนกัน แต่สว่างจากคนละสาเหตุ"

บารานคิดว่าสงครามนี้อาจยืดเยื้อไปอีกหลายปี และบาดแผลทางจิตใจก็คงจะฝังรากลึกไปอีกนานแสนนาน "สงครามนี้คงจะไม่จบสิ้นลงง่าย ๆ เพราะมันลุกลามเข้ามาถึงในบ้านเรา ในครอบครัวเรา... สงครามได้ซึมเข้าไปในสายเลือด และสิงสู่เข้าไปในชีวิตของเราเสียแล้ว"

พลเมืองในนครโบราณ 6,000 ปีแห่งนี้ต่างดำรงชีพอยู่ท่ามกลางความหวาดหวั่นต่อลูกระเบิดสัญชาติอเมริกันและอิสราเอล ขณะเดียวกันก็หวาดผวาต่อระบอบการปกครองและการซ้อมทรมาน เป็นความหวาดกลัวในใจอยู่ทุกวันไม่ว่างเว้น โดยไม่เห็นวี่แววของหนทางรอดเลยแม้แต่น้อย

รายงานเพิ่มเติมโดย อลิซ ดอยอาร์ด

https://www.bbc.com/thai/articles/cm2r268l1yvo

🔥 "คนโง่เขลาอย่างทรัมป์ คือต้นเหตุของหายนะสงครามอิหร่าน"🇺🇸 นี่ไม่ใช่คำกล่าวของนักการเมืองฝ่ายตรงข้าม แต่นี่คือเสียงเตือนจาก "แมรี่ ทรัมป์" หลานสาวแท้ๆ ของโดนัลด์ ทรัมป์ ที่ออกมาแฉพฤติกรรมเบื้องลึกของอาตัวเองอย่างดุเดือด!

Tayo S Pasri
March 15
·
นี่ไม่ใช่คำกล่าวของนักการเมืองฝ่ายตรงข้าม แต่นี่คือเสียงเตือนจาก "แมรี่ ทรัมป์" หลานสาวแท้ๆ ของโดนัลด์ ทรัมป์ ที่ออกมาแฉพฤติกรรมเบื้องลึกของอาตัวเองอย่างดุเดือด!
​สถานการณ์ในอิหร่านตอนนี้กำลังตึงเครียดหนัก จนแมรี่ถึงกับออกมาประกาศก้องว่า นี่คือ!
"ฝันร้ายที่สหรัฐฯ สร้างขึ้นเอง" และเป็นผลงานของผู้นำที่ ไร้ความสามารถ โลภมากและคอร์รัปชั่นเป็นนิสัย"
​เธอย้ำชัดๆ ว่า!
"เมื่อคนโง่เขลาอย่างโดนัลด์ ทรัมป์ ก้าวขึ้นสู่อำนาจ หายนะคือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะเขาไม่เคยเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ และที่สำคัญ... เขาไม่เคยคิดจะศึกษาประวัติศาสตร์เลยด้วยซ้ำ!"

​แมรี่ ทรัมป์ คือใคร?
เธอไม่ใช่แค่หลานสาว แต่เป็นนักจิตวิทยาที่โตมาพร้อมกับ "บาดแผล" จากคนในตระกูลนี้
-เธอเคยฟ้องโดนัลด์ ทรัมป์ ในคดีโกงมรดกมูลค่าหลายสิบล้านดอลลาร์ หลังจากพ่อของเธอเสียชีวิตไปอย่างโดดเดี่ยว
-เธอเขียนหนังสือขายดีระดับโลก “Too Much and Never Enough” วิเคราะห์ความอันตรายของโดนัลด์ ทรัมป์ ด้วยหลักจิตวิทยา
-เธอมองว่าโดนัลด์คือ "ผลิตภัณฑ์" จากครอบครัวที่บิดเบี้ยว ซึ่งพอมาอยู่ในตำแหน่งผู้นำโลก เขาก็ใช้สัญชาตญาณความเห็นแก่ตัวแบบเดิมมาตัดสินชะตากรรมของทหารและเศรษฐกิจโลก

​วันนี้โลกกำลังจับตาดูว่า สงครามอิหร่านครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร แต่สำหรับแมรี่ ทรัมป์ เธอเชื่อว่าตราบใดที่คนแบบนี้ยังมีอำนาจ หายนะก็พร้อมจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ!

https://www.facebook.com/photo/?fbid=10215014985803418&set=gm.1246905714264453&idorvanity=849053944049634
.....

มีคนมาช่วยแจม

แมรี่เตือนมาตั้งแต่ก่อนทรัมป์1นะคะ หลานทรัมป์คนนี้เป็นนักจิตเวชศาสตร์ด้วยนะคะมีข้อมูลเวชศาสตร์หนุนทุกอาการจิตเวชน์ของทรัมป์ ลูกสาวของพี่ชายคนโตของครอบครัวแต่ไม่เดินตามรอยพ่อเป็นนักบินพาณิชย์ถูกพ่อและน้องตัดออกจากวงศ์ตระกูลอย่างไม่เป็นธรรม ใครไม่มีประโยชน์กับธุรกิจเขาตัดหมดค่ะ

คนเช่นทรัมป์มีแต่จะลุอำนาจเมื่อได้มา ไม่ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยมนต์

 
เป็นที่รู้กันว่าทรัมป์ฉลาดแกมโกงมาช้านาน ใช้สื่อรายการโทรทัศน์เป็นทางผ่านสาธารณชนให้เป็นที่รู้จัก หนังสือประวัติเขาเต็มไปด้วยการกระทำหลอกลวง ด้วยเล่ห์กลโกงมากมาย ทั้งในที่สาธารณะและภายในครอบครัว ทรัมป์เอง ไร้จิตสำนึกสาธารณะ เอาตนเป็นตัวตั้งมาตลอด สหรัฐอเมริกามีคนเช่นนี้มากแต่เขาคือคนที่พิเศษสุดในทุกเรื่องแย่ๆ แต่ยังรอดจนมาเป็นความหวังของกลุ่มอนุรักษ์นิยมขวาจัดของอเมริกา ทุกวันนี้ เบสเขายังเชื่อมั่นทรัมป์ ทั้งที่สถาบันในประเทศ เศรษฐกิจ สังคม การเมือง กำลังถูกทรัมป์ มัสค์ทำลายล้ม ระบบที่เกือบสองร้อยปีที่ปท สร้างขึ้นมา มีคนบางคนตั้งข้อสังเกตุว่าทรัมป์ ทำการทั้งหลายทั้งปวง ภายใต้จิตที่ฝักใฝ่ ระบอบอำนาจนิยมเบ็ดเสร็จเช่นปูติน

ไฟฟ้าในคิวบากำลังเริ่มทยอยกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง ประธานาธิบดีดิอาซ-กาเนลของคิวบากล่าวตอบโต้คำประกาศของโดนัลด์ ทรัมป์ ที่ต้องการ "ยึดครอง" และ "ปลดปล่อย" เกาะแห่งนี้ โดยกล่าวว่า พร้อมต่อต้าน และจีนกำลังช่วยเหลือคิวบาด้าน พลังงานแสงอาทิตย์หมุนเวียน

The President of Cuba:

The US publicly threatens Cuba almost daily with the forceful overthrow of its constitutional order. And it uses an outrageous pretext: the severe limitations of the weakened economy that they have attacked and attempted to isolate for more than six… pic.twitter.com/kvLC3dZRoc

— Polymarket Intel (@PolymarketIntel) March 18, 2026

Electricity supplies are returning in Cuba after a total grid collapse on Monday, as the US continues to use restrictions on oil supplies to put pressure on the government there. Ed Augustin reports from Havana on the power cuts and the politics. pic.twitter.com/rFIWL4jJ16

— Al Jazeera English (@AJEnglish) March 18, 2026

https://x.com/AJEnglish/status/2034196863281136113

"Unbreakable Resistance": Cuba's defiant response to Trump's threat

Bio Bio

Mar 18, 2026

"Any external aggressor will encounter an indomitable resistance." With these words, Cuban President Díaz-Canel responded to Donald Trump's declared intention to "take" and "liberate" the island, amidst an oil embargo and an economy weakened by six decades.

https://www.youtube.com/watch?v=aAeEFOXP2eI

China is helping Cuba capture renewable solar energy as the U.S. imposes an effective oil blockade, creating its worst energy crisis in decades.

Chinese-backed solar parks could be supplying as much as 10 percent of Cuba’s electricity, researchers say. https://t.co/wjzZ0Hecp7

— The Washington Post (@washingtonpost) March 17, 2026

 

ประธานาธิบดีกุสตาโว เปโตร แห่งโคลอมเบีย กล่าวเตือนว่าโลกกำลังตกอยู่ใน “ความป่าเถื่อน” สงครามในฉนวนกาซาเป็น “การทดลอง” ที่ออกแบบมาเพื่อข่มขู่ประเทศในซีกโลกใต้ (Global South) และกำลังลุกลามออกไป

Colombian President Gustavo Petro says the war in Gaza was an “experiment” designed to intimidate the Global South and is now spreading, warning that the world is sliding into “barbarism.” pic.twitter.com/PbZXmpyMVB

— Al Jazeera English (@AJEnglish) March 18, 2026

https://x.com/AJEnglish/status/2034209240147964349

คำว่า “Global South” หมายถึงประเทศต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกา เอเชีย ลาตินอเมริกา และแคริบเบียน โดยภูมิภาคเหล่านี้มีประวัติศาสตร์ร่วมกันในด้านการตกเป็นอาณานิคม การพึ่งพาทางเศรษฐกิจ และการต่อสู้ดิ้นรนทางสังคมและการเมือง

UN ออกมาพูดแล้ว "วันนี้ในกรุงเบรุต ย่านชุมชนที่ผู้คนได้พากันหลบหนีเข้าไปเพื่อแสวงหาความปลอดภัย กลับถูกโจมตีทางอากาศ พลเรือนไม่ใช่เป้าหมาย และต้องได้รับการคุ้มครองตลอดเวลา"

Today in Beirut, neighbourhoods where people had fled to seeking safety have been hit by airstrikes.

Civilians are not a target. They must be protected at all times. pic.twitter.com/VKQhaew1a6

— UNHCR, the UN Refugee Agency (@Refugees) March 18, 2026

A building collapses in Beirut following an Israeli strike after the Israeli military called on residents of the city's central neighbourhood to evacuate, warning of an imminent attack on the Lebanese capital targeting the Iran-backed militant group Hezbollah pic.twitter.com/vQpWZQs68m

— AFP News Agency (@AFP) March 18, 2026

ชาวอเมริกัน เผยข้อความว่า เขาเป็นพลเมืองสหรัฐ และศัลยแพทย์ ต้องจ่ายเงินเป็นเวลานาน 7 ปี เพื่อซื้อเป็นเจ้าของอพาร์ตเมนต์เล็กๆ ในใจกลางเมืองเบรุต เลบานอน สำหรับลูก 3 คนของเขา ล่าสุดวันนี้อิสราเอล ได้ทิ้งระเบิดทำลายบ้านในฝันให้กลายเป็นกองอิฐและเศษซาก ด้วยอาวุธสหรัฐ ที่เขาจ่ายภาษีให้ pic.twitter.com/oOiIRDHDYa

— World Update (@world_upd) March 18, 2026

Israeli airstrikes in Beirut killed at least 10 people and destroyed a 10-story building, Lebanese authorities said, amid the ongoing conflict with Hezbollah https://t.co/FeRz45BOcr pic.twitter.com/73XXt47Tk8

— Reuters (@Reuters) March 18, 2026

More than one million people across Lebanon are displaced following the Israeli military’s evacuation orders.

The Israeli Defense Minister said that hundreds of thousands of Shiite residents of southern Lebanon will not return to their homes until the "safety of [Israel's]… pic.twitter.com/qvStdIgkYq

— Human Rights Watch (@hrw) March 18, 2026

 

บทความจาก The Economist : ข้อจำกัดของ "Bully" Model

Time and again threats and shows of force fail to work quite as expected for Donald Trump, leaving his officials unable to hide their puzzlement https://t.co/NUUW9qhRF2

— The Economist (@TheEconomist) March 18, 2026

บทความจาก The Economist สะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึก "งงงวย" ที่เพิ่มมากขึ้นภายในรัฐบาลทรัมป์ เนื่องจากกลยุทธ์หลักของรัฐบาล—การใช้การข่มขู่ขั้นรุนแรงและการแสดงแสนยานุภาพอย่างฉับพลัน—กลับพบกับการต่อต้านที่ไม่คาดคิดหรือส่งผลให้ต้องถอยร่นทางยุทธวิธีอยู่เสมอ

ภายในเดือนมีนาคม 2026 ตัวอย่างที่โดดเด่นหลายประการได้แสดงให้เห็นถึงรูปแบบนี้ ซึ่งการ "เขย่าโต๊ะ" ของรัฐบาลนำไปสู่ภาวะชะงักงันทางการทูตและเศรษฐกิจ แทนที่จะเป็นชัยชนะอย่างรวดเร็วตามที่สัญญาไว้ในตอนแรก

ความ "งงงวย" ของการใช้กำลัง: ตัวอย่างสำคัญ

ปฏิบัติการ Epic Fury และอิหร่าน: การโจมตีทางอากาศครั้งใหญ่ของรัฐบาลต่อโครงสร้างพื้นฐานทางนิวเคลียร์และทางทหารของอิหร่านมีจุดประสงค์เพื่อกระตุ้นให้ระบอบการปกครองล่มสลายหรือบังคับให้ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง แต่กลับนำไปสู่ "หมอกแห่งสงคราม" ที่ดึงพันธมิตรในภูมิภาคเข้ามาเกี่ยวข้องและคุกคามอุปทานน้ำมันทั่วโลกผ่านช่องแคบฮอร์มุซ มีรายงานว่าเจ้าหน้าที่ต่างงุนงงที่แม้จะมีกำลังทางทหารเหนือกว่าอย่างมาก แต่กลับไม่สามารถ "ปลุกระดมการก่อจลาจล" หรือบังคับให้เรือสินค้าเพิกเฉยต่อภัยคุกคามจากโดรนของอิหร่านได้

ความขัดแย้งเรื่องกรีนแลนด์: ในช่วงต้นปี 2026 ข้อเรียกร้องเรื่อง "สิทธิ กรรมสิทธิ์ และความเป็นเจ้าของ" ในกรีนแลนด์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากการข่มขู่เรื่องภาษีและการแตกแยกในพันธมิตรข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก จบลงด้วยสิ่งที่ The Economist อธิบายว่าเป็น "การถอยอย่างประนีประนอม" ที่ดาวอส ความงงงวยในที่นี้เกิดจากข้อเท็จจริงที่ว่าเดนมาร์กและพันธมิตรยุโรปไม่ได้ยอมจำนนต่อแรงกดดัน แต่กลับท้าทายรัฐบาล ทำให้เกิด "การถอยทางยุทธวิธี" ไปสู่กรอบการเจรจาที่ไม่ชัดเจน

ทฤษฎี "TACO": ตลาดและนักวิเคราะห์ระหว่างประเทศได้นำคำย่อ TACO (Trump Always Chickens Out) มาใช้มากขึ้นเรื่อยๆ คำนี้ได้รับความนิยมหลังจากที่ภาษีและการข่มขู่ต่อ 14 ประเทศใน "วันปลดปล่อย" ถูกเลื่อนออกไปหรือถอนกลับซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อความผันผวนของตลาดพุ่งสูงขึ้น ความคับข้องใจภายในของฝ่ายบริหารนั้นเห็นได้ชัดเจน ขณะที่พวกเขากำลังดิ้นรนเพื่อรักษา "ทฤษฎีคนบ้า" ทางการทูตเอาไว้ ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามเริ่มคำนวณจุดที่สหรัฐฯ จะเปลี่ยนท่าทีได้อย่างแม่นยำแล้ว

ข้อจำกัดของแบบจำลอง "นักเลง"

นิตยสาร The Economist โต้แย้งว่า การที่ฝ่ายบริหารพึ่งพาการบีบบังคับของรัฐเหนือหลักเกณฑ์ของตลาดนั้น กำลังชนเข้ากับกำแพงแห่งการพึ่งพาซึ่งกันและกัน

ผลกระทบทางเศรษฐกิจ: ผู้ผลิตในประเทศ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นฐานสนับสนุนของสงครามการค้า กำลังฟ้องร้องรัฐบาลเพื่อขอคืนภาษีศุลกากรมากกว่า 130 พันล้านดอลลาร์ เนื่องจากต้นทุนเหล็กและชิ้นส่วนที่เพิ่มสูงขึ้นบีบกำไรของพวกเขา

อุปสรรคทางกฎหมาย: คำตัดสินของศาลฎีกาในเดือนกุมภาพันธ์ 2026 ที่ระบุว่าภาษี "ฉุกเฉิน" บางประเภทขัดต่อรัฐธรรมนูญ ได้ทำให้รัฐบาลสูญเสียเครื่องมือสำคัญในการดำเนินการฝ่ายเดียว ทำให้เจ้าหน้าที่ต้องดิ้นรนหาเหตุผลทางกฎหมายใหม่เพื่อสนับสนุนนโยบายการค้าของตน

หมายเหตุ: "ความสับสน" ที่กล่าวถึงในบทความ หมายถึง ความไม่สอดคล้องกันระหว่างความเชื่อของรัฐบาลที่ว่าอเมริกากุมอำนาจทั้งหมดไว้ กับความเป็นจริงที่ว่าทั้งพันธมิตรและคู่แข่งต่างก็หาวิธีที่จะ "กำหนดราคา" ให้กับการยกระดับความขัดแย้งของอเมริกาได้

ความตึงเครียดในตะวันออกกลางกำลังทวีความรุนแรงขึ้น เมื่ออิสราเอลได้เข้าโจมตีแหล่งก๊าซ South Pars ของอิหร่าน ซึ่งถือเป็นแหล่งก๊าซธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในโลก ส่งผลให้ราคาน้ำมันพุ่งทะยานขึ้นไปอยู่ที่ 108 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล! ขณะนี้มีรายงานว่าอิหร่านกำลังระบุแหล่งพลังงานในอ่าวเปอร์เซียว่าเป็น "เป้าหมายที่ถูกต้องตามกฎหมาย"

BREAKING: Middle East tensions are spiraling. Israel has struck Iran’s South Pars gas field, which is the world’s largest natural gas field. Oil just jumped to $108/barrel!

Israel just warned that it will destroy all bridges on Lebanon’s Litani River. This is a major escalation.… pic.twitter.com/zKWRtZux8H

— Ed Krassenstein (@EdKrassen) March 18, 2026

สื่อสหรัฐฯ เผย "อิสราเอล" โจมตี South Pars แหล่งก๊าซธรรมชาติจุดใหญ่สุดของอิหร่าน ระบุ ฝั่งอิสราเอลแจ้งทำเนียบขาวแล้ว#สหรัฐอเมริกา #อิหร่าน #อิสราเอล #ก๊าซธรรมชาติ #ข่าววันนี้ #ข่าวไทยพีบีเอส #ข่าวที่คุณวางใจ #ThaiPBSnews pic.twitter.com/NiLWAPecSE

— Thai PBS News (@ThaiPBSNews) March 18, 2026

Israel struck Iranian natural gas infrastructure at the South Pars natural gas field, the largest in the world.

The largest natural gas processing facility in Iran was reportedly hit, along with additional gas infrastructure in Asaluyeh. pic.twitter.com/5AXsyGsITT

— OSINTtechnical (@Osinttechnical) March 18, 2026

🚨 BIG CRASH IN MARKETS AS ISRAEL STRIKES IRAN’S MOST CRITICAL ENERGY INFRASTRUCTURE

South Pars, which supplies 70% of Iran’s domestic gas and a major share of fuel for power plants, has been hit.

Iran’s electricity generation is directly at risk since power plants rely… pic.twitter.com/7WkiO5lxun

— Bull Theory (@BullTheoryio) March 18, 2026

 

ตรรกะของ รมว.พลังงาน ต่อสถานการณ์ขาดตกน้ำมันตามปั๊ม ถ้าอยากให้น้ำมันลดราคาสัก ๑๐% ประชาชนก็ต้องลดการใช้สัก ๑๐% เงินก็ออกจากกระเป๋าท่านน้อยลงไง

สืบเนื่องจากพระราชดำรัสของเจ้าฟ้า ราชธิดาของเจ้าแผ่นดิน “คุณพ่อก็สอนมาให้ประหยัด” จับพลัดจับผลูเอาไปต่อติดกับคำคมของ รมว.พลังงาน ต่อสถานการณ์ขาดตกน้ำมันเชื้อเพลิงรถยนต์ตามปั๊ม ด้วยสูตรสำเร็จของคณิตศาสตร์มัธยม

กับสภาวะต้องควักกระเป๋าซื้อน้ำมันในราคาที่สูงขึ้น แก้ไขอย่างไร “อยากให้ราคาน้ำมันลดลงสัก ๓ บาท ทำได้ด้วยตัวท่านเอง ๓ บาทคือ ๑๐%...ถ้าท่านลดการใช้สัก ๑๐% นั่นแหละท่านทำให้มันถูกแล้ว เพราะเงินจะออกจากกระเป๋าท่านน้อยลงอยู่ดี”

นี่คือตรรกะในการบริหารจัดการรัฐกิจ ในยุคที่ ‘สีน้ำเงิน’ ครองหมดทั้งลงกา จะแก้ไฃปัญหาปากท้องได้อย่างไร ขึ้นอยู่กับพวกท่าน ไพร่ฟ้าหน้าใสทั้งหลาย เจ้าของปากเจ้าของท้องที่ต้องกินต้องใช้รายวันนั่นละ รัฐบาลช่วยได้แค่สั่งการแนะนำ

ร้องโอดกันจมหูมาตั้งแต่เมื่อวาน ที่ราคาน้ำมันดีเซลและแก๊สโซฮอลจะพิ่มในวันนี้อีกลิตรละ ๕๐ สตางค์ กับ ๑ บาทตามลำดับ คือแทนที่จะปล่อยสต็อกน้ำมันออกมาเพื่อตรึงราคา ไหนคุยว่ามีสำรองพอใช้ได้ตั้ง ๑๐๑ วันไง กลับดันเกิดปัญหาหน้าปั๊ม

“น้ำมันหมดทุกตัว...อยู่ในระหว่าง (รอ) จัดส่ง” ตามรายงานข่าวของ เดอะ รีพอร์ตเตอร์ บอก “จากลงพื้นที่พบว่า สถานีเติมน้ำมันหลายแห่งขึ้นป้ายประกาศน้ำมันหมด ดีเซล และแก๊สโซฮอลล์ 95 หมด และบางสถานีเติมน้ำมันขึ้นป้ายน้ำมันหมดทุกชนิด”

ผู้บริหารระดับรองลงไปดีหน่อย แค่บอกว่าสต็อกน้ำมันสำรองมีเยอะ ขอประชาชนอย่าตื่นตูม ซื้อน้ำมันกันมากกว่าปกติเพื่อกักตุน นั่นสิ กระแสวิกฤตเกิดตั้งแต่สองอาทิตย์ที่แล้ว ไม่มีหน้าไหนในรัฐบาลสามารถให้ความมั่นใจแก่ประชาชนได้ ก็ตระหนกอกสั่นกันดิ

“แหล่งข่าวจากกระทรวงการคลังยังยืนยันว่า ในการช่วยอุดหนุนราคาน้ำมันดีเซล รัฐบาลจะเลือกปรับลดภาษีสรรพสามิตน้ำมันเป็นทางเลือกท้ายๆ โดยจะใช้กลไกกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง ‘เป็นหลัก’ ก่อน” เพราะอะไรรู้ไหม แหล่งข่าวเดียวกันเผยว่า

“หากลดภาษีสรรพสามิตน้ำมันลง ๑ บาทต่อลิตร ไม่ว่าจะน้ำมันดีเซล หรือน้ำมันเบนซิน ก็จะทำให้รัฐสูญเสียรายได้ราว ๒,๘๐๐ ล้านบาทต่อเดือน” นอกจากรัฐกำไรหดไม่ได้แล้ว ยังมีข้อจำกัดทางตัวบทกฎหมายอีกด้วย อันนี้ รมว.คมนาคมเป็นคนแจ้ง

“กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงไม่สามารถติดลบเกิน ๔๐,๐๐๐ ล้านบาทได้” ตามมาตรา ๒๖ ของ พ.ร.บ.กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๖๒ กำหนดให้กองทุนต้องมีสภาพคล่อง ซึ่งก็คือสามารถกู้ได้ทั้งสิ้น ๔ หมื่นล้านบาท แต่ตอนนี้กู้ไปแล้ว ๒ หมื่นล้าน

“ล่าสุด ณ วันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๖๙ กองทุนมีสถานะติดลบแล้ว ๑๒,๖๐๕ ล้านบาท” แต่ “เป็นการติดลบทางบัญชี” รอการเคลียร์ (สะสาง) บัญชีประจำเดือนครั้งต่อไป สัปดาห์ที่สามของเดือนเมษา ไขว้นิ้วภาวนากันไว้ว่า “อาจมีการพลิกกลับเป็นบวกได้”

นี่ละเขาบริหารกันตามโชคชะตา

(https://www.facebook.com/thestandardwealth/posts/QQtSaxach, https://www.facebook.com/TheReportersTH/posts/0R7JCZe1b และ https://www.facebook.com/thairath/posts/FcL9QiqL)