อานนท์ นำภา
Authorจดหมายฉบับวันที่ 29 กันยายน 2569
ราวๆสามทุ่มครึ่ง วันที่ 29 กันยายน 2569 หลังจากผ่านวิกฤตน้ำท่วมมา 5 วัน น้ำลดลงจนเป็นปกติ ทว่ากลิ่นเน่าเหม็นยังคงอบอวล ไม่สิใช้คำว่าน้ำเน่า เหม็นตลบ-อบอวล ถึงจะถูก
.
ช่วงนี้เรือนจำกำลังฉายละครไทยเรื่อง “สอดสร้อยมาลา” ละครที่ได้รับทุนสนับสนุนจากภาษีประชาชน ผมดูละครเรื่องนี้ ขณะอ่านหนังสือ “อภิรัฐธรรมนูญไทย” ปาถกาถาของอาจารย์สมชาย ปรีชาศิลปกุล ในวาระครบรอบ 75 ปี อภิวัฒน์สยาม (2475-2550) ทำให้ได้อรรถรส ทั้งการดูละครและอ่านหนังสืออย่างยิ่ง
.
เพราะรัฐธรรมนูญคือบทบันทึกประวัติศาสตร์อีกรูปแบบและละครก็บอกเล่าประวัติศาสตร์เช่นกัน หากแต่สอดสร้อยมาลาน่าจะมีเจตจำนงค์บอกเล่าในอีกแบบ จึงน่าจะสอดคล้องกับปรากฎการณ์ลบเลือนมรดกคณะราษฎรที่เกิดขึ้นในช่วง 10 ปี ที่ผ่านมา
.
การลบเลือนและสร้างเรื่องเล่าใหม่ เป็นไปอย่างเป็นระบบ มีทั้งฉาบฉวยโท่งๆและปราณีต การพูดได้เพียงด้านเดียว โดยปราศจากข้อมูลข้อเท็จจริง อาจทำให้คนที่ใสซื่อเชื่อเป็นตุเป็นตะได้ กระนั้นก็ยังฝากความหวังไว้ว่า “สติ” ในการรับรู้จะมีและพัฒนาไปตามโลกสมัยใหม่ที่มีแหล่งสืบค้นทั้งหนังสือและในโซเชี่ยล
.
ความจริงไม่ใช่ฝ่ายก้าวหน้าจะไม่มีความสามารถในงานศิลปะหรือการบอกเล่า หากแต่ ”ความจริง“ ที่จะบอกเล่า ไม่สามารถบอกได้ หรือพูดได้เหมือนอีกฝ่าย ทำให้สังคมต้องจมปลักในการนำเสนอได้เพียงด้านเดียว
.
หวังว่าการวิพากษ์วิจารณ์ และการให้ความจริงทางประวัติศาสตร์ปรากฏ หวังว่าฝ่ายก้าวหน้าจะไม่มองข้ามภารกิจนี้ “การต่อสู้ทางศิลปะ”
.
เชื่อมั่นและศรัทธา
อานนท์ นำภา
https://www.facebook.com/xannth.na.pha/posts/39495996920014890
