https://www.facebook.com/reel/2089771328313170
.....
ความล่มสลายของตระกูลแวนเดอร์บิลต์ (Vanderbilt) ซึ่งครั้งหนึ่งเคยร่ำรวยที่สุดในสหรัฐอเมริกาจากธุรกิจเดินเรือและรถไฟ แต่กลับสูญเสียความมั่งคั่งมหาศาลภายในเวลาไม่กี่ชั่วคน เกิดจากปัจจัยหลักๆ หลายประการดังนี้:
1. การใช้ชีวิตที่ฟุ่มเฟือยและหลงใหลในความหรูหรา (Conspicuous Consumption) ทายาทรุ่นลูกและรุ่นหลาน (โดยเฉพาะรุ่นที่ 3 และ 4) นิยมการสร้างคฤหาสน์หรูหราอลังการที่เรียกว่า "Gilded Age mansions" ทั้งในนิวยอร์ก นิวพอร์ต และที่อื่นๆ เพื่ออวดความมั่งคั่ง พวกเขาทุ่มเงินมหาศาลไปกับการจัดงานเลี้ยงที่ฟู่ฟ่า เสื้อผ้าแฟชั่นชั้นสูงจากยุโรป เรือยอชต์ส่วนตัว และการใช้ชีวิตแบบชนชั้นสูงที่ไม่มีวันสิ้นสุด จนเงินทุนเริ่มร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว
2. การขาดทักษะในการบริหารธุรกิจและการลงทุน Cornelius Vanderbilt ผู้ก่อตั้งอาณาจักร (The Commodore) เป็นนักธุรกิจที่เคี่ยวกรำและมีความสามารถสูง แต่เขาไม่ได้ถ่ายทอดหรือฝึกฝนให้ทายาทรุ่นต่อๆ มามีความเข้าใจเรื่องการบริหารจัดการความมั่งคั่ง ทายาทส่วนใหญ่เติบโตมาบนกองเงินกองทอง จึงมองว่าเงินเป็นสิ่งที่มีวันเพิ่มพูนได้เองโดยไม่ต้องลงมือทำอะไร เมื่อโลกเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ยุคที่ธุรกิจรถไฟเริ่มซบเซาและถูกแทนที่ด้วยอุตสาหกรรมอื่น พวกเขาจึงปรับตัวไม่ทันและรักษาธุรกิจไว้ไม่ได้
3. การไม่มีกลยุทธ์การบริหารจัดการมั่งคั่งระยะยาว (Lack of Estate Planning) ในช่วงศตวรรษที่ 19 กฎหมายภาษีและเครื่องมือทางการเงินยังไม่ซับซ้อน ทรัพย์สินมหาศาลถูกกระจายผ่านพินัยกรรมที่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อปกป้องความมั่งคั่งในระยะยาว เมื่อกองมรดกถูกแบ่งย่อยลงเรื่อยๆ ตามจำนวนทายาทที่เพิ่มขึ้น ประกอบกับการใช้จ่ายที่เกินตัว ทำให้มูลค่าของทรัพย์สินต่อหัวลดลงอย่างฮวบฮาบ
4. การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีและเศรษฐกิจ ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 อุตสาหกรรมรถไฟ ซึ่งเป็นรากฐานความมั่งคั่งของตระกูล เริ่มเสื่อมความนิยมลงเนื่องจากการเติบโตของอุตสาหกรรมรถยนต์และการบิน รวมถึงการกำกับดูแลจากภาครัฐที่เข้มงวดขึ้น แต่ตระกูลแวนเดอร์บิลต์ไม่ได้กระจายการลงทุน (Diversification) ไปยังอุตสาหกรรมใหม่ๆ ที่กำลังเติบโตในยุคนั้นอย่างเพียงพอ
.....
ความล่มสลายของตระกูลแวนเดอร์บิลต์ (Vanderbilt) ซึ่งครั้งหนึ่งเคยร่ำรวยที่สุดในสหรัฐอเมริกาจากธุรกิจเดินเรือและรถไฟ แต่กลับสูญเสียความมั่งคั่งมหาศาลภายในเวลาไม่กี่ชั่วคน เกิดจากปัจจัยหลักๆ หลายประการดังนี้:
1. การใช้ชีวิตที่ฟุ่มเฟือยและหลงใหลในความหรูหรา (Conspicuous Consumption) ทายาทรุ่นลูกและรุ่นหลาน (โดยเฉพาะรุ่นที่ 3 และ 4) นิยมการสร้างคฤหาสน์หรูหราอลังการที่เรียกว่า "Gilded Age mansions" ทั้งในนิวยอร์ก นิวพอร์ต และที่อื่นๆ เพื่ออวดความมั่งคั่ง พวกเขาทุ่มเงินมหาศาลไปกับการจัดงานเลี้ยงที่ฟู่ฟ่า เสื้อผ้าแฟชั่นชั้นสูงจากยุโรป เรือยอชต์ส่วนตัว และการใช้ชีวิตแบบชนชั้นสูงที่ไม่มีวันสิ้นสุด จนเงินทุนเริ่มร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว
2. การขาดทักษะในการบริหารธุรกิจและการลงทุน Cornelius Vanderbilt ผู้ก่อตั้งอาณาจักร (The Commodore) เป็นนักธุรกิจที่เคี่ยวกรำและมีความสามารถสูง แต่เขาไม่ได้ถ่ายทอดหรือฝึกฝนให้ทายาทรุ่นต่อๆ มามีความเข้าใจเรื่องการบริหารจัดการความมั่งคั่ง ทายาทส่วนใหญ่เติบโตมาบนกองเงินกองทอง จึงมองว่าเงินเป็นสิ่งที่มีวันเพิ่มพูนได้เองโดยไม่ต้องลงมือทำอะไร เมื่อโลกเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ยุคที่ธุรกิจรถไฟเริ่มซบเซาและถูกแทนที่ด้วยอุตสาหกรรมอื่น พวกเขาจึงปรับตัวไม่ทันและรักษาธุรกิจไว้ไม่ได้
3. การไม่มีกลยุทธ์การบริหารจัดการมั่งคั่งระยะยาว (Lack of Estate Planning) ในช่วงศตวรรษที่ 19 กฎหมายภาษีและเครื่องมือทางการเงินยังไม่ซับซ้อน ทรัพย์สินมหาศาลถูกกระจายผ่านพินัยกรรมที่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อปกป้องความมั่งคั่งในระยะยาว เมื่อกองมรดกถูกแบ่งย่อยลงเรื่อยๆ ตามจำนวนทายาทที่เพิ่มขึ้น ประกอบกับการใช้จ่ายที่เกินตัว ทำให้มูลค่าของทรัพย์สินต่อหัวลดลงอย่างฮวบฮาบ
4. การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีและเศรษฐกิจ ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 อุตสาหกรรมรถไฟ ซึ่งเป็นรากฐานความมั่งคั่งของตระกูล เริ่มเสื่อมความนิยมลงเนื่องจากการเติบโตของอุตสาหกรรมรถยนต์และการบิน รวมถึงการกำกับดูแลจากภาครัฐที่เข้มงวดขึ้น แต่ตระกูลแวนเดอร์บิลต์ไม่ได้กระจายการลงทุน (Diversification) ไปยังอุตสาหกรรมใหม่ๆ ที่กำลังเติบโตในยุคนั้นอย่างเพียงพอ
