ต่อการที่ อมรัตน์ โชคปมิตต์กุล แก้ตัวไม่ใช่เป็นคนจัดงานวันเกิดให้ ปิยะบุตร แสงกนกกุล กับชัยธวัช ตุลาธน “ดิฉันแค่ไปร่วมงานตามคำเชิญ...เป็นครั้งแรกที่จะได้เจอกันแบบหลายๆ คน หลังจากสนามหาเสียงผู้ว่า กทม.และสนามนายก อบจ.
...ยืนยันว่าไม่มีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายอะไร...ความเห็นขัดแย้งกันบ้างมีอยู่แล้วเป็นเรื่องธรรมดา วิพากษ์วิจารณ์กันเองก็ยังเป็นเรื่องควรทำ อาจจะมีหนักเบาหรือผิดพลาดผิดคาดไปบ้างก็ปรับตัวแก้ปัญหากันไป” ล้วนควรฟัง ถ้าเป็นกัลยาณมิตร
ย้อนไปที่ รักชนก ศรีนอก เมื่อสองวันก่อนข่าวว่าไปไล่สอบถามในกลุ่มไลน์ “คณะนำของพรรค จะมีใครออกมาชี้แจงหรือตอบโต้เรื่อง” ที่ปิยะบุตรเขียนถึง ‘บันเทิงธิปไตย’ หรือไม่ แล้วแซะใครไม่รู้ “ที่วันๆ ไม่ค่อยทำงาน แต่มักตั้งวงดื่มไวน์แพงๆ”
ลงท้ายโพล่งออกมาว่า “อย่างนึงที่เลิกได้แน่ๆ แล้วในชีวิตนี้ คือ การบูชาตัวบุคคล” ก่อให้เกิดการฮือฮาพอดู เลยไปถึงอดีต สส.ที่ไม่ได้ไปต่อกับก้าวไกลแล้วออกไปซัดพรรค ปชน.เป็นระยะ จนกระทั่งเพิ่งเข้าพรรคเพื่อไทย เกิดอาการเดือดร้อนแทนปิยะบุตร
‘แก้วตา’ ชุณหะวัน ว่าไอ๊ซ์เป็นคน “ไม่มีกระดูกสันหลังหรือหลักการของตนแต่อย่างใด” เป็น “วัวลืมตีน...เกาะแสงแกนนำพรรคไปวันๆ...หลังจากมีกระแสเรื่องประกันสังคม ซึ่งก็เป็นข้อมูลที่ได้มาจากคนอื่นไม่ใช่ผลงานตัวเอง ก็ยกหัวชูตัวสูงกว่าผู้ก่อตั้งพรรค”
ท่ามกลางความคุกรุ่นฝุ่นตลบ มีเสียงแทรกขึ้นมาน่าฟัง Yo Pongsathon Sonpechnarintr เอ่ยถึง ‘พรรคมวลชน’ ว่า “ปัจเจกโด่งดังขบวนการพังทลาย” เขาอ้างวาทะของ วีรยุทธ กาญจน์ชูฉัตร พูดไว้หลายเดือนก่อนว่า “กินความถึงการไม่ควรมีลัทธิบูชาตัวบุคคลตั้งแต่ต้น”
อีกทั้งบอกว่า “ผลการหยั่งเสียงสมาชิกทั่วประเทศให้น้ำหนักกับการ ปักธงทางความคิด” มากกว่าเอาชนะเลือกตั้ง หากต้อง “พึงลำดับความสำคัญ อันใดด้านหลักอันใดด้านรอง อันใดเปลือกอันใดกระพี้ อันใดคือแก่น” และ
“การทำงานของพรรคมวลชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงจำเป็นต้องมีธงนำเป็นดั่งดาวเหนือบอกทิศทางไม่ให้หลงทิศ” พร้อมทั้ง “เราต้องเปิดกว้างโอบรับผู้คนที่หลากหลายมาร่วมทาง เมื่อผู้คนหลากหลายย่อมมีความขัดแย้งเป็นปกติวิสัย”
(https://www.facebook.com/psonpechnarintr/posts/BYGEfidqju, https://www.matichon.co.th/politics/news_5945778oj_2vAArVuKbg0gX5Q และ https://ch3plus.com/news/political/morning/473056?7vmBvKCf-IJMcQ)
