
ประมวล สุธีจารุวัฒน - Pramual Suteecharuwat
13 hours ago
·
หลายวันก่อน ใครสักคนส่งเมล์มาถึงผม
...
สวัสดีครับ ผมชื่อ xxx ผมสนใจเกี่ยวกับอาชีพนักการเมือง ผมพึ่งจบจากวิศวะจุฬาฯ และจบจากรร. เตรียมอุดมฯ ทำงานด้านเครื่องมือการแพทย์อยู่ครับ
ผมอยากรู้ว่าเส้นทางอาชีพของนักการเมืองเป็นยังไงครับ เพราะผมมีความอยากทำอะไรซักอย่างที่มี impact ที่ดีต่อคนในประเทศ เลยกำลังตัดสินใจว่าจะไปเส้นทางการเมืองดีไหม และมันเป็นไปได้สำหรับผมหรือเปล่าครับ ถ้าอาจารย์สะดวกตอบ
ผมขออนุญาตถามคำถามด้านล่างนี้ครับ
Q.1 การจะเป็นนักการเมืองได้ จะต้องมีประสบการณ์ด้านไหน และ มีความชำนาญด้านไหนครับ
Q 2 อยากรู้ว่าทำไมอาจารย์ถึงตัดสินใจเข้าสู้การเมืองด้วยครับ และ
Q.3 ชีวิตในแต่ละวันของนักการเมืองเป็นอย่างไร มีworkloadมากแค่ไหน และ
Q.4 เรามีสิทธิ์ในการออกเสียงหรือเสนอนโยบายในพรรคมากแค่ไหนครับ
ขอขอบคุณอาจารย์สำหรับเวลามากๆๆนะครับ
+++++
เป็นคำถามง่ายๆ ที่ตอบไม่ง่ายนะครับ
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า คำตอบที่จะเขียนต่อไปนี้เป็นความคิดเฉพาะของผมเท่านั้น มีพื้นฐานมาจากประสบการณ์ของผม อาจจะไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องที่สุด
แต่น่าจะพอเอาไปประกอบการพิจารณาต่อได้ครับ
ก่อนจะตอบคำถาม ผมเรียบเรียงสิ่งที่คิดได้จำนวนหนึ่ง และอาจตอบคำถามสลับไปสลับมา รวมทั้งอาจจะมา edit เพิ่มเติมภายหลัง
Q.1 แม้ผมจะยินดีที่ได้เห็นคนหนุ่มสาวหลายคนที่มาทำงานการเมือง (ทั้งที่อยู่ในพรรคของผม และพรรคการเมืองอื่นๆ) หลายคนทำหน้าที่ได้ดีมากๆ แต่หลายคนผมก็ยังไม่แน่ใจ
ผมคิดว่าสิ่งที่สำคัญอย่างมากของการมาทำงานการเมือง นอกเหนือไปจากการมีเจตจำนงค์ที่ดีกับสังคมและประเทศแล้ว คนที่จะมาทำงานการเมืองควรมีความรู้ในทางวิชาชีพทางใดทางหนึ่ง จะดีมากถ้าไปถึงระดับเชี่ยวชาญ และจะดีมากขึ้นไปอีกถ้าบวกกับการมีวุฒิภาวะที่ดี
ด้วยความคิดนี้ ผมจึงเทใจค่อนไปทางไม่ค่อยสนับสนุนให้ใครมาทำงานการเมืองเป็น first job แต่ควรหาประสบการณ์ในงานวิชาชีพด้านใดด้านหนึ่งสักระยะ ก่อนจะมาทำงานการเมือง
แต่ถ้าสนใจจริงๆ ในระยะแรกๆ อาจเข้ามามีส่วนร่วมกับกิจกรรมทางการเมืองในลักษณะสมาชิกพรรค หรือไปเป็นอาสาสมัคร หรือไปเป็นทีมงานหลังบ้านให้กับนักการเมืองท่านใดท่านหนึ่ง
ผมคิดว่าคนทุกคนในฐานะพลเมือง ทุกคนเป็นนักการเมืองได้ (แต่จะดีหรือเปล่าเป็นอีกประเด็นหนึ่ง)
การเป็นนักการเมือง เรามีประสบการณ์ด้านไหนก็ได้ เพราะงานการเมืองเป็นการทำหน้าที่ "ผู้แทนประชาชน"
เราจึงอาจทำงานในฐานะผู้แทนของวิศวกร ผู้แทนของชาวนา ผู้แทนของนักอุตสาหกรรม ผู้แทนของแพทย์ ผู้แทนแรงงาน ผู้แทนสตรี ผู้แทนกลุ่มอาชีพอิสระ ผู้แทนกลุ่มชนเผ่า ฯลฯ ได้ทั้งหมด
ต่อเมื่อมาเป็น ส.ส. ในสภาแล้ว เราอาจจะไม่ได้มีบทบาททำหน้าที่เป็นผู้แทนให้เฉพาะกลุ่มวิชาชีพที่เราเคยทำ
เราอาจต้องมีส่วนร่วมตัดสินใจในเรื่องอื่นๆ ที่เข้ามาสู่วาระการพิจารณา ซึ่งแน่นอนว่ามีทั้งเรื่องที่เราชำนาญและเรื่องที่เราไม่ชำนาญ
แต่เราต้องมีทักษะและทีมงานที่ดีพอในการแสวงหาข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจ
Q.2 ผมทำงานอยู่กับมหาวิทยาลัยมา 32 ปี แม้จะยังมีความสุขกับการสอนหนังสือ แต่ผมก็รู้สึกว่า การเมืองมีส่วนทำให้ ecosystem ของการพัฒนาการศึกษาในประเทศ ซึ่งหมายรวมไปถึงเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม ไม่เจริญเท่าที่ควร
ผมรู้สึกว่าในบทบาทนักวิชาการ ผมเปลี่ยนแปลงอะไรให้ดีขึ้นไม่ได้แล้ว และผมต้องการ challenge ตัวเองให้ทำอะไรมากขึ้น
Q.3. วงจรชีวิตของอาชีพ ส.ส. ในแต่ละสัปดาห์อาจจะไม่นิ่งนัก ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น
- เป็น ส.ส. เขต หรือเป็น ส.ส. บัญชีรายชื่อ (เนื่องจากมีภารกิจต่างกัน เช่น ส.ส. เขต อาจจะต้องลงพื้นที่ อยู่ในพื้นที่ของตัวเอง ในขณะที่ ส.ส. บัญชีรายชื่ออาจจะเน้นบทบาทงานเชิงประเด็นมากขึ้น แต่ก็ไม่ใช่กฎตายตัวนัก)
- ทำงานอยู่ในคณะกรรมาธิการคณะใด คณะอนุกรรมาธิการคณะใด
- มีความสนใจวาระทางการเมืองด้านใดเป็นพิเศษ
- มีหน้าที่ซึ่งได้รับมอบหมายจากพรรคด้านใดเป็นพิเศษ
โดยพื้นฐานของงาน ส.ส.
- ปกติวันจันทร์จะไม่ค่อยมีนัดหมายหมายประชุมตายตัวอะไรเป็นกิจลักษณะ ส.ส. บางส่วนก็จะอยู่ในพื้นที่ของตน
- แต่ละพรรคการเมืองมักจะมีนัดหมายประชุมพรรคเพื่อเตรียมวาระการประชุมกันในวันอังคาร แต่ละพรรคจะถือเป็นหน้าที่ ซึ่งไม่ควรขาด ส.ส. ต่างจังหวัดก็อาจจะเดินทางเข้า กทม. ในวันนี้
- มีการประชุมสภา เฉลี่ย 2-3 วันต่อสัปดาห์ ปกติจะเป็นการประชุมทุกวันพุธ และพฤหัสบดี ระหว่าง 09.00-20.00 น. โดยประมาณ
ประมาณเดือนละ 1-2 ครั้ง อาจจะมีการประชุมวันศุกร์ร่วมด้วย
- ในบางวาระ เช่น การประชุมพิจารณางบประมาณประจำปี อาจมีการอภิปรายกันในสภา 09.00-ตีสอง เช่น ที่ผ่านมามีการประชุม 09.00-ตีสอง ติดต่อกัน 4 วัน วาระทำนองนี้จะวน loop มาเฉลี่ย 1-2 เดือนจะมีสักรอบสัปดาห์หนึ่งที่ต้องอยู่กันดึกๆ
- ตั้งแต่เย็นๆ วันพฤหัส (หลังปิดประชุม) หรือวันศุกร์ ส.ส. เขตมักเดินทางกลับพื้นที่ของตัวเอง แล้ววน loop กลับมาประชุมที่พรรคอีกครั้งในวันอังคาร
- หากมีโอกาสทำงานในคณะกรรมาธิการ หรืออนุกรรมาธิการ ก็มักมีนัดประชุมซ้อนกับการประชุมในสภาใหญ่ เช้าหรือบ่าย ของวันพุธและวันพฤหัสบดี บางคณะกรรมาธิการอาจนัดประชุมวันจันทร์ หรือวันศุกร์ แล้วแต่ตกลงกันในคณะ
- คณะกรรมาธิการมักจะมีกำหนดออกภาคสนาม ไปดูงานในช่วง ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์-จันทร์ เฉลี่ยเดือนละ 1-2 ครั้ง แล้วแต่คณะ
ยิ่งเราทำงานอยู่ในหลายคณะกรรมาธิการ เราก็อาจจะต้องออกภาคสนามบ่อยครั้งมากขึ้น
- บางช่วงของชีวิต จึงอาจมีประชุมหลักๆ แค่วันอังคาร-พุธ-พฤหัส ในขณะที่บางช่วงของชีวิตอาจจะต้องประชุมที่สภาติดต่อกัน 4 วันโดยพักผ่อนไม่เพียงพอ และบางช่วงของชีวิตอาจจะต้องทำงาน 7 วัน ทั้งสัปดาห์
Q.4 ในระดับพรรค เรามีอิสระในการเสนอนโยบายครับ แต่พรรคจะรับไปขยายผลต่อหรือเปล่านั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
หลายเดือนที่ผมเข้ามาทำงานการเมือง ผมคิดว่ากลไกลมันซับซ้อนกว่านี้เยอะ และอาจจะมีเครื่องมือหรือแนวทางมากกว่าแค่เรื่องระดับพรรค
ช่วงเวลาที่ผ่านมา มี challenge จำนวนมากที่ทำให้งานการเมืองไม่ง่ายอย่างที่คิด
ความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศไทยตลอด 20-30 ปีที่ผ่านมา ทำให้เกิดอะไรขึ้นกับสังคมนี้บ้างก็ไม่รู้ อีรุงตุงนังไปหมด
คนเยอะ ความคิดแตกต่างเยอะ เชื่อไม่เหมือนกันเยอะ ประสบการณ์ร่วมแตกต่างกันเยอะ ระแวงและไม่เชื่อใจกันเยอะ
ยิ่งโดยเฉพาะวิธีการทำงานการเมืองของคนแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน บางคนเป็นสายลุย บางคนเป็นสายประสานงาน บางคนมีแทคติกลีลาแพรวพราว บางคนโอนอ่อนผ่อนตาม นี่ทำให้เกิดดราม่าเยอะ
ลำพังแค่ในพรรคของผมก็ยังมีข่าวการกระทบกระทั้งบนสื่อแทบจะรายวัน
ผมเองก็ไม่แน่ใจ อาจจะตอบได้ไม่แม่นตรงนะ ว่าแนวทางที่ดีที่สุดที่จะพาให้ประเทศไทยเดินไปสู่จุดหมายที่ควรจะเป็นต้องไปอย่างไร
ที่บอกได้คือ
ผมไม่อยากเห็นและไม่ชอบแนวทางแบบไหนผมก็ไม่พยายามทำแบบนั้น
ผมอยากเห็น และสบายใจกับแนวทางแบบไหนผมก็พยายามทำแบบนั้น
แต่ไม่ว่าอย่างไรทั้งหมดจะจบลง ด้วยการประชุมหารือ และมีมติร่วมกันในกลุ่มพรรคการเมือง
การเมืองเป็นเรื่องทั้งปัจเจก ทีมงาน พวกพ้อง การสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับพรรคการเมืองอื่น รักษาจุดร่วม สงวนจุดต่าง ไม่ยึดความเห็นของตัวเองเป็นหลักจน rigid แข็งตึง
ถ้าอำนาจเบ็ดเสร็จไม่ได้อยู่ในมือของเรา เราอาจจะเปลี่ยนแปลงประเทศนี้ให้เป็นแบบที่เราอยากให้เป็นเร็วๆ ไม่ได้
ต้องใจเย็นๆ ประคับประคองกันไป
อย่างน้อยที่สุด
ช่วยกันสร้างบรรยากาศที่ดี เพื่อให้คนดีๆ มีหลักคิดดีๆ อยากเข้ามาช่วยกันทำงาน
ถ้าสภาพแวดล้อมมันแย่ คนดีๆก็อาจจะไม่อยากเข้ามาเลอะเทอะ
นั่นก็ยิ่งทำให้นักการเมืองแย่ๆ นักการเมืองที่เข้ามาทำมาหากินกับผลประโยชน์ของประเทศ ใช้ช่องว่างนี้หากินอีกต่อไป
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1653008429949192&set=a.573760741207305