กทม. แจงล้อมรั้วอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ซ่อมแซม-บำรุงรักษา พร้อมเปิดพื้นที่ให้ รฟม. สำรวจความมั่นคงโครงสร้าง ยืนยันไม่มีการรื้อถอน (ตอนแรกใจไม่ค่อยดี แต่ก็ประมาทไม่ได้ หมุดคณะราษฎร หายไปแล้ว อนุสาวรีย์ปราบกบฎหลักสี่ หายไปแล้ว ช่วยกันจับตา)

กทม. แจงล้อมรั้วอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ซ่อมแซม-บำรุงรักษา พร้อมเปิดพื้นที่ให้ รฟม. สำรวจความมั่นคงโครงสร้าง ยืนยันไม่มีการรื้อถอน

วันนี้ (15 พฤศจิกายน 2569) กทม. ยืนยันไม่มีการรื้อถอนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย การล้อมรั้วเป็นการกั้นพื้นที่เพื่อซ่อมแซมและบำรุงรักษาเท่านั้น

ขอบเขตการซ่อมแซม ได้แก่ ซ่อมประตูไม้ (ใช้วัสดุประเภทเดียวกับของเดิม), บูรณะห้องภายใน, และปรับปรุงระบบไฟฟ้า โคมไฟ รวมถึงระบบไฟฟ้าและท่อน้ำของน้ำพุ

โดยทำงานร่วมกับกรมศิลปากรอย่างใกล้ชิด เพื่อให้งานเป็นไปตามขั้นตอนและรักษาคุณค่าทางประวัติศาสตร์ไว้ให้ใกล้เคียงต้นฉบับ

กรุงเทพมหานครให้เหตุผลที่ล้อมรั้ว เพื่อความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่และประชาชน โดย รฟม. ขอเข้าพื้นที่เพื่อสำรวจและวิเคราะห์ความมั่นคงแข็งแรงของโครงสร้างอนุสาวรีย์ เพื่อนำผลสำรวจไปประเมินผลกระทบและความปลอดภัยที่อาจเกี่ยวข้องกับการก่อสร้างอุโมงค์รถไฟฟ้าใต้ดินบริเวณใกล้เคียงใช้ประกอบการวางแผนก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีส้มในระยะต่อไป

ทั้งนี้จะเร่งดำเนินการให้เสร็จและทยอยรื้อรั้วออกตามขั้นตอน

กรุงเทพมหานครขอให้ทุกท่านตรวจสอบข้อมูลจากแหล่งที่เชื่อถือได้ก่อนส่งต่อ เพื่อไม่ให้ความเข้าใจผิดแพร่หลาย

https://udd-news.blogspot.com/2026/11/blog-post_283.html
.....

ประวัติความเป็นมาและการออกแบบทางสถาปัตยกรรมของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถือเป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และการเมืองที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย ตั้งอยู่กึ่งกลางวงเวียนบนถนนราชดำเนินกลาง ตัดกับถนนดินสอ แขวงวัดบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีประวัติความเป็นมาและการออกแบบทางสถาปัตยกรรมที่สะท้อนถึงบริบทการเมืองในยุคเริ่มต้นระบอบประชาธิปไตย ดังนี้

1. ประวัติความเป็นมา

จุดเริ่มต้นการก่อสร้าง: อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยเริ่มก่อสร้างขึ้นในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี โดยคณะรัฐมนตรีมีมติให้สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 รวมถึงเพื่อเป็นสัญลักษณ์เชิดชูรัฐธรรมนูญฉบับแรกแห่งราชอาณาจักรไทย

พิธีเปิด: เริ่มวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 และทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2483 โดยมีจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นประธานในพิธี

แนวคิดและการระดมทุน: รัฐบาลในขณะนั้นต้องการให้เป็นอนุสาวรีย์ของประชาชนโดยแท้ จึงได้เปิดให้ประชาชนร่วมบริจาคเงินสมทบทุนการก่อสร้าง พร้อมทั้งจัดประกวดแบบระดับชาติ โดยมีผลงานที่ชนะเลิศการออกแบบจากสถาปนิกและศิลปินชั้นนำในยุคนั้น

2. การออกแบบทางสถาปัตยกรรมและประติมากรรม

งานออกแบบทั้งหมดผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก (โดยเฉพาะศิลปะแบบคณะปฏิวัติฝรั่งเศสและนีโอคลาสสิก) เข้ากับแนวคิดและสัญลักษณ์ไทย โดยผู้ออกแบบหลักคือ หลวงวิจิตรวาทการ (ผู้ควบคุมและวางแนวคิดหลัก) ร่วมกับ ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี (คณาจารย์และประติมากรผู้ควบคุมงานปั้น) และ พระبارิตต์คณารักษ์ (สถาปนิกผู้ออกแบบโครงสร้าง)

องค์ประกอบสำคัญของอนุสาวรีย์ประกอบด้วย:

พานรัฐธรรมนูญและสมุดไทย:

บริเวณยอดสูงสุดของอนุสาวรีย์ ตรงกึ่งกลางของปีกทั้งสี่ คือ "พานรัฐธรรมนูญ" ที่จำลองพานแว่นฟ้าเทิดรัฐธรรมนูญฉบับแรกประดิษฐานไว้บนป้อมกลาง

ภายในพานมีสมุดไทย (คัมภีร์ใบลานจำลอง) ประดิษฐานอยู่ สื่อถึงกฎหมายสูงสุดของประเทศ

ปีกและครีบทั้ง 4 ด้าน (หลัก 6 ประการ):

ตัวอนุสาวรีย์มีครีบรูปปีกโค้งยื่นออกไปทั้ง 4 ทิศ (หันหน้าไปทางถนนราชดำเนินและถนนดินสอ)

ความสูงของครีบปีกทั้งสี่คือ 24 เมตร สื่อถึงวันที่ 24 มิถุนายน ซึ่งเป็นวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง

รัศมีโดยรอบวงเวียนและฐานอนุสาวรีย์มีความกว้าง 75 เมตร (ตัวเลข 75 มาจาก พ.ศ. 2475)

ภาพประติมากรรมนูนต่ำ (Bas-Relief):

ที่ฐานของครีบปีกทั้ง 4 ด้าน จะมีภาพปั้นนูนต่ำหล่อด้วยสำฤทธิ์ เล่าเรื่องราวและสะท้อนบทบาทของประชาชน กองทัพ และข้าราชการในการร่วมกันอภิบาลระบอบประชาธิปไตย รวมถึงการดำเนินชีวิตตามวิถีทางประชาธิปไตย

ปืนใหญ่รอบฐาน:

รอบฐานชั้นนอกของอนุสาวรีย์ มีการล้อมรอบด้วยปืนใหญ่โบราณจำนวน 75 กระบอก (ฝังปากกระบอกลงดิน) คั่นด้วยโซ่เหล็กหนา เพื่อเป็นแนวเขตและรำลึกถึงเหตุการณ์ความเปลี่ยนแปลง

อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยจึงไม่เพียงโดดเด่นในแง่ของงานศิลปะปูนปั้นและสถาปัตยกรรมยุคคณะราษฎร แต่ยังเป็นพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่มีคุณค่าทางจิตใจของสังคมไทยตลอดมา