เมื่อ ‘แอ๊ด บาว’ เกาะชายเสื้อ ‘หงา วาน’ ก็ประมาณได้แค่นี้ เป็นคนดี (ย์) ต่างถนัดบทกลอนอ่อนระทวย บังเอิญ ‘เพ็นกวิ้น’ ซ้ายรุ่นใหม่ใช่ย่อย ช่วยต่อยอดหนักแน่นแก่นความจริง

เมื่อ ‘แอ๊ด บาว’ เกาะชายเสื้อ ‘หงา วาน’ ก็ประมาณได้แค่นี้ เป็นคนดี (ย์) ทั้งผองสองคน ตระกูล ‘คารา’ ต่างถนัดบทกลอนอ่อนระทวย บังเอิญ ‘เพ็นกวิ้น’ ซ้ายรุ่นใหม่ใช่ย่อยเชิงร้อยกรอง ช่วยต่อยอดหนักแน่นแก่นความจริง แถมมีร้อยแก้วจากนัก ปชต.กลางเก่า

เมื่อ สุรชัย จันทิมาธร ของขึ้น กรณีเยาวชนฝรั่งเศสก่อไฟ แล้วฝ่ายโกรธขึ้ง ‘มาครง’ ผสมโรงช่วยเผา หงาจับปากกาเขียนลายลักษณ์ “เห็นเปลวไฟไหม้เมืองเป็นเรื่องสวย ดั่งดอกม้วยเบ่งบานเต็มบ้านเขา อยากเห็นดอกไม้ไฟในบ้านเรา ตรรกะเผาถุยขากปากพาจน”

สะใจแฟนคลับสายบูชาของสูง ช่วยกันเม้าท์มอย “เห็นกงจักรบั่นหัวเป็นบัวสวย สำนึกป่วยชังชาติอาฆาตเขลา อุดมการณ์ปีศาจมืดมัวเมา ชาติถูกเผาถล่มจึงสมใจ” กับอีกหลายๆ บทกวี รวมทั้งที่มาจาก ยืนยง โอภากุล หรือ ‘น้าแอ๊ด’ ทูนหัว นศ.ช่าง

“เห็นด้วยตา ของตน สับสนนัก ประชาธิปไตย เสาหลัก มันปี้ป่น เคยแต่งเพลง หมายนำทาง ให้ผองชน ไทยเป็นไททุกคน ด้วยประชาธิปไตย

เเต่เวลาผ่านไปประสพเห็น มันก็แค่ของเล่นผู้บาทใหญ่ โดนัลทรัมป์เผาโลกรุกเป็นไฟ ด้วยประชาธิปไตย ประชานิยม

โลกกลมๆ กลอกกลิ้ง ดังลิงป่า ปวงประชา เผชิญหน้า กับดอกผล เห็นประเทศจีน คอมมิวนิสต์สากล ต่างรวยล้นทั้งเงินตราปัญญาเชาว์

เราจะเดินตอนเรียงหนึ่งแบบตะหาร กรีกโบราณต้นธารนั้นกาลเก่า พัฒนาต่อยอดใบทั้งหนักเบา จนกระทั่งจุดเผา เมืองทั้งเมือง

ผมเลิกเชื่อง เลิกเชื่อ กับระบอบ ประชาธิปไตย หรือคอมฯ พารุ่งเรือง ผมเชื่อคำป๋าเปรม อันปราดเปรื่อง เมืองจะเรือง เมืองจะรุ่ง…ด้วย คนดี”

เยาวลักษณ์ วงษ์ประภารัตน์ เห็นเช่นนั้นจึงวิจารณ์ บอกอ่านแอ๊ดแล้วสะดุดกับคำสุดท้าย “คนดี” จนต้องวางแก้วกาแฟ (ไม่งั้นสำลัก) เลยตอบว่า “คุณผิดหวังกับนักการเมือง เข้าใจได้ แต่มันใช่หรือ? ที่จะเลิกเชื่อในประชาธิปไตย

แล้วกลับไปหวังให้ ‘คนดี’ มาปกครอง คนดีที่ใครเลือก ใครรับรอง และถ้าวันหนึ่งคนดีใช้อำนาจกดขี่เรา ประชาชนจะตรวจสอบหรือปลดเขาได้อย่างไร” ซ้ำ “คำว่า ‘คนดี’ ใช้แทนสิทธิของประชาชนในการเลือก การตรวจสอบ และเปลี่ยนผู้ปกครองไม่ได้”

เช่นนั้น ‘เพ็นกวิ้น’ ต้องมา “เห็นด้วยตาของตนสับสนนัก ศิลปินเสียหลักลงปี้ป่น เคยแหกปากฝากรักให้มวลชน พอเงินหล่นร่วงทับก็กลับใจ

อ้างไปโน่นไปจนจีนอเมริกา แค่ข้ออ้างบังหน้าหามิใช่ ? ที่จะโลมเลียฝ่าบาทาใคร และสับปลับรับใช้ตามเงินตรา

ลูกมะกอกกลมกลิ้งดั่งลิงวอก บางคนกลอกกลับกลิ้งเสียยิ่งกว่า อ้างประเทศโลกกว้างต่าง ๆ นานา เพื่อจะหยิบกะลามาครอบไทย

เมื่อขายตัวให้นายทุน-ขุนทหาร ก็คือขายวิญญาณให้มารใหญ่ ก็คือสิ้นไม้ตอกทั้งดอกใบ ก็คือไร้ราคามากราคี

เมื่อเลือกเชื่องเซื่องซบระบบเปรต จำอำมาตย์มาเทศน์เสลดผี จึงเห็นแจ้งแสร้งยกตนว่าคนดี ที่แท้สีเปลือกปลอมมันย้อมแมว” -พริษฐ์ ชิวารักษ์

(https://www.facebook.com/paritchiwarakofficial/posts/0GYQRJ7evS, https://www.facebook.com/sorrayuth9115/posts/edshezpEW89, https://www.naewna.com/n/entertainment/120863/ และ https://www.facebook.com/share/p/1FKo3tUuU2/?mibextid=wwXIfr)