
Rapin Hunter
2 days ag0
·
มึงจะชนะได้ไงกูยังไม่ยอมแพ้
"ทำไมคุณถึงไม่เลิกวิ่ง ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่มีโอกาสชนะ"ชายชาวแทนซาเนียคนหนึ่ง เข้าแข่งขันวิ่งมาราธอนระยะ 40 กิโลเมตร ในงานโอลิมปิคที่แม๊กซิโกปี 1968
หลังการแข่งขันสิ้นสุดลง มีการมอบเหรียญให้กับผู้ที่ได้เหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง
ผู้ชมเริ่มทยอยเดินออกจากสนาม
แต่ไม่มีใครรู้ว่าการแข่งขันนั้นยังไม่สิ้นสุด
เพราะนักกรีฑาคนสุดท้ายเพิ่งเข้าสู่สนาม ในเกือบ 2ชั่วโมงต่อมา
"อัควารี" วิ่งฝ่าความมืดอย่างกะโผลกกะเผลก ขาข้างขวาโชกเลือดต้องพันด้วยผ้าพันแผล เพราะเกิดอุบัติเหตุหกล้มในช่วงต้นของการแข่งขัน
เขาวิ่งด้วยอาการเหนื่อยหอบ
ความเร็วของเขาช้ากว่าการเดิน
แต่ "อัควารี" ก็ยังวิ่ง
วิ่ง วิ่ง และวิ่งเข้าสู่สนามแข่งขัน เวลา 1 ทุ่ม
ผู้คนที่ยังคงอยู่ในสนามต่างลุกขึ้นปรบมือและส่งเสียงเชียร์กันอื้ออึง จนกระทั่งเขาวิ่งเข้าเส้นชัยได้สำเร็จ และล้มลงในอ้อมกอดของหมอที่รอรับอยู่
หลังจากนั้นมีผู้สื่อข่าวคนหนึ่งถามเขา
“ทำไมคุณถึงไม่เลิกวิ่ง ทั้งๆที่คุณบาดเจ็บ”
คำตอบของเขาได้เป็นอมตะวาจา ไปตลอดกาล
“ประเทศของผมไม่ได้ส่งผมมา5,000ไมล์ เพื่อแค่ออกสตาร์ต แต่ส่งผมมาเพื่อวิ่งให้สำเร็จ”
…
การแข่งขันครั้งนั้นมีนักวิ่งทั้งหมด 74 คน และลำดับสุดท้ายคือเขา เป็นคนที่ 57 ส่วนนักกีฬาอีก 17 คน ได้ขอถอนตัวจากการแข่งขัน โดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ
…
เขาไม่ได้รับเหรียญใดๆ แต่ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักและได้รับการยกย่องยิ่งกว่าผู้ได้เหรียญทุกๆ คนในปีนั้นเขาได้เป็นนักกีฬาผู้ทรงเกียรติในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคที่ซิดนีย์ และเขาก็ได้ปรากฏอีกครั้งในภาพยนต์ของเพลงที่ใช้ประกอบในพิธีเปิดโอลิมปิคที่กรุงปักกิ่งปี 2008
ทั้งหมดนี้ เป็นเรื่องของชายชาวแทนซาเนียที่ชื่อ จอห์น สตีเฟ่น อาห์ควารี (John Stephen Akhwari)
"ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า เขาไม่มีทางชนะการแข่งขันได้ เขาก็ตั้งใจไปให้ถึงเส้นชัย เพราะประเทศได้มอบหมายภาระหน้าที่นี้ให้เขาแล้ว เขาต้องทำให้สำเร็จ ถึงแม้จะบาดเจ็บหนักก็ตาม เพราะชัยชนะของเขาอยู่ที่เส้นชัย ไม่ใช่บนแท่นรับรางรางวัล"
.....
Thida Plitpholkarnpim
11 hours ago
·
"ตัวละครของผมล้วนกำลังต่อสู้กับสงครามที่พวกเขาไม่มีวันชนะ ดังที่อริสโตเติลกล่าวไว้ มนุษย์มักจะทำสงครามที่ตนไม่สามารถชนะได้ ซึ่งนั่นหมายความว่าเรากำลังต่อสู้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะกับพระเจ้า กับโชคชะตา กับเวลา หรือข้อจำกัดทางสังคม พวกเขายังคงต่อสู้ ไม่ใช่เพราะพวกเขาจะชนะในวันหนึ่ง แต่เพราะพวกเขาไม่มีทางเลือก"
- อีชางดง