วันพฤหัสบดี, กรกฎาคม 09, 2569

ผู้สื่อข่าวเดนมาร์ก กล้าหาญมาก มาร์ก รุตต์ (Mark Rutte) ถาม เลขาธิการ NATO ว่า "คุณนั่งอยู่ข้างๆ โดนัลด์ ทรัมป์ ในจังหวะที่เขาพูดเรื่องการเข้ายึดครองกรีนแลนด์ หรือพูดโจมตีพันธมิตรอย่างสเปน การที่คุณนั่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่พูดอะไรเลย มันส่งผลกระทบต่อความเคารพในตัวเองของคุณบ้างไหม?"






https://x.com/Megatron_ron/status/2074863128924311588
.....

ทวีตจากบัญชี @Megatron_ron ที่ยกมานี้ สะท้อนถึงประเด็นทางการเมืองระดับโลกที่น่าสนใจและแฝงไปด้วยความตึงเครียดในแวดวงการทูตครับ

บทสนทนาที่ผู้สื่อข่าวเดนมาร์กจี้ถาม มาร์ก รุตต์ (Mark Rutte) เลขาธิการ NATO ชี้ให้เห็นถึงความท้าทายครั้งใหญ่ในการบริหารความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรพันธมิตรทางทหารอย่าง NATO และสหรัฐอเมริกา โดยมีประเด็นสำคัญที่น่าวิเคราะห์ดังนี้ครับ:

1. ปมประเด็น "กรีนแลนด์" (Greenland)

กรีนแลนด์เป็นดินแดนปกครองตนเองของเดนมาร์ก ซึ่งมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์อย่างยิ่งทั้งในแง่ของความมั่นคงในแถบอาร์กติกและการทหาร การที่โดนัลด์ ทรัมป์ เคยแสดงความสนใจที่จะ "ซื้อกรีนแลนด์" (ซึ่งเป็นประเด็นฮือฮามาตั้งแต่ช่วงวาระแรกของเขา และถูกนำกลับมาพูดถึงในบริบทต่าง ๆ) ถือเป็นเรื่องที่กระทบต่อความรู้สึกและความมั่นคงอธิปไตยของเดนมาร์กอย่างรุนแรง การที่ผู้นำระดับสูงของ NATO นิ่งเงียบในประเด็นนี้จึงถูกมองจากสื่อเดนมาร์กภายนอกว่าเป็นการยอมโอนอ่อนให้ผู้นำสหรัฐฯ
2. การโจมตีพันธมิตร (สเปน) และเอกภาพของ NATO

คำถามของผู้สื่อข่าวที่ระบุถึงการโจมตีสเปน สะท้อนถึงความกดดันที่สหรัฐฯ มักมีต่อประเทศสมาชิก NATO เกี่ยวกับ "งบประมาณรายจ่ายด้านการทหาร" (Defense Spending) ที่กำหนดไว้ว่าแต่ละประเทศควรจ่ายให้ถึง $2\%$ ของ GDP ซึ่งสเปนมักเป็นหนึ่งในประเทศที่ถูกวิจารณ์ว่าจ่ายไม่ถึงเป้าหมาย
3. บทบาทของ Mark Rutte ในฐานะเลขาธิการ NATO

มาร์ก รุตต์ อดีตนายกรัฐมนตรีเนเธอร์แลนด์ ขึ้นชื่อว่าเป็นนักการเมืองที่มีความยืดหยุ่นสูงและมีฉายาในอดีตว่า "Teflon Mark" (เนื่องจากสามารถเอาตัวรอดจากวิกฤตการเมืองมาได้หลายครั้ง) เขายังเป็นหนึ่งในผู้นำยุโรปไม่กี่คนที่รู้วิธีการรับมือและเจรจากับโดนัลด์ ทรัมป์ โดยเน้นการประนีประนอมและการทูตเบื้องหลัง (Behind-the-scenes diplomacy) มากกว่าการหักหน้ากันในที่สาธารณะ

มุมมองเชิงวิเคราะห์: คำถามที่ดุดันของสื่อเดนมาร์กในครั้งนี้ ถือเป็นภาพสะท้อนของความอึดอัดใจในกลุ่มประเทศยุโรปบางส่วน ที่รู้สึกว่าผู้นำองค์กรความมั่นคงระหว่างประเทศควรแสดงจุดยืนที่แข็งกร้าวและปกป้องศักดิ์ศรีของประเทศสมาชิกมากกว่านี้ แทนที่จะใช้แนวทาง "การทูตแบบเงียบ" เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งกับทำเนียบขาว