Nation Online
11 hours ago
·
"สุรชาติ" ถอดรหัสปัญหาชายแดนใต้ผ่านแนวคิด 'นก 4 ตัว' ชี้ไม่ได้มีแค่ "เหยี่ยว-พิราบ" แต่ยังมี "แร้ง-อีกา" ที่เข้ามาแสวงหาผลประโยชน์และสร้างอำนาจ จนการแก้ปัญหายิ่งซับซ้อน
รัฐบาลจะฝ่ากับดักทั้ง 4 และคลี่คลายไฟใต้ได้จริงหรือไม่?
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1543525311153490&set=a.617861460386551
.....
บทวิเคราะห์ของ ศ.ดร.สุรชาติ บำรุงสุข ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคง ได้เปรียบเทียบตัวละครหรือกลุ่มอิทธิพลในสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ชายแดนใต้ผ่านกรอบคิด "นก 4 ตัว" ซึ่งช่วยให้เรามองเห็นภาพความซับซ้อนของปัญหาได้ชัดเจนขึ้นมากกว่าแค่การมองแบบมิติเดียว (รัฐ vs ผู้ก่อความไม่สงบ)
🦅 ถอดรหัส "นก 4 ตัว" ในไฟใต้
แนวคิดนี้ชี้ให้เห็นว่า ตัวละครในพื้นที่ไม่ได้มีเพียงแค่กลุ่มที่ใช้ความรุนแรงหรือกลุ่มที่ต้องการสันติภาพ แต่ยังมีกลุ่มที่สูบฉีดและใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งอีกด้วย:
🦅 เหยี่ยว (Hawks): กลุ่มที่เน้นการใช้สายตาแข็งกร้าว มาตรการทางทหาร การปราบปราม และอำนาจบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวด เชื่อในการใช้กำลังแก้ไขปัญหา
🕊️ พิราบ (Doves): กลุ่มที่เน้นการเจรจา การพูดคุยสันติสุข กระบวนการทางสันติวิธี การเปิดพื้นที่ทางการเมือง และการสร้างความเข้าใจ
🦅 แร้ง (Vultures): กลุ่มที่ "แสวงหาผลประโยชน์" จากงบประมาณและสถานการณ์ความไม่สงบ ไม่ว่าจะเป็นงบด้านความมั่นคง งบพัฒนา หรือการค้าของผิดกฎหมาย กลุ่มนี้ไม่ต้องการให้ไฟใต้ดับเพราะจะเสียแหล่งรายได้
🐦⬛ อีกา (Crows): กลุ่มที่ "ใช้อำนาจและสร้างสถานการณ์" แทรกแซง สร้างความระส่ำระสาย หรือใช้ความขัดแย้งเป็นเครื่องมือต่อรองทางการเมืองและต่อรองอำนาจในระดับต่างๆ
🛑 กับดักสำคัญ: ทำไมไฟใต้ถึงยังไม่ดับ?
เหตุผลที่การแก้ไขปัญหายืดเยื้อมานาน ไม่ใช่แค่เพราะ "เหยี่ยว" กับ "พิราบ" เห็นไม่ตรงกัน แต่เป็นเพราะ "แร้ง" และ "อีกา" เข้ามาเกาะกินและขัดขวางกระบวนการแก้ปัญหา:
เศรษฐกิจสงคราม (War Economy): มีกลุ่มคนที่ได้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากงบประมาณดับไฟใต้หลักแสนล้านบาทตลอดหลายปีที่ผ่านมา
การเสียดทานทางอำนาจ: มีผู้เสียประโยชน์หากพื้นที่กลับคืนสู่สภาวะปกติ เช่น เครือข่ายธุรกิจสีเทา ชายแดน และกลุ่มอิทธิพลท้องถิ่น
💡 รัฐบาลจะฝ่ากับดักและคลี่คลายปัญหาได้จริงหรือ?
การจะก้าวข้ามกับดักนกทั้ง 4 ตัวนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่หากรัฐบาลต้องการคลี่คลายปัญหาอย่างยั่งยืน จำเป็นต้องมีแนวทางเชิงยุทธศาสตร์ที่ชัดเจนดังนี้:
1. จัดการ "แร้ง" และ "อีกา" อย่างเด็ดขาด
ปฏิรูปการใช้วัตถุประสงค์และตรวจสอบ งบประมาณดับไฟใต้ ให้มีความโปร่งใส ไม่ให้เกิดการรั่วไหลหรือกลายเป็นงบเลี้ยงไข้
ปราบปราม เครือข่ายสิ่งผิดกฎหมาย (น้ำมันเลื่อน, ยาเสพติด, สินค้าหนีภาษี) ซึ่งเป็นท่อน้ำเลี้ยงสำคัญของทั้งกลุ่มป่วนเมืองและกลุ่มอิทธิพล
2. ปรับสมดุลระหว่าง "เหยี่ยว" และ "พิราบ"
ย้ายศูนย์กลางการแก้ปัญหาจาก "งานความมั่นคงนำการเมือง" มาสู่ "งานการเมืองและการพัฒนาที่จริงใจนำการมั่นคง"
ยกระดับกระบวนการพูดคุยสันติสุขให้มีกรอบเวลาชัดเจน และเปิดให้ภาคประชาชนในพื้นที่เข้ามามีส่วนร่วมอย่างแท้จริง
3. สร้างเอกภาพในนโยบายรัฐ
ลดความซ้ำซ้อนของหน่วยงานในพื้นที่ (กอ.รมน., ศอ.บต., ตำรวจ, ทหาร) ไม่ให้เกิดการแข่งกันสร้างผลงานหรือขัดขา กันเอง
สรุป: รัฐบาลจะฝ่ากับดักนี้ได้ ก็ต่อเมื่อมีความเจตจำนงทางการเมือง (Political Will) ที่เข้มแข็งพอ ที่จะทุบหม้อข้าวของกลุ่มแสวงหาผลประโยชน์ (แร้ง/อีกา) และกล้าเปลี่ยนผ่านจากการใช้กำลังปราบปราม ไปสู่การใช้นโยบายทางการเมืองและสันติวิธีอย่างแท้จริง
