🛑 26 มิถุนายนของทุกปี สหประชาชาติกำหนดให้เป็น #วันต่อต้านการทรมานสากล เกือบ 5 ปี ของ “อรรถสิทธิ์” ผู้ยังเรียกร้องความเป็นธรรมจากกรณีถูกตำรวจซ้อม “I’m a Victim of Torture by Thai Police” คือข้อความที่ อรรถสิทธิ์ นุสสะ เขียนบนป้ายกระดาษ และนำไปยืนถือที่หน้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติเมื่อวันที่ 3 ก.ค. 2565

ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน
11 hours ago
·
#วันต่อต้านการทรมานสากล: เกือบ 5 ปี ของ “อรรถสิทธิ์” ผู้ยังเรียกร้องความเป็นธรรมจากกรณีถูกตำรวจซ้อม
.
.
“I’m a Victim of Torture by Thai Police” คือข้อความที่ อรรถสิทธิ์ นุสสะ เขียนบนป้ายกระดาษ และนำไปยืนถือที่หน้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติเมื่อวันที่ 3 ก.ค. 2565
.
อรรถสิทธิ์ เป็นหนึ่งใน “เหยื่อ” ผู้ถูกเจ้าหน้าที่ของรัฐทำการซ้อมทรมาน เพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูล กรณีของเขาเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 ต.ค. 2564 ซึ่งอรรถสิทธิ์ได้เดินทางไปร่วมกิจกรรมที่หน้า สน.ดินแดง ที่มีนักกิจกรรมนัดจุดเทียนไว้อาลัยและทวงถามความยุติธรรมให้แก่ วาฤทธิ์ สมน้อย เยาวชนอายุ 15 ปี ที่ถูกยิงเสียชีวิต โดยระหว่างที่เข้าร่วมกิจกรรม อรรถสิทธิ์ได้ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.ดินแดง เข้าจับกุมและควบคุมตัวเข้าไปในสถานี และถูกซ้อมทรมานในคืนนั้น จนได้รับบาดเจ็บที่บริเวณดวงตาและร่างกาย
.
เขาเล่าหลังเหตุการณ์ว่า ทางตำรวจพยายามให้บอกข้อมูลของคนที่ยิง คฝ. ในการชุมนุมก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 6 ต.ค. 2564 รวมทั้งกล่าวหาว่าเขาเป็นผู้จุดไฟใส่ศาลพระภูมิของสถานีตำรวจในวันทำกิจกรรมดังกล่าว ทั้งที่เขายืนยันว่าไม่เกี่ยวข้อง ทางตำรวจได้ใช้กำลังทำร้าย เตะ ต่อย เอาหัวกระแทกเก้าอี้ไม้ และใช้กระบองกระแทกที่ซี่โครงด้านขวา เพื่อให้บอกข้อมูลและให้บอกรหัสเข้าถึงมือถือส่วนตัว โดยมีการบีบคอเมื่อเขาบอกรหัสเข้ามือถือผิด ยังเข้าถึงอุปกรณ์ไม่ได้ และข่มขู่จะฆ่าอีกด้วย การซ้อมและข่มขู่นี้ดำเนินอยู่กว่าชั่วโมงในพื้นที่ของห้องสืบสวน
.
“ผมไม่ได้มาประท้วงเลย แค่มาไว้อาลัยให้กับน้อง ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องใช้กำลังกับผม” อรรถสิทธิ์เคยให้สัมภาษณ์กับผู้สื่อข่าวประชาไท
.
ในวันดังกล่าว ยังมี “อารีฟ” วีรภาพ วงษ์สมาน ซึ่งปัจจุบันถูกคุมขังในคดีมาตรา 112 ที่เปิดเผยข้อมูลว่าถูกตำรวจซ้อมหลังจับกุมตัวเช่นกัน ต่อมาทั้งสองคนถูกแจ้งข้อหาฝ่าฝืน พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ และข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 215 (มั่วสุมกันตั้งแต่สิบคนขึ้นไปให้เกิดความวุ่นวายในบ้านเมืองฯ) จากการร่วมกิจกรรมที่หน้า สน.ดินแดง
.
หลังจากนั้นทั้งสองคนได้รับการประกันตัว โดยคดีนี้ก็ยังค้างอยู่ในชั้นสอบสวนจนถึงปัจจุบัน กล่าวเฉพาะอรรถสิทธิ์ เขาเองถูกดำเนินคดีนี้เพียงคดีเดียว ไม่ได้มีคดีจากการชุมนุมอื่น ๆ แต่อย่างใด
.
.
ปัจจุบันในวัย 39 ปี อรรถสิทธิ์ยังทำงานเป็นวิศวกรในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เขาย้อนเล่าว่าในช่วงปี 2563-65 ตัวเองเข้าร่วมเป็นผู้ชุมนุมทางการเมือง เนื่องจากเห็นผลกระทบทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นจากการบริหารงานของรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา และการทำรัฐประหารก่อนหน้านั้น โดยในส่วนงานของเขาได้รับผลกระทบในเรื่องการเลื่อนตำแหน่งงาน และการชะลอของงานที่เข้ามา ทำให้เริ่มสนใจเข้าร่วมชุมนุมที่มีข้อเรียกร้องให้รัฐบาลประยุทธ์ลาออกไป และเข้าร่วมชุมนุมตามโอกาส ไม่ได้สังกัดกลุ่มเคลื่อนไหวใด โดยในช่วงชุมนุมเข้มข้นยังได้เข้าร่วมเป็นการ์ดอาสาด้วย
.
เกือบ 5 ปี ที่ผ่านมา อรรถสิทธิ์ ร่วมกับทีมทนายความจาก มูลนิธิผสานวัฒนธรรม Cross Cultural Foundation (CrCF) ได้พยายามเรียกร้องความเป็นธรรมจากการถูกซ้อมทรมานไปยังช่องทางต่าง ๆ ตั้งแต่การแจ้งความร้องทุกข์ในคคีอาญาไว้ที่ สน.ดินแดง ตั้งแต่หนึ่งวันหลังเกิดเหตุแล้ว โดยจนถึงปัจจุบันเรื่องก็ยังไม่มีความคืบหน้า
.
นอกจากนั้น ยังร้องเรียนไปที่ คณะกรรมาธิการกฎหมาย การยุติธรรมและสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร, คณะอนุกรรมการคัดกรองกรณีถูกกระทำทรมาน และถูกบังคับให้หายสาบสูญ และกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) โดยในส่วนของคณะอนุกรรมการคัดกรองฯ ได้ยุติการสอบสวน โดยมีความเห็นว่ายังไม่ใช่การกระทำทรมาน ตามคำนิยามของอนุสัญญาต่อต้านการทรมาน และการประติบัติหรือการลงโทษที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรี เนื่องจากมิใช่การกระทำเพื่อให้ได้มาซึ่งคำรับสารภาพ และนายอรรถสิทธิ์ไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงถึงสาหัส จึงเห็นควรยุติเรื่อง
.
รวมทั้ง เขายังได้ยื่นฟ้องสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เรียกร้องให้ชดใช้ค่าเสียหาย กว่า 3.3 ล้านบาท ตาม พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 ที่ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ โดยศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษายกฟ้อง เมื่อวันที่ 26 ส.ค. 2567 เห็นว่าโจทก์ยังไม่อาจยืนยันได้ว่าบาดแผลเกิดจากการถูกทำร้ายร่างกายโดยเจ้าหน้าที่จริง อรรถสิทธิ์ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาต่อมา และคดียังอยู่ระหว่างชั้นอุทธรณ์
.
ขณะเดียวกัน เมื่อกลางปี 2567 ทางผู้รายงานพิเศษแห่งสหประชาชาติว่าด้วยการทรมานและการปฏิบัติหรือการลงโทษอื่น ๆ ที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรี และผู้รายงานพิเศษเรื่องเสรีภาพในการชุมนุมและรวมกลุ่มโดยสงบ ยังได้ร่วมกันส่งหนังสือถึงรัฐบาลไทย แสดงความกังวลอย่างยิ่งเกี่ยวกับกรณีรายงานความรุนแรงในกรณีของอรรถสิทธิ์ และขอให้ทางรัฐบาลไทยชี้แจงถึงกรณีนี้
.
ปัญหาที่อรรถสิทธิ์พบ คดีนี้เกิดขึ้นก่อน พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 จะมีผลบังคับใช้ (วันที่ 22 ก.พ. 2566) ทำให้ผู้เสียหายต้องไปแจ้งความในพื้นที่เกิดเหตุเท่านั้น และเมื่อคู่กรณีคือเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่ จึงอาจกระทบต่อทำสำนวนคดีและการเก็บรวบรวมพยานหลักฐานต่าง ๆ ซึ่งแตกต่างจากปัจจุบัน ที่ผู้เสียหายสามารถแจ้งกับหน่วยงานได้ทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นอัยการ ฝ่ายปกครอง และตำรวจในทุกท้องที่ รวมทั้งกฎหมายกำหนดให้เจ้าหน้าที่รัฐต้องบันทึกภาพและเสียงอย่างต่อเนื่องในขณะจับกุมและควบคุมตัวบุคคล รวมทั้งบันทึกข้อมูลการควบคุมตัวอย่างละเอียด
.
รวมถึงปัญหาการเข้าถึงพยานหลักฐาน ที่เพียงพอจะยืนยันถึงการกระทำของเจ้าหน้าที่รัฐ อาทิกล้องวงจรปิดที่อยู่ภายในสถานีตำรวจ ที่อาจมีภาพยืนยันสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขา
.
.
อรรถสิทธิ์เล่าว่าสิ่งที่เขาเจอ จากการพยายามร้องเรียนต่าง ๆ นี้ คือพบว่ากระบวนการในระบบราชการเต็มไปด้วยความล่าช้า เต็มไปด้วยการรอคอย และหลายกรณีก็ไม่รู้ว่าไปถึงขั้นตอนไหนแล้ว ไม่รู้ความคืบหน้าใด ๆ รวมทั้งการวินิจฉัยออกมาที่ทำให้เกิดความรู้สึก “อิหยังว่ะ”
.
เขาบอกด้วยว่า หลังเขาออกสื่อมากเข้า หัวหน้าที่ทำงานก็พยายามเตือนให้ไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการเมืองอีก หรือไปแสดงออกเยอะ แต่เขาก็ยังยืนยันออกมาเรียกร้องความเป็นธรรมต่อไป
.
“ผมพยายามลุยไปเต็มที่ ทำอะไรได้ก็ทำ ใช้ช่องทางต่าง ๆ ขยับไป เราไม่ค่อยกลัวแล้ว” อรรถสิทธิ์บอกถึงความรู้สึก
.
อรรถสิทธิ์ให้ความเห็นว่า แม้ปัจจุบันจะมีกฎหมาย พ.ร.บ.ป้องกันการทรมานและการอุ้มหายฯ แล้ว แต่เขาเห็นว่ามาตรการเชิงป้องกันก็ดูยังต่ำเกินไป ยังมีความเป็นไปได้ที่เจ้าหน้าที่รัฐจะดำเนินการซ้อมทรมานไม่ว่าผู้ที่ถูกควบคุมตัวจะเป็นใคร รวมถึงพื้นที่ต่าง ๆ ของตำรวจ-ทหารที่อาจทำให้เกิดกรณีที่กระทำต่อเจ้าหน้าที่ด้วยกันเองได้ด้วย นอกจากนั้นการชดเชยเยียวยาผู้ถูกกระทำก็เป็นไปอย่างล่าช้าและมีข้อจำกัดมาก
.
แม้เวลาจะเนิ่นยาวออกไป กับการตามหาความยุติธรรม แต่อรรถสิทธิ์ก็ยังรอคอย เขาบอกว่าถ้าไม่มีช่องทางให้ไปอีกแล้ว คงจะกลับมาคิดอีกทีว่าจะทำอะไรต่อได้
.
“ผ่านไปหลายปี ผมก็ยังไม่ได้รับความเป็นธรรม อยากให้มีการลงโทษผู้กระทำผิด อยากให้ปรับปรุงกระบวนการยุติธรรมให้มันดีขึ้น ไม่ควรมีใครโดนแบบนี้อีก” อรรถสิทธิ์กล่าวย้ำเตือน
.
-----------------------------------------
.
26 มิถุนายนของทุกปี สหประชาชาติกำหนดให้เป็น #วันต่อต้านการทรมานสากล เนื่องจากเป็นวันครบรอบการมีผลบังคับใช้ของอนุสัญญาต่อต้านการทรมาน และการประติบัติ หรือการลงโทษอื่นที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรม หรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรี (CAT) ซึ่งไทยเองก็ได้เข้าเป็นภาคีของอนุสัญญาฉบับนี้ ตั้งแต่ปี 2550 และแม้จะมีการออก พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 ทำให้มีกฎหมายรองรับปัญหาเรื่องการซ้อมทรมานและบังคับสูญหายที่ชัดเจนขึ้น แต่หลายภาคส่วนยังสะท้อนถึงปัญหาช่องโหว่ของกฎหมาย และการเรียกร้องความเป็นธรรมในหลายกรณีก็ยังคงดำเนินต่อไป
.
.
อ่านบนเว็บไซต์ https://tlhr2014.com/archives/84137

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1424631186174014&set=a.656922399611567