
ตุ๊ดส์review
13 hours ago
·
ไทย-จีน ลงนามแลกเปลี่ยน MOU 8 ฉบับ
เตรียมตั้ง Lab ร่วมตรวจคุณภาพน้ำภาคเหนือ
#สารหนู #อนุทิน
อ่านข่าวนี้ดีๆ พบว่า
1) MOU 8 ฉบับที่เซ็นไป ไม่มีเรื่องสิ่งแวดล้อมเลย แค่เปรยว่า "ร่วมมือจะดูแลสิ่งแวดล้อมในไทย" มีแต่เรื่องเศรษฐกิจ และอุตสาหกรรม ที่ลงทุนร่วมมือกันเพิ่มมากขึ้น แน่นแฟ้นมากขึ้นเชิงธุรกิจ
2) เนื้อข่าวระบุเพียงว่า จีนได้แสดงความมุ่งมั่นและจะร่วมมือกับไทยในประเด็นการบริหารจัดการคุณภาพน้ำและการบำบัดน้ำ โดยหน่วยงานและสถาบันวิชาการของไทย-จีน จะจัดตั้งห้องปฏิบัติการร่วม เพื่อทดสอบคุณภาพน้ำที่ภาคเหนือของไทย รวมถึงสนับสนุนด้านวิชาการ เพื่อประโยชน์และความปลอดภัยร่วมกันของพี่น้องประชาชนในพื้นที่และภูมิภาคแม่โขง-ล้านข้าง
3) ถ้าอ่านดีๆ พบว่าไม่มีสัญญาลายลักษณ์อักษรด้านสิ่งแวดล้อมเลย เป็นสัญญาลมปากล้วนๆ แต่เขาทำเราเดือดร้อนขนาดนี้ ควรไปสู่เวทีโลก และเรียกร้องให้ชดใช้ค่าเสียหายต่อไทยหรือไม่?
เรารักเขามาก มิจแท้จริงๆ ไม่ประณาม ไม่เรียกค่าเสียหาย แต่เพิ่มความร่วมมือต่อไป
ท่าที และวิธีเจรจาเพื่อแก้ปัญหาของผู้นำประเทศไทย "อ่อนน้อม" ต่อจีนมากทีเดียว
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1735393168151640&set=a.808136554210644
.....
(ถาม Gemini)
ไทย-จีน ลงนามแลกเปลี่ยน MOU 8 ฉบับ มีเนื้อหาอะไรบ้าง
การลงนามและแลกเปลี่ยนเอกสารความร่วมมือและบันทึกความเข้าใจ (MOU) ระหว่างประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาชนจีน จำนวน 8 ฉบับ มีเนื้อหาสำคัญครอบคลุมตั้งแต่ภาคการเกษตร อุตสาหกรรม ยานยนต์ มาตรฐานการตรวจสอบ ไปจนถึงความมั่นคงและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยมีรายละเอียดของเนื้อหาในแต่ละฉบับสรุปได้ดังนี้ครับ:
(ถาม Gemini)
ไทย-จีน ลงนามแลกเปลี่ยน MOU 8 ฉบับ มีเนื้อหาอะไรบ้าง
การลงนามและแลกเปลี่ยนเอกสารความร่วมมือและบันทึกความเข้าใจ (MOU) ระหว่างประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาชนจีน จำนวน 8 ฉบับ มีเนื้อหาสำคัญครอบคลุมตั้งแต่ภาคการเกษตร อุตสาหกรรม ยานยนต์ มาตรฐานการตรวจสอบ ไปจนถึงความมั่นคงและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยมีรายละเอียดของเนื้อหาในแต่ละฉบับสรุปได้ดังนี้ครับ:
1. ด้านการเกษตรและอาหารปลอดภัย
พิธีสารสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกทุเรียนสดไปจีน: เน้นการยกระดับมาตรฐานการควบคุมศัตรูพืชตั้งแต่แปลงปลูก (สวน) จนถึงโรงคัดบรรจุ และเพิ่มประสิทธิภาพการตรวจสอบ ณ ด่านนำเข้า เพื่อรักษาตลาดส่งออกทุเรียนไทยในจีน
พิธีสารสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกผลสละสดไปจีน: เป็นการเปิดตลาดส่งออกผลสละสดของไทยไปยังประเทศจีนอย่างเป็นทางการ โดยกำหนดมาตรฐานการตรวจสอบและควบคุมคุณภาพผลผลิตร่วมกัน
ความร่วมมือด้านความปลอดภัยอาหาร (ภายใต้กรอบ BRI): เพื่อสร้างความร่วมมือในการยกระดับมาตรฐานความปลอดภัยของสินค้าเกษตรและอาหารที่แลกเปลี่ยนระหว่างกันภายใต้ข้อริเริ่มสายแถบและเส้นทาง (Belt and Road Initiative)
2. ด้านอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี
MOU ด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ (โดยเฉพาะยานยนต์ไฟฟ้า หรือ EV): มุ่งส่งเสริมการลงทุน การค้า การถ่ายทอดเทคโนโลยี และการสนับสนุนให้ผู้ผลิตชิ้นส่วนรวมถึงผู้ประกอบการไทยเข้าไปมีส่วนร่วมในห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) ยานยนต์ระดับโลก พร้อมทั้งรักษาฐานการผลิตยานยนต์ของไทย
MOU ด้านการชั่งตวงวัด (Legal Metrology): ความร่วมมือระหว่างกระทรวงพาณิชย์ของไทยและสำนักงานกำกับดูแลตลาดแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อยกระดับมาตรฐานและความถูกต้องแม่นยำในการชั่งตวงวัด ช่วยลดข้อคลาดเคลื่อนทางการค้า และสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้บริโภคและผู้ประกอบการ
3. ด้านการศึกษาและทรัพยากรบุคคล
MOU ด้านอาชีวศึกษา: เป็นกรอบความร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะแรงงานสายอาชีพ การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ และการยกระดับศักยภาพกำลังคนให้สอดคล้องกับความต้องการของอุตสาหกรรมสมัยใหม่
4. ด้านความมั่นคงและการต่างประเทศ
MOU ว่าด้วยการส่งเสริมความร่วมมือตามข้อริเริ่มด้านความมั่นคงระดับโลก: เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงบนพื้นฐานของความเคารพและความไว้วางใจซึ่งกันและกัน สนับสนุนสันติภาพ เสถียรภาพ ทั้งในระดับภูมิภาคและเวทีพหุภาคี
หนังสือแลกเปลี่ยนเกี่ยวกับจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่: เป็นความตกลงระหว่างกระทรวงการต่างประเทศของทั้งสองประเทศ เพื่อปรับจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่ของจีนในไทยและของไทยในจีนให้มีความเหมาะสม ช่วยเพิ่มความคล่องตัวในการบริหารงานกงสุล และยกระดับประสิทธิภาพในการดูแลช่วยเหลือประชาชนของทั้งสองฝ่าย
📌 ข้อสังเกตเพิ่มเติม: ความร่วมมือทั้ง 8 ฉบับนี้เน้นไปที่การสร้างผลสำเร็จที่เป็นรูปธรรมทางเศรษฐกิจ การค้าสินค้าเกษตร และอุตสาหกรรมแห่งอนาคต (รวมถึงมีการหารือเตรียมทำ MOU เพิ่มเติมในอนาคตเกี่ยวกับการบริหารจัดการน้ำอย่างยั่งยืนและการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น การตั้งห้องปฏิบัติการร่วมตรวจสอบคุณภาพน้ำทางภาคเหนือของไทย)
มีการหารือเตรียมทำ MOU เพิ่มเติมในอนาคตเกี่ยวกับการบริหารจัดการน้ำอย่างยั่งยืนและการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น การตั้งห้องปฏิบัติการร่วมตรวจสอบคุณภาพน้ำทางภาคเหนือของไทย จะทำเมื่อไหร่ มีกรอบเวลามั้ย
สำหรับประเด็นการเตรียมจัดทำความร่วมมือเพิ่มเติมเกี่ยวกับการตั้งห้องปฏิบัติการ (Lab) ร่วมเพื่อตรวจสอบคุณภาพน้ำและสารพิษในสิ่งแวดล้อมทางภาคเหนือของไทย (โดยเฉพาะการแก้ปัญหามลพิษข้ามแดนและปัญหาในแม่น้ำสายสำคัญ เช่น แม่น้ำกกและแม่น้ำสาย) มีรายละเอียดและกรอบเวลาเบื้องต้นดังนี้ครับ:
กรอบความร่วมมือและแนวทาง: เป็นแผนการผลักดันความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยกับประเทศจีน โดยมีแนวทางร่วมมือกับสถาบันการศึกษาในพื้นที่ เช่น มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เพื่อสนับสนุนองค์ความรู้ เทคโนโลยี และเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ในการตรวจวัดสารพิษและคุณภาพน้ำอย่างเป็นระบบ
กรอบเวลาและความคืบหน้า: ประเด็นนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาหารือและเตรียมความพร้อมอย่างเป็นทางการในช่วงที่ผู้นำระดับสูงของจีนเดินทางมาเยือนประเทศไทย (ช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน 2026) ซึ่งรัฐบาลทั้งสองฝ่ายอยู่ระหว่างเร่งรัดขั้นตอนทางกฎหมายและการจัดทำรายละเอียดของ MOU ฉบับนี้ให้สมบูรณ์ เพื่อให้สามารถลงนามและเริ่มจัดตั้งห้องปฏิบัติการร่วมกันได้ในระยะเวลาอันใกล้นี้
ส่วนหนึ่งของความร่วมมือนี้ยังเชื่อมโยงกับการแก้ปัญหาระยะยาว เช่น การเฝ้าระวังสารปนเปื้อน การปรับปรุงแหล่งน้ำประปา และการประสานความร่วมมือด้านสิ่งแวดล้อมข้ามพรมแดนร่วมกับประเทศเพื่อนบ้านในลุ่มน้ำเดียวกันด้วยครับ
ไทย–จีน เตรียมตั้งห้องแล็บร่วมตรวจคุณภาพน้ำในภาคเหนือ
วิดีโอนี้สรุปประเด็นข่าวความร่วมมือระหว่างไทยและจีนในการเตรียมจัดตั้งห้องปฏิบัติการตรวจคุณภาพน้ำและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ภาคเหนือของไทย
แสดงว่ายังไม่มีกรอบเวลาที่ชัดเจน
เข้าใจถูกต้องแล้วครับ ในส่วนของโครงการจัดตั้งห้องปฏิบัติการ (Lab) ร่วมเพื่อตรวจสอบสารพิษและคุณภาพน้ำทางภาคเหนือ (เช่น แม่น้ำกกและแม่น้ำสาย) นั้น ยังไม่มีการระบุกรอบเวลาหรือกำหนดการที่ชัดเจนตายตัว ว่าจะสามารถลงนามและเปิดใช้งานได้จริงเมื่อไหร่
ประเด็นนี้อยู่ในขั้นตอนที่รัฐบาลทั้งสองฝ่ายเพิ่งหยิบยกขึ้นมาหารือและเตรียมความพร้อมร่วมกัน (เช่น การประสานความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาอย่าง มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง) เพื่อผลักดันให้เกิดเป็นรูปธรรมในอนาคต
นอกจากนี้ ประเด็นดังกล่าวยังเสียงสะท้อนและเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งภาคประชาชน และนักการเมืองฝ่ายค้าน ในพื้นที่ด้วยเช่นกันว่า ขั้นตอนการทำ MOU หรือการตั้งห้องตรวจคุณภาพน้ำในตอนนี้อาจล่าช้าเกินไป เนื่องจากปัญหาสารปนเปื้อนข้ามแดนได้ลุกลามวงกว้างขึ้นแล้ว หลายฝ่ายจึงเรียกร้องให้เร่งจัดการที่ต้นตอของปัญหา (เช่น การประสานความร่วมมือเพื่อแก้ปัญหาเหมืองแร่ต้นทาง) ควบคู่กันไปด้วยครับ
สรุปข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหามลพิษแม่น้ำข้ามแดน แม่น้ำกก แม่น้ำสาย ในปัจจุบัน
สรุปข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหามลพิษข้ามแดนและสารโลหะหนักปนเปื้อนใน แม่น้ำกกและแม่น้ำสาย (ซึ่งมีต้นตอหลักจากกิจกรรมเหมืองแร่ในเขตประเทศเพื่อนบ้าน และกระทบต่อวิถีชีวิต เกษตรกรรม และความมั่นคงทางอาหารของประชาชนในจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่) มีข้อเสนอแนะที่สำคัญและสอดคล้องจากทั้งภาคประชาชน นักวิชาการ และองค์กรผู้บริโภค ในปัจจุบัน ดังนี้ครับ:
1. การแก้ไขที่ต้นตอและการทูตเชิงรุก (ระดับนโยบายระหว่างประเทศ)
เลิกตั้งรับและใช้การทูตเชิงรุก: นักวิชาการและภาคประชาสังคมเสนอให้ไทยปรับเปลี่ยนจากการรอรับความช่วยเหลือ มาเป็นการกดดันทางการทูตและการค้าระหว่างประเทศอย่างจริงจัง จนกว่าผู้ประกอบการหรือทุนที่อยู่ต้นน้ำจะรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม
เจรจากับทุกภาคส่วนที่ควบคุมพื้นที่จริง: เนื่องจากต้นตอของปัญหาอยู่ในพื้นที่เมียนมา ซึ่งรัฐบาลกลางอาจไม่ได้ควบคุมเบ็ดเสร็จ การเจรจาจึงต้องครอบคลุมถึงกองกำลังชาติพันธุ์ หรือกลุ่มอำนาจท้องถิ่นที่ดูแลพื้นที่เหมืองแร่ ตลอดจนการผลักดันให้ประเทศจีน (ในฐานะนักลงทุนหรือผู้เกี่ยวข้องในห่วงโซ่ทุน) เข้ามาร่วมรับผิดชอบต่อผลกระทบข้ามพรมแดน
2. การบริหารจัดการความเสี่ยงและมาตรการเร่งด่วนในพื้นที่
จัดทำแผนที่พื้นที่เสี่ยงและจัดหาแหล่งน้ำสำรอง: เร่งสำรวจและทำแผนที่พื้นที่เกษตร ดิน และแหล่งน้ำที่ได้รับผลกระทบ พร้อมทั้งจัดหาแหล่งน้ำดิบสำรองระยะยาว (เช่น โครงการดึงน้ำจากแม่น้ำโขงมาใช้ผลิตน้ำประปาแทนแม่น้ำสายเดิมที่ปนเปื้อน) เพื่อความปลอดภัยของประชาชน
ทบทวนมาตรการทางวิศวกรรมอย่างรอบคอบ: กรณีที่ภาครัฐมีแนวคิดสร้างฝายดักตะกอน ภาคประชาชนและนักวิชาการได้เรียกร้องให้ประเมินผลกระทบอย่างรอบด้าน เพื่อไม่ให้โครงสร้างดังกล่าวกลายเป็นตัวซ้ำเติมปัญหาหรือขัดขวางระบบนิเวศโดยไม่จำเป็น
3. ระบบเฝ้าระวัง ตรวจสอบ และการสื่อสารความเสี่ยง
บูรณาการข้อมูลและจัดตั้งศูนย์ตรวจสารโลหะหนักในท้องถิ่น: เสนให้มีศูนย์ตรวจสารพิษประจำจังหวัด (เชียงรายและเชียงใหม่) เพื่อลดระยะเวลารอผลตรวจให้รวดเร็วทันท่วงที พร้อมสร้างระบบข้อมูลกลางที่โปร่งใสและเข้าถึงง่าย ให้ประชาชนรู้ว่าดิน น้ำ พืชผล และสัตว์น้ำในจุดใดปลอดภัยหรือไม่ปลอดภัย
ยกระดับความปลอดภัยอาหารและการเยียวยาเกษตรกร: เร่งสุ่มตรวจผลผลิตทางการเกษตร (เช่น ข้าวและพืชผักในพื้นที่เสี่ยง) พร้อมมีมาตรการเยียวยา ชดเชยรายได้ และให้คำแนะนำในการปรับเปลี่ยนอาชีพหรือปรับปรุงดินแก่เกษตรกรที่ได้รับผลกระทบโดยตรง
4. การมีส่วนร่วมของภาคประชาชนและกลไกกฎหมาย
ตั้งคณะกรรมการร่วมระดับชาติและท้องถิ่น: ผลักดันให้มีตัวแทนจากภาคประชาสังคม ชุมชนท้องถิ่น นักวิชาการ และกลุ่มเกษตรกร เข้ามามีส่วนร่วมในคณะทำงานเพื่อกำหนดนโยบายและติดตามการแก้ปัญหาอย่างใกล้ชิด
ผลักดันกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคและสิ่งแวดล้อม: ขับเคลื่อนกฎหมายที่เน้นหลักการ "ผู้ก่อมลพิษต้องจ่าย" (Polluter Pays Principle) รวมถึงกฎหมายความปลอดภัยอาหารที่มีกลไกตรวจสอบย้อนกลับ เพื่อไม่ให้ภาระความเสี่ยงทั้งหมดต้องตกอยู่ที่ประชาชนผู้บริโภคเพียงฝ่ายเดียว