วันจันทร์, พฤศจิกายน 16, 2569

ไม่รู้เป็นความคิดของจีนเทาหรือคนไทยเลวๆ ที่ใช้อุบายหลอกชาวบ้านว่าจะให้ดินฟรี ปุ๋ยฟรี แต่หมกเม็ดมาด้วยกากขยะอิเล็คโทรนิคที่บดย่อยแล้วเอามาปนกับดิน ซึ่งมันเต็มไปด้วยสารพิษ - สารพิษอันตรายที่ซ่อนอยู่ในขยะอิเล็กทรอนิกส์


https://x.com/zsar14940693/status/2121832807173660768
.....

ขยะอิเล็กทรอนิกส์ (E-Waste) ไม่ว่าจะเป็นแผงวงจร ชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ถูกนำมาบดย่อยและลักลอบทิ้ง แฝงไปด้วยสารเคมีอันตรายและโลหะหนักจำนวนมาก ซึ่งมีความเป็นพิษสูงและไม่สามารถย่อยสลายได้ตามธรรมชาติ

สารพิษหลักๆ ที่มักพบในขยะอิเล็กทรอนิกส์และผลกระทบต่อสุขภาพมีดังนี้:

1. โลหะหนักอันตราย
ตะกั่ว (Lead): พบได้ในแผงวงจร ตะกั่วบัดกรี และจอภาพ
อันตราย: ส่งผลกระทบต่อระบบประสาทส่วนกลางและส่วนปลาย ทำลายเม็ดเลือดแดง ทำให้เกิดภาวะโลหิตจาง ทำลายไต และเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อพัฒนาการทางสมองและระบบประสาทของเด็ก

แคดเมียม (Cadmium): พบในแบตเตอรี่แบบชาร์จได้ แผงวงจร และสารเคลือบชิ้นส่วน
อันตราย: สะสมได้ดีในไตและตับ ทำลายเนื้อเยื่อกระดูกทำให้กระดูกเปราะบาง (โรคอิตะอิตะ) และจัดเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์

ปรอท (Mercury): พบในสวิตช์อิเล็กทรอนิกส์ หลอดไฟแบ็คไลท์ในจอภาพ และรีเลย์
อันตราย: ทำลายระบบประสาท สมอง และไต โดยเฉพาะไอปรอทหรือสารประกอบปรอทอินทรีย์ที่สามารถซึมเข้าสู่ร่างกายและส่งผลต่อพัฒนาการของทารกในครรภ์

โครเมียมเฮกซะวาเลนต์ (Hexavalent Chromium): ใช้ในกระบวนการชุบโลหะและป้องกันสนิม
อันตราย: มีพิษสูง ก่อให้เกิดการระคายเคืองอย่างรุนแรงต่อผิวหนังและทางเดินหายใจ เป็นสารก่อมะเร็งปอด และทำลายเยื่อบุทางเดินอาหาร

2. สารเคมีและสารหน่วงไฟ

สารหน่วงไฟโบรมีน (Brominated Flame Retardants - BFRs): นิยมใส่ในพลาสติกหุ้มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และสายไฟเพื่อป้องกันการลุกลามของไฟ
อันตราย: เป็นสารรบกวนการทำงานของต่อมไร้ท่อและระบบฮอร์โมน (Endocrine Disruptors) ส่งผลต่อฮอร์โมนไทรอยด์ ระบบสืบพันธุ์ และอาจมีผลต่อพัฒนาการทางสมอง

สารประกอบไดออกซินและฟิวแ란 (Dioxins and Furans): เกิดขึ้นได้เมื่อพลาสติกที่มีส่วนผสมของคลอรีนหรือสารหน่วงไฟถูกเผาทำลาย หรือเกิดการย่อยสลายทางเคมีในสิ่งแวดล้อม
อันตราย: เป็นสารพิษตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม ก่อให้เกิดความผิดปกติต่อระบบภูมิคุ้มกัน ระบบสืบพันธุ์ และเป็นสารก่อมะเร็งที่มีความรุนแรงสูง

เส้นทางผลกระทบสู่สิ่งแวดล้อมและร่างกายมนุษย์

เมื่อสารพิษเหล่านี้ถูกนำมากองรวมกันในพื้นที่เกษตรกรรม:

การชะล้างลงสู่ดินและน้ำ: น้ำฝนจะชะล้างโลหะหนักและสารเคมีเหล่านี้ให้ซึมลงสู่ชั้นดินและแหล่งน้ำใต้ดิน ทำให้ดินเสื่อมสภาพและปนเปื้อนแหล่งน้ำอุปโภคบริโภค

การดูดซึมเข้าสู่พืชผล: รากของพืช เช่น อ้อย ข้าวโพด หรือพืชผัก จะดูดซึมโลหะหนักขึ้นไปสะสมในลำต้นและผลผลิต

การสะสมในห่วงโซ่อาหาร (Bioaccumulation): เมื่อมนุษย์หรือสัตว์กินพืชผลหรือดื่มน้ำที่ปนเปื้อนเข้าไป สารพิษเหล่านี้จะไม่ถูกขับออกง่ายๆ แต่จะสะสมเพิ่มปริมาณสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับขั้นของห่วงโซ่อาหาร ส่งผลให้เกิดโรคเรื้อรัง มะเร็ง หรือความผิดปกติทางพันธุกรรมในระยะยาว


(Gemini ช่วยรวบรวม)