ภัควดี วีระภาสพงษ์
8 hours ago
·
จดหมายฉบับ 31 ส.ค. 69
.
เป็นเช้าที่ไม่แจ่มใส เมฆฝนปกคลุมที่ท้องฟ้า บนพื้นยังมีน้ำขังเป็นแอ่งเฉอะแฉะ ต้องเดินใส่รองเท้าและต้องระมัดระวัง รู้สึกหิวแต่ไม่มีอะไรกิน คงต้องกินโจ๊กคัพไปก่อน อย่างไรก็ต้องรอน้ำร้อนก่อนนั่นแหละ พอเริ่มเขียนมาถึงตรงนี้ ฝนก็เริ่มโปรยลงมา…
เมื่อคืนก่อนหลับตาลง ผมคิดถึงเพื่อนๆผู้ลี้ภัยการเมืองเป็นพิเศษ ตอนไปศาลทนายเล่าให้ฟังว่าทุกคนสบายดี แต่กระนั้นพอดึกดื่นว้าเหว่ก็เผลอคิดถึงทุกๆที หวังว่าทุกคนจะมีชีวิตที่ดีและขอบคุณผู้ลี้ภัยที่ยังคงต่อสู้เป็นปากเป็นเสียงให้ผู้ต้องขังการเมืองทางนี้
.
บนถนนที่ทุรกันดาน “ความโรแมนติก” ในการต่อสู้และใช้ชีวิตอาจจำเป็นกว่าสิ่งใด เพราะความโรแมนติกแบบนักสู้ มันจะเยียวยาและผลักดันให้หัวใจที่โรยแรงมีพลังอีกครั้ง
.
ทราบข่าวกฎหมายนิรโทษกรรมออกใช้บังคับแล้ว ขอยินดีกับทุกคนที่หลุดพ้นจากพันธะเสียที ทว่าความขัดแย้งที่เป็นแก่นของทุกปัญหายังอยู่ พวกเรานักโทษการเมืองม.112 จึงยังคงต้องต่อสู้ต่อไป แต่อย่าได้กังวลหรือวิตกจนเกินไป ตราบที่ขุนเขายังมีแมกไม้ ก็อย่าได้กลัวร้างฟืนไฟ
.
“เวลา” ทำให้บางคนย่ามใจ เผยให้เห็นอุปนิสัยอันอัปลักษณ์ค่อยๆชัดเจนขึ้นเรื่อยๆและเมื่อผู้คนได้เห็นและเข้าใจการต่อสู้ที่หวังดีต่อสังคมของพวกเรา การปลดปล่อยนักโทษม.112 ก็จะตามมา
.
ผมเป็นลูกชาวนา ผมรอได้เหมือนการรอฤดูไถหว่านสู่ฤดูเก็บเกี่ยว ระหว่างนี้การทำงานทางความคิดยังดำเนินต่อไป
.
เชื่อมั่นและศรัทธา
อานนท์ นำภา
31 ส.ค. 69
https://www.facebook.com/phakh.wdi.wira.phas.phngs.2025/posts/3265962520281312
·
จดหมายฉบับ 31 ส.ค. 69
.
เป็นเช้าที่ไม่แจ่มใส เมฆฝนปกคลุมที่ท้องฟ้า บนพื้นยังมีน้ำขังเป็นแอ่งเฉอะแฉะ ต้องเดินใส่รองเท้าและต้องระมัดระวัง รู้สึกหิวแต่ไม่มีอะไรกิน คงต้องกินโจ๊กคัพไปก่อน อย่างไรก็ต้องรอน้ำร้อนก่อนนั่นแหละ พอเริ่มเขียนมาถึงตรงนี้ ฝนก็เริ่มโปรยลงมา…
เมื่อคืนก่อนหลับตาลง ผมคิดถึงเพื่อนๆผู้ลี้ภัยการเมืองเป็นพิเศษ ตอนไปศาลทนายเล่าให้ฟังว่าทุกคนสบายดี แต่กระนั้นพอดึกดื่นว้าเหว่ก็เผลอคิดถึงทุกๆที หวังว่าทุกคนจะมีชีวิตที่ดีและขอบคุณผู้ลี้ภัยที่ยังคงต่อสู้เป็นปากเป็นเสียงให้ผู้ต้องขังการเมืองทางนี้
.
บนถนนที่ทุรกันดาน “ความโรแมนติก” ในการต่อสู้และใช้ชีวิตอาจจำเป็นกว่าสิ่งใด เพราะความโรแมนติกแบบนักสู้ มันจะเยียวยาและผลักดันให้หัวใจที่โรยแรงมีพลังอีกครั้ง
.
ทราบข่าวกฎหมายนิรโทษกรรมออกใช้บังคับแล้ว ขอยินดีกับทุกคนที่หลุดพ้นจากพันธะเสียที ทว่าความขัดแย้งที่เป็นแก่นของทุกปัญหายังอยู่ พวกเรานักโทษการเมืองม.112 จึงยังคงต้องต่อสู้ต่อไป แต่อย่าได้กังวลหรือวิตกจนเกินไป ตราบที่ขุนเขายังมีแมกไม้ ก็อย่าได้กลัวร้างฟืนไฟ
.
“เวลา” ทำให้บางคนย่ามใจ เผยให้เห็นอุปนิสัยอันอัปลักษณ์ค่อยๆชัดเจนขึ้นเรื่อยๆและเมื่อผู้คนได้เห็นและเข้าใจการต่อสู้ที่หวังดีต่อสังคมของพวกเรา การปลดปล่อยนักโทษม.112 ก็จะตามมา
.
ผมเป็นลูกชาวนา ผมรอได้เหมือนการรอฤดูไถหว่านสู่ฤดูเก็บเกี่ยว ระหว่างนี้การทำงานทางความคิดยังดำเนินต่อไป
.
เชื่อมั่นและศรัทธา
อานนท์ นำภา
31 ส.ค. 69
https://www.facebook.com/phakh.wdi.wira.phas.phngs.2025/posts/3265962520281312
