Kasama Satayahurak
9 hours ago
·
Mamdani และภาพของการเมืองสมัยใหม่
ผลสำรวจล่าสุดของ Siena ในเดือนสิงหาคม 2026 มีตัวเลขชุดหนึ่งที่น่าสนใจมาก
ในนครนิวยอร์ก 69% มีทัศนคติเชิงบวกต่อ Zohran Mamdani ขณะที่มีเพียง 24% ที่มองเขาในทางลบ ตัวเลขนี้เพิ่มขึ้นจากเดือนมิถุนายน ซึ่ง Siena วัดความนิยมของเขาใน NYC ไว้ที่ 58% ต่อ 26% (New York Post)
แต่เมื่อออกจากนิวยอร์กซิตี้ ภาพกลับเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
ในเขตชานเมืองของนิวยอร์ก มีเพียง 34% ที่มอง Mamdani ในทางบวก ขณะที่ 60% มองในทางลบ ส่วน Upstate New York อยู่ที่ 41% ต่อ 46%
ความแตกต่างยังปรากฏระหว่างกลุ่มประชากรด้วย เขาได้รับความนิยมจากผู้มีสิทธิเลือกตั้งผิวดำถึง 80% และจากคนอายุ 18–34 ปี 72% แต่ในกลุ่มผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวยิว 66% มีทัศนคติในทางลบ และในกลุ่มอายุ 55 ปีขึ้นไป มีเพียง 38% ที่มองเขาในทางบวก (New York Post)
แต่ตัวเลขที่น่าสนใจที่สุดอาจไม่ใช่ 69%
มันคือ 30%
เพราะในขณะที่ Mamdani ได้ favorable rating ทั่วรัฐนิวยอร์ก 47% องค์กร Democratic Socialists of America หรือ DSA ซึ่งเขาเป็นสมาชิก กลับได้รับความนิยมเพียง 30% และมีคนมองในทางลบ 47% แม้แต่ใน NYC เอง DSA ก็มี favorable เพียง 49% ซึ่งต่ำกว่า Mamdani ถึง 20 จุด (New York Post)
ปรากฏการณ์นี้อาจช่วยให้เราเห็นภาพของ การเมืองสมัยใหม่ ได้อย่างน้อย 4 เรื่อง
1. คนสามารถเลือกนักการเมือง โดยไม่จำเป็นต้องเลือกอุดมการณ์ทั้งหมดของเขา
ช่องว่างระหว่าง Mamdani 69% กับ DSA 49% ในนิวยอร์กซิตี้ น่าสนใจมาก
มันหมายความว่าอย่างน้อยมีผู้เลือกตั้งส่วนหนึ่งที่ชอบ Mamdani แต่ไม่ได้มีความรู้สึกเชิงบวกต่อองค์กรสังคมนิยมประชาธิปไตยที่เขาสังกัด
การตัดสินใจทางการเมืองจึงอาจไม่ได้เดินเป็นเส้นตรงว่า
ฉันเป็น socialist → ฉันจึงเลือก Mamdani
แต่อาจกลับกันว่า
ค่าเช่าแพง → ค่าเดินทางแพง → ค่าเลี้ยงลูกสูง → ฉันรู้สึกว่าเมืองนี้ใช้ชีวิตยาก → และนักการเมืองคนนี้กำลังพูดถึงปัญหาของฉัน
ความสำเร็จของ Mamdani จึงอาจไม่ได้หมายความว่าคนนิวยอร์กจำนวนมากกลายเป็น socialist แต่หมายความว่า นักการเมืองที่มีอุดมการณ์ชัดเจนสามารถขยายฐานออกไปนอกกลุ่มอุดมการณ์ของตัวเองได้ หากสามารถเชื่อมสิ่งที่เชื่อเข้ากับปัญหาในชีวิตประจำวันของประชาชน
2. การเมืองเรื่อง “ชีวิตที่จ่ายไหว” อาจมีพลังมากกว่าการเมืองเรื่องอุดมการณ์
นโยบายสำคัญของ Mamdani ตั้งแต่การหาเสียงวนอยู่กับเรื่องธรรมดามาก ได้แก่ ค่าเช่า รถเมล์ การดูแลเด็ก ร้านขายของชำ และค่าครองชีพ
ในทางนโยบาย หลายเรื่องมีรากฐานทางความคิดอยู่ทางซ้ายอย่างชัดเจน แต่ในการสื่อสาร เขาไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นด้วยการชักชวนประชาชนให้เชื่อใน socialism
เขาเริ่มต้นจากคำถามที่ง่ายกว่านั้น
ทำไมคนทำงานจึงเริ่มใช้ชีวิตในเมืองที่ตัวเองทำงานอยู่ไม่ไหว?
ผลสำรวจในกลุ่มคนอายุ 18–34 ปีที่ให้ favorable แก่ Mamdani ถึง 72% จึงน่าสนใจเป็นพิเศษ (New York Post)
เราอาจตีความไม่ได้ว่าคนหนุ่มสาวทั้งหมดกำลังเคลื่อนไปทางซ้าย แต่ตัวเลขนี้อย่างน้อยทำให้ตั้งสมมติฐานได้ว่า การเมืองที่พูดถึง material conditions — บ้าน งาน ค่าเดินทาง ค่าเลี้ยงลูก และความมั่นคงในชีวิต — สามารถสร้างความสัมพันธ์กับผู้เลือกตั้งรุ่นใหม่ได้มากกว่าการเริ่มต้นจากป้ายทางอุดมการณ์
ความท้าทายของการเมืองสมัยใหม่จึงอาจไม่ใช่เพียงการมีนโยบายที่ดี แต่คือความสามารถในการแปลนโยบายที่ซับซ้อนให้กลับมาเป็น ประสบการณ์ที่คนรู้สึกอยู่ทุกวัน
3. นักการเมืองกำลังกลายเป็น “สื่อ” ที่เป็นอิสระจากพรรค
Mamdani เป็นตัวอย่างของนักการเมืองรุ่นใหม่ที่ใช้ TikTok, Instagram และวิดีโอสั้นได้เหมือน creator มากกว่านักการเมืองแบบเดิม
เขาอธิบายนโยบาย เดินไปตามถนน คุยกับคน ใช้อารมณ์ขัน และสร้างภาษาภาพของตัวเอง
จึงเกิดโครงสร้างใหม่ที่น่าสนใจ
Mamdani ≠ Democratic Party ≠ DSA
ประชาชนสามารถมีความสัมพันธ์กับทั้งสามสิ่งนี้แตกต่างกันได้
ตัวเลขล่าสุดเป็นหลักฐานที่ดีมาก เพราะทั่วรัฐนิวยอร์ก Mamdani มี favorable 47% ขณะที่ DSA มีเพียง 30% (New York Post)
ในอดีต พรรคและสื่อมวลชนเป็นตัวกลางสำคัญระหว่างนักการเมืองกับประชาชน แต่ social media ทำให้นักการเมืองสามารถสร้างผู้ชม สร้างภาษา และสร้างความสัมพันธ์ทางการเมืองของตัวเองได้โดยตรง
ดังนั้น “แบรนด์ของบุคคล” สามารถใหญ่กว่า “แบรนด์ขององค์กร” ที่อยู่ข้างหลังเขาได้
นี่อาจเป็นการเปลี่ยนแปลงสำคัญอย่างหนึ่งของการเมืองในศตวรรษที่ 21
4. แต่การเมืองแบบนี้อาจสร้างฐานที่ “ลึก” โดยไม่จำเป็นต้อง “กว้าง”
ตัวเลขอีกด้านของ Mamdani สำคัญไม่แพ้ 69%
NYC: favorable 69%
ชานเมือง: favorable 34%
Black voters: 80%
อายุ 18–34: 72%
Jewish voters: unfavorable 66%
อายุ 55+: favorable 38%
(New York Post)
นี่ไม่ใช่ภาพของนักการเมืองที่ทุกคนชอบปานกลาง
แต่เป็นภาพของนักการเมืองที่ บางกลุ่มชอบอย่างมาก ขณะที่บางกลุ่มต่อต้านอย่างมาก
และนี่อาจเป็นอีกลักษณะหนึ่งของการเมืองสมัยใหม่
Social media ทำให้นักการเมืองสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่เข้มข้นกับกลุ่มประชาชนของตัวเองได้อย่างที่การสื่อสารมวลชนแบบเดิมทำได้ยาก แต่ความสามารถในการสร้างฐานสนับสนุนที่เหนียวแน่น ไม่ได้หมายความว่าจะสามารถสร้างฉันทามติข้ามกลุ่มได้เสมอไป
Mamdani จึงอาจเป็นทั้ง ความสำเร็จและคำเตือน ของการเมืองรูปแบบใหม่ในเวลาเดียวกัน
ความสำเร็จคือ นักการเมืองสามารถมีอุดมการณ์ชัดเจนโดยไม่จำเป็นต้องทำให้ประชาชนยอมรับป้ายอุดมการณ์ของตนก่อน เขาสามารถเริ่มจากชีวิตจริงของผู้คน แล้วพาพวกเขาไปสู่นโยบาย
แต่คำเตือนคือ วิธีเดียวกันนี้อาจสร้างการเมืองที่มีความเข้มข้นสูงและแบ่งขั้วสูงเช่นกัน
หากมองจากกรณี Mamdani การเมืองในศตวรรษที่ 21 จึงอาจกำลังเปลี่ยนจากเส้นทางเดิม
Party → Ideology → Policy
ไปเป็น
Lived experience → Narrative → Personality → Policy
คนพบปัญหาในชีวิตก่อน
มีนักการเมืองคนหนึ่งสามารถตั้งชื่อให้ปัญหานั้น
อธิบายว่าทำไมมันจึงเกิดขึ้น
และเสนอว่ารัฐสามารถทำอะไรกับมันได้
จากนั้นประชาชนจึงค่อยเดินไปหานโยบาย — โดยไม่จำเป็นต้องเดินผ่านประตูที่เขียนว่า “ซ้าย” “ขวา” หรือ “สังคมนิยม” ก่อน
และบางทีนี่อาจเป็นสิ่งที่ตัวเลข 69% กับ 30% กำลังบอกเรามากที่สุด
ประชาชนอาจไม่ได้เปลี่ยนอุดมการณ์ของตัวเองเพื่อเลือกนักการเมือง แต่กำลังเลือกนักการเมืองที่สามารถทำให้อุดมการณ์ของเขามีความหมายต่อชีวิตของพวกเขาได้
https://www.facebook.com/photo/?fbid=10163531332829397&set=a.10150149993469397
