จดหมายจากคุก
เช้าวันที่ 10 สิงหาคม 2569
ท้องฟ้าดูอึมครึมเหมือนฝนจะตก พวกเราถูกปล่อยออกมาจากห้องขังราวๆ 06.15 น. อาบน้ำเสร็จก็ราวๆ 06.30 น. เปิดล็อกเกอร์เอากระดาษปากกามาที่โต๊ะเตรียมจะเขียนจดหมาย “เจ้าหมวย” กับลูกๆ รวม 7 ตัว มานั่งคอยที่โต๊ะแล้ว ผมวางกระดาษกับปากกาเตรียมจะเขียนจดหมาย เจ้าหมวยก็มานั่งทับกระดาษ สบตาแป๋วคล้ายจะบอกว่า “สนใจหนูหน่อยๆ” เอาเถอะ กระนั้นก็อดสงสารมันไม่ได้เลย จำต้องเปิดทูน่าให้มัน 1 กระป๋อง มันจึงยอมให้เขียน…
.
ก้อง อุกฤษณ์ ม.112 กับเพื่อนนักโทษอีก 3 คน ถูกย้ายกลับมาจากเรือนจำบางขวางแล้ว ระหว่างนี้ต้องกักตัวที่แดน 2 เพื่อรอจำแนกย้ายไปแดนอื่นๆ หวังว่าพวกเราจะได้อยู่ด้วยกันที่แดน 4 กระนั้นช่วงที่รอพวกเราก็ต้องซื้อของใช้ แบ่งของกินส่งไปให้ก้องและเพื่อนๆระหว่างรอเอาชื่อเข้าระบบ เก็ททำหน้าที่จัดแจงข้าวของแล้วส่งไป ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี
.
ไผ่ ดาวดิน ผ่าตัดตาปลาเสร็จแล้ว ดูเหมือนแผลจะหายดี สามารถออกกำลังกายได้แล้ว น้ำหนักไผ่น่าจะกำลังทะยานขึ้นไปแตะ 90 แล้ว คงเป็นผลจากการไม่ได้ออกกำลังกาย ส่วนบูมและแอมป์ก็เช่นเดิม ยังอ้วนท้วนสมบูรณ์จากข้าวปลาอาหารที่กองทุนส่งเข้ามา “กินให้อิ่ม นอนให้หลับ ออกกำลังกาย อ่านหนังสือ รออิสรภาพ” คติที่พวกเราใช้ชีวิตในนี้ ชีวิตที่วนลูปเป็นเข็มนาฬิกา
.
สารภาพตามตรงว่ามีบางครั้งแอบใจหาย เกรงเหลือเกินว่าพอเวลาล่วงเลย ทุกคนจะลืมพวกเรา โลกภายนอกมีเหตุการณ์หลายๆอย่างผ่านเข้ามา ข่าวสารที่เปลี่ยนไปทุกๆวัน ความสนใจของผู้คนย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ทว่าจากสัปดาห์ที่แล้วที่ได้เห็นเพื่อนๆให้ความช่วยเหลือ มันเหมือนมวลดอกไม้ที่บานสะพรั่งอีกครั้ง ทุกคนไม่ได้หายไปไหน ทุกคนรอ…
.
อานนท์ นำภา
