วันอาทิตย์, มกราคม 09, 2565

เรื่องของน้อง ที่ไม่เคยมีวันเด็ก น้องนอนนิ่ง หัวใจเต้น มีลมหายใจ ยิ้มบ้างเป็นบางครั้ง ไม่พูด ไม่ตอบสนอง


นพ.ทศพร เสรีรักษ์
7h ·

วันเด็ก วันที่น้องไม่เคยมี
ริมฝีปากสีชมพูของน้องเผยอยิ้ม
ผมยิ้มตอบ
แต่แววตาของน้องเลื่อนลอย
" แม่น้อง ก็ลูกสาวชั้นนี่แหละค่ะ มีลูก 2 คน คนโตเรียน ป.4 แล้ว ย่าเขาเอาไปเลี้ยง แล้วก็น้องนี่แหละ "
7 ปีก่อน น้องอายุ 3 เดือน
กำลังน่ารักน่าชัง
ตอนนั้นอยู่ชลบุรี
4 คน แม่ พ่อ ลูกสาว 2
วันนั้นตรงกับวันแม่
น้องไม่สบายตัวร้อน ชัก
และหยุดหายใจ
หมอปั๊มน้องขึ้นมา
รักษาอยูใน ICU 3 เดือน
จากวันนั้นเป็นต้นมา
น้องนอนนิ่ง
หัวใจเต้น มีลมหายใจ
ยิ้มบ้างเป็นบางครั้ง
ไม่พูด ไม่ตอบสนอง
ตัวน้องโตขึ้น
แขนขายาวขึ้น
แต่น้องไม่เคยลุกจากเตียง
" แม่มันไม่เอาใจใส่
โดนยายดุเลยหนีไปเลย
7 ปีแล้ว ไม่เคยส่งข่าวเลย "
" ลูกคนโต ย่าเขาเอาไปเลี้ยง "
" เหลือคนนี้ไว้ให้ยายเลี้ยง "
ปีที่แล้วติดโควิดกันทั้งบ้าน
คุณตาน้อง home isolation อยู่ที่ห้อง
คุณยายน้องเชื้อลงปอดนอนโรงพยาบาลหนึ่ง
น้องเองไปนอน ICU ศิริราชอีกครั้ง
" แฟนทำงานคนเดียวค่ะ
ขับรถบรรทุก
ชั้นต้องอยู่กับหลานตลอด 24 ชั่วโมง "
" กินนม Similac LF ทางสายยาง
กระป๋องนึงกินได้ 2 วันก็หมด
แพมเพอร์สเดือนละ 3 แพค
ฯลฯลฯ "
เสียงโครกครากของเสมหะดังขึ้นในลำคอ
น้องงอตัวเหมือนหายใจไม่ออก
แขนขาของน้องเกร็งกระตุก
คุณยายของน้องรีบใส่ถุงมือ
หยิบสายsuctionดูดลงไปในคอน้อง
ผมเอาของเล่นที่เตรียมมาเก็บใส่กระเป๋ากลับ
ส่งของที่น้องจะได้ใช้ให้คุณยายแทน
รักนะครับ
----‐‐------‐----------------------------------------
เหรียญ 5 เหรียญ 10 ที่ทิ้งไว้ในลิ้นชัก ช่วยส่งต่อมานะครับ
1.ชื่อบัญชี " มูลนิธิปันบุญ "
ธนาคารกรุงเทพ
เลขที่บัญชี 682 015939 7
2.ชื่อบัญชี " มูลนิธิปันบุญ "
ธนาคารกรุงไทย
506 1 78936 9
สำหรับของบริจาค แพมเพอร์ส ของกินของใช้ ฯ
กรุณาส่งไปที่
นพ.ทศพร เสรีรักษ์
1770 อาคาร โอเอไอทาวเวอร์ ถนนเพชรบุรีตัดใหม่
แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพ 10310
เงินและของบริจาค จะทะยอยให้และช่วยคนป่วย คนทุกข์ยากทุกคนที่มูลนิธิปันบุญ ดูแลอยู่ครับ
ขอบคุณอีกครั้งครับ
#มูลนิธิปันบุญ #10บาทให้ปันบุญ
#เราคือเพื่อนกัน #คนธรรมดา


นพ.ทศพร เสรีรักษ์
17h ·

วันเด็ก ทำอะไรกันดีครับ
มาสร้างแรงดลใจให้เด็ก
อย่าเอาแต่พาไปดูรถถัง
หรือดูเครื่องบินรบกันเลยนะครับ
" หนูอยากเป็นหมอค่ะ "
" เรียนอยู่ ม.4 ที่ชุมพรค่ะ "
ผมกำลังเดินดูหนังสืออยู่ที่ร้านหนังสือในพารากอน
น้องเดินเข้ามากับพี่สาว
" ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ "
แล้วเราก็คุยกัน
" ก่อนนี้นักเรียนทั่วประเทศจะนิยมมาสอบเข้า
มาเรียนต่อกันที่กรุงเทพฯ
บางคนก็มาตั้งแต่มัธยมต้น สวนกุหลาบคือเป้าหมาย
ถ้าเข้ามาตอนมัธยมปลาย
เป้าหมายก็คือ โรงเรียนเตรียมอุดม "
" ตอนหลังโรงเรียนประจำจังหวัดพัฒนาขึ้นมาก ใกล้เคียงโรงเรียนในกรุงเทพแล้ว น้องๆต่างจังหวัดเรียนในจังหวัดตัวเองสะดวกกว่า แล้วยังมีโควตาเข้ามหาวิทยาลัยในท้องถิ่นในแต่ละภาคด้วย "
" แต่สวนกุหลาบก็ยังเป็นโรงเรียนยอดนิยมในกรุงเทพฯ "
ผมชี้ให้น้องดูห้องเรียนผม
ตึกอายุ100กว่าปี
ตึกที่สวย และยาวที่สุดในประเทศไทย
" ผมสอบเข้าได้ที่ 33
ได้เรียน มศ. 1 ก.
ห้องคิงส์ ห้องที่เก่งที่สุด
มีเพื่อนในห้องมาจากหลายจังหวัด
แทบทุกคนเป็นที่1ของโรงเรียน ของจังหวัด
พัทลุง ชุมพร สมุย สุราษฎร์
สระบุรี ฯ
แต่ส่วนใหญ่คือเด็กกรุงเทพ
ผมมาจากโรงเรียนวัดควนวิเศษ ตรัง
โรงเรียนเดียวกับพี่ชวน 5
ผมปรับตัวอยู่กว่าครึ่งปี
จึงสอบได้ที่ 1 ของชั้น
รุ่นผมมีเพื่อนเก่งๆ แข่งกันเรียน
ไม่มีใครครองที่ 1 ได้ตลอด
แย่งกัน หมุนเวียนกันอยู่ 5 - 6 คน "
" เล่นกีฬาอะไรบ้าง "
ผมถามน้อง
" ไม่ได้เล่นเลยค่ะ "
" อย่าเรียนอย่างเดียว
ออกกำลังกายก็สำคัญ
ทำให้เราแข็งแรง เติบโต
สมองดีขึ้น เรียนเก่งขึ้น "
" พวกเราชอบเล่นบอลพลาสติคกัน
เป็นร้อยวง สนามฟุตบอลหญ้าตายหมด ในห้องเรียนก็เตะ "
ผมชี้ให้น้องดูสนามหญ้า
ที่ยังเขียวขจีได้เพราะเด็กๆเรียนออนไลน์กัน
" ตรงโน้นเคยเป็นโรงยิม
เลิกเรียนผมจะซ้อมปิงปองทุกวัน
ผมเป็นนักปิงปองทีมโรงเรียน
ได้เหรียญเงินกีฬา กทม. และกีฬากรมพลศึกษา "
ผมพาน้องมาโรงพยาบาลรามาธิบดี
เดินดูwardต่างๆที่ผมเคยเรียน
ดูหอแพทย์ที่ผมเคยพัก
ที่สำคัญพาไปโรงเตี๊ยม
ทานก๋วยเตี๋ยวเรือที่ผมทานมาตั้งแต่ชามละ 5 บาท
" ทำไมอยากเรียนหมอ "
ผมถามน้องอีกครั้ง
" หนูอยากช่วยเหลือคนค่ะ "
" ในขณะที่คนกำลังจะเสียชีวิต หนูอยากช่วยให้เขามีชีวิตอยู่รอด "
" ขอบคุณค่ะ
หนูจะตั้งใจเรียน
จะเอาคุณหมอเป็นแบบอย่าง "
ผมจะคอยดูการเติบโตของน้อง
คอยดูน้องสอบเข้าเรียนแพทย์
คอยดูน้องเป็นหมอ
คอยดูน้องรับใช้ประชาชน
รักนะครับ