โลกวุ่นๆของชาวนากับผู้ส่งออกข้าว การกำหนดว่าต้องมี ๑๐๐ ตันถึงจะมีสิทธิส่งออก เพื่อควบคุมชื่อเสียงข้าวไทย เป็นแนวทางที่ถูกต้องจริงหรือ?? ถ้าใช้ตรรกะคิดสักนิดจะรู้เลยนะว่ามันบ้งมาก

https://www.facebook.com/reel/1436173191406504
https://www.facebook.com/watch/?v=1436173191406504

Thanu Rungrotreungchai 

15 hours ago
·
การกำหนดว่าต้องมี๑๐๐ ตันถึงจะมีสิทธิส่งออก เพื่อควบคุมชื่อเสียงข้าวไทย เป็นแนวทางที่ถูกต้องจริงหรือ????
วิธีคิดแบบนี้มันเป็นวิธีคิดแบบเก่า ที่ผู้มีอำนาจจะไปคิดแทนผู้ซื้อ คิดแทนผู้ขาย
การควบคุมชื่อเสียง ควบคุมคุณภาพในยุคสมัยใหม่ จะเน้นไปที่การเปิดเผยข้อเท็จจริงให้โปร่งใส
เช่น ผู้ขายรายนี้ มีประวัติเป็นอย่างไร เคยส่งช้าไหม? เคยส่งของแล้วโดนตีกลับไหม??
จัดทำทะเบียนประวัติผู้ขายเหล่านี้แล้วเปิดเผยให้ผู้ซื้อได้ดู ได้เลือก ได้ตัดสินใจเอง
เช่นนี้ จะเปิดโอกาสได้ทุนเล็กได้มีโอกาสลืมตาอ้าปากบ้าง
ไอ้การใช้กำปั้นทุบดินว่าต่ำกว่า๑๐๐ตันห้ามส่งออกมันล้าสมัยแล้ว โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับผลที่ชาวนาจะถูกกดราคาเพราะมีคนรับซื้อน้อยราย ยิ่งไม่คุ้มกันเลย

https://www.facebook.com/tnhero849/posts/10233196650598219

Thanu Rungrotreungchai
19 hours ago

·
ไอ้ปัญหาเรื่องกฎบังคับสต๊อกข้าว 100 ตันมีถ้าใช้ตรรกะคิดสักนิดจะรู้เลยนะว่ามันบ้งมาก
มันไม่ต่างอะไรจากกฎหมายสุราที่บังคับต้องผลิตปีละ 10 ล้านลิตรถึงจะมีสิทธิ์ขอใบอนุญาต
ลองบังคับร้านอาหารไหมว่าต้องมีสต๊อกเนื้อสัตว์ 100 กิโลถึงจะมีสิทธิ์เปิดร้าน???
ผลลัพเดียวที่จะเกิดขึ้นจากกฎเหล่านี้คือทุนใหญ่เท่านั้นที่มีสิทธิ์ส่งออก
ทุนเล็กก็ต้องก้มหน้าก้มตาถูกกดขี่กดราคา
ส่วนเรื่องที่ว่าจะคุ้มค่าส่งหรือไม่ผู้ซื้อกับผู้ขายเขามีปัญญาไปคำนวณกันเองตัดสินใจกันเอง
รัฐไม่ต้องไปเสือกควบคุมขนาดนั้น
ถ้าใช้กดนี้ชาตินี้เราคงไม่มีวันได้เห็นชาวนามีโอกาสส่งออกข้าวด้วยตัวเองได้
เมื่อผู้ผลิตไม่สามารถใกล้ชิดผู้บริโภค
กำไรส่วนใหญ่ก็ถูกพ่อค้าคนกลางเอาไปแดกหมด
ชาวนาก็จะไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้