
Nutch Prasopsin
17 hours ago
·
ทำไมสีเขียวมันมาเยอะขนาดนี้???
คำตอบคือ “ผู้ใดคุมเกษตรผู้นั้นกุมหัวใจรากหญ้า”
หลายคนอาจแปลกใจว่าทำไมคนต่างจังหวัดถึงพลิกมาเลือกกล้าธรรมอย่างออกหน้าออกตา
ในฐานะคนน่าน บ้านอยู่ติดเชียงคำ แดนดินถิ่นพะเยา
จะเล่าให้ฟังแบบความจริงที่สุด
วาทกรรมของพรรคส้ม มันสำเร็จแค่กลุ่มชนชั้นกลาง กลุ่มผู้ใช้แรงงานตามนิคมอุตสาหกรรม แต่อย่าลืมว่า คนทำเกษตรมันเยอะกว่าคนกลุ่มนี้มาก ๆ
แม้สองสัปดาห์สุดท้ายของพรรคส้ม จะปูพรมคาราวานไปทุกทิศทั่วไทย แต่มันไม่ทัน มันไม่ซึมแต่แรก
เพราะกล้าธรรมเค้าปูของเค้ามานานมาก
แค่นโยบายเปลี่ยน สปก ให้เป็นโฉนด และมันก็เริ่มทำได้จริงมาตั้งแต่สมัยที่แล้ว ใครเลยจะไม่อยากพ้นจากความอดอยาก สปก ที่เราทำกินมาทั้งชีวิต วันหนึ่งมันจะกลายเป็นโฉนดให้ลูกให้หลาน
แค่รถหาเสียงผ่านหน้าบ้าน แล้วประกาศว่า แค่เลือกผม ผมจะไปเอาโฉนดที่ดินมาให้
แค่นี้ดวงตาก็ลุกโซนแล้ว
คำตอบมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย เพราะชีวิตเขาไม่ได้อยู่บนโซเซียล ไม่ได้อยู่ในห้องแอร์ของกรุงเทพฯ หรือปริมณฑล ชีวิตเขาอยู่ในนา ในสวน ในไร่ และบนถนนที่เขาต้องใช้ทุกวัน
วาทกรรมอุดมการณ์สวยหรูมันอาจชนะใจชนชั้นกลางในเมือง แต่สำหรับคนทำเกษตรเป็นล้าน ๆ ชีวิต สิ่งที่เขามองคือ น้ำมาไหม ถนนดีไหม ที่ดินจะได้โฉนดหรือเปล่า ลูกหลานจะมีที่ดินทำกินหรือยัง วันนี้จะมีอะไรกินไหม
นี่ยังเคยจับเข่าคุยกับลุงกำนันแถวบ้านว่า รักลุงนะ แต่ทำไมลุงไปอยู่กับธรรมนัส ลุงก็ตอบตรง ๆ ว่า
เขาสู้เรื่อง สปก เกษตร และ ชลประทานให้เราลูก
เขาจะเอามาให้ชาวบ้านเราก่อน และหลายที่เขาก็เอามาให้จริง ๆ
น้ำ ชลประทาน เค้าก็คุม ดูกำแพงเพชรสิ ไร่อ้อย ไร่มันสำปะหลัง คุมทั้งจังหวัด คุณมีวิธีได้งบประมาณมายังไง เขาไม่รู้ ไม่สน รู้แต่ว่า ระบบชลประทานมีงบมาชะโลมผืนดิน สส พรรคนี้เขาไปหามาให้
เอาง่าย ๆ แค่ขับรถเข้าจังหวัดพะเยา อย่าคิดแค่ถนนสี่เลน ปัจจุบันมัน 6 เลน 8 เลน ตรงขึ้นไปถึงชายแดน เชียงราย ที่เขียวพรึ่บ แล้วถนนคุณภาพด้วยนะ อัดแน่น ผู้รับเหมาเทถนนเหมือนเทเงินถม เอางบมาอีก เอางบมาาาาาา แสงไฟ สว่างจ้า มันช่างจ้าเป็นสีเขียวซะเหลือเกิน สว่างวาบไปทั้งจังหวัด
นี่ยังเคยโพสต์เลยว่าต่อจากเชียงคำ มาเป็นสองแคว เป็นเชียงกลาง, น่าน เหมือนคนหมดบุญ ถนน6 เลน ตรงมาสุดแค่หลักหมุดของพะเยา จากนั้นน่านก็ไต่เขาขึ้นไปเอง รถตกเหวอยู่ร่ำไป
ไม่นับแผนสร้างรถไฟเชื่อมไปถึงลาวถึงจีนที่แผนผ่านแล้ว ลากยาวจากพะเยาไปเชียงราย น่านก็ได้ด้วย เชื่อมโยง สามจังหวัดนี้ไม่เคยมีรถไฟ โอ้โห ยิ่งใหญ่ อะไรใหม่ ๆ นับถือจริง ๆ
ลามมาถึงน่าน ที่พรรคเพื่อไทยตายสนิท แม้จะเคยครองน่านมายาวนาน ชลน่านยังแพ้คาบ้าน แบบเอาปี๊บคลุม เพราะถนนเส้นเชื่อมพะเยา ที่กล้าธรรมชนะเขตนี้ เพราะมันมีถนนที่เชื่อมต่อกันจากบ้านหลวง สู่พะเยา
ในขณะที่เขตบ้านเรา ได้พรรคส้ม เพราะชาติพันธ์เต็มเขา สส พรรคส้มที่ได้มาจากดอยสกาด ม้งหนึ่งหลังคาเรือน สิทธิเลือกตั้งได้ เกิน 20 คนจากหลังคาเดียว
ส้มล้างแดงใน 2 เขต เพราะชาวบ้านเค้าชอบ สส ในพื้นที่ คนที่ฝังตัวอยู่กับชาวบ้าน คนที่เคียงบ่าเคียงไหล่ประชาชนคนรากหญ้า ไม่ใช่แค่สู้ในสภา
ในขณะที่เคยเป็นพื้นที่เพื่อไทย แต่ไม่เคยเห็นหน้าเห็นตาเลย หลังชนะการเลือกตั้ง
งานศพ งานแต่ง งานบุญ แค่ สส ลงมาเป็นหน้าเป็นตา พวงหรีดแขวนให้เจ้าของงานยิ้ม การปรากฏตัวของคนใหญ่คนโตที่ทำให้ ชาวบ้านละจากถุง 6x9 ใส่แกง มานั่งเมาส์ว่า เขารู้จักกันได้ยังไง โอ้ ขนาดท่านคนนั้นคนนี้ยังมางานเลย เหน็ดแต๊ ๆ ล่ะ คึขนาด
อั่นลิลิ๊
อยู่กับสิ่งที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝันอะ
Realistic not Idealistic
เขาไม่สนวิธีการได้มา เขาสนวิธีการให้มา
การเปลี่ยนแปลงมันใช้เวลา แต่อย่าลืมว่ารากหญ้ามันฝังลึก ชาวบ้านก็คือชาวบ้าน ใครเอาอะไรมาให้ก็สำนึก แต่ไม่คิดไปถึงการได้มาของสิ่งที่เขาเอามาให้ เข้าใจที่สื่อใช่ไหม
วาทกรรมคนต่างจังหวัดดักดาน
อาจใช้ได้กับกลุ่มชนชั้นนำ หรือ มีการศึกษาแล้ว
แต่ชาวบ้านที่ตื่นมา กินเหล้า เข้าสวน ดายหญ้า ยังมองเห็นแค่ว่า ใครมาให้อะไรเค้าก็เห็นแค่ตรงนั้น
เค้าไม่ผิดหรอก ปากท้องมันสำคัญ
ประชาธิปไตยก็คือแบบนี้
คนแก่ในหมู่บ้าน
ชาวนา
แรงงาน
พ่อค้าแม่ค้า
หรือด็อกเตอร์ในกรุงเทพ
ทุกคนมี 1 เสียงเท่ากัน
อย่าไปด้อยค่าใคร
เพราะสุดท้ายเขาเลือกจากชีวิตจริงของเขาเอง
กล้าที่จะทำ ก็กล้าที่จะให้
กล้าที่จะให้ ก็กล้าที่จะรับ
ธรรมนัสก็ให้สัมภาษณ์เองว่าไม่มีพรรคไหนไม่ซื้อเสียง
ถ้าเงินก็ได้
สปก ก็กลายเป็นโฉนด
ขับรถไปไร่ ถนนดี ไม่ตกหลุมตาย
ชลประทานถึงสวน
ก็เอาเงินมาอีกกกกก
17 hours ago
·
ทำไมสีเขียวมันมาเยอะขนาดนี้???
คำตอบคือ “ผู้ใดคุมเกษตรผู้นั้นกุมหัวใจรากหญ้า”
หลายคนอาจแปลกใจว่าทำไมคนต่างจังหวัดถึงพลิกมาเลือกกล้าธรรมอย่างออกหน้าออกตา
ในฐานะคนน่าน บ้านอยู่ติดเชียงคำ แดนดินถิ่นพะเยา
จะเล่าให้ฟังแบบความจริงที่สุด
วาทกรรมของพรรคส้ม มันสำเร็จแค่กลุ่มชนชั้นกลาง กลุ่มผู้ใช้แรงงานตามนิคมอุตสาหกรรม แต่อย่าลืมว่า คนทำเกษตรมันเยอะกว่าคนกลุ่มนี้มาก ๆ
แม้สองสัปดาห์สุดท้ายของพรรคส้ม จะปูพรมคาราวานไปทุกทิศทั่วไทย แต่มันไม่ทัน มันไม่ซึมแต่แรก
เพราะกล้าธรรมเค้าปูของเค้ามานานมาก
แค่นโยบายเปลี่ยน สปก ให้เป็นโฉนด และมันก็เริ่มทำได้จริงมาตั้งแต่สมัยที่แล้ว ใครเลยจะไม่อยากพ้นจากความอดอยาก สปก ที่เราทำกินมาทั้งชีวิต วันหนึ่งมันจะกลายเป็นโฉนดให้ลูกให้หลาน
แค่รถหาเสียงผ่านหน้าบ้าน แล้วประกาศว่า แค่เลือกผม ผมจะไปเอาโฉนดที่ดินมาให้
แค่นี้ดวงตาก็ลุกโซนแล้ว
คำตอบมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย เพราะชีวิตเขาไม่ได้อยู่บนโซเซียล ไม่ได้อยู่ในห้องแอร์ของกรุงเทพฯ หรือปริมณฑล ชีวิตเขาอยู่ในนา ในสวน ในไร่ และบนถนนที่เขาต้องใช้ทุกวัน
วาทกรรมอุดมการณ์สวยหรูมันอาจชนะใจชนชั้นกลางในเมือง แต่สำหรับคนทำเกษตรเป็นล้าน ๆ ชีวิต สิ่งที่เขามองคือ น้ำมาไหม ถนนดีไหม ที่ดินจะได้โฉนดหรือเปล่า ลูกหลานจะมีที่ดินทำกินหรือยัง วันนี้จะมีอะไรกินไหม
นี่ยังเคยจับเข่าคุยกับลุงกำนันแถวบ้านว่า รักลุงนะ แต่ทำไมลุงไปอยู่กับธรรมนัส ลุงก็ตอบตรง ๆ ว่า
เขาสู้เรื่อง สปก เกษตร และ ชลประทานให้เราลูก
เขาจะเอามาให้ชาวบ้านเราก่อน และหลายที่เขาก็เอามาให้จริง ๆ
น้ำ ชลประทาน เค้าก็คุม ดูกำแพงเพชรสิ ไร่อ้อย ไร่มันสำปะหลัง คุมทั้งจังหวัด คุณมีวิธีได้งบประมาณมายังไง เขาไม่รู้ ไม่สน รู้แต่ว่า ระบบชลประทานมีงบมาชะโลมผืนดิน สส พรรคนี้เขาไปหามาให้
เอาง่าย ๆ แค่ขับรถเข้าจังหวัดพะเยา อย่าคิดแค่ถนนสี่เลน ปัจจุบันมัน 6 เลน 8 เลน ตรงขึ้นไปถึงชายแดน เชียงราย ที่เขียวพรึ่บ แล้วถนนคุณภาพด้วยนะ อัดแน่น ผู้รับเหมาเทถนนเหมือนเทเงินถม เอางบมาอีก เอางบมาาาาาา แสงไฟ สว่างจ้า มันช่างจ้าเป็นสีเขียวซะเหลือเกิน สว่างวาบไปทั้งจังหวัด
นี่ยังเคยโพสต์เลยว่าต่อจากเชียงคำ มาเป็นสองแคว เป็นเชียงกลาง, น่าน เหมือนคนหมดบุญ ถนน6 เลน ตรงมาสุดแค่หลักหมุดของพะเยา จากนั้นน่านก็ไต่เขาขึ้นไปเอง รถตกเหวอยู่ร่ำไป
ไม่นับแผนสร้างรถไฟเชื่อมไปถึงลาวถึงจีนที่แผนผ่านแล้ว ลากยาวจากพะเยาไปเชียงราย น่านก็ได้ด้วย เชื่อมโยง สามจังหวัดนี้ไม่เคยมีรถไฟ โอ้โห ยิ่งใหญ่ อะไรใหม่ ๆ นับถือจริง ๆ
ลามมาถึงน่าน ที่พรรคเพื่อไทยตายสนิท แม้จะเคยครองน่านมายาวนาน ชลน่านยังแพ้คาบ้าน แบบเอาปี๊บคลุม เพราะถนนเส้นเชื่อมพะเยา ที่กล้าธรรมชนะเขตนี้ เพราะมันมีถนนที่เชื่อมต่อกันจากบ้านหลวง สู่พะเยา
ในขณะที่เขตบ้านเรา ได้พรรคส้ม เพราะชาติพันธ์เต็มเขา สส พรรคส้มที่ได้มาจากดอยสกาด ม้งหนึ่งหลังคาเรือน สิทธิเลือกตั้งได้ เกิน 20 คนจากหลังคาเดียว
ส้มล้างแดงใน 2 เขต เพราะชาวบ้านเค้าชอบ สส ในพื้นที่ คนที่ฝังตัวอยู่กับชาวบ้าน คนที่เคียงบ่าเคียงไหล่ประชาชนคนรากหญ้า ไม่ใช่แค่สู้ในสภา
ในขณะที่เคยเป็นพื้นที่เพื่อไทย แต่ไม่เคยเห็นหน้าเห็นตาเลย หลังชนะการเลือกตั้ง
งานศพ งานแต่ง งานบุญ แค่ สส ลงมาเป็นหน้าเป็นตา พวงหรีดแขวนให้เจ้าของงานยิ้ม การปรากฏตัวของคนใหญ่คนโตที่ทำให้ ชาวบ้านละจากถุง 6x9 ใส่แกง มานั่งเมาส์ว่า เขารู้จักกันได้ยังไง โอ้ ขนาดท่านคนนั้นคนนี้ยังมางานเลย เหน็ดแต๊ ๆ ล่ะ คึขนาด
อั่นลิลิ๊
อยู่กับสิ่งที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝันอะ
Realistic not Idealistic
เขาไม่สนวิธีการได้มา เขาสนวิธีการให้มา
การเปลี่ยนแปลงมันใช้เวลา แต่อย่าลืมว่ารากหญ้ามันฝังลึก ชาวบ้านก็คือชาวบ้าน ใครเอาอะไรมาให้ก็สำนึก แต่ไม่คิดไปถึงการได้มาของสิ่งที่เขาเอามาให้ เข้าใจที่สื่อใช่ไหม
วาทกรรมคนต่างจังหวัดดักดาน
อาจใช้ได้กับกลุ่มชนชั้นนำ หรือ มีการศึกษาแล้ว
แต่ชาวบ้านที่ตื่นมา กินเหล้า เข้าสวน ดายหญ้า ยังมองเห็นแค่ว่า ใครมาให้อะไรเค้าก็เห็นแค่ตรงนั้น
เค้าไม่ผิดหรอก ปากท้องมันสำคัญ
ประชาธิปไตยก็คือแบบนี้
คนแก่ในหมู่บ้าน
ชาวนา
แรงงาน
พ่อค้าแม่ค้า
หรือด็อกเตอร์ในกรุงเทพ
ทุกคนมี 1 เสียงเท่ากัน
อย่าไปด้อยค่าใคร
เพราะสุดท้ายเขาเลือกจากชีวิตจริงของเขาเอง
กล้าที่จะทำ ก็กล้าที่จะให้
กล้าที่จะให้ ก็กล้าที่จะรับ
ธรรมนัสก็ให้สัมภาษณ์เองว่าไม่มีพรรคไหนไม่ซื้อเสียง
ถ้าเงินก็ได้
สปก ก็กลายเป็นโฉนด
ขับรถไปไร่ ถนนดี ไม่ตกหลุมตาย
ชลประทานถึงสวน
ก็เอาเงินมาอีกกกกก
https://www.facebook.com/photo/?fbid=4177360655845945&set=a.1475454716036566