Suchart Sawadsri
15 hours ago
·
Naked Poetry
หนูเล็ก
สุชาติ สวัสดิ์ศรี
หนูเล็กในเสื้อคลุมสีทองคุกเข่าอยู่แทบบาทาสีทองงามระยับ ในห้องสลักไม้นวมทองแวววับ ล้อมปิดด้วยกำแพงทองสี่ด้าน ไม่มีประตู ไม่มีหน้าต่าง ไม่มีลมพัดโบก ไม่มีเสียงนกร้องเพลง มีเพียงเงาหลอนสะท้อนเสื้อคลุมสีที่ฉายส่องขึ้นไปกำแพงทั้งสี่ด้าน เหมือนความศรัทธาถูกตีตราแล้วครอบทับทุกพื้นผิวไว้จนโลกทั้งใบกลายเป็นสุสาน หนูเล็กโน้มศีรษะลงแตะบาทาของใครบางคน จุมพิตคำสั่งเสียราวกับขออภัยไฟลัมแห่งความตํ่าตมของตนเอง หางยาวของหนูเล็กลากผ่านพรมนํ้าเงินอย่างเงียบงัน เหมือนคืนฝนตกข้างคลองนํ้าเน่าที่ก่อร่างสร้างตัวให้เกิดไฟลัมแห่งความสยบยอม เสียงหัวใจของหนูเล็กเต้นลัดวงจรด้วยความปราบปลื้มเสียยิ่งนัก มันเต้นผิดจังหวะคล้ายเสียงกุญแจเฉพาะกิจที่ใช้ไขห้องลับสุดยอดในฮาเร็มสีทอง ข้าฯผู้ตํ่าต้อยมองมาจากที่ไกล ไม่เข้าใจว่าทำไมไฟลัมบางประเภทจึงยังหมอบคลาน ฤามันเป็นการเลือกเพื่อเป้าประสงค์ในวิวัฒนาการแห่งความสัมพันธ์พิเศษ ระหว่างหนูเล็กในเสื้อคลุมสีทองกับโฮโมซาเปียนที่ยืนอยู่บนแท่นบัลลังก์ ความสูงแห่งอำนาจคงจะเริ่มมาจากแท่นสูงเพียงหนึ่งคืบ เจ้าว่างามก็งามไปตามเจ้า ทั่วทั้งสามโลกยังไม่พิโยคจากไปไหน ยังอาวรณ์อาลัยกับไฟลัมแห่งการก้มตํ่า กระดืบคลาน และเงยขึ้นมาด้วยนํ้าตารื้น ไม่ติดใจ ไม่สงสัย กลีบทองแห่งจุมพิตนั้นล้วนพร้อมสรรพ ทั้งกลิ่นสาบสาง กลิ่นเหงื่อไคล กลิ่นความกลัว
บ้านสวนรังสิต
2569
-----
เหตุหมาย : บันดาลใจมาจากภาพ "AI" ที่ปรากฎใน ฟ.บ.
https://www.facebook.com/photo?fbid=4610471669229308&set=a.1385633111713196
