ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน
Yesterday
·
ไม่ได้เรียกร้องในสิ่งยิ่งใหญ่ แค่ขอออกไปทำหน้าที่เสาหลักของครอบครัว: “ฟ้า พรหมศร” ฝากข้อความเรื่องสิทธิประกันตัว หลังยุติอดอาหาร
.
.
เมื่อวันที่ 7 ต.ค. 2569 ทนายความเข้าเยี่ยม “ฟ้า” พรหมศร วีระธรรมจารี อดีตนักกิจกรรมกลุ่มราษฎรมูเตลู ซึ่งถูกคุมขังในคดีมาตรา 112 ระหว่างฎีกา ที่ถูกส่งตัวไปอยู่ที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ หลังจากอดอาหารเรียกร้องสิทธิการประกันตัวมาตั้งแต่วันที่ 1 ก.ค. 2569 โดยฟ้าเริ่มเข้ากระบวนการ Refeeding แล้ว หลังอดอาหารต่อเนื่องมารวมกว่า 3 เดือน
.
ฟ้านั่งคอยที่อีกฝั่งของห้องเยี่ยม และกำลังนั่งเขียนข้อความในสมุด เขายังคงสวมเสื้อกันหนาวสีกรมตัวเดิม โดยรวมสีหน้าของฟ้าค่อนข้างดีขึ้น ดูมีเรี่ยวแรงในการโต้ตอบ และอาการเบลอต่าง ๆ น้อยลง
.
ฟ้าแจ้งว่า เขาเริ่มกลับมาทานอาหารแล้ว โดยกินเป็นข้าวต้ม หลังจากเริ่มรับอาหารเสริมชนิดผง รวมทั้งได้รับนมที่เป็นอาหารทางการแพทย์ ก่อนเริ่มกินอาหารในวันที่ 4 ต.ค. ที่ผ่านมา รวมแล้วฟ้าอดอาหารเรียกร้องการประกันตัวไปได้ทั้งหมด 96 วัน
.
ฟ้าเล่าถึงอาการว่า ระบบขับถ่ายยังแย่อยู่ มีอาการท้องอืดอย่างมาก จนต้องรับยาบรรเทาอาการ และยังรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้าง ส่วนค่าความดันปกติ แต่มีค่าน้ำตาลที่ยังต่ำกว่าเกณฑ์อยู่ เขาทราบว่าแม้จะเข้าสู่กระบวนการ Refeeding แล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่าร่างกายจะกลับมาปกติทันที แต่ยังต้องค่อย ๆ ปรับร่างกายต่อไป
.
แต่ละวัน ฟ้าบอกว่าเขาพยายามวาดภาพ แต่งกลอน นั่งสมาธิ โดยเขานั่งได้นานสุดประมาณ 1 ชั่วโมงกว่า เป็นการพยายามทำสติและจัดการจิตใจของตัวเอง
.
“การที่ฟ้าได้มาอยู่ในสถานที่นี้ ทำให้ได้เกิดการเรียนรู้หลาย ๆ อย่าง และเข้าใจถึงชีวิตมากขึ้น ฟ้าได้แลกเปลี่ยนความคิดต่าง ๆ กับผู้ต้องขังหลาย ๆ คน ได้พบเจอกับการดับสิ้น สิ้นอายุขัยของผู้ป่วยในห้อง สิ่งเหล่านี้ทำให้รู้สึกว่าหากได้ออกไปข้างนอกแล้วนั้น ฟ้าจะดำเนินการบางอย่างเพื่อผลักดันงานราชทัณฑ์ อย่างเช่นการจัดระดมทุนสำหรับโรงพยาบาลราชทัณฑ์”
.
ฟ้ายังบอกว่าการอดอาหาร ทำให้ตระหนักถึงเรื่องอาหารเสริม สิ่งที่สนใจประเด็นว่าทำไมผลิตภัณฑ์อาหารเสริมถึงราคาค่อนข้างสูง ทำยังไงถึงจะราคาถูกลงมา
.
ก่อนหน้านี้ ฟ้าได้อ่านข้อความที่ “เพนกวิน” พริษฐ์ ชิวารักษ์ โพสต์ถึงเขา ฟ้าร้องไห้ระหว่างอ่าน และได้ฝากข้อความออกไปถึงเพื่อนด้วยว่า “ฉันเชื่อว่าเวลาเป็นสิ่งที่เราต้องการด้วยกันทั้งคู่ ขอบคุณมาก ฉันคิดถึงเธอเสมอเลย ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้และเข้าใจ นึกถึงวันก่อน ๆ อยากอยู่ร่วมกันในวงเสวนาเหมือนเดิม ฉันอยากฟังเสียงสะล้อของเธอ นั่งโต้กลอนกัน คิดถึงจัง ขอพระธาตุเจ้าลำปางหลวง เจ้าพ่อหนานทิพย์ช้าง ปกปักรักษาเธอทุกเวลานะ”
.
สุดท้ายฟ้ายังฝากเนื้อหาที่เขียนขึ้นเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ที่ผ่านมา เพื่อสื่อสารกับโลกภายนอก ถึงการพยายามต่อสู้ด้วยการอดอาหารในช่วงที่ผ่านมา
.
————————–
.
ข้าฯ ทรมานร่างกายเอาชีวิตเป็นเดิมพันด้วยการ “อดอาหาร” ครบ 96 วันในวันนี้ ข้าฯ ไม่ได้กู่ร้องในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ แต่แค่ขอออกไปทำหน้าที่ “เสาหลัก” ของครอบครัว และดูแลคุณพ่อที่ป่วยด้วยโรครุมเร้าวัย 71 ปี เพียงแค่นั้น.
ในทุกคราวที่ยื่นคำร้อง (บางครั้งก็ยกคำร้องเร็วจนเหมือนว่าไม่ได้พิจารณาเนื้อความด้านในเลย) ข้าฯ ก็ได้แต่เพียรกำชับให้ทางทนาย แนบเอกสารหลักฐานใบรับรองแพทย์ ซึ่งเนื้อความระบุอย่างชัดเจนว่า “คุณพ่อของข้าฯ ป่วยด้วยโรคไตวายเรื้อรัง ทางแพทย์มีวินิจฉัยให้ล้างไต 3 วันต่อสัปดาห์ โรคพาร์กินสัน และโรคสมองเสื่อม อัลไซเมอร์ มีภาวะหลงทำร้ายตัวเอง” ซึ่งมีภาพและหลักฐานยืนยันอย่างชัดเจน
.
ข้าฯ เอาร่างกายเป็นเครื่องพลีเพื่อแลกกับ “ความเมตตา” จากศาล ไม่ได้ร้องขอในสิ่งใดที่ใหญ่เกินตัว สิ่งที่ข้าฯ ร้องขอต่อศาลมีเพียงสิ่งนี้ สิ่งที่เรียบง่าย แต่ทรงพลัง และมีคุณค่ายิ่งสำหรับข้าฯ
.
ข้าฯ เพียงขอความเมตตาของท่านโปรดเห็นใจในครอบครัวของข้าฯ และตัวข้าฯ ข้าฯ ได้แต่หวังว่าความเมตตาจากศาลจะอุปมาดังฝนชโลมจิตใจตัวข้าฯ ผู้อ่อนล้า และครอบครัว
.
“ทัณฑ” เพียงกมลทุกข์ กมลมาน
“สถาน” แหล่งโรคมาพ้องพาน เบียดแท้
“โรงพยาบาล” ถิ่นที่ ช่วยนา
“ราชทัณฑ์” ภิบาล ภิรักษ์ อุ้มสม
.
“จิต” เฝ้าจิต กอบเกื้อ กรุณา
“ใจ” ก็ใจเมตตา ต่อท่าน
“หาญ” หักหาญโรคา ให้สูญ สิ้นเฮย
“กล้า” เพียรกล้าอาสา ตราบเช้า ค่ำเย็น
.
ข้าฯ ขอมอบโครงสี่สุภาพ 2 บทนี้ แด่ทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์เป็นกาลจำเพาะ และข้าฯ ขอขอบพระคุณเจ้าหน้าที่ทุก ๆ ท่าน ที่ทำงานภายใต้สังกัด “ทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์” เป็นอย่างยิ่ง พวกท่านทุกคนต่างกระทำหน้าที่ของตนโดยเอา “จิตเมตตา” เป็นที่ตั้ง เอา “กรุณา” เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงอย่างเต็มความสามารถ ทั้งต่อตัวข้าฯ และต่อผู้ป่วยท่านอื่น
.
ท่านทั้งหลายล้วนทำให้คำว่า “จิตสาธารณะ” สำเร็จเป็นรูปธรรมได้อย่างถ่องแท้ ยิ่งให้สิ่งเหล่านี้สะท้อนมายังตัวข้าฯ และข้าฯ ก็ได้ดื่มด่ำอย่างอิ่มเอมจนเออล้นราวกับก้าวเข้าสู่งานฉลองที่พรั่งพรูไปด้วย “อาหาร” ที่หล่อเลี้ยงจิตอันอ่อนล้าให้ฟื้นคืนอย่างเต็มกำลัง ข้าฯ ขอคาราวะด้วยใจจริง
.
ข้าฯ ขอหวังด้วยใจบริสุทธิ์อย่างไมตรีจิตยิ่งที่หมายให้ทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์ และบุคลากรได้รับ “งบประมาณ” อย่างเต็มที่เพื่อพัฒนาศักยภาพต่อไป
.
4 ตุลาคม 2569
ครบ 96 วัน อดอาหาร
เขียน ณ ห้อง 6/3 ชั้น 6
แผนกผู้ป่วยอายุรกรรมชาย และ I.C.U.
ทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์
.
.
อ่านบนเว็บไซต์ https://tlhr2014.com/archives/87118.
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1514560197181112&set=a.656922399611567
