วันเสาร์, กรกฎาคม 31, 2553

จักรภพสัมภาษณ์ABC:ทักษิณอาจจะยุติเคลื่อนไหว


ที่มา สำนักข่าวABC
31 กรกฎาคม 2553

ชมคลิปการสัมภาษณ์ http://www.abc.net.au/lateline/content/2010/s2969629.htmแล้วคลิ้กคำว่า Broadband ใต้ภาพคุณจักรภพ ด้านขวามือของเวบไซต์


นายจักรภพ เพ็ญแข แกนนำเสื้อแดงที่อยู่ระหว่างลี้ภัยในต่างประเทศ ปรากฎตัวให้สัมภาษณ์สำนักข่าว ABC ของออสเตรเลีย เมื่อค่ำวานนี้ โดยตอนหนึ่งเขาอ้างว่า ทักษิณ ชินวัตร อาจจะกำลัง "ทบทวน" บทบาทของตัวเองเพื่อถอนตัวออกจากขบวนการเสื้อแดง

"ผมเชื่อว่าเขา (ทักษิณ) กำลังใคร่ครวญอยู่ว่าการต่อสู้อย่างนี้ต่อไปคุ้มค่าสำหรับเขาหรือไม่?"

ABCได้เขียนรายงานการสัมภาษณ์ว่า จักรภพกล่าวว่าอดีตนายกรัฐมนตรี มหาเศรษฐีโทรคมนาคมกำลังพิจารณาตัดสินใจว่าจะยุติบทบาทความเกี่ยวพันกับขบวนการความเคลื่อนไหว(กลุ่มเสื้อแดง)(Jakropob Penkair also says the former prime minister and billionaire Thaksin Shinawatra is considering ending his involvement with the movement.)

อย่างไรก็ดีเขายอมรับว่า "ผมไม่ได้ติดต่อกับคุณทักษิณใกล้ชิดมากเพียงพอที่จะพูดแทนเขาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ผมเชื่อว่าเขากำลังทบทวน (evaluating) ว่าเขาจะต่อสู้ต่อไปหรือไม่"

จักรภพให้สัมภาษณ์นักข่าวสาวเอบีซี "ณ จุดนัดพบนอกประเทศไทยที่ไม่สามารถเปิดเผยได้" เนื่องจากทางรัฐบาลไทยตามล่าดำเนินคดีกับเขาฐานต่อต้านรัฐบาล และข้อหาวิจารณ์สถาบันกษัตริย์อันเป็นที่สักการะเทิดทูนในประเทศไทย

เขายังได้ปฏิเสธความเกี่ยวพันใดๆกับเหตุรุนแรงที่เกิดขึ้นในประเทศไทยในระหว่างนี้ รวมทั้งเหตุระเบิด 2 ครั้งในรอบสัปดาห์ ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บ

อย่างไรก็ตามเขายอมรับว่ามีการประสานงานในระดับนานาชาติเพื่อหนุนช่วยความเคลื่อนไหวเสื้อแดงในประเทศไทย

*************
รายงานข่าวภาษาอังกฤษฉบับเต็ม (คลิ้กดูต้นฉบับ)

Red Shirts now coordinated from outside Thailand

โดย Australian Broadcasting Corporation-ABC

ออกอากาศ Broadcast: 30/07/2010

Reporter: Zoe Daniel

Senior Red Shirts figure Jakrapob Penkair says international donors are now funding the campaign for a change of Thai government.

Transcript
LEIGH SALES, PRESENTER: A senior leader of Thailand's Red Shirt protest movement has told Lateline that international donors are now funding its campaign for a change of government.

Jakropob Penkair also says the former prime minister and billionaire Thaksin Shinawatra is considering ending his involvement with the movement.

Mr Penkair spoke to the ABC from a secret location outside Thailand because he's on the run from arrest.

South-east Asia correspondent Zoe Daniel reports.

ZOE DANIEL, REPORTER: In Bangkok, authorities sift through evidence after yet another explosion. Twice this week, small devices have gone off in the city, one man is dead, at least nine hurt.

It's a reflection of simmering political unrest that's gone underground since anti-government Red Shirt protests were dispersed by the army in May.

Jakropob Penkair is one of those pulling the strings from afar. A former right-hand man to exiled former prime minister Thaksin Shinawatra, he's been on the run himself since last year to avoid arrest for anti-Government political activity and alleged criticism of the revered monarchy.

Speaking to the ABC in a secret location outside Thailand he vows that he's not behind the violence, but he was playing a co-ordinating role during the civil unrest and remains involved.

JAKROPOB PENKAIR, RED SHIRTS LEADER: Yes, we have had a group that help with the advice, with the suggestions, to the leaders at the stage at the rally.

ZOE DANIEL: Do you think the suggestions you made were the right ones, now that we've seen how things unfolded?

JAKROPOB PENKAIR: It was not about the right and wrong of the advice, it's about the disorganisation of the mass rally. I believe that it came to the point that the leaders on-stage had become less vigorous than the people who joined the rally.

ZOE DANIEL: They'd lost control of the group?

JAKROPOB PENKAIR: I think so. The crackdowns on April and May this year was brutal, inhumane, but expected.

ZOE DANIEL: You say that the crackdown was brutal and inhumane, but the weapons weren't only on the government side, were they? You accept that?

JAKROPOB PENKAIR: I accepted that, but I would not accept the Government's version that there was any organised uprising against them.

ZOE DANIEL: That may to be case, although - well we did see a number of grenade attacks, we do know that there was an element of the Red Shirt movement that was more heavily armed than the way that you suggest, and even since the protests, we've seen a number of bombings, one quite recent, in Bangkok. Who's co-ordinating that?

JAKROPOB PENKAIR: We don't know.

ZOE DANIEL: Not you?

JAKROPOB PENKAIR: And I could say it is not me, and it's not ...

ZOE DANIEL: You're not co-ordinating any sort of armed uprising?

JAKROPOB PENKAIR: No. It's not anyone related to us at all.

ZOE DANIEL: Jakropob Penkair claims he'd be killed if he returned to Thailand. He's in exile and the other Red Shirt leaders are in jail or hiding as well. He also says that former prime minister Thaksin Shinawatra may leave the movement altogether, so how can it achieve the change that it wants?

It's still a stalemate position.

JAKROPOB PENKAIR: Yes.

ZOE DANIEL: You're not talking. There's no option for reconciliation. Where is Mr Thaksin in all of this in terms of being involved in the day-to-day strategy of the movement?

JAKROPOB PENKAIR: Yes, I would say that he's still in the picture. He remains a strong symbol to our movement. But he's pondering the next steps and that would be for him more than for the movement.

ZOE DANIEL: What do you mean?

JAKROPOB PENKAIR: I think that he is re-evaluating whether or not that it is a fight worth fighting.

ZOE DANIEL: Really?

JAKROPOB PENKAIR: Maybe.

ZOE DANIEL: Why?

JAKROPOB PENKAIR: I couldn't say for him. I haven't worked with him closely enough to say that, but I think that people in the movement, Kun Thaksin included, have the right to reposition themselves. That's all I can say.

ZOE DANIEL: You think he might decide to bow out, take a back seat?

JAKROPOB PENKAIR: I wouldn't say that, but I think that he has the right to be pondering about it.

ZOE DANIEL: Where would that leave the movement if the rank and file of the movement lost their symbolic leader?

JAKROPOB PENKAIR: The confronting issue is that how the movement would get its support. And in the past year it proves that its support could come from elsewhere. It doesn't have to come from Kun Thaksin and his family or his assigned people.

ZOE DANIEL: Are you talking money now?

JAKROPOB PENKAIR: Talking money, talking about the safe place to stay, talking about the co-operation of respective government in the countries that we visit or stay - all those things.

We have been receiving, in a more natural way than before - in other words, we have had such a controlled system before, and then it's quite a relief to see that in the past year, there are a lot more universal support too of course, but we have the duty to make it clearer to the people out there, especially foreigners.

ZOE DANIEL: So, you're saying that others are donating financially to the cause to keep you going?

JAKROPOB PENKAIR: Yes. Yes, they have.

ZOE DANIEL: Internationally as well as Thais?

JAKROPOB PENKAIR: Especially internationally.

ZOE DANIEL: Jakropob Penkair, thanks for your time.

LEIGH SALES: Zoe Daniel, out South Asia correspondent there.

สังคมข่าวชาวเสื้อแดง(31ก.ค.):เพียงลมพัดผ่าน



ฉันไม่อยากกล่าวคำว่าอำลา
ฉันใช่มาโอดครวญหรือชวนให้ลุ่มหลง
เพียงลมลมที่ผ่านเลยก็เลยไป

เหมือนน้ำหลากล่องลงไม่คืนหลัง
น้ำก็ยังชุ่มเย็นเป็นสายน้ำ
ไม่เคยขาดไม่ไหลคืนคือความจริง

เราพบกันมีเรื่องราวเล่ากันฟัง
เป็นเหมือนดั่งภาพเขียนที่เสกสรร
บรรยากาศที่ดีและจริงใจ

*แม้ไม่มีพยานคำมั่นฤาสัญญา
อย่ารอเวลาให้ล่วงเลยร่างกายจะร่วงโรย

จงโบกโบยโผบินแม้เหน็บหนาว
ใช่ว่าเราจะจากกันนิรันดร์ไป

จงโบกโบยโผบินแม้เหน็บหนาว
ใช่ว่าเรา ... จะจากกันนิรันดร์ไป


ภาพ:มังกรดำ
คำ:พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ(คลิ้กฟังเพลงนี้)


โดย นักข่าวชาวรากหญ้า
30 กรกฎาคม 2551

***อนิจจัง ใดๆในโลกนี้ไม่เที่ยง บอร์ดประชาไทที่ชาวประชาไทได้อาศัยเป็นเวทีแลกเปลี่ยนสนทนามานานจำต้องปิดตัวลงในวันที่ 31 กรกฎาคมนี้ ตอนนี้ชาวประชาไทส่วนใหญ่พากันอพยพไปเวบไซต์สัญชาติอเมริกาชื่อ http://www.internetfreedom.us/จึงแจ้งมาเพื่อทราบ หลังจากน้ำตาซึมลาบ้านเก่า จะได้ตามไปอบอุ่นใจกันที่บ้านใหม่ให้คึกคักยิ่งกว่าเดิม***

***ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ลงใต้ไปฉลองกันที่ภูเก็ต โดยมีคณะกรรมการปฏิรูปของอานันท์-ประเวศพ่วงไปเป็นหางเครื่อง พรรคเพื่อไทยขึ้นเหนือปราศรัยใหญ่ลำพูน มีรายงานว่าเป็นไปด้วยความคึกคัก ใครอยากติดตามบรรยากาศสดๆ เชิญกดดาวโหลดลิ้งค์***

***ดีใจกับที่นายหัววีระ มุสิกพงศ์ ได้ประกันตัวออกมา แม้จะมีเงื่อนไขปิดปากซะมิด แต่ระดับเก๋าเกมการเมือง คน 5 คุก(คุกแรกคดีกบฎฉลาด วรฉัตร,คุกสองคดีหมิ่นฯที่บุรีรัมย์,คุกสามพฤษภาทมิฬ35,คุกสี่คดีบ้านสี่เสาปี51และคุกห้าคดีก่อการร้าย) น่าจะทำให้สถานการณ์ของฝ่ายประชาธิปไตยพอมีทางรำไรอะไรข้างหน้าขึ้นมาพอสมควร ขอรับขวัญในโอกาสนี้***

***แต่คนที่ติดอยู่นั้นต้องเคลื่อนไหวให้ปลดปล่อยตัวกันตัวไป โดยเฉพาะพี่น้องเราที่ถูกขังและคนลืมในพื้นที่ต่างจังหวัด ตอนนี้มีประสานงานมากรณีหนึ่ง เป็นญาติของผู้ถูกดำเนินคดี โดยแจ้งมาว่า เนื่องจากแฟนของดิฉันถูกจับในข้อหาคดีผิดพรก.ฉุกเฉินและเผาจวนที่จังหวัดเชียงใหม่(ความจริงแฟนดิฉันไม่ได้ทำค่ะ)และดิฉันต้องการหลักฐานที่จะไปต่อสู้ในชั้นศาลว่าไม่ได้เป็นคนทำค่ะ เช่น คลิปวีดีโอ หรือ ภาพนิ่งของเหตุการณ์เผาจวนผู้ว่าเชียงใหม่วันที่19พ.ค. ค่ะ และดิฉันได้ไปค้นหาตามเว็บไซด์แล้ว(โดยเฉพาะยูทูป) แต่วิโอเหล่านั้นกลับโดนลบหายไป และภาพนิ่งก็ได้มาน้อยมาก จึงอยากจะขอความช่วยเหลือจากทางทุกท่านที่รู้จักเว็บไซต์ที่มีคลิปเหล่านี้อยู่ หรือ ถ้ามีภาพเหตุการณ์นั้นเก็บไว้ก็อยากจะขอสำเนาไว้ เพื่อจะนำไปสู้คดีต่อไปค่ะ ดิฉันและแฟนต้องไปขึ้นศาลนัดแรกวันที่16ส.ค.ที่จะถึงนี้คะ เพื่อ นัดพร้อมและตรวจพยานเอกสารจึงจำเป็นต้องมีหลักฐานไปแสดงว่าเราไม่ได้ทำจริงๆ ขอความกรุณาด้วยคะ

ท่านใดมีหลักฐานเป็นรูปถ่าย หรือวิดิโอเหตุการณ์ โดยเฉพาะที่เชียงใหม่ ทั้งภาพที่ท่านมี หรือเก็บไว้จากสื่อต่างๆขอความกรุณาส่งต่อไปทางอีเมล์ hinano.y@hotmail.com หรือแจ้งมาทางไทยอีนิวส์ครับ***

***เมื่อค่ำวานนี้จักรภพ เพ็ญแข ให้สัมภาษณ์สำนักข่าวยักษ์ใหญ่ออสเตรเลียคือABCเรื่องความเคลื่อนไหวของเสื้อแดงนานาชาติประสานงานกันอย่างใกล้ชิดเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยของมาตุภูมิ แต่น่าสนใจยิ่งก็คือการเปิดเผยว่าทักษิณ ชินวัตรกำลังตัดสินใจยุติบทบาทความเคลื่อนไหว ติดตามได้ที่เวบไซต์ABC***

***ห้ามอะไรก็พอห้ามได้ ห้ามไม่ให้คนรักกันมันยาก งานวันเกิดครบปีที่ 61 ของนายกฯทักษิณ ชินวัตร เมื่อ 26 กรกฎาคมที่ผ่านมาเลยกระหึ่มไปทั่วมุมโลก (ดูรายละเอียดที่นี่)

แถมมีพ่วงตามมาอีกหลายวัน ล่าสุดเมื่อ 28 กรกฎาคม คนเสื้อแดงราชบุรี รวมตัวกันจัดงานเลี้ยงโต้ะจีน พบปะสังสรรค์กันและ ร่วมอวยพรวันเกิดให้นายกทักษิณ โดยใช้ชื่อ บริษัท มดแดง(ไม่)จำกัดเป็นผู้จัด

นายแพทย์พงษ์ศักดิ์ ภูษิตสกุล ผู้ประสานงานคนเสื้อแดงราชบุรีรายงานบรรยากาศมาว่า ก่อนงานเลี้ยงช่วงค่ำ ในเช้าวันเดียวกันนี้ ที่วัดช่องลม อ.เมือง ราชบุรี กลุ่มคนเสื้อแดงราชบุรี ได้รวมตัวกันแต่เช้าตรู่เพื่อทำบุญเนื่องในวันคล้ายวันเกิดให้ท่านนายกฯทักษิณ เริ่มต้นด้วย เลี้ยงภัตตาหารเช้าแด่พระสงฆ์ 30รูป ต่อด้วยพิธีถวายเทียนพรรษา(เทียนแดง)และถวายสังฆทาน สวดมนต์ กรวดน้ำ เสร็จแล้ว จึงร่วมกันตักบาตรด้วยข้าวสารอาหารแห้ง เป็นอันเสร็จพิธี

ช่วงทำบุญกรวดน้ำ มวลสมาชิกต่างร่วมกันตั้งจิตอฐิษฐาน ขอให้ผลบุญที่คนเสื้อแดงได้ทำร่วมกัน ได้ดลบันดาลให้ท่านนายกทักษิณ มีชัยชนะเหนือเหล่ามารศตรูทั้งปวง



ส่วนงานเลี้ยงช่วงค่ำนั้น ภายในงานมีเหล่ามดแดงมารวมตัวกันประมาณ 500 คน แขกรับเชิญคนสำคัญ คือ สส.สุนัย จุลพงศธร ได้สละเวลามาร่วมร้องเพลง แสงดาวแห่งศรัทธา มอบให้เป็นกำลังใจแก่ผู้มาร่วมงาน นอกจากนี้บรรดามดแดงทั้งหลายได้ ต่างแสดงความสามารถในการร้อง ร่วมกันโชว์พลังเสียงกันอย่างถ้วนหน้า

เมื่อถึงช่วงเวลาของการอวยพรวันเกิดให้ท่านนายกฯทักษิณ ได้มีการฉายคลิปท่านนายกฯ พร้อมเสียงเพลง "มีแต่คิดถึง" ดังกระหึ่มทั่วบริเวณงาน ต่อด้วยการจุดเทียนแดงทั้งงาน พร้อมกับเสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้คนไกลบ้าน และเป่าเค้กวันเกิด "ครบรอบ 61 ปี นายกฯทักษิณ"

งานเลี้ยง จบลงด้วยเพลง "คำมั่นสัญญา" เพื่อเป็นสัญญลักษณ์ทางใจร่วมกันว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเรา คนเสื้อแดงก็จะรวมตัวกันไว้ และร่วมกันต่อสู้ให้ได้มาซึ่งประชาธิปไตยที่แท้จริง ***

***เสาร์เสวนานัดแรก พบกันเสาร์31กค.13.00-17.30 "พรก.ฉุกเฉิน: คุ้มครองหรือคุกคาม" ที่บิ๊กซีลาดพร้าว ชั้น 5 นำเสวนาแบบปูเสื่อคุยกันโดย น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ รุ่งโรจน์ วรรณศูทร และนที สรวารี ทั้งคนพูดคนฟังจ่ายตังค์คนละ90 เรามาพบกันน๊า***


***กิจกรรมวันอาทิตย์สีแดง และโครงการศิลปะสู่อิสรภาพ ครั้งที่ 1 “คนตาย ตึก และพรก.ฉุกเฉิน”

วันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม 2553 ณ อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา สี่แยกคอกวัว และอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถนนราชดำเนิน เวลา 09.00-18.00 น.

ขอเชิญท่านผู้รักประชาธิปไตยและเคารพในสิทธิมนุษยชน เข้าร่วมชมนิทรรศการศิลปะและร่วมประมูลงานศิลปะ เพื่อนำเงินรายได้ทั้งหมดหลังหักค่าใช้จ่ายที่จำเป็น บริจาคให้กับ ศูนย์ข้อมูลประชาชน ผู้ได้รับผลกระทบจากการสลายการชุมนุมเดือน เม.ย.- พ.ค.2553(ศปช.) เพื่อสนับสนุนทนายอาสา ช่วยเหลือผู้ถูกจับกุมจาก พรก.ฉุกเฉิน


ภายในงานท่านจะพบกับกิจกรรมต่างๆ มากมาย อาทิเช่น....

เวลา 9.00 -12.00 น.

เวทีเสวนาสุดซ่า “สามัญชนเปลี่ยนโลก / วิถีแนวนอน การเคลื่อนไหวของแกนนอน”

กับวิทยากรสุดแสบ ภควดี ไม่มีนามสกุล, สมบัติ บุญงามอนงค์, ปีเตอร์ ศรี, Tewarit Bus Maneechay

เวลา 13.00 - 17.00 น.

- เอ่ยสำเนียง ร้อยอักษร กับ กวีไพร่ๆ นำโดย วัฒน์ วรรลยางกูร, ประกาย ปรัชญา, เดือนวาด พิมวนา, วาด รวี, รางชาง มโนมัย, วฒน, ชัชชล อัจนากิตติ, เพียงคำ ประดับความ

- มินิคอนเสิร์ต สบายๆ ตามใจฉุกเฉิน กับศิลปิน วงดินเลน,วงผองเรา,สุรกิ๊ ผีน่ารัก, ดำ บุญมี, โบและผองเพื่อน

- แหกปากหาอิสรภาพ โดย นที สรวารี สำหรับท่านที่ต้องการร้องเรียกหาอิสรภาพและประชาธิปไตย มาร่วมกันแหกปากตะโกนได้ภายใต้ พรก.ฉุกเฉิน (คำเตือน ! กิจกรรมนี้ อาจะต้องจ่ายเงิน 100 บาท เพื่ออิสรภาพ )

- คณะละครผี “ที่นี่มีคนตาย” ท่านจะได้พบกับผี ตัวเป็นๆ มาถามว่า “ใครฆ่า” โดยเครือข่ายนักกิจกรรมทางสังคมเพื่อประชาธิปไตย

- ละครการเมื้อง...การเมือง เรื่อง ถึงน้ำจะเน่าก็ยังเห็นเงาตึก โดยประกายไฟการละคร

- นิทรรศการภาพถ่าย "เราไม่ทอดทิ้งกัน" โดย กราบแผ่นดิน ช่างภาพระดับมือรางวัลแชมป์เอเชีย

- การ์ตูนล้อการเมือง โดย ทองธัช เทพารักษ์

- นิทรรศการภาพเขียน จากเครือข่ายศิลปินประชาธิปไตย

- ทอล์คโชว์ แสบๆ คันๆ นำโดย ปีเตอร์ ศรี, สมบัติ บุญงามอนงค์ พร้อมผู้เข้าร่วมอีกคับคั้ง

เวลา 17.30 - 18.00 น.

ร่วมกิจกรรมวันอาทิตย์สีแดง “เราเห็นคนตาย” ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย โดย 'บก.ลายจุด' สมบัติ บุญงามอนงค์ และผองเพื่อนแกนนอน

หมายเหตุ นี่เป็นงานชุมนุม “ผี” ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย “โปรดแต่งผีมาร่วมงาน ถ้าไม่กล้าเราอาสาแต่งให้”

สำคัญมาก นำสำเนาทะเบียนบ้านและบัตรประชาชน ร่วมลงชื่อเสนอพระราชบัญญัติ ยกเลิก พรก.ฉุกเฉิน พรบ.ความมั่นคง กฎอัยการศึก ที่กดขี่เสรีภาพของประชาชน

จัดโดย

สมัชชาสังคมก้าวหน้า, กลุ่มกวีวันอาทิตย์(สีแดง), เครือข่ายนักกิจกรรมทางสังคมเพื่อประชาธิปไตย***

***ข่าวฝากถึงเสื้อแดง โดยเฉพาะเสื้อแดงในทวีปยุโรป หรือท่านใดอยากข้ามน้ำข้ามทะเลมาร่วมก็จะยินดีมากๆ งานนี้เสื้อแดงเยอรมันขอเชิญพี่น้องผู้รักความเป็นธรรม และประชาธิปไตยหัวใจสีแดงทุกท่านร่วมงานในโครงการ ทัวร์นกขมิ้นแดงแจ๊ด "นปช.สัญจร" วันเสาร์ที่7 สิงหาคม ที่เมืองมิวนิค( Marienplatz ) ประเทศเยอรมนีเวลา16.00 น.เป็นต้นไป


ในงานจะมีกิจกรรมที่พี่น้องแดงทั่วโลกและในเมืองไทยกำลังรณรงค์ คือ "ที่นี่มีคนตาย เราเห็นคนตายที่สี่แยกราชประสงค์"สำหรับท่านที่เดินทางมาไกลเรามีที่พักและอาหารฟรีไว้บริการ สนใจร่วมงานติดต่อได้ที่คุณแดงแจ๊ด 0151/51232320 รีบจองด่วน งานจะถึงแล้วเหลืออีกอาทิตย์เดียว***

***อีกข่าวจากเสื้อแดงเยอรมัน ประกาศๆ Dr.Antony Dockweiler และDr.Christina Dockweiler ร่วมเป็นเจ้าภาพขอเชิญชวนเสื้อแดงทุกสายพันธ์ ร่วมงานทำบุญครบ 100 วันรำลึกถึงเสธแดง ฯ นายพลทหารกล้าของประชาชนไทย และเหล่าวีรชนประชาธิปไตยไทยผู้สูญเสีย ในเดือนเมษายน-พฤษภาคม 2553



ขอเชิญชวนพี่น้องเสื้อแดงจากทุกแคว้นในเยอรมนีและยุโรปและมิตรสหายเสื้อแดงทุกสายธาร เรามีนัดกันที่เมือง Dortmund แคว้น นอร์ทไรน์เวสฟาล วันเสาร์ที่ 21 เดือนสิงหาคม คศ.2010 เริ่มเวลา 09.00น.เป็นต้นไป ขอเชิญร่วมรำลึกถึงเสธแดงที่ท่านเคยสัญญากับพวกเราไว้ว่าจะมาเยี่ยมที่เยอรมัน พวกเราพร้อมใจกันทำบุญอุทิศส่วนกุศลถึงเสธแดงและเหล่าวีรชนประชาธิปไตยไทย

หน่วยงาน สมาคมที่ทำงานรับบริจาคส่งตรงแก่ผู้สูญเสีย ญาติวีรชน กรุณาติดต่อตรงกับเราได้ จะได้บริจาคช่วยเหลือวีรชนและญาติๆวีรชน แจ้งความจำนงค์ และสอบถามรายละเอียดตรงที่ คุณอำนวย Dockweiler โทร 0230 785 791 มือถือ 0176 3818 7407 ***

***วอยซ์ ทีวี จัด VOICE FORUM ครั้งที่2 ค้นหาคำตอบไปกับ 'ทีวีดาวเทียม สื่อทางเลือกในโลกยุคใหม่' โดย จอม เพชรประดับ และ ได้รับเกียรติจาก 4 มืออาชีพจากวงการทีวีดาวเทียม ได้แก่

-คุณทรงศักดิ์ เปรมสุข กรรมการผู้อำนวยการ บริษัท วอยซ์ทีวี จำกัด
-คุณอดิศักดิ์ ลิมปรุ่งพัฒนกิจ กรรมการผู้อำนวยการ บริษัท เนชั่น บรอดแคสติ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
-คุณศักดิ์ชัย พฤฒิภัค บรรณาธิการสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น (TNN)
-คุณฉัตรชัย ตะวันธรงค์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท สปริงส์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (Spring News)


ร่วมค้นหาคำตอบและร่วมเสนอแนะถึงบทบาท หน้าที่ ในฐานะสื่อทางเลือก สื่อยุคใหม่ ควรเป็นอยางไร อย่างเจาะลึก ทุกซอกมุม
ผู้สนใจสามารถลงทะเบียนได้ที่ www.voicetv.co.th งานนี้จัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 7 สิงหาคม 2553 เวลา 13.30-16.30น. ณ สตูดิโอ 2 บริษัท วอยซ์ทีวี ถ.วิภาวดีรังสิต ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย รับจำนวนจำกัด 150 ที่นั่ง***

วันศุกร์, กรกฎาคม 30, 2553

สังคมข่าวชาวเสื้อแดง(30ก.ค.):คนยังคงยืนเด่นโดยท้าทาย


"เราเห็นคนตาย" กระจายกลาด
ท่อนแขนขาขาด ณ ราชประสงค์
ปืนจ่อชีพปลิดจิตปลง
เกณฑ์คนขังกรงใต้บาทา

มือเขย่าเท้าตบกระแทกปัด
จับมัดไพล่หลังดั่งทาสา
เลือดสาดแดงสายเต็มสองตา
เผชิญหน้าอำนาจประกาศเตือน


"... ประสงค์โลหิตกี่ห้วงสมุทร
ล้างคาวไพร่ทุษสถุลเถื่อน
สังเวยกี่ศพจึ่งลบเลือน
บิดเบือนรอยบาปคราบทมิฬ"



ใจหนอสำเหนียกรู้สำนึก
ความคิดตกผลึกดังแผ่นหิน
รอฟ้าหลั่งฝนเพื่อฟื้นดิน
ยิ่งร้องยิ่งดิ้นถูกกินโกง

เหตุไรเมืองไทยไม่ก้าวหน้า
เชื่องช้าล้าหลังยังงมโข่ง
โครงการทั้งมวล ล้วนเชื่อมโยง
ผีห่าตายโหงร่วมโกงกิน

ยิ่งคิดครวญใคร่ในขณะ
สภาวะหดหู่มิรู้สิ้น
ประชาธิปไตยไม่ยลยิน
ผู้นำปล้อนปลิ้นไปวันวัน

“... ประสงค์เลือดเนื้อ กี่เหงื่อหยาด
เยี่ยงควายคล้ายทาส หวาดกระสัน
ปิดหูปิดตาประชาทัณฑ์
อย่าฝันถึงโลกศิวิไลซ์”


แหงนมองตึกรามโอฬาริก
กระดิกพลิกจิตคิดขึ้นได้
อาคารย่านนี้เป็นของใคร
ผูกขาดครอบไว้เพียงผู้เดียว

ตึกเซ็นเทรัลเวิร์ลด์ ที่ถูกเผา
แท้ความโฉดเขลา แค่เศษเสี้ยว
สัญญาณมรณะ ยังอีกเลี้ยว
สะบั้นขาดเกลียว เรียวไตรรงค์

เราผูกผ้าแดงบนแท่งเสา
แทนเงาพินาศ “ราชประสงค์”
ปักป้ายหายวับกับผืนธง
ดำรงอยู่เพียงเสียงศพครวญ


คำ:เพ็ญ ภัคตะ
ภาพ : facebook

โดย นักข่าวชาวรากหญ้า
30 กรกฎาคม 2551

***อนิจจัง ใดๆในโลกนี้ไม่เที่ยง บอร์ดประชาไทที่ชาวประชาไทแลกเปลี่ยนสนทนามานานจำต้องปิดตัวลงในวันที่ 31 กรกฎาคมนี้ ตอนนี้ชาวประชาไทพากันอพยพไปเวบไซต์สัญชาติอเมริกาชื่อ http://www.internetfreedom.us/จึงแจ้งมาเพื่อทราบ จะได้ตามไปอบอุ่นกันคึกคักยิ่งกว่าเดิม***

***สำนักข่าวยักษ์ใหญ่ของออสเตรเลียนัดสัมภาษณ์ "จักรภพ เพ็ญแข" ออกอากาศคืนนี้เวลา 22.30น.แฟนๆของคุณเอก และผู้รักประชาธิปไตยโปรดติดตามได้ที่เวบไซต์ http://www.abc.net.au/lateline/***

***ดีใจกับที่นายหัววีระ มุสิกพงศ์ ได้ประกันตัวออกมา แม้จะมีเงื่อนไขปิดปากซะมิด แต่ระดับเก๋าเกมการเมือง คน 5 คุก(คุกแรกคดีกบฎฉลาด วรฉัตร,คุกสองคดีหมิ่นฯที่บุรีรัมย์,คุกสามพฤษภาทมิฬ35,คุกสี่คดีบ้านสี่เสาปี51และคุกห้าคดีก่อการร้าย) น่าจะทำให้สถานการณ์ของฝ่ายประชาธิปไตยพอมีทางรำไรอะไรข้างหน้าขึ้นมาพอสมควร ขอรับขวัญในโอกาสนี้***

***แต่คนที่ติดอยู่นั้นต้องเคลื่อนไหวให้ปลดปล่อยตัวกันตัวไป โดยเฉพาะพี่น้องเราที่ถูกขังและคนลืมในพื้นที่ต่างจังหวัด ตอนนี้มีประสานงานมากรณีหนึ่ง เป็นญาติของผู้ถูกดำเนินคดี โดยแจ้งมาว่า เนื่องจากแฟนของดิฉันถูกจับในข้อหาคดีผิดพรก.ฉุกเฉินและเผาจวนที่จังหวัดเชียงใหม่(ความจริงแฟนดิฉันไม่ได้ทำค่ะ)และดิฉันต้องการหลักฐานที่จะไปต่อสู้ในชั้นศาลว่าไม่ได้เป็นคนทำค่ะ เช่น คลิปวีดีโอ หรือ ภาพนิ่งของเหตุการณ์เผาจวนผู้ว่าเชียงใหม่วันที่19พ.ค. ค่ะ และดิฉันได้ไปค้นหาตามเว็บไซด์แล้ว(โดยเฉพาะยูทูป) แต่วิโอเหล่านั้นกลับโดนลบหายไป และภาพนิ่งก็ได้มาน้อยมาก จึงอยากจะขอความช่วยเหลือจากทางทุกท่านที่รู้จักเว็บไซต์ที่มีคลิปเหล่านี้อยู่ หรือ ถ้ามีภาพเหตุการณ์นั้นเก็บไว้ก็อยากจะขอสำเนาไว้ เพื่อจะนำไปสู้คดีต่อไปค่ะ ดิฉันและแฟนต้องไปขึ้นศาลนัดแรกวันที่16ส.ค.ที่จะถึงนี้คะ เพื่อ นัดพร้อมและตรวจพยานเอกสารจึงจำเป็นต้องมีหลักฐานไปแสดงว่าเราไม่ได้ทำจริงๆ ขอความกรุณาด้วยคะ

ท่านใดมีหลักฐานเป็นรูปถ่าย หรือวิดิโอเหตุการณ์ โดยเฉพาะที่เชียงใหม่ ทั้งภาพที่ท่านมี หรือเก็บไว้จากสื่อต่างๆขอความกรุณาส่งต่อไปทางอีเมล์ hinano.y@hotmail.com หรือแจ้งมาทางไทยอีนิวส์ครับ***

***ห้ามอะไรก็พอห้ามได้ ห้ามไม่ให้คนรักกันมันยาก งานวันเกิดครบปีที่ 61 ของนายกฯทักษิณ ชินวัตร เมื่อ 26 กรกฎาคมที่ผ่านมาเลยกระหึ่มไปทั่วมุมโลก (ดูรายละเอียดที่นี่)

แถมมีพ่วงตามมาอีกหลายวัน ล่าสุดเมื่อ 28 กรกฎาคม คนเสื้อแดงราชบุรี รวมตัวกันจัดงานเลี้ยงโต้ะจีน พบปะสังสรรค์กันและ ร่วมอวยพรวันเกิดให้นายกทักษิณ โดยใช้ชื่อ บริษัท มดแดง(ไม่)จำกัดเป็นผู้จัด

นายแพทย์พงษ์ศักดิ์ ภูษิตสกุล ผู้ประสานงานคนเสื้อแดงราชบุรีรายงานบรรยากาศมาว่า ก่อนงานเลี้ยงช่วงค่ำ ในเช้าวันเดียวกันนี้ ที่วัดช่องลม อ.เมือง ราชบุรี กลุ่มคนเสื้อแดงราชบุรี ได้รวมตัวกันแต่เช้าตรู่เพื่อทำบุญเนื่องในวันคล้ายวันเกิดให้ท่านนายกฯทักษิณ เริ่มต้นด้วย เลี้ยงภัตตาหารเช้าแด่พระสงฆ์ 30รูป ต่อด้วยพิธีถวายเทียนพรรษา(เทียนแดง)และถวายสังฆทาน สวดมนต์ กรวดน้ำ เสร็จแล้ว จึงร่วมกันตักบาตรด้วยข้าวสารอาหารแห้ง เป็นอันเสร็จพิธี

ช่วงทำบุญกรวดน้ำ มวลสมาชิกต่างร่วมกันตั้งจิตอฐิษฐาน ขอให้ผลบุญที่คนเสื้อแดงได้ทำร่วมกัน ได้ดลบันดาลให้ท่านนายกทักษิณ มีชัยชนะเหนือเหล่ามารศตรูทั้งปวง



ส่วนงานเลี้ยงช่วงค่ำนั้น ภายในงานมีเหล่ามดแดงมารวมตัวกันประมาณ 500 คน แขกรับเชิญคนสำคัญ คือ สส.สุนัย จุลพงศธร ได้สละเวลามาร่วมร้องเพลง แสงดาวแห่งศรัทธา มอบให้เป็นกำลังใจแก่ผู้มาร่วมงาน นอกจากนี้บรรดามดแดงทั้งหลายได้ ต่างแสดงความสามารถในการร้อง ร่วมกันโชว์พลังเสียงกันอย่างถ้วนหน้า

เมื่อถึงช่วงเวลาของการอวยพรวันเกิดให้ท่านนายกฯทักษิณ ได้มีการฉายคลิปท่านนายกฯ พร้อมเสียงเพลง "มีแต่คิดถึง" ดังกระหึ่มทั่วบริเวณงาน ต่อด้วยการจุดเทียนแดงทั้งงาน พร้อมกับเสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้คนไกลบ้าน และเป่าเค้กวันเกิด "ครบรอบ 61 ปี นายกฯทักษิณ"

งานเลี้ยง จบลงด้วยเพลง "คำมั่นสัญญา" เพื่อเป็นสัญญลักษณ์ทางใจร่วมกันว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเรา คนเสื้อแดงก็จะรวมตัวกันไว้ และร่วมกันต่อสู้ให้ได้มาซึ่งประชาธิปไตยที่แท้จริง ***

***เสาร์เสวนานัดแรก พบกันเสาร์31กค.13.00-17.30 "พรก.ฉุกเฉิน: คุ้มครองหรือคุกคาม" ที่บิ๊กซีลาดพร้าว ชั้น 5 นำเสวนาแบบปูเสื่อคุยกันโดย น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ รุ่งโรจน์ วรรณศูทร และนที สรวารี ทั้งคนพูดคนฟังจ่ายตังค์คนละ90 เรามาพบกันน๊า***


***กิจกรรมวันอาทิตย์สีแดง และโครงการศิลปะสู่อิสรภาพ ครั้งที่ 1 “คนตาย ตึก และพรก.ฉุกเฉิน”

วันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม 2553 ณ อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา สี่แยกคอกวัว และอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถนนราชดำเนิน เวลา 09.00-18.00 น.

ขอเชิญท่านผู้รักประชาธิปไตยและเคารพในสิทธิมนุษยชน เข้าร่วมชมนิทรรศการศิลปะและร่วมประมูลงานศิลปะ เพื่อนำเงินรายได้ทั้งหมดหลังหักค่าใช้จ่ายที่จำเป็น บริจาคให้กับ ศูนย์ข้อมูลประชาชน ผู้ได้รับผลกระทบจากการสลายการชุมนุมเดือน เม.ย.- พ.ค.2553(ศปช.) เพื่อสนับสนุนทนายอาสา ช่วยเหลือผู้ถูกจับกุมจาก พรก.ฉุกเฉิน


ภายในงานท่านจะพบกับกิจกรรมต่างๆ มากมาย อาทิเช่น....

เวลา 9.00 -12.00 น.

เวทีเสวนาสุดซ่า “สามัญชนเปลี่ยนโลก / วิถีแนวนอน การเคลื่อนไหวของแกนนอน”

กับวิทยากรสุดแสบ ภควดี ไม่มีนามสกุล, สมบัติ บุญงามอนงค์, ปีเตอร์ ศรี, Tewarit Bus Maneechay

เวลา 13.00 - 17.00 น.

- เอ่ยสำเนียง ร้อยอักษร กับ กวีไพร่ๆ นำโดย วัฒน์ วรรลยางกูร, ประกาย ปรัชญา, เดือนวาด พิมวนา, วาด รวี, รางชาง มโนมัย, วฒน, ชัชชล อัจนากิตติ, เพียงคำ ประดับความ

- มินิคอนเสิร์ต สบายๆ ตามใจฉุกเฉิน กับศิลปิน วงดินเลน,วงผองเรา,สุรกิ๊ ผีน่ารัก, ดำ บุญมี, โบและผองเพื่อน

- แหกปากหาอิสรภาพ โดย นที สรวารี สำหรับท่านที่ต้องการร้องเรียกหาอิสรภาพและประชาธิปไตย มาร่วมกันแหกปากตะโกนได้ภายใต้ พรก.ฉุกเฉิน (คำเตือน ! กิจกรรมนี้ อาจะต้องจ่ายเงิน 100 บาท เพื่ออิสรภาพ )

- คณะละครผี “ที่นี่มีคนตาย” ท่านจะได้พบกับผี ตัวเป็นๆ มาถามว่า “ใครฆ่า” โดยเครือข่ายนักกิจกรรมทางสังคมเพื่อประชาธิปไตย

- ละครการเมื้อง...การเมือง เรื่อง ถึงน้ำจะเน่าก็ยังเห็นเงาตึก โดยประกายไฟการละคร

- นิทรรศการภาพถ่าย "เราไม่ทอดทิ้งกัน" โดย กราบแผ่นดิน ช่างภาพระดับมือรางวัลแชมป์เอเชีย

- การ์ตูนล้อการเมือง โดย ทองธัช เทพารักษ์

- นิทรรศการภาพเขียน จากเครือข่ายศิลปินประชาธิปไตย

- ทอล์คโชว์ แสบๆ คันๆ นำโดย ปีเตอร์ ศรี, สมบัติ บุญงามอนงค์ พร้อมผู้เข้าร่วมอีกคับคั้ง

เวลา 17.30 - 18.00 น.

ร่วมกิจกรรมวันอาทิตย์สีแดง “เราเห็นคนตาย” ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย โดย 'บก.ลายจุด' สมบัติ บุญงามอนงค์ และผองเพื่อนแกนนอน

หมายเหตุ นี่เป็นงานชุมนุม “ผี” ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย “โปรดแต่งผีมาร่วมงาน ถ้าไม่กล้าเราอาสาแต่งให้”

สำคัญมาก นำสำเนาทะเบียนบ้านและบัตรประชาชน ร่วมลงชื่อเสนอพระราชบัญญัติ ยกเลิก พรก.ฉุกเฉิน พรบ.ความมั่นคง กฎอัยการศึก ที่กดขี่เสรีภาพของประชาชน

จัดโดย

สมัชชาสังคมก้าวหน้า, กลุ่มกวีวันอาทิตย์(สีแดง), เครือข่ายนักกิจกรรมทางสังคมเพื่อประชาธิปไตย***

***ข่าวจากเสื้อแดงเยอรมัน ประกาศๆ Dr.Antony Dockweiler และDr.Christina Dockweiler ร่วมเป็นเจ้าภาพขอเชิญชวนเสื้อแดงทุกสายพันธ์ ร่วมงานทำบุญครบ 100 วันรำลึกถึงเสธแดง ฯ นายพลทหารกล้าของประชาชนไทย และเหล่าวีรชนประชาธิปไตยไทยผู้สูญเสีย ในเดือนเมษายน-พฤษภาคม 2553



ขอเชิญชวนพี่น้องเสื้อแดงจากทุกแคว้นในเยอรมนีและยุโรปและมิตรสหายเสื้อแดงทุกสายธาร เรามีนัดกันที่เมือง Dortmund แคว้น นอร์ทไรน์เวสฟาล วันเสาร์ที่ 21 เดือนสิงหาคม คศ.2010 เริ่มเวลา 09.00น.เป็นต้นไป ขอเชิญร่วมรำลึกถึงเสธแดงที่ท่านเคยสัญญากับพวกเราไว้ว่าจะมาเยี่ยมที่เยอรมัน พวกเราพร้อมใจกันทำบุญอุทิศส่วนกุศลถึงเสธแดงและเหล่าวีรชนประชาธิปไตยไทย

หน่วยงาน สมาคมที่ทำงานรับบริจาคส่งตรงแก่ผู้สูญเสีย ญาติวีรชน กรุณาติดต่อตรงกับเราได้ จะได้บริจาคช่วยเหลือวีรชนและญาติๆวีรชน แจ้งความจำนงค์ และสอบถามรายละเอียดตรงที่ คุณอำนวย Dockweiler โทร 0230 785 791 มือถือ 0176 3818 7407 ***

***วอยซ์ ทีวี จัด VOICE FORUM ครั้งที่2 ค้นหาคำตอบไปกับ 'ทีวีดาวเทียม สื่อทางเลือกในโลกยุคใหม่' โดย จอม เพชรประดับ และ ได้รับเกียรติจาก 4 มืออาชีพจากวงการทีวีดาวเทียม ได้แก่

-คุณทรงศักดิ์ เปรมสุข กรรมการผู้อำนวยการ บริษัท วอยซ์ทีวี จำกัด
-คุณอดิศักดิ์ ลิมปรุ่งพัฒนกิจ กรรมการผู้อำนวยการ บริษัท เนชั่น บรอดแคสติ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
-คุณศักดิ์ชัย พฤฒิภัค บรรณาธิการสถานีข่าวทีเอ็นเอ็น (TNN)
-คุณฉัตรชัย ตะวันธรงค์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท สปริงส์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (Spring News)


ร่วมค้นหาคำตอบและร่วมเสนอแนะถึงบทบาท หน้าที่ ในฐานะสื่อทางเลือก สื่อยุคใหม่ ควรเป็นอยางไร อย่างเจาะลึก ทุกซอกมุม
ผู้สนใจสามารถลงทะเบียนได้ที่ www.voicetv.co.th งานนี้จัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 7 สิงหาคม 2553 เวลา 13.30-16.30น. ณ สตูดิโอ 2 บริษัท วอยซ์ทีวี ถ.วิภาวดีรังสิต ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย รับจำนวนจำกัด 150 ที่นั่ง***

เบื้องลึกก่อนวีระได้ประกันตัว



ได้ประกัน-วีระ มุสิพงศ์ ประธานนปช.แดงทั้งแผ่นดินได้ประกันตัว หลังจากนายกอรปศักดิ์ สภาวสุ เลขาธิการนายกรัฐมนตรีเป็นพยานให้และชี้ว่านายวีระมีท่าทีอยากประนีประนอมหาทางยุติวิกฤตการณ์ทางการเมืองด้วยวิธีสันติมาตลอด (ภาพล่าง)นายวีระเข้ามอบตัวกับตำรวจเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม หลังเหตุการณ์นองเลือด19พฤษภาคมผ่านไป 1 วัน


โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
30 กรกฎาคม 2553

ศาลได้ให้ประกันตัวนายวีระตามที่มีการคาดหมายกันในวันนี้ แต่ได้กำหนดเงื่อนไขให้รายงานตัวทุก 15 วัน และห้ามเดินทางออกนอกประเทศ

ก่อนหน้านั้นทนายความนปช.พยายามประกันตัวนายวีระกับแกนนำนปช.คนอื่นๆรวม 26 คนหลายรอบ แต่ศาลไม่อนุญาต โดยอ้างว่าคดีที่กล่าวหาว่าเป็นผู้ก่อการร้ายโทษสูง เกรงว่าจะหลบหนี รวมทั้งกรณีนายก่อแก้ว พิกุลทอง ผู้สมัครรับเลือกตั้งเขต 6 ด้วย

ปัจจัยสำเร็จในการประกันตัวครั้งนี้คือยื่นประกันนายวีระเพียงคนเดียว และได้เลขาธิการนายกรัฐมนตรีมาเป็นพยาน ซึ่งนายกอรปศักดิ์ชี้ว่านายวีระมีท่าทีประนีประนอมหาทางยุติวิกฤตการณ์ทางการเมืองด้วยสันติมาตลอด ทั้งเหตุการณ์เจรจากับนายกฯที่สถาบันพระปกเกล้า ซึ่งมีการถ่ายทอดสดผ่านโทรทัศน์ และหลายเหตุการณ์ในเวลาต่อมาที่เขาพยายามหาทางยุติด้วยการเจรจา

นายวีระเป็นแกนนำสายพิราบที่เห็นว่าน่าจะประนีประนอมหาทางยุติการชุมนุม โดยล่าสุดเมื่อนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้เสนอแผนประนีประนอมโดยการสัญญาจะจัดเลือกตั้งในวันที่ 14 พฤศจิกายนในต้นเดือนพฤษภาคม นายวีระรวมทั้งแกนนำนปช.หลายคนที่ผ่านประสบการณ์ทางการเมืองมาโชกโชนอย่างนายอดิศร เพียงเกษ นายวิสา คัญทัพ เป็นต้นได้มีท่าทียอมรับข้อเสนอ และจะยุติการชุมนุม แต่แกนนำสายฮาร์ดคอร์อย่างนายจตุพรได้ยืนเงื่อนไขให้นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ต้องมอบตัวก่อน แต่เมื่อนายสุเทพไปมอบตัวกับDSI นายจตุพรได้เสนอให้ไปมอบตัวกับทางตำรวจแทน รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ได้อาศัยเป็นเงื่อนไขยกเลิกแผนประนีประนอมและแผนเลือกตั้ง 14 พฤศจิกายน

ในช่วงนั้นนายวีระ นายอดิศร นายวิสา และนางไพจิต อักษรณรงค์ รวมทั้งนายก่อแก้ว พิกุลทอง ได้ยุติบทบาทการเป็นแกนนำนปช. รวมทั้งยุติการขึ้นปรากฎตัวบนเวทีชุมนุมราชประสงค์ ท่ามกลางรายงานข่าวความแตกแยกแกนนำเสื้แดงสายพิราบกับสายฮาร์ดคอร์ แต่แกนนำที่ยังเหลือปฏิเสธข่าวนี้

ตามรายงานการเขียนบทความของนายวิสานั้น แกนนำสายพิราบได้ยุติบทบาทลงทั้งหมดหลังการประชุมแกนนำเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ขณะที่แกนนำฮาร์ดคอร์ หรือแกนนำที่เหลือได้จัดการประท้วงต่อไป แม้มีความพยายามเจรจากับฝ่ายรัฐบาลครั้งสุดท้าย โดยมีตัวแทนจากวุฒิสภาเป็นผู้ประสานงานในค่ำวันที่ 18 พฤษภาคม แต่รัฐบาลได้ปฏิเสธ ขณะที่ตัวแทนวุฒิสภากล่าวหาว่าโดนรัฐบาลหักหลัง ล้มแผนสันติภาพ

รัฐบาลตัดสินใจใช้กำลังเข้าสลายการชุมนุมในวันที่ 19 พฤษภาคม 2553 นายจตุพรและแกนนำที่เหลือ เช่น นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ นายขวัญชัย ไพรพนา เป็นต้น ได้ประกาศยุติการชุมนุมบนเวทีในเวลาเที่ยง และเข้ามอบตัวกับตำรวจ แต่หลังจากรัฐบาลสลายการชุมนุมแล้ว และผู้ชุมนุมส่วนใหญ่เข้าไปพักพิงลี้ภัยในวัดปทุมวนาราม ได้เกิดเหตุเผาห้างเซ็นทรัลเวิลด์ในช่วงเย็นวันนั้น และอาคารอีกหลายแห่ง

นายวีระได้เข้ามอบตัวในวันที่ 20 พฤษภาคม และถูกดำเนินคดีผู้ก่อการร้าย ก่อนจะได้ประกันตัวในว้นที่ 30 กรกฎาคม

เพ็ญ ภัคตะ:"ราช..ประสงค์"



"เราเห็นคนตาย" กระจายกลาด
ท่อนแขนขาขาด ณ ราชประสงค์
ปืนจ่อชีพปลิดจิตปลง
เกณฑ์คนขังกรงใต้บาทา

มือเขย่าเท้าตบกระแทกปัด
จับมัดไพล่หลังดั่งทาสา
เลือดสาดแดงสายเต็มสองตา
เผชิญหน้าอำนาจประกาศเตือน

"... ประสงค์โลหิตกี่ห้วงสมุทร
ล้างคาวไพร่ทุษสถุลเถื่อน
สังเวยกี่ศพจึ่งลบเลือน
บิดเบือนรอยบาปคราบทมิฬ"


ใจหนอสำเหนียกรู้สำนึก
ความคิดตกผลึกดังแผ่นหิน
รอฟ้าหลั่งฝนเพื่อฟื้นดิน
ยิ่งร้องยิ่งดิ้นถูกกินโกง

เหตุไรเมืองไทยไม่ก้าวหน้า
เชื่องช้าล้าหลังยังงมโข่ง
โครงการทั้งมวล ล้วนเชื่อมโยง
ผีห่าตายโหงร่วมโกงกิน

ยิ่งคิดครวญใคร่ในขณะ
สภาวะหดหู่มิรู้สิ้น
ประชาธิปไตยไม่ยลยิน
ผู้นำปล้อนปลิ้นไปวันวัน

“... ประสงค์เลือดเนื้อ กี่เหงื่อหยาด
เยี่ยงควายคล้ายทาส หวาดกระสัน
ปิดหูปิดตาประชาทัณฑ์
อย่าฝันถึงโลกศิวิไลซ์”


แหงนมองตึกรามโอฬาริก
กระดิกพลิกจิตคิดขึ้นได้
อาคารย่านนี้เป็นของใคร
ผูกขาดครอบไว้เพียงผู้เดียว

ตึกเซ็นเทรัลเวิร์ลด์ ที่ถูกเผา
แท้ความโฉดเขลา แค่เศษเสี้ยว
สัญญาณมรณะ ยังอีกเลี้ยว
สะบั้นขาดเกลียว เรียวไตรรงค์

เราผูกผ้าแดงบนแท่งเสา
แทนเงาพินาศ “ราชประสงค์”
ปักป้ายหายวับกับผืนธง
ดำรงอยู่เพียงเสียงศพครวญ


คำ:เพ็ญ ภัคตะ
ภาพ:RED USA
๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๓

วันพฤหัสบดี, กรกฎาคม 29, 2553

ธงชัย วินิจจะกูล สนทนากลางฝุ่นตลบหลังพฤษภา


แมนเดลาที่เป็นเหยื่อถูกกระทำ ขอให้คนผิวดำให้อภัยแก่คนผิวขาว มันฟังขึ้น แต่หากสมมติว่า แทนที่คนพูดจะเป็นแมนเดลา แต่เป็น เดอ เคลิร์ก ผู้นำคนขาวคนสุดท้ายของแอฟริกาใต้พูดกับคนผิวดำว่า ต้องก้าวข้ามความโกรธเกลียดชิงชัง ต่างกันใช่ไหมครับ

นัยยะมันคนละเรื่อง อันหนึ่งเห็นด้วยไม่เห็นด้วยก็แล้วแต่ มันสง่างาม แต่อีกอันหนึ่งมันน่าขยะแขยง ทีนี้มาลองนึกถึงสังคมไทยใครพูดเรื่องปรองดอง เดอะคล้าก หรือเดอะมาร์ค แล้วที่น่าเศร้าคือคนในสังคมไทยรับความน่าขยะแขยงได้


ที่มา สำนักข่าวประชาธรรม
ภาพประกอบ Pink man โดยมานิต ศรีวานิชภูมิ
29 กรกฎาคม 2553


บรรยากาศการบรรยายพิเศษ

"ภาวะฝุ่นตลบ" เป็นภาวะซับซ้อนและที่สำคัญมาก คือ มันเป็น Tragedy เมื่อมันเสร็จสิ้นลงไปเป็นปกติไม่ว่าสังคมไหนหรือที่ไหน จะเต็มไปด้วยคำอธิบาย และข้อเท็จจริงจำนวนมากที่ไม่ลงตัว


เชียงใหม่/วานนี้(28 ก.ค.53) เวลา 13.00 น. ณ ห้องประชุมหม่อมหลวงตุ้ย มช. ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดเสวนา บรรยายพิเศษ เรื่อง"สนทนากลางฝุ่นตลบหลังเดือนพฤษภา:ประเด็นและคำถามจากเหตุการณ์พฤษภาอำมหิต" มี ศ.ดร.ธงชัย วินิจจะกูล นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา และอดีตผู้นำนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 เป็นวิทยากร

คลิ้กฟังคลิปเสียงของศ.ดร.ธงชัยที่นี่
การแสดงเสียดสีสังคมไทย"มีคนตายที่ราชประสงค์"โดยกลุ่มวันอาทิตย์สีแดง

ศ.ดร.ธงชัย กล่าวว่า ผมคิดว่าหลังเหตุการณ์เดือนพฤษภา 53 มีเรื่องราวหรือเหตุการณ์มากมายที่คนพูดไปมากแล้ว เช่น เหตุที่มาของปัญหา มองในเชิงโครงสร้างการเปลี่ยนแปลงชนบทไทย ความเปลี่ยนแปลงที่นำไปสู่ช่องการเลือกตั้ง เหตุความขัดแย้งกับชนชั้นนำของไทย เป็นต้น

เพราะฉะนั้น มันมีเรื่องหลายเรื่องในหัว บก.หนังสืออ่าน จะให้ผมช่วยเขียน สิ้นเดือนมิถุนายนผมสารภาพว่าเขียนไม่ออก ไม่ใช่เพราะไม่มีอะไรจะพูด แต่เพราะมีเยอะเกินไป ตอนที่ผมรับทาง มช. ว่าจะคุยก็คิดในใจว่าเรื่องที่เขียนไม่ออกนี่แหละ เรื่องที่ผมเตรียมมาและอยากคุยคือ เป็นทั้งประสบการณ์ที่ทำมาหลายปี คือ ประเด็นที่ว่า เราจะอยู่อย่างไรและจะจัดการอย่างไรกับประวัติศาสตร์ที่โหดร้าย
ภาพถ่ายเสียดสีเหตุการณ์ 6 ตุลาคม

สามสิบกว่าปีของชีวิต เราจะเรียนอะไรจากประวัติศาสตร์ 6 ตุลา ประวัติศาสตร์ที่โหดร้าย และในแง่ที่เป็นความทรงจำร้าวลึก ที่มีปัญหากับสังคมไทย และสังคมไทยพยายามจัดการกับมัน ผมพยายามเอาบทเรียนประสบการณ์ที่เคยคิดกับเรื่องนี้ มาคิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาที่ยังสดๆ อยู่ ขณะที่ 6 ตุลา ผมเขียนหลังจากมันผ่านมาแล้ว 20 กว่าปี

"ภาวะฝุ่นตลบ" กับ "โศกนาฏกรรม"

สนทนาท่ามกลางสภาวะที่ฝุ่นตลบ ผมจะเริ่มเลยว่า ฝุ่นตลบแปลว่าอะไร จากนั้นจะมี 4-5 ประเด็นใหญ่ๆ จะอยู่และจัดการ (Deal) อย่างไร จะเริ่มลงตัว และลงตัวแบบที่หลายคนคงไม่อยากให้มันลงอย่างนั้น

พูดกันอย่างเปิดเผยไม่ต้องปิดบังกันเลยว่า ภาวะฝุ่นตลบ จะเป็นภาวะที่คนเกลียดเสื้อแดงอาจจะพอใจ แต่อาจลงตัวแบบที่ไม่น่าพอใจของหลายๆ คนในที่นี้ที่เห็นอกเห็นใจคนเสื้อแดง บทเรียนกรณี 6 ตุลาคือเราสู้มาเป็นสิบๆ ปี และไม่รับประกันว่าจะชนะ คนรุ่นผม เหมือนเจอเพื่อน เราอยู่กับมันมา 30 ปีแล้ว มันไม่ง่าย เผลอๆ เราอยู่จนเกษียณ จนตาย สังคมไทยก็ยังอยู่แบบนั้น

สังคมไทยจัดการกับโศกนาฏกรรมแบบไหน ยังไงบ้าง อะไรที่น่าพิศมัยและไม่น่าพิศมัย จัดการกับมันอย่างไรให้ดีที่สุดเท่าที่คนที่ตกเป็นเหยื่อ อยู่กับมันได้ และจะสู้กับมันอย่างไร ซึ่งหวังว่าจะใช้เวลาไม่มากจนเกินไป และจะคุยกันต่อเรื่องนี้

"ภาวะฝุ่นตลบ" เป็นภาวะซับซ้อนและที่สำคัญมาก คือ มันเป็น Tragedy เมื่อมันเสร็จสิ้นลงไปเป็นปกติไม่ว่าสังคมไหนหรือที่ไหน จะเต็มไปด้วยคำอธิบาย และข้อเท็จจริงจำนวนมากที่ไม่ลงตัว ฝุ่นตลบคือแบบนี้

ยกตัวอย่างกรณีปัจจุบันที่เกิดขึ้น เราได้ยินเรื่องตั้งเยอะที่ไม่มีทางกระจ่างได้ง่ายๆ (จะมีการทำความกระจ่างเข้าสักวัน) เหตุการณ์ในโลกและในเมืองไทยเอง ให้อีก 50 ปีหลายเรื่องก็ไม่กระจ่าง คนที่เรียนประวัติศาสตร์จะรู้ว่า ความรู้ประวัติศาสตร์ไม่ใช่นักสืบและจัดการ Fact ได้อย่างลงตัว ไม่มีหรอกครับ ซึ่งบางคนพอใจแบบนั้น หลายคนจะอึดอัด

ในกรณีปัจจุบันยกตัวอย่างเช่น ความพยายามอธิบายเรื่องคนเสื้อดำ และความสัมพันธ์ระหว่างคนเสื้อดำกับแกนนำกับทหารหรือกองทัพ ผมเชื่อว่าเถียงไปอีกนานเผลอๆ ก็สรุปไม่ได้

ภาพถ่ายเสียดสีชนชั้นกลางในกรุงเทพฯ พวกเขาอาจจะคิดว่าการ"ช็อปปิ้ง"นั้นสำคัญที่สุดในชีวิต และการได้ช็อปปิ้งก็คือได้รับ"ความสุขกลับคืนมา"

ไม่ได้หมายถึงคณะกรรมการของรัฐบาลนะครับ เขาสามารถสรุปได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าสังคมจะสรุปได้,เรื่องการใช้อาวุธ

แม้แต่ย้อนไป 6 ตุลา เรื่องการแสดงละครหลายคนยังเชื่อว่าแต่งรูป เรียนด้วยความซื่อสัตย์ ในฐานะผู้ทำวิจัย รูปนั้นเผลอๆ ไม่ได้แต่ง แต่พอพูดแบบนี้หลายคนอาจไม่เชื่อ ผมจะบอกว่าแต่งก็ได้แต่คนจำนวนหนึ่งไม่น้อยก็อาจไม่เชื่อเช่นกัน

เหตุการณ์ตรงใต้สะพานตรงพหลโยธิน ยิงกันเองจบ ผมว่ารัฐบาลมีสิทธิสรุป หรือเหตุการณ์ยิงคนวัดปทุมวนา ตกลงยิงจากที่สูงหรือที่ราบ ผมไม่แน่ใจว่าจะสรุปได้ ภาวะที่แตกกันเป็นขั้ว ต่างฝ่ายต่างสรุปกันได้ทั้งนั้น ฉะนั้น ภาวะฝุ่นตลบ คือภาวะที่สังคมตกลงไม่ได้ สืบสวนไปแล้วจะเจอ fact ที่สามารถ conclusive ผมว่าไม่มีทางเป็นไปได้

ตกลงคุณจะด่าแกนนำดีไหม เขาตัดสินใจถูกหรือผิด เพราะอะไรบ้าง เงื่อนไขอะไรบ้าง มันต้องเป็นอย่างนี้แต่ต้น ก็พวกเขาไม่รู้ว่ามันจะมีการพลิกผัน จึงเห็นว่า สรุปไม่ได้ ความเชื่อของแต่ละคนอาจสรุปได้ แต่เป็นข้อสรุปทั้งสังคมผมว่ายาก ต่อให้คณะกรรมการของรัฐบาลสรุปแล้ว คนอาจไม่เชื่อ

แล้วจะอยู่อย่างไร "ท่ามกลางภาวะฝุ่นตลบ" สังคมไม่สร้าง Value ไม่สร้างบทเรียนเลยหรือ ตรงกันข้าม ทุกสังคมแม้จะสรุปไม่ได้ แต่ก็จะสรุปบทเรียนประจำ สรุปเข้าข้างตนเอง สรุปเข้าข้างคนมีอำนาจ สรุปตามปัจจัยจำนวนหนึ่ง ต้องการพยายามเข้าใจ อย่างเป็นเหตุเป็นผล ทั้งที่ความเป็นจริงหลายเรื่องไม่เป็นเหตุเป็นผลเท่าไหร่

คุณลองนึกถึง เหตุการณ์ที่ถือว่าร้าย ถือว่าเศร้าสำหรับชีวิตเรา เราทนได้ไหม ตกลงไม่รู้ใครถูกใครผิด เราทนไม่ไหวหรอก ผมไม่ได้บอกว่าทุกคนผิดหมดด้วยนะ และภาวะนี้ แทนที่จะบอกว่า Fact ที่ไม่ลงตัว สังคมสรุปไม่ได้ใช่ไหม ไม่จริง สังคมสรุปประจำ สรุปด้วยอำนาจของคณะกรรมการ รัฐบาล นักประวัติศาสตร์ นักเขียนหนังสือ สื่อมวลชน สรุปด้วยอำนาจสารพัดชนิดตามที่มุมมองของคนเหล่านั้นมีอยู่ แต่สังคมจะต้องพยายามทำให้มันลงตัว

ตกลงใครเผาเซ็นทรัลเวิลด์ ผมว่าสุดท้ายหาไม่เจอ ทั้งที่มันหาได้ ตกลงใครเผา Big C คนโดนสลายเรียบร้อยทำไมเพิ่งโดนเผา และภาวะฝุ่นที่จะหายตลบ ไม่ใช่เพราะได้ข้อเท็จจริงที่ลงตัว แต่เพราะคนอึดอัด จึงมาช่วยสรุป

ส่วนใหญ่คือใช้อำนาจสื่อ ใช้อำนาจรัฐ อำนาจนักวิชาการ ทั้งที่พอเราใช้ปัจจัยเหล่านั้นมาสรุป ทำให้คนที่ไม่เห็นด้วยกับข้อสรุปเหล่านั้นอยู่อย่างอึดๆ อัดๆ ไปตลอดชีวิต

ตอนครบรอบ 20 ปี 6 ตุลา รุ่นผม 6 ตุลามาจัดนิทรรศการว่าเกิดอะไรขึ้น ตี 5 ของวันนั้นเราถอดรูปหนึ่งออกเพราะ กลัวมาตรา 112 เท่ากับการจัดนิทรรศการ 20 ปี 6 ตุลาเราพูดไม่หมด ขืนพูดหมดก็... เอาเป็นว่าพูดไม่หมดแต่ก็ต้องอยู่ไป

การใช้เหตุใช้ผลล้วนๆ หลายอย่างใช้ได้แค่ขั้นหนึ่ง สุดท้ายผมใช้วรรณคดี ใช้วรรณกรรม อ่านหนังสือเรื่องนั้นเรื่องนี้แล้วพยายามนึก ใช้จินตนาการว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะงานเขียนที่ช่วยให้เราคิดถึงโศกนาฏกรรมที่ดีไม่ใช่งานทางสังคมศาสตร์ ประวัติศาสตร์ แต่เป็นพวกวรรณคดี

โศกนาฏกรรม ในความหมายของวรรณคดี จึงไม่ใช่มีความหมายเพียงว่า มีคนตายกี่คน มีความทุกข์ยากขนาดไหน แต่โศกนาฏกรรมมีความหมายกว้างกว่านั้น คือ ในภาวะที่มนุษย์ไม่ว่าคุณทำอะไรก็มีคนสูญเสีย มีคนเจ็บตัว มียอดเสียที่ราคาแพง ไม่ว่าแพ้หรือชนะก็หัวเราะไม่ออก ภาวะโศกนาฏกรรมทางวรรณคดีจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ไม่ว่าทำอะไรลงไป มันไม่ด้มีแต่ด้านดี

ฝุ่นหายตลบ สังคมคือผู้เขียนประวัติศาสตร์

ฝุ่นจะหายตลบได้อย่างไรบ้าง หนึ่ง ผู้ชนะเป็นผู้เขียนประวัติศาสตร์ มันไม่ง่ายหรอกครับ ไม่จริง คนชนะเขียนประวัติศาสตร์ บ่อยครั้งไม่ใช่ หมายความว่าคนแพ้เขียนประวัติศาสตร์ด้วยหรือไม่ใช่ สังคมที่คลี่คลายไปคือผู้เขียนประวัติศาสตร์ ผู้ชนะเขียนประวัติศาสตร์ระยะสั้นเช่น รัฐบาล หรือ ศอฉ. แต่เมื่อเวลาผ่านไป จะเขียนตามเกณฑ์คุณค่า บรรทัดฐานของสังคม

อย่างหลัง 6 ตุลาใหม่ๆ ในมหาวิทยาลัยจัดไม่ได้ จะคุยกันต้องลงใต้ดิน เพราะว่าแนวหน้าของการปะทะไม่ได้อยู่ในมหาวิทยาลัย (แต่ตอนนี้คนที่คุยไม่ได้คือ คนที่อยู่รอบๆ เชียงใหม่ ไม่ใช่มหาวิทยาลัย แนวหน้าของความขัดแย้งไม่ใช่มหาวิทยาลัย แต่เป็น ขอนแก่น อุดร อุบล หรือหลายๆ แห่ง อย่างพวกเราอาจจะโดนก็ได้นะ แต่พอรู้ว่าเราจัดแบบนี้ได้)

หลังจากนั้น 2-3 เดือน บรรดาคนที่เห็นอกเห็นใจต้องหลบๆ ซ่อนๆ ต้องเข้าป่า คนที่มีส่วนในการฆ่ายังร่าเริง ยังแสดงความดีอกดีใจที่ได้ฆ่าคอมมิวนิสต์ ประมาณธันวาคมหรือเลยจากนี้นิดหน่อย ความร่าเริง รวมๆก็เริ่มหายไป ก็คือทุกอย่างปรับตัวเปลี่ยนตลอดเวลา รวมทั้งความล้มเหลวของรัฐบาลธานินท์ รวมทั้งข่าวสารรูปภาพจากต่างประเทศไหลเข้ามา ตอนนั้น รูปแรกที่ออกสู่สังคมไทยหลังเหตุการณ์6 เดือน

ออกปุ๊บหนังสือพิมพ์นั้นปิดเลย

ผู้ชนะไม่ใช่คนเขียนประวัติศาสตร์เสมอไป เพราะมันเป็น Fact เขาไม่มีทางกุมการเขียนประวัติศาสตร์ ที่จัด 6 ตุลาได้เพราะกระแสสิทธิมนุษยชน ลองไปพูดเมื่อธันวาคมปี 2519 พูดไม่ได้ ถ้าผมไม่หมกมุ่นผมไปนั่งคุยกับกระทิงแดงไม่ได้หรอก เราพบว่าเขาก็เปลี่ยนความคิด เขาเชื่อว่าทำถูก แต่คำอธิบายเปลี่ยนไป ผมทำงานกับสายข่าว ทบ. พบว่าความคิดเปลี่ยนไปมหาศาล เขาอธิบายใหม่ เขาเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครั้ง 6 ตุลา ผู้ชนะจึงไม่ใช่คนเขียนประวัติศาสตร์ตลอดไป

และในภาวะปัจจุบันผมไม่กล้าวิเคราะห์อาจจะสั้นกว่าสามเดือนหรือยาวกว่าก็ได้ แต่ระยะเวลาไม่สำคัญ พูดในภาษาผม ฝ่ายที่มีอำนาจกำหนดให้ฝุ่นหายไปแบบใด อาจไม่ง่ายเหมือน 6 ตุลาก็ได้ ขึ้นอยู่กับคนอื่นด้วยว่าจะมีปากมีเสียงทำให้ฝุ่นตลบนานขึ้นอีก เพราะไม่ยอมให้อำนาจของรัฐกำหนดเรื่อง การใช้อำนาจ

ทำไมผมคุยเรื่อง Memory อันนี้ก็ขออภัยนะครับ สำหรับผมสำคัญ คำถามว่าคนตายจะได้รับการแก้แค้นไหม ในอนาคตสังคมจะจดจำเขาแบบไหนอันนั้นสำคัญ และการเปลี่ยนสังคมมีผลต่อ Story ที่จดจำมันเป็นแนวรบหนึ่ง ผมถึงบอกว่า วันนี้ผมขอคุยถึงแนวรบที่ปกติคนไม่คิดกัน

อาชญากรรมทางความคิด (Thought Crime) ในสังคมไทย : การจัดความทรงจำโดยรัฐ

สังคมไทยใช้อำนาจแน่ แต่อำนาจในการกำหนดเรื่องไม่ได้อยู่กับคนที่มีอำนาจ อำนาจไม่อยู่ในมือใครเป็นเวลานานและสังคมเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา Rate ในการเปลี่ยนที่มีผลต่อความทรงจำพฤษภาที่ผ่านมา อาจจะใช้เวลาสั้นกว่า 6 ตุลาเยอะ แต่ขึ้นอยู่อันที่สอง อำนาจในการจัดทำให้ฝุ่นหายตลบคืออะไร

อันนี้ผมเรียนรู้จากหนังสือฝรั่ง 1984 ของจอร์จ ออเวล ผมนึกไม่ถึงว่าจะเกิดจริงๆ 1984 เป็นเรื่องสังคมเผด็จการเบ็ดเสร็จ ไม่ใช่แค่ปืนหรือตำรวจไปจับนั่นเถื่อนไปหน่อย (ในความเป็นจริงในสังคมอาจไม่ได้เป็นแบบนั้นเป๊ะๆ เพราะนั่นคือนิยาย) แต่สังคมใน 1984 คือการใช้อำนาจบงการความจำ และความรู้ของคน

ผมไม่รู้ว่าควรจะดีใจไหมที่สังคมไทยไม่เป็นแบบจอร์จ ออเวล แต่สังคมมีส่วนหลายๆ อย่างที่ทำให้ผมคิดถึง 1984 ผมคิดว่าสังคมไทยทำเหมือนกับนิยาย 1984 ซึ่ง 1984 ไม่ใช้ปืนแล้ว แต่ความเป็นจริงเถื่อนกว่า บนหน้าหนังสือพิมพ์ มันลึกซึ้ง การล่าแม่มด การลงโทษเด็กนักเรียนที่เชียงรายหรือมาร์ค V 11 น่ะครับ ซึ่งมันเป็น Thought Crime อาชญากรรมทางความคิด

ผมว่าสังคมไทยมันเหลือเชื่อ ปีสองปีก่อน พยายาม Campaign กฎหมายหมิ่น ตอนนี้ไม่ใช่แค่กฎหมายหมิ่นแล้วนะ มีการจัดการกับความรู้ความทรงจำในฐานะที่มันเป็น Thought Crime สังคมที่เจริญ Civilized เขาไม่ทำแบบ Thought Crime แต่เมืองไทยทำ

ศัพท์ของออร์เวล เขาใช้ Double speech ผมไม่รู้ว่าจะนิยามเป็นภาษาไทยอย่างไร "ลิ้นสองแฉก" ก็ไม่เชิงนะ ทำนองนั้น "ปากว่าตาขยิบ" ในการพูดซึ่งดูเหมือนจะตีความได้อย่างเดียว และเขาพูดแบบนั้นไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้คิดแบบนั้น แต่เขาเชื่อในสิ่งที่เขาทำ เช่น การปรองดองนี่เป็น double speech เมื่อไม่กี่วันก่อนอภิสิทธิ์พูดเรื่องปฏิรูปการศึกษา ให้วิพากษ์วิจารณ์ เป็นตัวของตัวเอง ซึ่งมันแปลคนละอย่างกับที่เราคิด

คนที่ทำมานานแล้ว กลับเป็นความหมายที่ตรงกันข้ามอย่างเหลือเชื่อคือ พันธมิตรฯ ทำมาหลายปีแล้ว คุณคิดว่าเขาต่างจากอภิสิทธิ์หรือ ผมคิดว่าอภิสิทธิ์คิดไม่ต่างกับพันธมิตรฯ คุณสังเกตดูนะครับ เพียงแต่เขาไม่ได้อยู่กับพันธมิตรฯ เท่านั้นเอง แต่การเมืองเขาผลประโยชน์หลักคือพรรคประชาธิปัตย์

1984 สอนให้รู้ว่าสังคมรัฐ จัดการกับ Thought Crime อย่างไร สุวิชา ท่าค้อ หลังจากออกจากคุก ได้อ่านไหมครับ บุญยืน ประเสริฐยิง ติดคุกคนละปีโดยประมาณ ผมขอเล่าความรู้สึกที่เขามีต่อคำสัมภาษณ์ ในภาษาวิชาการตีความโดยผม เมื่อผมอ่านแล้วเกิดอะไรขึ้นในความคิดผม ผมคิดถึง 10 หน้าสุดท้ายของ 1984

ใน 1984 เบากว่าและหนักยิ่งกว่าเพราะกบฎลงไปถึง individual ผู้ชายชื่อลีสตัน และผู้หญิงชื่อจูเลีย จูเลียกับลีสตัน (ไม่แน่ใจชื่อนะ) เขาละเมิดกฎเกณฑ์ของสังคมที่มี Big Brother ละเมิดด้วยการแอบมีเซ็กส์กัน ซึ่งสังคมนั้นอนุญาตเฉพาะเซ็กส์ที่อนุญาต 1984 Big Brother ปลอมตัวลงมาในฐานะโอไบรอัน ทำมาเป็นเห็นอกเห็น สุดท้ายคนนั้นคือ Big Brother เอง ทำให้พวกเขาถูกจับไปทรมาน สุดท้ายเขาทนไม่ไหว ยอมแพ้ การยอมแพ้ของจูเลียกับลีสตัน ผมไม่รู้นะผมอ่านแล้ว ลีสตันขายจูเลีย จูเลียขายลีสตัน ทันทีที่คุณขายปุ๊บ Big Brother ปล่อยตัว ความทรมานไม่เท่ากับ ที่คุณ Spirit หมด หมดความเคารพตัวเองทันที ไม่เหลืออะไรเลย เป็นประชากรของโอเชียเนีย

Sense ที่ผมได้ เราเกลียดจูเลียกับลีสตันไม่ลง ผมไม่รู้จริงๆ ไม่ว่าเขาตัดสินใจ บุญยืนใส่เสื้อชมพูออกมาสัมภาษณ์ผมโกรธไม่ลง แต่ฉากนี้โหดร้ายยิ่งกว่าเอาเขาเข้าคุก โหดร้ายไม่น้อย ทันทีที่คุณขายเพื่อน หมดความเคารพตัวเอง รัฐบอกว่าไม่ต้องห่วงหมอนี่อีกแล้ว รัฐกำลังชำระสะสางฝุ่นที่ตลบให้ลงตัว คิดต่างทั้งหลาย ถึงจุดหนึ่งต้องระวังต้องเกรง คนที่ไม่โดนก็ต้องระวัง 1984 ทำลาย Spirit สำคัญกว่า Physical

รัฐไทยอาจไม่ทำถึงขนาดนั้น แต่ลองนึกสิครับ ไล่จับไล่ขู่ สุธาชัยก็ปล่อย แค่ไหนที่คนนี้เป็นอันตรายน้อยลง ต้องระวัง ต้องกลัว ผมจะไม่ชายตาไปหาเพื่อนผมคนหนึ่งในที่นี้ ที่ถูกจับคดีหมิ่น ความคิดเขาไม่เปลี่ยน แต่แทนที่จะอยู่ได้อย่างมนุษย์ Inviduality ปัจเจกภาพของเขาต้องถูกลดทอน

ตอนสุดท้ายของสุดท้ายของ 1984 จูเลียกับลีสตันมาเดินจ๊ะเอ๋กัน ไม่อยากเจอกันแล้ว หนังสือก็ทะลึ่ง โดยเขียนให้เห็นว่า ลึกๆ แล้วลีสตันยังหวนอาวรณ์การมีเซ็กส์กับจูเลียอยู่ คือไม่ถึงกับที่ Big Brother จะต้องคลีนหมด แต่แค่นั้นพอแล้ว

คำพิพากษาจากสื่อมวลชล


การจัดการความทรงจำประการที่สาม ผู้แสดงนำคือสื่อมวลชน ยกตัวอย่าง นิยายไทยก็ได้ มีใครอ่านคำพิพากษา คนที่ไม่ได้อ่านลองไปอ่าน ของชาติ กอบจิตติ มันจัดการแบบหนังสือบอก

นายฟัก เขาตั้งชื่อโดยไม่รู้ว่าเล่นกับภาษาอยู่ ถูกหาว่าเป็นชู้กับแม่ตัวเอง ทำให้เราต้องเลือกข้างว่าจะเชื่อฟักว่าไม่ได้เป็นอย่างนั้น เขาไม่ทำให้มันชัดว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่มันเป็น Scandal คือสังคมตัดสินทันทีจนฟักต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมาน ไม่ว่า fact จะคืออะไร

สิ่งที่มีอำนาจทำให้สังคมตัดสินอย่างนั้นคือ สื่อมวลชน fact คืออะไรเรื่องหนึ่ง แต่เขาพิพากษาได้ แล้วโลกวันข้างหน้าเปลี่ยนความคิด นสพ.จะเป็นฉบับแรกๆ ที่ออกมาบอกว่าเห็นใจ 6 ตุลา แล้วตอนที่ปราบนั่นพวกคุณทำอะไร

ช่วงที่สถาปนาว่า นศ.ธรรมศาสตร์ เลวระยำโหดเหี้ยมคือสื่อมวลชน พวกเราก็ต้องพึ่งสื่อมวลชนอยู่ดี สุดท้ายพวกนี้นี่แหละที่บอกว่าสังคมไทยโหดเหี้ยมมากนะที่ทำกับ นศ.แบบนั้น ใครพูดล่ะ

วิธีจัดการสั้นๆ ทำเหมือนอย่างครูใหญ่หรือสังคมในหนังสือเรื่องคำพิพากษา

ปรองดอง/สมานฉันท์/อภัย ต้องให้ "เหยื่อ"(Victim) เป็นคนพูด

อันที่สี่ ไม่ใช่วรรณคดีแต่ผ่านหนังสือเหมือนกัน ค.ฅน ฉบับพิเศษ ที่เพิ่งออกมา พาดหัวว่าอะไรนะ ภาพหน้าปกเลย "ก้าวให้พ้นความโกรธ เกลียด ชิงชัง" หนังสือเล่มนั้น จะเป็นรูปภาพ มีเนื้อหาสาระสัมภาษณ์เสกสรรค์ ประเสริฐกุล และพระไพศาล วิสาโล ก้าวข้ามชิงชัง ทำนองนี้ ไม่แน่ใจ

ผมฝากให้คุณไปทำการบ้าน ไปดูคำสัมภาษณ์ของคนสองคน แล้วนับดูว่ามีความยุติธรรมกี่ที่ ประเด็นคืออะไร โศกนาฏกรรมที่เกิดในสังคมไทยหลายครั้งทำโดยชนชั้นปกครองและคนมีอำนาจ ซึ่งคนมีอำนาจนั่นแหละมาพูดเรื่องปรองดอง สมัย 6 ตุลาใช้คำว่า สมานฉันท์ นิรโทษกรรมพวกผม แต่พอจะมีการต้อนรับ ก็บอกว่าอย่าต้อนรับ สมานฉันท์ดีกว่า ตอนผู้พัฒนาชาติไทยกลับมาก็ใช้เพื่อคืนดีกัน สมานฉันท์กัน หยุดการชุมนุม หยุดการต้อนรับ แล้ว 6 ตุลาถูกเบรคหลายปี ด้วยข้ออ้างว่าเพื่อความสมานฉันท์ อย่าฟื้นฝอยหาตะเข็บ

สิ่งที่เรียกว่าความสมานฉันท์ ปรองดองในสังคมไทย ไม่ผูกติดกับความยุติธรรม ผมอยากจะออกจาก ค.ฅน ไปหา หนัง INVICTUS สังคมแอฟริกาใต้เต็มไปด้วยการเหยียดผิว พอยกเลิกการเหยียดผิวได้ ตอนที่แมนเดลล่าเป็นประธานาธิบดี และต้องการใช้ทีมรักบี้ซึ่งเป็นรากของคนผิวขาวมาสร้างความสมานฉันท์ของคนต่างสี คนผิวสีจะค้าน ทีมรักบี้ของคนผิวขาว แมลเดลาบอกว่าต้องกล้าก้าวข้ามความโกรธเกลียดชิงชัง

ดีใช่ไหมครับ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหนัง คือผู้นำของฝ่ายที่ตกเป็นเหยื่อออกมาต่อสู้กับพลพรรคตนเอง ว่าต้องก้าวข้ามให้ได้ จะได้อยู่ในสภาวะที่ปกติ ไม่อย่างนั้นจะไม่จบ แน่นอนคนของเขาไม่เห็นด้วยเยอะแยะ แต่มันก็พอฟังขึ้น แมนเดลา ทำให้เกิดโจทย์ที่ต้องคิดต้องเขียน ผมสมมติว่า ลองนึกภาพคนที่พูดจากแมนเดลา เป็น เฟร็ด ดับเบิลยู เดอ เคลิร์ก (De Clerk) ผู้นำคนขาวคนสุดท้าย พูดกับคนผิวดำว่าต้องก้าวข้ามความโกรธเกลียดชิงชัง ต่างกันใช่ไหมครับ

Implication นัยยะมันคนละเรื่อง อันหนึ่งเห็นด้วยไม่เห็นด้วยก็แล้วแต่มันสง่างาม แต่อีกอันหนึ่งมันน่าขยะแขยง ทีนี้มาลองนึกถึงสังคมไทยใครพูดเรื่องปรองดอง เดอะคล้าก หรือเดอะมาร์ค แล้วที่น่าเศร้าคือคนในสังคมไทยรับความน่าขยะแขยงได้ ในสังคมคนลงมือ สั่งเองเป็นคนพูดสำหรับผมมันน่าขยะแขยง คุณไม่มีสิทธิพูด คุณเอาคนกลางๆ มาพูดก็ว่าไป

ประเด็นที่สี่ ที่จะพูดคือ คำว่าปรองดองในสังคมไทยมันทำงานแบบไทยๆ หนึ่ง คือไม่ผูกติดกับเรื่องความยุติธรรม สอง ใครๆ ก็พูดได้ ผมลืมคำที่แมนเดลา บอกว่า Forgive ถึงเห็นด้วยไม่เห็นด้วย เราก็ต้องฟัง

เรื่องนี้เป็นลักษณะของสังคมไทย หนังสือ ค.ฅน เสกสรรค์ ที่มีความสามารถเรื่องพุทธศาสนา หรือพระไพศาล อะไรคือ Forgiveness ในสายตาของสังคมนี้ ผมไม่พิพากษาว่าดีไม่ดี มันเป็น forgiveness ของ individual ไม่ใช่ social-relation ไม่ใช่ความสัมพันธ์ระหว่างคนในสังคมให้อภัยกันและกัน

สังคมไทยมีคนจนเยอะแยะ คุณคิดว่า พอเห็นคนจนคุณเป็นผู้บริหารจะบอกว่า จงพอใจในสิ่งที่มีอยู่ หรือบอกว่าพอใจในสิ่งที่มีอยู่ แต่พยายามหน่อยนะ แต่จะมี Public policy ออกมา ต่างกันไหมครับ

เมื่อไหร่ก็แล้วแต่ ถ้าคุณจัดการเรื่องนี้ทางศีลธรรม โดยไม่ผูกกับ Social-relation จงพอใจในสิ่งที่มีอยู่ จบ ก้าวข้ามความโกรธเกลียดชิงชัง กับก้าวข้ามแล้วมี policy มันต่างกันนะ มันฟังแล้วเหมือนกับบอกว่าจงพอใจในสิ่งที่มีอยู่ ผมไม่ได้เรียกร้องว่าไม่ควรพูดเรื่องพวกนี้ แต่ถ้าพูดเรื่องพวกนี้โดยไม่มีกลไกทางสังคมจัดการปัญหา ก็จบ เวลาผมอ่านคำสัมภาษณ์ของ 2 ท่าน

ไปสัมภาษณ์พระไพศาล เรื่อง evil ในตัวคน ก็จบอย่างที่เห็น หรืออาจเป็นเพราะพระพุทธศาสนาไม่มี Social-relation คุณลองสังเกตดูกัมพูชา และศรีลังกาเป็นแบบนี้คล้ายๆ กัน เรื่องนี้เป็นเรื่องต้องคิด ปรองดอง โกรธเกลียด ก็ทำนองเดียวกัน

การปรองดองและการสถาปนา Justice ที่ดีที่สุด ให้ Victim เป็นคนทำ และมี Sophisticate ด้วยนะ ไม่ใช่มีอำนาจแล้วมาแก้แค้น 6 ตุลากล้าไหม ปล่อยให้ Victim ตั้งกรรมการ พฤษภากล้าไหมให้ Victim ตั้งกรรมการ แต่ไม่ใช่แก้แค้นเพื่อ feed ความรุนแรงไปไม่รู้จบ

ฝุ่นหายตลบโดยนักวิชาการ : ความสมเหตุสมผลบนความไม่สมเหตุสมผล

ประเด็นสุดท้าย นักวิชาการ คุณเห็นการถกเถียงว่าการด่าแกนนำผิดไม่ผิดไหมครับ มันเป็นเหตุเป็นผลเป็นบ้า การสู้กับความอยุติธรรมขนาดเอาชีวิตเข้าแลกมันเป็นเหตุเป็นผลไหม การที่ยอมตายเพื่อความยุติธรรม มัน Rational ไหม สมเหตุสมผล คือที่ปกติไม่ทำกันหรอก ไม่ใช่บ้า หรือปัญญาอ่อน แต่มันไม่สมเหตุ รังแกกูกูไม่ว่านะ รังแกลูกกูเมื่อไหร่กูสู้ สมเหตุสมผลนะ แต่เป็นเหตุเป็นผลเป็นอีกเรื่อง

มนุษย์เป็นแบบนี้กี่ร้อยกี่ล้านคนแล้ว ผมคิดว่านักวิชาการหาความสมเหตุสมผลจนสุดโต่ง มนุษย์มีความสมเหตุสมผลจำกัด ใช้ใจ ไม่ได้แปลว่าไร้เหตุผลนะ และไม่ได้บอกว่าควรจะทำ แต่การถกเถียงของนักวิชาการคือการหาเหตุผล แต่คนมีเหตุผลจำกัด ซึ่งไม่ใช่เรื่องความเลวร้ายที่เขาประณาม เป็นเรื่องเห็นอกเห็นใจ แสนจะเป็นคน

ถึงจุดหนึ่งจะตัดสินใจด้วยสัญชาตญาณ ได้ยินคำกล่าวว่า
คนที่อดอยาก หิว แต่ไม่ง่ายที่จะให้เขาเอาชีวิตเข้าแลก แต่กลายเป็นว่า ความอยุติธรรม คนเอาชีวิตเข้าแลกมาไม่รู้เท่าไหร่
ถามว่าความยุติธรรมกินได้ไหม ทำให้เรามีที่พักอาศัย รักษาโรคได้ไหม แต่มนุษย์ตระหนักว่า ความอยุติธรรมดีกรีที่มันแรงชีวิตอยู่ปกติไม่ได้ เขาจึงยินดีที่จะตายเพื่อสู้กับความยุติธรรม ที่สมเหตุสมผลถึงตรงนั้นมันไม่ apply แล้ว

ผมไม่บอกว่าแกนนำตัดสินใจยังไง แต่คนที่บอกว่าสู้จนตาย มันอธิบายไม่ได้ด้วยเหตุผลทางวิชาการ บอกไม่ได้ว่าทำไมเขาตัดสินใจแบบนั้น ทุกคนก็ดูหนังมา อธิบายไม่ได้ คนเรายินดีเสี่ยง ยินดีเอาตัวเข้าแลก ดูเหมือนไม่คุ้มเลย

ผมไม่กล้าบอกด้วยซ้ำว่าการตัดสินใจถูกหรือไม่ ผมว่ามันลำบากมาก ผมว่าถ้าคนเราเป็น Rational ไม่เกิดการปฏิวัติสักแห่ง ผู้นำปฏิวัติฝรั่งเศส พาคนไปตายไหม รัสเซีย จีนพาคนไปตายไหม ยกย่องทำไมปฏิวัติฝรั่งเศส 14 ก.ค. พาคนไปตายเยอะแยะ มันแสนจะไม่สมเหตุสมผล แต่มันก่อผล ผลนั้นมหาศาล

นั่นคือการตัดสินใจของแต่ละคน บอกได้เลยว่าถ้าไม่กล้าตัดสินใจเอาตัวเข้าแลก คุณก็กรุณาหุบปากซะ นักวิชาการพยายามทำให้ฝุ่นหายตลบด้วยเหตุด้วยผล มันต้องยอมรับว่านั่นคือการตัดสินใจของมนุษย์ นั่นคือโศกนาฏกรรม พฤษภาคม 6 ตุลา ที่ผ่านมา มันคือโศกนาฏกรรม ไม่ว่าผลจะออกมาอย่างไรก็มีผลเสีย เป็น dilemma ตัดสินใจเลิกสลายก่อนแล้วทำไปยาวๆ โดยส่วนตัวไม่เห็นด้วยว่าเขาชุมนุมต่อ พอเขาชุมนุมต่อผมสารภาพว่าด่าเขาไม่ลง และมันเป็นโศกนาฏกรรมที่มันแพ้และเสียหายหนัก

การเข้าใจสถานการณ์ ประเมินถูกต้อง ยุทธศาสตร์และยุทธวิธีที่ถูกต้องและได้รับชัยชนะ มันไม่มี พวกเราในห้องนี้ ตัดสินใจเรื่องใหญ่เรื่องเล็กไม่รู้กี่ครั้ง ในชีวิตเราเอง (ผมตัดสินใจครั้งสำคัญผิดมาแล้วในเรื่องที่ใหญ่มาก) เช่นมา มช. เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปผิดก็เจอรถติด การประมวลข้อมูล บ้างครั้งเราตัดสินใจพลาดและ มันเป็นโศกนาฏกรรม หรือบ่อยครั้งฐานข้อมูลในการประเมินมันคือชุดเดียวกัน คนๆ เดียวกันประเมินข้อมูลเหมือนกัน ยังไม่สามารถบอกได้ว่าผมไม่ตัดสินใจแบบนั้นแน่ บ่อยครั้งที่ประมวลแล้วเราลังเลว่าเอายังไงดี แล้วเอาไงดี แล้วในชีวิตมีกี่ครั้งที่บอกว่าเอางี้ละวะเป็นไงเป็นกัน แล้วในโศกนาฏกรรมแทบทุกครั้ง มีกี่ครั้งที่จะประเมินอย่างถูกต้องแล้วได้ชัยชนะ

นักวิชาการจะทำให้ฝุ่นหายตลบ มันเป็นเหตุเป็นผล ตรงนี้ขัดแย้งกับเหตุการณ์ เมื่อเหตุการณ์ พฤษภาที่ผ่านมา ผมต้องหยุดคิดเชิงเหตุผล แล้วอ่านนิยาย นึกถึงนิยายที่เคยอ่าน นึกถึง Tragedy ที่เคยอ่าน แล้วจะรู้ว่ามันจะยากลำบากเพียงไหน

ผมไม่ได้ปฏิเสธ หรือให้พวกเราปฏิเสธการใช้เหตุใช้ผล มันมีเหตุเกินไปจากนั้น แล้วเมื่อเราตัดสินใจได้ หรือตัดสินใจไม่ได้ ไม่ว่าจะลงบางซื่อหรือลงหัวลำโพงมันคือโศกนาฏกรรมทั้งนั้น ทั้งหมดที่พูดมานี้เพื่อจะบอกว่าในแนวรบหนึ่งเรื่องความทรงจำ

รู้เท่าทัน พฤษภา 53 : ความเปลี่ยนแปลงการเมืองในอนาคต

เราจะเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง มันเริ่มแล้ว อย่ารอนานกว่า 6 ตุลา แล้วเราทุกคนมีส่วนได้ มีส่วนร่วม และการรับรู้พฤษภาคมที่ผ่านมา มีผลต่อความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในอนาคต ถ้าเมื่อไหร่ถูก Breakdown สยบต่อคำพิพากษา ถูกทำลายและทำร้ายด้วยอำนาจรัฐ และไม่สามารถคิดอย่างซับซ้อน ความเข้าใจเหตุการณ์พฤษภาคมจะเป็นแบบหนึ่ง

เช่น ทำให้พลังการเถียงคณะกรรมการมันไม่คม ขณะที่เรามีความรู้แบบอื่นที่เถียงได้ ความรับรู้กับเหตุการณ์ที่ผ่านมามีผลมาก กับการที่รัฐบาลจะมีอำนาจทำอะไรตามใจชอบ เขาจะเลือกตั้งแล้วจะชนะไหม ชนะแบบไหน หรือเลย เล็งอยู่ ไม่รู้จะชอบหรือไม่ชอบก็ได้เกิดขึ้น ความรับรู้กับเหตุการณ์พฤษภาที่ผ่านมามีผลอย่างมาก อย่ายึดถือประเมินตัวเองสูง เช่น ชุมนุมอีก

อย่าคิดว่า แม้จูเลีย วินสตัน มันกบฎมากนะ ลึกๆ เขาคิด ไม่รับ Big Brother เขาอาจยอมสยบแต่ไม่รับ เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องเล็กๆ แต่อาจนำไปสู่ Social - reaction

อยากให้ตระหนักหรือรู้เท่าทัน ว่าสังคมนี้ทำงานเหมือน 1984 คำพิพากษา แบบที่นักวิชาการทำ หรือเราไม่รู้การให้เหตุผล นักวิชาการ รู้ตัวเรื่องแบบนี้ครับ

แล้วจะเท่าทันเรื่องแบบนี้

กระทุ้งมาร์คม.7เลิกคุกคามเสรีภาพม.5เชียงราย



เมื่อวานนี้ ได้มีการบรรยายพิเศษเรื่อง "สนทนากลางฝุ่นตลบหลังเดือนพฤษภา:ประเด็นและคำถามจากเหตุการณ์พฤษภาอำมหิต"โดย ศ.ดร.ธงชัย วินิจจะกูล จัดโดย ภาคประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และได้มีแถลงการณ์ของนักศึกษาอาจารย์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เรื่องกรณีนักเรียนนักศึกษาเชียงรายถูกจับกุม หลังจากถือป้าย"ผมเห็นคนตายที่ราชประสงค์" โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

แถลงการณ์
หยุด! ข่มขู่คุกคามสิทธิเสรีภาพของนักเรียน-นักศึกษาจังหวัดเชียงราย
รัฐบาลอภิสิทธิ์ต้องยกเลิกพรก.ฉุกเฉินโดยทันที


สืบเนื่องมาจาก เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ที่ผ่านมา นักศึกษาราชภัฏเชียงราย 2 คน นักศึกษา ม.แม่ฟ้าหลวง 2 คน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา 1 คน ได้ร่วมกันทำกิจกรรมโดยการไปถือป้ายแสดงข้อความต่างๆ ที่บริเวณตลาดสดเทศบาล 1 หอนาฬิกา จังหวัดเชียงราย โดยการแสดงความคิดเห็นไม่เห็นด้วยกับการคงประกาศ พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ และกรณีการใช้กำลังเจ้าหน้าที่เข้าสลายการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดงที่บริเวณแยกราชประสงค์เมื่อช่วงเดือนพฤษภาคม 2535 โดยป้ายระบุข้อความ อาทิ
ผมเห็นคนตายที่ราชประสงค์, นายกครับอย่าเลิก พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ นะครับไม่งั้นรัฐบาลจะพัง, พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ ต้องคงไว้เพื่อไม่ให้ความจริงปรากฏ ฯลฯ


ต่อมา นักเรียนและนักศึกษาทั้งหมดโดนหมายเรียกในความผิดตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ ข้อหา “ชุมนุมหรือมั่วสุมกันตั้งแต่ห้าคนขึ้นไป หรือกระทำการใดอันเป็นการยุยง ให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อย กระทบต่อความมั่นคงของรัฐ หรือศีลธรรมอันดีของประชาชน”

เหตุการณ์ดังกล่าว สะท้อนถึงการที่รัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้ใช้อำนาจบาตรใหญ่ อำนาจเผด็จการ โดยมีพรก.ฉุกเฉินเป็นเครื่องมือทางการเมือง กระทำการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของนักเรียนและนักศึกษาในจังหวัดเชียงราย ในการแสดงความคิดเห็นอันเป็นอิสระ อันเป็นสิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานที่พึงมีในระบอบประชาธิปไตย

เราไม่เห็นด้วยกับการใช้อำนาจข่มขู่คุกคามกับนักศึกษา นักศึกษา อันเป็นปัญญาชน ที่มีพลังบริสุทธิ์ เรียกร้องสิทธิเสรีภาพในแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง แต่กลับถูกคุกคามโดยรัฐบาล ซ้ำร้ายยังจะเอาผิดถึงขั้นเข้าสถานพินิจเด็กและเยาวชน ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดทางอาญา แต่อย่างใด

เรามีความคิดเห็นว่า นักศึกษาเป็นพลังขับเคลื่อนของสังคม ที่เป็นคนรุ่นใหม่ เป็นลูกหลานของคนไทย ซึ่งไม่ควรตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของอำนาจเผด็จการ และเราขอเรียกร้องต่อรัฐบาลอภิสิทธิ์ ดังนี้

1 ยุติการดำเนินคดี ข่มขู่ คุกคาม นักเรียน นักศึกษาจังหวัดเชียงรายทั้งหมดโดยไม่มีเงื่อนไข
2 ยกเลิกพรก.ฉุกเฉิน เครื่องมือของเผด็จการโดยทันที คืนสิทธิเสรีภาพให้ประชาชน ตามหลักการของการปกครองในระบอบประชาธิปไตย


ลงนามโดยอาจารย์ และนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่

**********

ขณะเดียวกันอาจารย์ชำนาญ จันทร์เรือง แห่งมหาวิทยาลัยเที่ยงคืนได้นำเสนอบทความในกรณีเดียวกัน ดังมีรายละเอียดต่อไปนี้


บทความ:ผมเห็นเด็กกำลังจะตายเพราะ พรก.ฉุกเฉินที่เชียงราย

โดย ชำนาญ จันทร์เรือง

ไม่มีความอัปยศอดสูใดใดในการบังคับใช้กฎหมายในช่วงชีวิตของผมที่ได้เห็นการตั้งข้อหากับเยาวชนและเด็กที่แสดงออกทางการเมืองที่มีรัฐธรรมนูญรองรับ

ด้วยข้อหาฝ่าฝืน พรก.ฉุกเฉินฯกับนายธนิต บุญญนสินีเกษม แกนนำกลุ่มพลังมวลชนเชียงราย นายกิตติพงษ์ นาตะเกศ อายุ 24 ปี และนายนิติ เมธพนฎ์ อายุ 23 ปี นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏ นายเอกพันธ์ ทาบรรหาร อายุ 19 ปี นาย สาทิตย์ เสนสกุล อายุ 19 ปี จากมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง และเด็กอายุ 16 ปี นักเรียนชั้น ม.5 โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย

ในชั้นแรก ศอฉ. แถลงว่าการจับน.ร.-น.ศ.ทั้ง 5 คนเนื่องจากมีความผิดพ.ร.บ.การจราจรฯ แต่ความจริงแล้วตามบันทึกแจ้งข้อหาของ สภ.เมืองเชียงราย ระบุไว้ชัดเจนว่าถูกจับเนื่องจากฝ่าฝืน พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ ตามมาตรา 9 (1) และ (2) คือ ห้ามไม่ให้มีการชุมนุมหรือมั่วสุมกัน ณ ที่ใดๆ ตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป หรือกระทำการใดเป็นการยุยงให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อย และ ห้ามการเสนอข่าว การจำหน่าย หรือการทำให้แพร่หลาย ซึ่งหนังสือพิมพ์ สิ่งพิมพ์ หรือสื่ออื่นใดที่มีข้อความอันอาจทำให้ประชาชนเกิดความหวาดกลัว หรือเจตนาบิดเบือนข้อมูลข่าวสารทำให้เกิดความเข้าใจผิดในสถานการณ์ฉุกเฉินจนกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ หรือความสงบเรียบร้อย หรือศีลธรรมอันดีของประชาชนในทั่วราชอาณาจักร

ทั้งที่ข้อความที่นักเรียนและนักศึกษาทั้ง 5 คนถือไม่ได้มีข้อความใดเลยที่เข้าข่ายลักษณะดังกล่าวเลย

ข้อความที่ว่า คือ
“ผมเห็นคนตายที่ราชประสงค์” “นายกครับอย่าเลิก พรก.ฉุกเฉินนะครับ ไม่งั้นรัฐบาลจะพัง” และ “พ.ร.ก.ฉุกเฉินต้องคงไว้เพื่อไม่ให้ความจริงปรากฏ”
ซึ่งไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามที่ถึงแม้ไม่ได้เรียนกฎบัตรกฎหมายมาเลยก็ย่อมที่จะรู้ว่าหามีความผิดตามกฎหมายใดใด

ไม่แม้แต่ พรก.ฉุกเฉินฉบับนี้ที่ให้อำนาจล้นฟ้าแก่เจ้าหน้าที่เองก็ตาม มิหนำซ้ำเจ้าหน้าที่ยังส่งตัวนักเรียนชายผู้นั้นไปยังสถานพินิจฯเสียอีกแต่สถานพินิจฯให้เด็กชายผู้นั้นไปพบพนักงานคุมประพฤติเซ็นต์ชื่อแล้วแจ้งว่าในวันที่ 30 ก.ค.53 ให้เด็กชายผู้นั้นกลับไปยังสถานพินิจอีกครั้งหนึ่ง

นอกจากการใช้อำนาจที่เกินเลยในการตั้งข้อหาแก่เด็กและเยาวชนดังกล่าวนี้แล้ว ยังมีการคุกคาม ผู้ถูกกล่าวหาด้วยการเข้าไปถ่ายภาพและยึดโน้ตบุ๊กของเด็กชายผู้นั้นไปอีก

และจากรายงานข่าวของข่าวสดออนไลน์ประจำวันที่ 25 ก.ค.53 รายงานข่าวจากคณะทำงานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เปิดเผยว่า ขณะนี้มีความพยายามจากนายทหารยศพันตรี สังกัดจังหวัดทหารบกเชียงราย ไปติดต่อเจ้าของฟาร์มเลี้ยงสัตว์แห่งหนึ่งในเชียงรายให้ไปกล่อมนักเรียนและนักศึกษาทั้ง 5 คนให้สารภาพว่า เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดถูกว่าจ้างจากนายธนิต แกนนำกลุ่มพลังมวลชนเชียงราย แล้วจะช่วยให้ทั้ง 5 คนพ้นข้อกล่าวหาฝ่าฝืนพ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ

แต่น.ร.-น.ศ.กลุ่มนี้บอกปฏิเสธไป เนื่องจากไม่เป็นความจริง

การดำเนินคดีกับเด็กนักเรียนและนักศึกษากลุ่มนี้เป็นการบ้าจี้หรือเป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่ ที่พยายามที่จะยัดเยียดความผิดให้กับเด็กเพื่อที่จะสร้างผลงานโดยไม่คำนึงถึงหลักมนุษยธรรม โดยใช้วิธีข่มขู่ให้เด็กและผู้ปกครองกลัวในสารพัดวิธีแทนที่จะปฏิบัติต่อเด็กซึ่งเป็นผู้เยาว์ด้วยเมตตาธรรม

จากประสบการณ์ในชีวิตของผมที่ล่วงพ้นวัยกึ่งศตวรรษมาหลายปียังไม่เคยพบเห็นการคุกคามสิทธิและเสรีภาพของประชาชนเช่นในปัจจุบันนี้ ไม่ว่าจะเป็นช่วงที่อยู่ในภาวะของการปฏิวัติรัฐประหารก็ตาม ก็ยังไม่เคยมีการตั้งข้อหาแก่เด็กนักเรียนที่ถือป้ายแสดงความคิดเห็นทางการเมืองในผืนแผ่นดินที่ผู้ปกครองของรัฐได้แต่พร่ำบอกว่าปกครองบ้านเมืองด้วยนิติรัฐเช่นนี้

คำว่านิติรัฐนั้นความหมายโดยย่นย่อคือการปกครองด้วยกฎหมาย แต่ในความหมายที่แท้จริงคือการปกครองด้วยหลักกฎหมาย เพราะถ้าไม่ยึดถือหลักกฎหมายแล้วคณะปฏิวัติรัฐประหารที่เป็นเผด็จการทั้งหลายก็ออกกฎหมายมาบังคับใช้เอากับราษฎรเช่นกัน

หลักกฎหมายที่ใช้กับหลักนิติรัฐที่ว่าว่านี้ก็คือการกระทำใดใดของฝ่ายบริหารต้องชอบด้วยกฎหมายที่อออกโดยฝ่ายนิติบัญญัติและทั้งการกระทำใดใดของฝ่ายบริหารและการออกกฎหมายของฝ่ายนิติบัญญัติต้องไม่ขัดรัฐธรรมนูญ ซึ่งในกรณีนี้ก็คือการจำกัดอำนาจของฝ่ายบริหารไม่ให้ใช้เกินกว่าขอบเขตความจำเป็นนั่นเอง

การใช้อำนาจตาม พรก.ฉุกเฉินฯของรัฐบาลชุดนี้ไม่ว่าจะเป็นการปิดสื่อ อายัดธุรกรรมทางการเงิน จับบุคคลไปคุมขังหรือเรียกบุคคลที่แสดงออกทางการเมืองไปชี้แจงนั้นขัดรัฐธรรมนูญอย่างชัดแจ้งเพราะจำกัดสิทธิและเสรีภาพเกินกว่าเหตุตามมาตรา 29 และยังขัดต่อมาตรา 27 ที่คณะรัฐมนตรีต้องคำนึงถึงการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนเป็นหลักอยู่เสมอ

ป่วยการที่แกนนำของรัฐบาล ตลอดจนรองเลขา ครม.ที่พร่ำบอกอยู่เสมอว่าการบังคับใช้ พรก.ฉุกเฉินฯนี้สุจริตชนไม่เดือดร้อน ตัวอย่างนี้ย่อมเห็นได้ชัดว่าเป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง ที่สุจริตชนได้รับความเดือดร้อน เพราะเหตุไม่สามารถใช้สิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญได้ เพราะเสรีภาพนั้นเป็นสิ่งที่ติดตัวมนุษย์มาตั้งแต่กำเนิด และเสรีภาพนั้นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่มนุษย์จะยอมสูญเสียก่อนชีวิตของตนเองจะสูญเสียไป

อันที่จริงแล้วการเรียกร้องให้ยกเลิกการบังคับใช้หรือการประกาศสถานการณ์ตาม พรก.ฉุกเฉินฯนั้นยังไม่เพียงพอต่อความเสียหายต่อสิทธิเสรีภาพเสรีภาพของบุคคลด้วยซ้ำไป ในระยะยาวแล้วตัว พรก.ฉุกเฉินฯเองก็มีปัญหาตั้งแต่เริ่มร่างกฎหมายตั้งแต่แรกแล้ว ดังจะเห็นได้จากการต่อต้านจากหลายๆองค์กร จนมหาวิทยาลัยเที่ยงถึงกับทำการเผาร่างกฎหมายฉบับนี้จนเป็นข่าวเกรียวกราวมาแล้ว

หลายคนกังวลว่าหากเลิก พรก.ฉุกเฉินฯไปแล้ว จะเอากฎหมายอะไรมาใช้ ผมเห็นว่าปกติกฎหมายธรรมดาก็เพียงพออยู่แล้ว หากเห็นว่ากฎหมายธรรมดาไม่เพียงพอก็ยังกฎหมายอีกสองฉบับที่มีอานุภาพไม่ยิ่งหย่อนไปกว่า พรก.ฉุกเฉินฯมากนักก็คือ พรบ.กฏอัยการศึกฯและ พรบ.ความมั่นคงฯนั่นเอง เพียงแต่เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบเป็นฝ่ายทหารและกอ.รมน.เท่านั้นเอง(ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่นายกฯฝ่ายพลเรือนและตำรวจไม่ถูกใจนัก)

หากยังขืนคง พรก.ฉุกเฉินฯต่อไปอีก ผมว่าหมอฟันคงต้องตกงานหรือปิดคลินิกกันเป็นระนาวแน่ เพราะแค่นี้ประชาชนคนไทยก็อ้าปากกันไม่ค่อยได้อยู่แล้วครับ

----------------------------
หมายเหตุ เผยแพร่ครั้งแรกในกรุงเทพธุรกิจออนไลน์ 27 ก.ค.53

วันพุธ, กรกฎาคม 28, 2553

เขาจับและสอบผมยังไง ผมสวนกลับDSIยังไง


นี่เป็นเศษเสี้ยวหนึ่ง ของเหตุการณ์การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย โดยคนธรรมดาคนหนึ่ง ด้วยวิธีธรรมดา ซึ่งก็แสดงให้เห็นแล้วว่า แม้แต่วิธีธรรมดาเช่นนี้ ในประเทศนี้ก็ไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น



โดย คุณปรวย salty head
ที่มา บอร์ดประชาไท และ บอร์ดคนเหมือนกัน


หมายเหตุไทยอีนิวส์:นามแฝง ปรวย salty head เป็นล็อกอินที่มีแฟนๆในโลกไซเบอร์ติดตามกันมากพอสมควร โดยเฉพาะในเวบบอร์ดประชาไท และคนเหมือนกัน มีรายงานว่าเขาถูกDSIจับกุมเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคมที่ผ่านมา ต่อมาเขาได้เขียนเล่าประสบการณ์ลงในเวบบอร์ดทั้ง 2 แห่ง ทางไทยอีนิวส์ได้เซ็นเซอร์ข้อความบางตอนเนื่องจากเกรงว่าอาจขัดต่อกฎหมาย


เขาจับผมยังไง ตอนที่ 1 เรื่องจริงจาก ปรวย salty head

ปลายเดือนพฤษภาคม

วันนี้ตั้งใจขับรถออกไปซื้ออะหลั่ยจักรยาน เพื่อจะทำรถให้ดี อยากขี่ไปต่างจังหวัด
กะว่าจะตลุยเหนือ อีสาน ขี่จักรยานไปคุยกับพี่น้องที่บอบช้ำกลับไปจากการชุมนุม
อยากไปถ่ายรูปเผื่อมาทำสารคดี เพื่อให้ชาวบ้านมีพื้นที่ในการพูดบ้าง

กินข้าวอาบน้ำเสร็จ ราวบ่ายโมงกว่าๆ ขับรถออกไปจากหมู่บ้าน

ออกไปได้ไม่ไกล เรียกว่าแถวหน้าหมู่บ้านนั่นแหละ
มีรถคันนึงกำลังกลับรถอยู่ข้างหน้า ทำให้รถคันข้างหน้าผมติดคาอยู่

ปรากฏว่าผู้หญิงคนที่กำลังกลับรถ กลับจอดรถลงมาเปิดฝากระโปรงหน้า
ผมนึกในใจอ้าวรถเสียนี่หว่า แถมจอดคาถนนด้วยสงสัยแบ็ตฯหมด

นึกได้ว่าในรถผมมีสายชาร์ท กำลังจะขยับรถเบี่ยงออกซ้าย เพราะเห็นรถคันหน้าผมจอดเฉยๆ
กลับมีรถทางซ้ายวิ่งขึ้นมาด้านข้างรถผม ทำให้ขยับไม่ได้ นึกด่าในใจ
ไอ้ห่าจะไปช่วยเข้าชาร์ทแบ๊ตเสืออกมาขวาง ผมขยับจะเปิดประตู

ก็มีชายวัยประมาณ 50 ใส่สูทเดินมาข้างรถ ตอนแรกนึกว่าคนบ้า
เพราะอากาศร้อนขนาดนี้เสือกใส่สูทกลางถนน แต่ที่ไหนได้ ชายคนนี้เปิดด้านในเสื้อให้ดู
มีปักคำว่า DSI ! จึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ผมไขกระจกลง ชายคนนั้นถามว่าปรวยใช่มั๊ย ผมคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะปฏิเสธ
และผมเคยคิดไว้แล้วว่าถ้าโดนจับ ผมจะไม่แถแน่ๆ แต่จะพูดความจริง

ผมบอกใช่ ชายคนนั้นบอกขอเข้าไปคุยในรถ ผมบอกงั้นเดี๋ยวผมเรียกทนาย
ชายคนนั้นรีบบอก อ๋อนี่จะเอาแบบ formal (เป็นทางการ) ใช่มั๊ย?

ผมเปิดประตูให้เขามานั่งในรถ เขาเอาหมายค้นให้ดู

ผมดู ศาลแม่งขยันฉิบหายอออกหมายค้นให้วันอาทิตย์ (วันที่เขามาจับผมวันจันทร์ที่ 31 )
ชายคนนั้นถามผมว่า ผมไปโพสต์รูปอะไรในเว็บ ตอนนั้นผมนึกว่าเขาหมายถึงภาพตัดต่อ

แว็บแรกผมนึกถึงรูปลิง ซึ่งผมคิดว่าถ้าเป็นกฏหมายหมิ่น รูปอะไรแบบนั้นน่าจะเข้าข่าย
นั้นทำให้ผมมั่นใจว่า ผมไม่เคยโพสรูปแบบนั้นแน่ๆ ผมเลยบอกไปว่าไม่มีอ่ะ ผมไม่เคยโพสรูป

เดี๋ยวตอนหลังผมจะเฉลยว่าเขาหมายถึงรูปอะไร ท่านทั้งหลายคอยกลั้นหัวเราะให้ดีก็แล้วกัน

เขาบอกผมอีกว่าคุณทำผิดเรื่องความมั่นคง ผมเลยฟิวส์ขาดแต่เก็บอารมณ์ไว้ได้หน่อยนึง
เลยสวนไปว่าความมั่นคงบ้าอะไรของพวกคุณ คุณแม่งเอาความมั่นคงของประเทศชาติไปผูกไว้กับครอบครัวครอบครัวเดียว แบบนั้นไม่ใช่ความมั่นคงของประเทศ ตำรวจนายนั้นเลยชะงักไปหน่อย
ผมคิดว่าเขาคงนิดในใจว่า งานนี้ไม่หมูแน่ๆ

จากนั้นเขาบอกให้ผมกลับเข้าไปในบ้าน ให้แกล้งบอกยามว่ามาปาร์ตี้กัน เดี๋ยวจะมีรถเจ้าหน้าที่
ตามมาอีกสี่ห้าคัน ผมถึงรู้ว่าไอ้รถที่รายล้อมผมอยู่นั้นเป็นรถ DSI ทั้งหมด

ตอนนั้นผมนึกในใจ ไอ้เห ี้ยนี่กูคงไปฆ่าใครตายมั้ง แม่งถึงแห่กันมาขนาดนี้

ถึงบ้านตอนแรกผมก็ยังกวนตีนอยู่ บอกยังไม่ให้เข้าบ้าน เดี๋ยวจะเรียกทนาย
ตอนนั้นผมโมโหมาก เลยโวยวายไปว่าอ้อนี่เห็นว่ามีอำนาจจาก พรก.
เลยจะใช้ปืนกดหัวประชาชนหรือไงวะ บอกให้ก็ได้ผมไม่ได้โง่ ไม่ใช่ตาสีตาสานะ

เจ้าหน้าที่ผู้หญิงรับบอกว่าไม่มี ไม่มีใครมีปืน
เบ็ดเสร็จผมนับคร่าวๆ เจ้าหน้าที่ทั้งหมดที่มาที่บ้านผม ประมาณราวๆ เกือบยี่สิบคน
ไอ้เห ี้ยนี่กูคงไปฆ่าใครตาย จริงๆแน่เลย ทำไมกูไม่รู้วะ?!?

หลังจากนั้นแม่กับป้าก็บอกให้ผมใจเย็นๆ ผมเลยเย็นลง เลยเอ้า อยากค้นอะไรก็ค้นไปตามสบาย
เจ้าหน้าที่ก็เริ่มค้นในรถในบ้าน โดยมีผมตั้งใจเดินกวนตีนตามตลอด ซึ่งมันก็น่าจะกวนตีน

เขาถามหาโน้ตบุ๊คผม ผมก็พาขึ้นไปบนห้อง ให้ไปทั้งตัวเก่าและตัวใหม่

บนห้องนอนผมจะมีชั้นหนังสือสูงจากพื้นจรดเพดานเต็มผนัง อัดแน่นไปด้วยหนังสือพ๊อคเก็ตบุ๊คและดีวีดี ซึ่งก็เป็นที่สนใจของเจ้าหน้าที่ DSI ตัวหัวหน้าคนที่เข้าชาร์จผมคนแรกในรถ ไปเห็นหนังสือ การปฏิวัติฝรั่งเศสสามเล่ม

2 เล่มเป็นของอาจารย์จรัล ดิษฐาอภิชัยเขียน อีกเล่มเป็นของหม่อมเจ้าอทิตยาฯ อะไรสักอย่างผมลืมชื่อไป แกก็ดูตื่นเต้นบอกนี่ไงๆ ผมบอกอะไรนี่มัน พศ. สองห้าห้าสามนะครับ ไม่ใช่สองห้าหนึ่งเก้า จะได้มีความผิด หนังสือแบบนี้เขาขายกันทั่วไป แกก็หัวเราะบอกว่าเปล่าไม่มีอะไร แกบอกลูกน้องให้เอาไปด้วยเพื่อจะได้รู้แนวคิด ! แต่ลูกน้องก็ลืมหยิบไป

ขณะที่เจ้าหน้าที่คนอื่นๆ กำลังค้นของอยู่นั้น ตัวหัวหน้าและอีกคนก็พยายามคุยกับผมดีๆ ผมก็คุยดี
แต่ผมก็พูดตรง เพราะโอกาสแบบนี้คงไม่มีบ่อยนักที่ผมจะได้พูดตรงๆกับเจ้าหน้าที่บ้านเมือง

แกบอกว่าอ่านหนังสือเยอะนะ ผมบอกครับก็เพราะผมอ่านเยอะไง ผมถึงรู้อะไรเยอะ รู้ว่าอะไรถูกอะไรไม่ถูก รู้ว่าทำไมตอนนี้มันถึงสองมาตรฐาน รู้ว่าทำไมตอนยึดทำเนียบปิดสนามบิน ไม่มีใครทำอะไร

มาตอนนี้แม่งไล่ฆ่าประชาชน ตำรวจหัวหน้าแกก็หัวเราะแล้วหันมาพยักเพยิดกับผมบอกว่าเนอะ
ตอนนั้นตายสองคนตำรวจโดนสอบ ตอนนี้ตายแปดสิบกว่าคนไม่เป็นไร

ผมไม่รู้แกพูดเพื่อให้ผมรู้สึกมีพวกหรือแกรู้สึกจริงๆผมก็ไม่ทราบได ้ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจ

พอลงมาข้างล่างมาที่โต๊ะทำงาน คราวนี้หนังสือบนโต๊ะยิ่งเป็นที่สนใจของ DSI มากขึ้น
4-5 เล่มที่วางอยู่บนโต๊ะนั้นล้วนเป็นหนังสือของท่านปรีดีทั้งสิ้น

เท่าที่จำได้เล่มนึงเป็นเค้าโครงเศรษฐกิจของท่านปรีดี ผมกำลังสนใจเรื่องนี้
สนใจเรื่องสวัสดิการสังคมที่ท่านคิดมาตั้งแต่ก่อนปี 2500 แต่กลับถูกหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์
ผมว่ากำลังจะหาแง่มุมมาทำสารคดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทำแบบให้เข้าใจง่ายๆ ไม่ต้องปีนกะไดฟัง
ปีนกะไดดู

อีกเล่มก็เป็นของคุณสุพจน์ด่าน ตระกูล เขียนเรื่องปรีดีหนี ส่วนอีก 2- 3 เล่มจำไม่ได้
แต่ทั้งหมดนั้นก็ถูกเจ้าหน้าที่รวบไป เลยได้ทีผมกวนตีนอีก

ผมพูดแบบหัวเราะเยาะเย้ยเช่นเดิมว่า เฮ้ยหนังสือปรีดีนี่เดี๋ยวนี้เขาไม่ได้ขายกันใต้ดินแล้วนะ
ไปงานสัปดาห์หนังสือนี่วางขายกันเยอะเลยนะ ประมาณนี้ที่ผมพูด


เมื่อได้ของจนพอใจ (จริงๆเจ้าหน้าที่ก็กวาดสาดๆไป ซีดีบนโต๊ะที่พวกคนทำงานกับผมเอางานมาส่งก็กวาดไปด้วย สงสัยจริงๆว่าจะเปิดดูทุกแผ่นหรือเปล่า)

จากนั้นก็ให้ผมเซ็นรับ ปิดผนึกอย่างดี บอกว่าจะเปิดก็เมื่อเปิดต่อหน้าผมเท่านั้น
เอาของไปเก็บไว้แล้วจะนัดผมไปเปิดซองตรวจของกันทีละชิ้น ผมก็เซ็นๆไป

แต่ผมบอกว่า โน๊ตบุ๊คของน้องสาวผมไม่เกี่ยวช่วยกรุณาเอามาคืนเขาไวๆด้วย เพราะเขาไม่เกี่ยวและจริงๆก็ไม่ควรเอาไปด้วย แต่ตำรวจหัวหน้ารีบบออกว่าไม่ได้ต้องเอาคอมไปให้หมดเพื่อตรวจสอบ

โชคดีผมไม่ได้บอกว่าผมมีเครื่อง Imac รุ่นแรก กับ mac LCII รุ่นจอขาวดำที่ผมเก็บสะสมอยู่ด้วย
ถ้าบอกคาดว่าแกคงให้ลูกน้องเอาไปด้วย

จากนั้นเขาก็บออกให้ผมไปที่ DSI ผมถามว่าจะควบคุมตัวผมเลยหรือไม่ ผมจะได้เตรียมตัว

เจ้าหน้าที่รีบบอกว่าเปล่าแค่ไปสอบสวน ขับรถไปได้เลยเอาแม่ไปด้วย ผมบอกแถวนั้นมันหลายประตูผมกลัวเข้าไม่ถูกถ้าเลยแล้วกลับรถไกล ให้ตำรวจมานั่งรถผมคนนึงจะได้คอยบอกทาง

ตำรวจนายนึงที่ดูท่าทางเป็นมิตรก็ขึ้นมานั่งรถผม

จริงๆระหว่างตรวจค้นในบ้านตำรวจก็พยายามคุยเรื่องทั่วไป ผมเข้าใจว่าคงเพื่อให้ผมผ่อนคลายและรู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้จะทำร้ายอะไร ซึ่งดูของทุกอย่างในบ้านผมจะเป็นที่สนใจของตำรวจไปหมด

ไม่ว่าจะเป็นแผ่นเสียง เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องเสียง ตำรวจบางนายถามผมว่าชอบฟังเพลงอะไร ผมบอกว่าชอบฟังแจ๊ซ แกก็บอกเออผมก็ชอบ วันหลังมาขอฟังบ้างเพราะแกก็เล่นเครื่องเสียง บางคนเห็นจักรยานผมก็สนใจผมก็อธิบายให้ฟังว่าจักรยานที่มันแพงๆหน่อยมันดีกว่าจักรยานธรรมดายังไง บรรยากาศช่วงนี้เหมือนเพื่อนมาปาร์ตี้ที่บ้านจริงๆ

ช่วงหน้ามาดูว่า เขาสอบสวนผมยังไง หรือมาดูว่าใครสอบสวนใคร
โปรดคอยติดตามด้วยความระทึกในหทัยพลัน
(ขอยืมสำนวนหน่อยนะครับ มติชน ฮา)


********

ตอนที่ 2 เขาสอบสวนผมยังไง

หลังจากขับรถมาถึงที่ตึก DSI แล้วเจ้าหน้าที่ก็พาผมขึ้นไปข้างบน

ตอนแรกเขาให้ไปที่ห้องหัวหน้า ผมก็ไปยืนรออยู่หน้าห้อง เจ้าหน้าที่ก็แยกย้ายไปตามห้องตัวเอง ผมไม่รู้จะไปไหน ยืนเก้ๆกังๆอยู่ตรงนั้น ไม่รู้จะทำอะไร ผมเลยยืนมองวิวข้างนอก

ฝนกำลังจะตกเมฆตั้งเค้าทะมึนดำทั่วท้องฟ้า แต่ที่ขอบฟ้าด้านหน้าผมกลับมีแสงส่องทะลุเมฆดำลงมาเป็นลำ สวยอย่างประหลาด ผมควักกล้องดิจิตอลตัวเล็กที่พกไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมาถ่ายรูป สักพักเจ้าหน้าที่ก็เดินมา เขาเห็นผมกำลังถ่ายรูปอยู่ เขาถามว่าถ่ายอะไร ผมบอกเมฆ สวยดี มันมีแสงส่องลงมาเป็นลำ เจ้าหน้าอีกสองสามคนเดินมาแถวนั้น เลยมาดูเมฆกับผม ผมไม่ได้บอกเขาหรอกว่า ผมเห็นเมฆนั้นแล้วผมคิดอะไร

ในความมืดมิดปกคลุมยังมีลำแสงแรงกล้าส่องทะลุ ผืนฟ้าแห่งความจริงกว้างใหญ่ใครพยายามจะเอาความเท็จสกปรกมาครอบงำ ย่อมทำได้ไม่หมดแน่ มันต้องมีสักแแห่งที่ลำแสงแห่งความจริง ทะลุสาดส่องลงมาถึงพื้นดิน


ตัวหัวหน้าก็ออกมาจากห้องมองเมฆที่ผมดูอยู่แป๊บนึงก็เรียกผมเข้าไปในห้อง เสร็จแล้วเขาก็เรียกเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกนายนึงมา บอกว่านี่ไงได้ตัวแล้ว ปรวยฯ เดี๋ยวลองให้เขาเข้าไปที่ประชาไท และฟ้าเดียวกันให้ดู

นายตำรวจนายนั้นแกล้งตีหน้ามึน ถามผมว่าเราเป็นคนโพสเหรอ ผมบอกใช่ เขาถามว่าผมเป็นคนดูแลเว็บเหรอ ผมบอกเปล่า ผมเป็นคนเข้าไปเล่น จากนั้นพวกเขาก็ปรึกษากันว่าเอาไงดี หมายถึงจะให้ผมไปใช้คอมฯที่ห้องไหนดี

สักพักเจ้าหน้าที่ที่ดูเป็นมิตรก็เดินมาบอกผมให้ไปที่ห้องโน้นดีกว่า จะสวบสวนที่ห้องนั้นด้วย ผมก็เลยเดินตามไป

พอเปิดประตูห้องเข้าไป ในห้องไม่มีใคร เจ้าหน้าท่ีคนนี้หันมาบอกกับผม
พี่ไม่ต้องกลัว ห้องนี้แม่งแดงทั้งห้อง
ผมก็ยิ้มๆ ไม่ว่าอะไร เพราะผมก็เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาบ้าง ไม่ใช่เรื่องตำรวจมะเขือเทศนะ แต่เป็นเรื่องที่ตำรวจจะใช้จิตวิทยาเวลาสอบสวน ให้รู้สึกว่าเฮ้ยเราพวกเดียว มีอะไรคุยกันได้

แต่อย่างที่บอกผมก็เคยนึกถึงซีนแบบนี้ไว้เหมือนกัน ว่าถ้าผมโดนจับผมจะทำยังไง ผมนึกไว้แล้วว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมจะพูดความจริง เพราะในยามคับขันแบบนี้ขืนไปโกหก ตัวเราเองนั่นแหละที่จะจำไม่ได้ว่าเราโกหกอะไรไป ผมเชื่อในความบุริสุทธิ์ใจของผม ผมไม่ได้ไปโกงใคร ไม่ได้ไปฆ่าใคร ไม่ได้ปล้นใคร เพราะฉะนั้นผมจะพูดความจริงที่ผมทำ และจะพูดความจริงที่ผมคิดอย่างไม่ปิดบัง

ผมคิดว่าถึงแม้ผมอาจจะติดคุก แต่เมื่อวันหนึ่งความจริงปรากฏ มันก็จะถูกบันทึกไว้ว่า ที่ประเทศไทยเมื่อปี 2553 มีประชาชนพูดความจริงแล้วถูกจับเข้าคุก ถ้าคนที่ลงมือทำเขายังมีชีวตอยู่ ผมก็อยากดูว่าเขาจะทำหน้ายังไง เหมือนกับวันนี้ มีใครสักคนมั๊ยที่กล้าบอกอย่างภูมิใจว่า เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519 ผมเองนี่แหละที่ผูกคอนักศึกษาที่ต้นมะขาม ผมเองนี่แหละที่เอาเก้าอี้ฟาดศพนักศึกษา ผมเองนี่แหละที่เอายางรถยนต์เผานักศึกษา มีใครกล้าพูดมั๊ย


ผมถามเจ้าหน้าที่คนนั้นว่าอ้าวหัวหน้าไม่ว่าอะไรเหรอ เขาก็บอกว่าไม่ว่าอะไรเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว เขาบอกให้ผมรอที่ห้องนี้ เขาถามว่ากินอะไรมั๊ย ผมบอกว่าก็ดี เพราะผมรู้สึกหิว เขาถามว่าเอาอะไรดี ผมบอกอะไรก็ได้ งั้นสั่งแมคนะเจ้าหน้าที่นายนั้นบอก ผมก็เลยบอกว่างั้นผมเอาชีสเบอร์เกอร์ก็แล้วกัน เขาออกจากห้องไป

ผมมองไปรอบห้องก็เหมือนห้องสำนักงานทั่วไป มีโต๊ะทำงานเรียงกันเป็นแถวชิดผนัง แต่เมื่อหันกลับมามองอีกด้าน ที่ผนังมีผ้าแถบสีแดงเขียนว่า “ยุบสภา คืนอำนาจให้ประชาชน” ติดอยู่ ผมรีบหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้

จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็เข้ามาในห้อง สี่ห้าคน มีคนใหม่เข้ามาเพิ่ม ดูท่าทางเป็นเซียนคอมพิวเตอร์เพราะเขาจัดการเปิดคอมฯให้ผมเพื่อให้เข้าไปที่เว็บประชาไท แต่ก็ขำดี ก็ตอนนี้ ICT มันบล๊อกเว็บอยู่เลยเข้าไม่ได้

ผมก็ถามเขาว่าไม่มีโปรแกรมทะลวงเว็บเหรอ DSI น่าจะมีดิ เขาก็ถามผมว่าผมเข้ายังไง ผมก็บอกของผมเครื่องแมคมันมีโปรแกรมอันนึงเข้าได้ แต่พีซีนี่ผมไม่รู้ผมไม่เคยใช้เครื่องพีซี แต่บางทีถึงมีโปรแกรมก็เข้าไม่ได้เพราะช่วงนี้เขาบล๊อกอย่างแน่นหนา คุณก็น่าจะรู้

พวกเขาก็พยายามกันใหญ่อยู่พักนึง สุดท้าย เขาเลยบอกงั้นไปอีกห้องนึงดีกว่า เครื่องห้องนี้โดน
บล๊อกไว้และไม่มีโปรแกรมทะลวง

เขาเลยพาผมไปอีกห้องหนึ่ง คราวนี้เข้าได้ เขาเลยให้ผมลองล๊อคอินเข้าไปในประชาไทให้ดู จริงๆเขาก็รู้หมดละครับว่าผมล๊อคอินอะไร และ พาสเวิร์ดอะไร เพราะตัวหัวหน้าบอกผมเองว่าพาสเวิร์ดคุณนี่โคตรยากเลยตั้งสิบตัวกว่าจะแกะได้


จากนั้นเขาก็บอกให้เข้าไปที่เว็บฟ้าเดียวกัน ผมบอกไม่มีแล้วครับฟ้าเดียวกันเขาเปลี่ยนเป็นคนเหมือนกันแล้ว เขาก็ให้ผมเข้าแต่ผมก็เข้าไม่ได้

เขาถามว่าพาสเวิร์ดอะไร ผมบอกก็พาสเวิร์ดเดียวกันเพราะผมขี้เกียจจำ ผมพยายามเท่าไหร่ก็เข้าไม่ได้ แต่จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับตอนนั้นเลย เพราะ ICT มันขยันบล๊อคแล้วไม่รู้มันบล๊อคยังไงบางทีก็ล็อคอินเข้าไม่ได้ หลายคนคงจำได้ว่าช่วงนั้นเว็บเดี้ยงเป็นแถว หรืออาจจะเป็นว่า...ผมนึกขึนมาได้

ผมเลยบอกว่าสงสัยข่าวเรื่องผมโดนจับรั่วแล้วมั้งครับ อาจจะมีใครรู้แล้วลบผมออกแล้วก็ได้

ตัวหัวหน้าเหมือนโดนจี้ใจดำ เขาบอกว่าไม่มีไม่มีทางที่ข่าวจะรั่วได้ พูดเสร็จก็หุนหันออกไป

ตัวคนที่ดูเซียนๆเรื่องคอมฯก็บอกไหนลองอีกที ผมลองหลายครั้งก็เข้าไม่ได้ เขาเลยบอกว่าเออสงสัยโดนลบออกไปแล้ว ไหนลองเข้าประชาไทอีกทีซิ คราวนี้ผมกลับมาลองประชาไท ปรากฏว่าประชาไทท่เมื่อกี้เข้าได้ คราวนี้ก็เข้าไม่ได้แล้ว เจ้าหน้าที่รายนี้เลยสรุปว่า โอเคพอแล้ว เข้าไม่ได้แล้วละโดนลบออกจากสมาชิกแล้ว

จังหวะนั้นตัวหัวหน้าก็โผล่เข้ามาอีกทีด้วยอาการฉุนๆ ถามผมว่าผมได้บอกใครหรือเปล่าว่าโดนจับ ผมบอกเปล่าไม่ได้บอกใคร เขาบอกไม่ได้บอกใครแล้วทำไมมีคนรู้
นี่ไง มีคนตั้งกระทู้ที่ประชาไท เขาบอกว่าตั้งมาจากออฟฟิสอะไรสักอย่างผมจำไม่ได้แล้ว แต่นั่นหมายความว่า ที่ DSI สามารถรู้ได้ในทันทีว่าในประชาไท ใครตั้งกระทู้ตอบกระทู้มาจากไหน !


แถมก่อนหน้านี้ตำรวจที่ดูเซิยนๆเรื่องคอมฯก็บอกผมว่า ที่นี่เขารู้ตั้งนานแล้วว่าใครคือปรวย

ซึ่งนั่นก็สอดคล้องกับที่ตัวหัวหน้าบอกกับผมว่าเขาตามดูผมมานานแล้ว ไปเฝ้าทั้งที่ออฟฟิส ทั้งที่แถวบ้าน ผมนึกในใจโอช่างขยันกันจริงๆ แล้วนี่ถ้าเกิดไม่มีกฎหมายหมิ่นฯแล้ว คนไม่ล้นงานเหรอนี่


จากนั้นเขาก็พาผมกลับไปที่ห้องเดิม ชีสเบอร์เกอร์ก็มารอท่าแล้ว เขาให้เวลาผมกินอาหารก่อน เสร็จแล้วเดี๋ยวจะเริ่มสอบสวน ผมกินไม่ได้มากเท่าไหร่ด้วยใจจะรีบทำให้จบๆ เหมือนกับว่ามามะ เดี๋ยวเราจะขึ้นสังเวียนกันแล้ว

กินเสร็จเขาก็เริ่มสอบสวนผม โดยมีตำรวจ 4-5 นายนั่งรายล้อมผม และก็มีเจ้าหน้าที่อีกคนสองคนนั่งในห้องนั้นด้วย

เจ้าหน้าที่ที่ชอบทำหน้ามึนๆ ก็เริ่มถามผม โดยรวมก็ถามว่า ล๊อคอินที่ผมใช้นี่ใช้กี่คน รู้จักใครในเว็บบ้าง ผมเป็นเว็บมาสเตอร์หรือเปล่า ผมมีหน้าที่อะไรในเว็บ

ซึ่งการสอบสวนแบบนี้ก็มองได้สองอย่าง หนึ่งอยากรู้ว่าเรามีขบวนการหรือเปล่า สองถามเพื่อให้มัดว่าล๊อคอินนี้เป็นเราแน่นอนไม่ผิดตัว ก็อย่างที่บอกไปแล้ว ผมตั้งใจว่าจะพูดความจริง เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะถามเพื่อจุดประสงค์อะไรผมก็พูดความจริง ผมบอกล๊อคอินผมเองแหละไม่ได้ใช้ร่วมกับใครและผมเป็นแค่สมาชิก

ก็จบเรื่องเทคนิคไป

คราวนี้มาเรื่องแนวคิด ก่อนจะเริ่มเจ้าหน้าที่ที่ดูเป็นมิตรก็เอาแฟ้มหนาปึกมาเปิดเอกสารที่เขาปริ้นท์ข้อความที่ผมโพสไว้ที่เวบคนเหมือนกัน มันเป็นรูปลายเซ็นต์ผมในคนเเหมือนกัน ตัวหัวหน้าก็ถามเลย รูปนี้คุณโพสใช่มั๊ย ผมยิ้มเลย รูปนี้แน่ๆที่ตัวหัวหน้าถามผมในรถว่าคุณไปโพสรูปอะไรไว้

ผมเลยถามกลับว่าแปลกอะไรครับ ผิดกฏหมายด้วยเหรอครับ รูป คมช. เข้าเฝ้าในหลวงมีใครในประเทศนี้ไม่เคยเห็นหรือครับ แกก็ไม่ว่าอะไร แต่ถามต่อแล้วนี่ข้อความนี้ของคุณใช่มั๊ย ผมบอกใช่ครับ ก็มันเรื่องจริงหรือเปล่าละครับ ถ้าไม่มี(เซ็นเซอร์) คนทำรัฐประหารก็ไม่รู้จะเข้าเฝ้าใครตอนทำรัฐประหาร นี่มี(เซ็นเซอร์)ก็ทำให้พวกเขาอุ่นใจ จริงหรือเปล่าครับ

ไม่มีใครตอบอะไร

เขายังคงเปิดแฟ้มต่อไป มีอันนึงตั้งแต่ปี 2551 แล้วถามผมว่าอันนี้ผมโพสหรือเปล่า ผมบอกว่าโห..นั่นมันตั้งแต่ปี 51 ผมจะจำได้ยังไงละครับ แต่ว่านี่ชื่อผมแน่ ปรวย salty head แต่จะให้ผมยืนยันร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านี่ผมโพส ผมยืนยันไม่ได้หรอกครับ

เอาละพอแล้วเขาบอก จากนั้นเขาก็ให้ผมเซ็นต์ชื่อตรงแผ่นที่มีรูป คมช. เข้าเฝ้าในหลวง

จากนั้นตัวหัวหน้า ก็เริ่มถามผมว่า ไหนลองเล่าให้ฟังซิว่า ทำไมคุณถึงคิดว่าสถาบันไปยุ่งเกี่ยวกับการเมือง ผมแทบขำกับคำถามนี้ แต่ก็เหมือนเป็นโอกาสดีที่ผมจะได้พูดเรื่องนี้ต่อหน้าคนฟัง อย่างน้อยก็ 5-6 คนในห้องนี้แหละน่า


ผมบอกว่า ผมไม่ได้คิดเองเลยครับ ไม่ใช่อยู่ๆผมก็มานั่งคิดเองว่าสถาบันกษัตริย์ลงมายุ่งกับการเมือง ผมอ่านข่าวครับ ไอ้ข้อมูลที่ผมได้มาก็ไม่ได้ลึกลับพิสดาร หรือมีใครป้อนมาจากใต้ดินที่ไหนหรอกครับ ถ้าท่านอ่านข่าวและจำแม่น วิเคราะห์หาเหตุหาผลเป็น ไม่อคติ ยอมรับความจริง ท่านก็จะคิดแบบผมนี่แหละครับ ผมเริ่มเดินเครื่องด้วยการเกริ่นไปแบบนี้

ตัวหัวหน้าบอกเอ้าไหนว่ามาซิ ไหนในหลวงท่านไปยุ่งยังไง ผมอยากรู้เหมือนกัน ผมจะเอาข้อมูลนี้ไปเขียนผลวิจัยว่าพวกนี้เขาคิดกันยังไง
ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนไฟมันถูกจุดติดในตัวผมแล้วครับ ประนึงว่าผมยืนพูดอยู่กลางสนามหลวงก็ไม่ปาน

ท่านจำได้มั๊ยครับ ปี 2549 เมื่อเดือนเมษามีเลือกตั้ง มีพรรคการเมืองลงเลือกตั้งหลายพรรค แต่พรรคประชาธิปัตย์และพรรคฝ่ายค้านไม่ลงเลือกตั้ง การเลือกตั้งติดขัดเพราะบางเขตคนลงคะแนนไม่พอ
( เซ็นเซอร์)ท่านออกมาตรัสว่ายังไงจำได้หรือเปล่าครับ

ตอนนี้เจ้าหน้าที่ในนั้นทำมึนกันหลายคน ถามว่าท่านพูดกับใคร

ผมเลยเล่าต่อ ท่านพูดกับผู้พิพากษาไงครับ ท่านปรึกษาเป็นทำนองว่า มีทางทำให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะได้มั๊ย
การเลือกตั้งพรรคเดียวไม่เป็นประชาธิปไตย ทั้งๆที่มีพรรคเล็กพรรคน้อยลงเลือกตั้งอีกตั้งหลายพรรค พวกนั้นเขาไม่ใช่คนไทยเหรอครับ แล้วท่านเป็นตำรวจท่านไม่สงสัยบ้างเหรอครับว่า การจะตัดสินอะไรมันต้องมีการสอบสวนตามขบวนการ แล้วจึงตัดสินไปตามขั้นตอน

แต่นี่ไม่กี่วัน ศาลรวมหัวกันออกมาบอกว่า ให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ มันไม่ผิดปกติหรือครับ รวมทั้งเอาท่านวาสนาไปติดคุก ท่านเป็นตำรวจเหมือนกันไม่รู้สึกอะไรหรือครับ

แล้วไงต่อ เสียงเจ้าหน้าที่ในห้องนั้นเขี่ยไฟในตัวผม

แล้วไงครับ วันรัฐประหาร นายทหารที่เข้าเฝ้ากำลังทำผิดกฏหมายอาญามาตรา 113 ท่านเป็นตำรวจ ท่านรู้ใช่มั๊ยครับ ผมถามต่อว่า กฎหมายอาญามาตรานี้ยังใช้อยู่หรือเปล่าครับ แล้วการรัฐประหารนี่เป็นประชาธิปไตยหรือครับ มันไม่เป็นประชาธิปไตยแต่ทำไมท่านไม่ตรัสอะไรบ้างครับ ทำไมกล้าตรัสว่าการเลือกตั้งพรรคเดียวไม่เป็นประชาธิปไตย เป็นโมฆะได้มั๊ย แต่ไม่กล้าตรัสว่าการทำรัฐประหารไม่เป็นประชาธิปไตยบ้างละครับ

เงียบไม่มีใครตอบอะไร

เอา..แล้ว (เซ็นเซอร์) ละ? มีคนนึงถาม

อันนี้ผมตอบแบบหัวเราะเลยครับ

โห ท่านเคยได้ยินวันตาสว่างแห่งชาติหรือเปล่าครับ แน่นอนตามระเบียบตำรวจต้องทำมึนไม่รู้จัก

งานศพน้องโบว์ไงครับ ผมเล่าต่อ น้องโบว์นี่ตายหน้ากองบัญชาการตำรวจนครบาลใช่มั๊ยครับ ตอนนั้นพวกพันธมิตรกำลังพยายามจะเข้ายึดกองบัญชาการตำรวจนครบาลใช่มัียครับ แล้วในงานศพ YYY ท่านตรัสว่า น้องโบว์เป็นเด็กดีช่วยชาติรักษาสถาบัน แบบนี้มันไม่ชัดหรือครับ แล้วยังจะคลิปที่สนธิ ลิ้มทองกุล พูดเองอีกว่าได้รับของขวัญจากน้องสาว (เซ็นเซอร์)

มีเสียงนายตำรวจที่ทำหน้ามึนตลอดสวนขึ้นมาว่า พูดที่ไหน เมื่อไหร่

ผมตอบไปว่าไม่เคยเห็นคลิปนี้จริงๆหรือครับ เจ้าหน้าที่ที่ดูเป็นมิตรรีบบอกว่า มีครับมี ผมเคยดู
ผมเลยได้ทีพูดต่อ นั่นไงครับ

แล้วไหนจะคดีพันธมิตรทียึดทำเนียบยึดสนามบินอีกไม่มีใครกล้าทำอะไร
ตัวหัวหน้ารีบบอกว่า ก็ไม่ให้ DSI ทำนี่ ถ้าให้ DSI ทำป่านนี้เสร็จไปแล้ว


จังหวะนี้ผมจำได้แม่นเลย ผมหันขวับมาจ้องตาหัวหน้า แล้วถามว่า จริงหรือเปล่าครับ ท่านกล้าจับพันธมิตรจริงหรือเปล่าครับ ไม่มีเสียงตอบคงมีแต่เสียงหัวเราะกลบเกลื่อนของหัวหน้ากลับมาแทน

ผมร่ายต่อ คนไทยไม่โง่นะครับ เขาดูออกว่าทำไมมันถึงสองมาตรฐาน ฝ่ายนึงโดนไล่ล่า ฝ่ายนึงทำผิดยังไงก็ได้ ไม่มีใครทำอะไร คนไทยรับรู้เรื่องแบบนี้ได้ง่ายครับ เพราะมันอยู่ในชีวิตประจำวัน

แท๊กซี่ขับรถฝ่าไฟแดงตำรวจจับ แต่ถ้ารถเบนซ์ขับฝ่าไฟแดงตำรวจไม่จับ เพราะอะไร ไม่ใช่เพราะตำรวจกลัวรถเบนซ์ครับ แต่เพราะตำรวจรู้ว่าเบื้องหลังรถเบนซ์นั้นจะมีคนที่เส้นใหญ่อยู่

เหมือนกันครับตำรวจไม่จับพันธมิตรเพราะอะไร คนก็รู้ครับ คนรู้ว่าเบื้องหลังพันธมิตรนั้นมีคนสนับสนุนอยู่ และก็ใหญ่พอที่ตำรวจทหารจะไม่กล้าทำอะไร

ผมยกตัวอย่างนี้ไปได้ยังไง ผมยังไม่รู้เลยครับมันออกไปเองโดยอัติโนมัติ

ที่พูดมาอันนั้นมันก็นานแล้ว แล้วตอนนี้ละท่านยุ่งยังไง


ทหารที่ยิงประชาชนตายนี่ทหารหน่วยไหนครับ?
ทหารที่ส่งมาอารักขาอภิสิทธิ์นี่ทหารหน่วยไหนครับ?
วันก่อนมีรูปลงในเว็บ เห็นท่านผู้หญิงจรุงจิตต์ ไปนั่งไปนั่งในราบ 11 ไปทำไมครับ?


อันนั้นรูปตัดต่อได้มั๊ย หัวหน้าแย้ง

ไม่น่าครับ ใครจะถ่ายรูปด้านหลังเก็บไว้แล้วเอาไปตัดต่อครับ
ฯลฯ

สบายใจมั๊ยได้พูดหมดแล้ว หัวหน้าคนนั้นถามผม
ผมบอกก็ดีครับ เพราะผมก็ไม่เคยพูดอะไรแบบนี้กับใคร

แต่ยังไงมันก็ผิดกฏหมายนะ คุณรู้ใช่มั๊ย ยังไงประเทศนึงมันต้องมีสถาบันหลักเป็นหลักของประเทศ
ผมถามว่าแล้วจะเป็นหลักได้ไงครับ เมื่อไม่ยุติธรรม จะสงบสุขปรองดองได้มันต้องยุติธรรมก่อน


ตอนนี้เหมือนผมขึ้นธรรมาสน์เลย

ผมแปลกใจประเทศเราเป็นเมืองพุทธซะเปล่า ปากก็บอกว่าเป็นชาวพุทธ แต่ไม่รู้หลักเหตุและผล
พระพุทธเจ้าท่านก็บอกว่าทุกข์ให้ดับที่เหตุ คุณไม่อยากให้คนวิจารณ์สถาบัน แต่ปล่อยให้สถาบันลงมายุ่งการเมือง ปล่อยให้อีกฝ่ายเอามาอ้างทำลายอีกฝ่าย แล้วคุณมาไล่จับคนวิจารณ์ ผมถามว่ามันจะหมดมั๊ยครับ คุณจะจับหมดมั๊ยครับ


แต่ว่าคุณไปโพสยังงั้นมันก็ผิด คือคุณเข้าใจมั๊ยว่ามันมีกฎหมายอยู่ เอางี้ซิคุณได้พูดแบบนี้แล้วคุณสบายใจ ตอนหลังก็ไม่ต้องไปโพส ก็ไปพูดกับเพื่อนอะไรไป

เพื่อนผมแม่งเหลืองหมด ผมบอก ผมไม่รู้จะไปพูดกับใคร

แต่จริงแล้วมันก็ไม่เกี่ยวครับ คือผมนี้ไม่มีส่วนได้เสียกับวิกฤตินี่เลย

ท่านไปบ้านผมก็ห็นแล้ว ผมนี่โคตรชนชั้นกลางเลย ชีวิตถ้าไม่มายุ่งกับเรื่องนี้ก็โคตรสบายเลย
ทำงานมีเงินใช้ชีวิตแบบชนชั้นกลาง สบาย มีตังค์ก็ไปกินเหล้า เที่ยวผับ ตีหม้อ เลี้ยงเด็ก ช้อปปิ้ง
รากหญ้า ชาวบ้านจะเป็นยังไงก็ไม่ต้องสนใจ เพราะกูเป็นชนชั้นกลาง
เอามั๊ยละ ท่านอยากให้พลเมืองของประเทศเป็นแบบนั้นหรือเปล่าเอามั๊ยละ
ให้พลเมืองของประเทศไม่ต้องสนใจบ้านเมือง หาความสุขใส่ตัวอย่างเดียว เอามั๊ย
ผมประชด

นายตำรวจที่ทำมึนๆมาตลอดบอกว่า เออ คุณมีความคิดดีนะ
แต่ผมรู้เลยว่าเขาจะพูดอะไรต่อ “แต่มันก็ผิดกฏหมาย” เขาไม่ได้พูดหรอก แต่ผมรู้ว่าเขาคิดแบบนั้น


คือผมเข้าใจพวกเขาเลย ไม่ได้ว่าอะไรเลยที่ไปจับผม เพราะที่ฟังเขาพูดมาสองสามเที่ยว
ดูเหมือนเขาจะเข้าใจว่าอะไรมันเป็นยังไง แต่สุดท้ายก็เข้าที่เดิมยังไงมันก็ผิดกฏหมาย

เพราะผมได้ยินคำพูดนี้มา ไม่ต่ำกว่า 10 รอบ ในวันที่พวกเขามาจับผม
เมื่อผมพูดอะไร เขาก็จะอ้างอย่างเดียวว่า
“แต่ว่า...ยังไงมันก็ผิดกฏหมาย”


หลังจากสอบสวนเสร็จ เขาก็ปล่อยผมกลับบ้าน บอกว่าให้รอหมายเรียก แล้วก็เดี๋ยวจะโทรบอกให้มาเอาคอมฯคืนไปหลังจากได้ทำการ copy ทุกอย่างจากคอมฯผมและคอมฯน้องสาวไว้หมดแล้ว

หลังจากนั้น อาทิตย์ต่อมาเขาก็เรียกให้ไปเอาคอมฯคืน
ต่อมาก็ให้ไปเอาฮาร์ดิสก์คืน รวมทั้งหนังสือท่านปรีดีด้วย

มีวันนึงที่ผมไปเอาฮาร์ดิสคืน เจ้าหน้าที่หนุ่มๆนายนึง ที่ผมดูว่ายังไม่มีตำแหน่งสูงนักเดินมาส่งผมที่ลิฟท์ ระหว่างรอลิฟท์ผมก็เลยคุยกับเขา ผมบอกว่าดีนะทำงานที่นี้ไม่ต้องใส่ชุดตำรวจ เขาบอกก็ดีครับ แต่งเหมือนพนักงานออฟฟิส แต่ผมชอบใส่เสื้อโปโล แต่มีปัก DSI ไปไหนช่วงนี้ก็ต้องระวังหน่อย

นี่ทำงานแบบนี้ต้องนั่งเฝ้าหน้าคอมฯทั้งวันเลยซิผมถามเขา ผมรู้เพราะวันที่ผมพยายามเข้าเว็บไม่ได้ ก็มีตำรวจนายอื่นแซวเจ้าหน้าที่หนุ่มคนนี้ว่า ให้ไอ้นี่เข้าดิมันนั่งอ่านทั้งวันแหละ เขาตอบครับก็นั่งอ่านเว็บดูทั้งวันแหละครับ

เสียงลิฟท์มาพอดี ผมขยับจะเดินเข้าลิฟท์ เขาก็เดินตามมาและก่อนผมจะทันเข้าไปในลิฟท์ เขาก็พูดกับผมว่า ผมอ่านแล้วผมก็ชอบแนวคิดของพี่นะ แต่ว่า....ยังไงมันก็ผิดกฎหมาย

ผมหันไปมองหน้าเขา ไม่ตอบอะไร จนลิฟท์ปิดและเลื่อนลงมา

อืมม...คุณอยู่ในประเทศนี้ คุณพูดความจริงได้ แต่..ยังไงมันก็ผิดกฏหมาย
เจริญพะย่ะค่ะ


หลังเหตุการณ์ที่ผมโดนจับกุม ผมก็หยุดโพสไปเลย กะว่าจะใช้ชีวิตเงียบๆ
แต่เมื่อติดตามข่าวเหล่านี้


บก.ลายจุด ไปผูกผ้าแดงที่ราชประสงค์โดนจับ
นที สิวารี ไปยืนตะโกนที่ราชประสงค์โดนตำรวจนอกเครื่องแบบอุ้มไปขัง แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็เถอะ
เด็กนักเรียนอายุ 16 ปี ไปยืนถือป้ายต้าน พรก. ที่เชียงราย ตกเย็นตำรวจไปค้นที่บ้าน
โดนตำรวจเรียกไปสอบ


ผมคิดว่ามึงจะมากไปแล้ว ผมคิดว่าผมควรจะกลับยืนยันสิทธิของพลเมือง
ว่าการเป็นพลเมืองของประเทศนี้ย่อมมีสิทธิและเสรีภาพในการแสดงออก

หมายเหตุ:

นี่เป็นเศษเสี้ยวหนึ่ง ของเหตุการณ์การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย โดยคนธรรมดาคนหนึ่ง ด้วยวิธีธรรมดา
ซึ่งก็แสดงให้เห็นแล้วว่า แม้แต่วิธีธรรมดาเช่นนี้
ในประเทศนี้ก็ไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น


การไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น
จะเป็นปัญหาต่อประเทศที่มีคนมากกว่าหกสิบล้านคนยังไง
การไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น
จะเป็นอุปสรรคในการพยายามที่จะสร้างความปรองดองในประเทศยังไง
การไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น
ทำให้ประเทศนี้เดินบิดเบี้ยวมายังไงและจะเดินบิดเบี้ยวต่อไปยังไง

โปรดติดตามในโอกาสต่อไป โดยไม่ต้องระทึกในดวงหทัยพลัน
เพราะซีรียส์เหล่านี้จะเป็นเรื่องยาว
จนกว่าเสรีภาพและความเป็นธรรมจะปรากฏขึ้นในประเทศนี้

ขอความแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ จงมีแด่เพื่อนผู้รักเสรีภาพและประชาธิปไตย
และเพื่อนผู้มีจิตใจโอบอ้อมต่อคนที่มีความยากลำบากกว่าตน

สวัสดี

ปรวย salty head