อานนท์ เขียนจม. ปฏิเสธรับสารภาพ แลกอิสรภาพ รับอยากออกไปดูแลครอบครัว แต่กลับคำพูดตัวเองไม่ได้
4.11.26
มติชนออนไลน์
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 นายอานนท์ นำภา ทนายความด้านสิทธิมนุษยชน เผยแพร่จดหมายเปิดผนึกกรณีมีการขอให้รับสารภาพ ในคดีความผิดตามมาตรา 112 โดยมีเนื้อหาว่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนทั้งหวังดีและไม่หวังดีขอให้ผมรับสารภาพในความผิดตามมาตรา 112 ล่าสุดในการพิจารณาคดีคดีหนึ่งเมื่อเดือนที่แล้ว มีผู้พิพากษากล่าวว่า ถ้ารับสารภาพก็ได้ออก(จากคุก)แล้ว ในชั้นอุทธรณ์ก็ถอนคำให้การจากต่อสู้คดีเป็นรับสารภาพได้ ถ้ารับสารภาพได้ออก(จากคุก)เลย ผมเชื่อว่าศาลท่านคงหวังดีเพราะอยากให้ผมได้รับอิสรภาพโดยเร็ว ซึ่งการรับสารภาพก็เป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่ง แต่ก็ทำได้ยากอย่างยิ่งเช่นกัน
ไม่มีลูกคนไหนไม่อยากออกไปดูแลพ่อแม่ตายาย และไม่มีพ่อคนไหนไม่อยากออกไปดูแลลูก ๆ ที่กำลังเติบโต ผมเป็นทั้งลูกชายคนโตของครอบครัวและเป็นพ่อที่มีลูก 2 คนในวัยกำลังเติบโต ความจริงถ้าผมถูกกกล่าวหาว่าไปลักขโมยหรือไปทำร้ายร่างกายใคร แม้ผมจะไม่ได้ทำตามที่กล่าวหาแต่เพื่อให้ได้รับการลดโทษ ได้ออกจากคุกเร็วขึ้นเพื่อไปทำหน้าที่ลูก และไปทำหน้าที่พ่อ ผมก็พร้อมจะทำ ทว่าความจริงมันไม่เป็นเช่นนั้น
ตอนนี้สิ่งที่ผมถูกกล่าวหาเป็นยิ่งกว่าคดีอาญาทั่วไป มันเป็นความอยุติธรรมของยุคสมัย เป็นการต่อสู้ของยุคสมัย การตกเป็นจำเลยจึงมีหน้าที่มากกว่านั้นมาก ในชีวิตของคนเราย่อมมีบางอย่างที่จำต้องทำ แม้ผู้นั้นจะอยากทำหรือไม่ก็ตาม และย่อมมีบางอย่างที่เมื่อทำแล้วจะบรรลุถึงความหมายของการได้เกิดมา เป็นเกียรติและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ซึ่งลึกซึ้งกว่าเกียรติศักดิ์ศรีใดๆ การพูดความจริงและการเสนอให้ปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ คือสิ่งที่ว่านั้น
สิ่งที่ผมพูด ไม่ใช่เรื่องที่ผมปีนเข้าไปในห้องลับในโรงแรมแล้วเอาเรื่องที่พบเจอออกมาพูด ไม่ใช่เรื่องที่จะ “กลับคำพูด” ได้ง่ายขนาดนั้น เพราะสิ่งที่ผมพูดเป็นสิ่งที่ทุกคนในสังคมเห็นประจักษ์กับตา ทุกคนเห็นความจริงด้วยตนเอง หากผมกลับคำพูดแล้วบอกว่าสิ่งที่ผมพูดก่อนหน้านี้เป็นเรื่องโกหกย่อมเป็นเรื่องตลกอย่างยิ่ง วิปริตอย่างยิ่ง
ศาลอาจพิพากษาขังผมในคุกได้ แต่ไม่อาจพิพากษาว่า 2+2 = 5 ได้
ผมขอขอบคุณในทุกความหวังดีที่อยากเห็นผมได้รับอิสรภาพโดยเร็ว และขอแสดงความเสียใจต่อฝ่ายขวาจัดที่จะไม่ได้เห็นคำรับสารภาพจากผม
ผมยืนยันว่าสิ่งที่ผมพูดเป็นความจริง และยืนยันข้อเสนอให้ปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ การต่อสู้อาจนำมาซึ่งความเจ็บปวด ความยากลำบาก ผมยินดีรับมันไว้ด้วยความเต็มใจ
เชื่อมั่นและศรัทธา
อานนท์ นำภา
4 พฤศจิกายน 2569
https://www.matichon.co.th/politics/news_5961646
.....
4.11.26
มติชนออนไลน์
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 นายอานนท์ นำภา ทนายความด้านสิทธิมนุษยชน เผยแพร่จดหมายเปิดผนึกกรณีมีการขอให้รับสารภาพ ในคดีความผิดตามมาตรา 112 โดยมีเนื้อหาว่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนทั้งหวังดีและไม่หวังดีขอให้ผมรับสารภาพในความผิดตามมาตรา 112 ล่าสุดในการพิจารณาคดีคดีหนึ่งเมื่อเดือนที่แล้ว มีผู้พิพากษากล่าวว่า ถ้ารับสารภาพก็ได้ออก(จากคุก)แล้ว ในชั้นอุทธรณ์ก็ถอนคำให้การจากต่อสู้คดีเป็นรับสารภาพได้ ถ้ารับสารภาพได้ออก(จากคุก)เลย ผมเชื่อว่าศาลท่านคงหวังดีเพราะอยากให้ผมได้รับอิสรภาพโดยเร็ว ซึ่งการรับสารภาพก็เป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่ง แต่ก็ทำได้ยากอย่างยิ่งเช่นกัน
ไม่มีลูกคนไหนไม่อยากออกไปดูแลพ่อแม่ตายาย และไม่มีพ่อคนไหนไม่อยากออกไปดูแลลูก ๆ ที่กำลังเติบโต ผมเป็นทั้งลูกชายคนโตของครอบครัวและเป็นพ่อที่มีลูก 2 คนในวัยกำลังเติบโต ความจริงถ้าผมถูกกกล่าวหาว่าไปลักขโมยหรือไปทำร้ายร่างกายใคร แม้ผมจะไม่ได้ทำตามที่กล่าวหาแต่เพื่อให้ได้รับการลดโทษ ได้ออกจากคุกเร็วขึ้นเพื่อไปทำหน้าที่ลูก และไปทำหน้าที่พ่อ ผมก็พร้อมจะทำ ทว่าความจริงมันไม่เป็นเช่นนั้น
ตอนนี้สิ่งที่ผมถูกกล่าวหาเป็นยิ่งกว่าคดีอาญาทั่วไป มันเป็นความอยุติธรรมของยุคสมัย เป็นการต่อสู้ของยุคสมัย การตกเป็นจำเลยจึงมีหน้าที่มากกว่านั้นมาก ในชีวิตของคนเราย่อมมีบางอย่างที่จำต้องทำ แม้ผู้นั้นจะอยากทำหรือไม่ก็ตาม และย่อมมีบางอย่างที่เมื่อทำแล้วจะบรรลุถึงความหมายของการได้เกิดมา เป็นเกียรติและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ซึ่งลึกซึ้งกว่าเกียรติศักดิ์ศรีใดๆ การพูดความจริงและการเสนอให้ปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ คือสิ่งที่ว่านั้น
สิ่งที่ผมพูด ไม่ใช่เรื่องที่ผมปีนเข้าไปในห้องลับในโรงแรมแล้วเอาเรื่องที่พบเจอออกมาพูด ไม่ใช่เรื่องที่จะ “กลับคำพูด” ได้ง่ายขนาดนั้น เพราะสิ่งที่ผมพูดเป็นสิ่งที่ทุกคนในสังคมเห็นประจักษ์กับตา ทุกคนเห็นความจริงด้วยตนเอง หากผมกลับคำพูดแล้วบอกว่าสิ่งที่ผมพูดก่อนหน้านี้เป็นเรื่องโกหกย่อมเป็นเรื่องตลกอย่างยิ่ง วิปริตอย่างยิ่ง
ศาลอาจพิพากษาขังผมในคุกได้ แต่ไม่อาจพิพากษาว่า 2+2 = 5 ได้
ผมขอขอบคุณในทุกความหวังดีที่อยากเห็นผมได้รับอิสรภาพโดยเร็ว และขอแสดงความเสียใจต่อฝ่ายขวาจัดที่จะไม่ได้เห็นคำรับสารภาพจากผม
ผมยืนยันว่าสิ่งที่ผมพูดเป็นความจริง และยืนยันข้อเสนอให้ปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ การต่อสู้อาจนำมาซึ่งความเจ็บปวด ความยากลำบาก ผมยินดีรับมันไว้ด้วยความเต็มใจ
เชื่อมั่นและศรัทธา
อานนท์ นำภา
4 พฤศจิกายน 2569
https://www.matichon.co.th/politics/news_5961646
.....
———
Open Letter Regarding Confession in Article 112 Cases
This is not the first time that people, well-intentioned and ill-intentioned, have asked me to confess to being guilty of violation of Article 112. Most recently, during a trial last month, a judge told me that if I confessed, I could be out (of prison) already. At the appeal level, if one retracts one’s plea to fight the case, one can confess. If one confesses, one will get out (of prison). I believe that the judge was well-intentioned because he wanted me to receive my freedom swiftly. Confession is an incredibly simple matter, and also an incredibly difficult action to take.
There is no child who does not want to get out to take care of their parents and grandparents. There is no father who does not want to get out to take care of his children as they grow up. I am both the oldest son in my family and the father of two children who are growing up. If the facts were that I was accused of theft or assault, even if I did not what I was accused of doing, I would be ready to confess to receive a reduction of punishment and to get out of prison quickly in order to do my duty as a son and as a father. But those are not the facts.
My accusations are not those of an ordinary criminal case. It is the injustice of an era. It is the struggle of an era. My duty is much heavier than that of an ordinary criminal case. In one’s life, there are some actions that one must take, whether or not one wishes to do so. And, there are some actions that one can do which fulfill the very meaning of having been born. Such actions carry the honor and dignity of being human, which run deeper than any other form of prestige. Speaking the truth and proposing to reform the institution of the monarchy is such an action.
I did not scale the walls of a hotel and climb into a secret room and then speak about what I encountered. What I said cannot easily be taken back. Everyone in society has seen what I spoke about with their own eyes. Everyone has seen the truth themselves. It would be quite odd and peculiar if I were to take back what I said and claim that I had told lies.
The court can rule to lock me up in prison. But they cannot rule that 2+2 = 5.
I would like to thank those with good intentions who want to see me receive freedom quickly. And, I would like to express my apologies to the far right-wing people who will not see my confession.
I maintain that I spoke the truth and stand firm in the proposal for reform of the institution of the monarchy. The struggle may lead to pain, suffering, and hardship. I willingly accept this.
With trust and faith,
Arnon Nampa
4 November 2026
https://www.facebook.com/photo/?fbid=39810133111934601&set=a.163415147033223
ศาลอาจพิพากษาขังผมในคุกได้ แต่ไม่อาจพิพากษาว่า 2+2 = 5 ได้
Award Winning Short Film 2+2=5 Best Short Film, Bafta Film Awards 2012
Nov 24, 2015
https://www.youtube.com/watch?v=r0qppSXGdBQ
