
iLaw
8 hours ago
·
ปกป้อง Whistle Blower คุ้มครองคนแฉทุจริต
9 พฤศจิกายน 2569 เวลา 18.00 น. ที่กองบังคับการปราบปราม ยิ่งชีพ อัชฌานนท์ ได้เดินทางมาเข้าพบพันตำรวจโท รชต ฉัตรวชิระวงษ์ พนักงานสอบ กองกำกับการ 1 กองคับการปราบปราม ตามหมายเรียกพยานจากกรณีที่กรมสอบสวนคดีพิเศษได้ร้องทุกข์กล่าวโทษสืบเนื่องจากมีภาพปรากฏว่า ยิ่งชีพนำหน้ารายงานการสอบสวนคดีพิเศษออกแสดงต่อสาธารณชน
ผู้อำนวยการไอลอว์เข้าพบพนักงานสอบสวน ยืนยันข้อเท็จจริงและหลักการว่า จะไม่ให้การที่อาจนำไปสู่การเปิดเผยผู้ชี้เบาะแสข้อมูลเกี่ยวกับคดีโกงเลือก สว. ที่เป็นประเด็นที่สังคมให้ความสนใจ โดยที่ผู้ถูกกล่าวหาในคดีเป็นผู้มีอำนาจรัฐทั้งผู้ดำรงตำแหน่งในรัฐบาล สส. และ สว. ซึ่งต่อมาก็ได้เลือก กกต. อีก 4 คนมาดำรงตำแหน่งและพิจารณาคดีโกงเลือก สว.
ภายใต้ “ระบอบสีน้ำเงิน” ที่สร้างบรรยากาศความไม่โปร่งใสทางการเมืองจนอาจทำให้การตรวจสอบรัฐบาลหรือดำเนินการเอาผิดผู้โกงเลือก สว. 2567 เงียบลง เหลือแต่เพียงการเปิดเผยข้อมูลให้สาธารณชนได้รับทราบ แม้ว่าผู้เปิดเผยข้อมูลอาจต้องเผชิญความเสี่ยงหรือภัยใด ๆ ก็ตาม
ผู้ชี้เบาะแสทุจริตต้องได้รับความคุ้มครองจากสังคม กฎหมาย และหน่วยงานของรัฐ รวมถึงกองบังคับการปราบปรามด้วย ที่ควรจะดำเนินคดีกับผู้ทุจริต ไม่ใช่ผู้เปิดเผยเบาะแสต่อสังคม และหน่วยงานรัฐต้องไม่ตกเป็นเครื่องมือของกลุ่มทางการเมืองที่ต้องการใช้อำนาจเพื่อปกปิดการกระทำความผิดและทุจริตของตนเอง ยิ่งชีพตั้งคำถามเหตุใดจึงไม่สอบสวนด้วยตัวเอง พนักงานกรมสอบสวนเองก็เป็นพนักงานสอบสวน สามารถสอบสวนด้วยตนเองได้ ยืนยันทิ้งท้ายว่าไม่ได้เปิดเผยข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับที่มาของเอกสาร
ยิ่งชีพตั้งข้อสังเกตว่าการออกหมายพยานเรียกในครั้งนี้ ตนเห็นว่ากระบวนการไม่ถูกต้อง ในกรณีผู้ต้องหาทั่วไปสามารถนำผู้ไว้วางใจและทนายเข้าร่วมฟังการให้การได้ แต่สำหรับตนที่เป็นเพียงพยานตำรวจกลับไม่อนุญาตให้นำพยานและผู้ไว้วางใจเข้าร่วมการให้การได้ ตนได้ยื่นหนังสือคัดค้านต่อพนักงานสอบสวนแล้ว และอยากให้กระบวนการที่ไม่ถูกต้องเช่นนี้ถูกยกเลิกไป
อ่านทั้งหมดได้ที่ https://www.ilaw.or.th/articles/59818
https://www.facebook.com/photo?fbid=1572942484879365&set=a.625664036273886
.....
สรุปคำให้การและหนังสือชี้แจงข้อเท็จจริงของ นายยิ่งชีพ อัชฌานนท์ ที่ยื่นต่อพนักงานสอบสวน กองบังคับการปราบปราม เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2569 ตามเอกสารที่คุณระบุ
สรุปคำให้การและหนังสือชี้แจงข้อเท็จจริงของ นายยิ่งชีพ อัชฌานนท์ ที่ยื่นต่อพนักงานสอบสวน กองบังคับการปราบปราม เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2569 ตามเอกสารที่คุณระบุ
สาระสำคัญของหนังสือชี้แจงข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย
1. มูลเหตุของการเข้าพบพนักงานสอบสวน
กรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) ร้องทุกข์กล่าวโทษเนื่องจากปรากฏภาพในสื่อมวลชนว่า นายยิ่งชีพนำหน้ารายงานการสอบสวนคดีพิเศษที่ 24/2568 ออกแสดงต่อสาธารณชน
พนักงานสอบสวน กองกำกับการ 1 กองบังคับการปราบปราม จึงได้ออกหมายเรียกพยานให้เข้าพบในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2569 เวลาประมาณ 18.00 น. ซึ่งนายยิ่งชีพได้เดินทางมาพบตามกำหนดพร้อมกับนำเอกสารหน้าดังกล่าวมาด้วย
2. จุดยืนเรื่อง "ผู้ชี้เบาะแสการทุจริต" (Whistle Blowers)
นายยิ่งชีพชี้แจงว่าคดีการทุจริตการเลือกสมาชิกวุฒิสภา (สว.) มีความเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งทางการเมืองและผู้มีอำนาจรัฐหลายฝ่าย มีกระบวนการปกปิดและแลกเปลี่ยนผลประโยชน์
เนื่องจากขบวนการดังกล่าวมีความพยายามปิดกั้นการตรวจสอบ ช่องทางเดียวที่สังคมจะได้รับรู้คือ ผู้ชี้เบาะแสการทุจริต (Whistle Blowers) ซึ่งจำเป็นต้องได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายและหน่วยงานรัฐ
จุดยืนเด็ดขาด: นายยิ่งชีพขอยืนยันว่าจะ "ไม่ให้การที่อาจนำไปสู่การเปิดเผยผู้ชี้เบาะแสข้อมูล" โดยเด็ดขาด เพื่อปกป้องความปลอดภัยและสิทธิของบุคคลดังกล่าว หากมีการสอบสวนและถูกถามว่าใครคือผู้ให้นำข้อมูลมาเปิดเผย จะขอปฏิเสธไม่ตอบคำถามนั้นอย่างเด็ดขาดทุกครั้ง
3. การเรียกร้องสิทธิของพยานและข้อกังวลทางคดี
ก่อนหน้านี้ ทนายความได้รับการแจ้งจากพนักงานสอบสวนว่าจะ ไม่อนุญาตให้ทนายความเข้าฟังการสอบสวน และ ไม่ยืนยันว่าพยานจะถูกตั้งข้อหาเป็นผู้ต้องหาในอนาคตหรือไม่
นายยิ่งชีพจึงเรียกร้องให้พนักงานสอบสวนดำเนินการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา และ รับประกันสิทธิของพยานไม่น้อยกว่าผู้ต้องหา ได้แก่ สิทธิที่จะมีทนายความหรือผู้ไว้วางใจร่วมรับฟัง, สิทธิในการรับทราบข้อกล่าวหาอย่างครบถ้วน, และสิทธิที่จะให้การหรือไม่ก็ได้
หากพนักงานสอบสวนไม่รับประกันสิทธิเหล่านี้ ข้าพเจ้าก็มีสิทธิโดยชอบธรรมที่จะไม่ให้ความร่วมมือในการสอบสวน (แม้ว่าจะมาตามหมายเรียกแล้วก็ตาม)
4. ข้อสังเกตและข้อเตือนใจถึงพนักงานสอบสวน
การเปิดเผยข้อมูลการทุจริตเลือก สว. อาจกระทบต่อเสถียรภาพของรัฐบาล และบุคคลในรัฐบาลอาจพยายามใช้กลวิธีต่างๆ เพื่อสร้างความลำบากหรือกดดันไม่ให้มีการเปิดโปงต่อเนื่อง
นายยิ่งชีพขอร้องให้พนักงานสอบสวนไม่ตกเป็นเครื่องมือทางการเมืองในการข่มขู่คุกคาม และขอให้ปฏิบัติหน้าที่ตามกรอบกฎหมายเพื่อไม่ให้เข้าข่ายความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157) หรือขัดต่อวินัยตำรวจ