มนุษย์กรุงเทพฯ
11 hours ago
·
“เดือนมีนาคม 2567 ผมต้องเข้าไปในเรือนจำด้วยคดี 112 ชีวิตคนในนั้นคือประเทศขนาดย่อเลย มีอีลีทในเรือนจำที่เรียกว่า สมเด็จ มักเป็นคนโดนคดีเว็บพนันและคดีทุจริต พวกเขามักคุยว่า วันนี้การเมืองเป็นยังไง เศรษฐกิจเป็นยังไง หุ้นตัวนี้เป็นยังไง ถ้าไม่มองเรื่องความผิด พวกเขาเป็นคนมีวิสัยทัศน์มากนะ บางคนเป็นข้าราชการระดับสูง ก็คุยเรื่องปัญหากระบวนการยุติธรรม ผมคุยด้วยทุกวัน เถียงกันทุกวัน ทำให้ผมได้ฝึกดีเบตกับคนมีความรู้
“ถามว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงทำผิดกฎหมาย คนที่โดนคดีทุจริตเล่าว่าตัวเองโดนอีกฝ่ายกลั่นแกล้ง เรื่องจริงคืออะไรผมไม่รู้ ส่วนคนโดนคดีเว็บพนันก็ตามนั้นแหละ (หัวเราะ) ผมมองว่าความหมายชีวิตของพวกเขาคือ แค่มีเงินเยอะ มีชีวิตที่ดี ส่วนในอนาคตจะโดนอะไรค่อยว่ากัน แต่พอเข้ามาอยู่ในนี้ ทุกคนพูดตรงกันว่า ไม่เอาอีกแล้ว มันคืออิสรภาพที่เสียไป ความคิดนี้เกิดขึ้นกับทุกคดี สิ่งที่ทุกคนคุยกันเสมอคือ เราจะได้ออกไปเมื่อไร ชั้นขึ้นมาเท่าไร อภัยโทษมาเมื่อไร ลดโทษเท่าไร
“ในนั้นจะมีการรวมกลุ่มเป็นบ้านด้วย แต่บางคนก็อยู่แบบไม่มีบ้าน มักเป็นคนที่ทำผิดคดีทั่วไป แต่ไม่ได้มีเส้นสาย หลายคนเป็นคนจน ผมมักใช้ชีวิตอยู่กับสมเด็จและคนไม่มีบ้าน ถ้าสมเด็จคุยเรื่องมหภาค คนโดนคดีทั่วไปมักคุยกันว่า ปีนขึ้นบ้านยังไง ขโมยสายไฟด้วยวิธีไหน บางคนก็ขโมยเพื่อเอาเงินไปซื้อยาเสพติด สิ่งที่ได้ฟังจากพวกเขา คือเรื่องราวที่อยากให้คนอื่นรู้แหละ แต่ลึกๆ แล้ว เราไม่รู้หรอกว่าคนนั้นทำอะไรมา
“ข้างในนั้นมีโฮมเลสด้วย มีคนที่เก็บขยะ เก็บกิ่งไม้ หาถุงมาใส่ ล้วงข้าวที่คนกินแล้วมากิน ทั้งที่ในนั้นมีข้าวให้กิน หลังจากนั้นไม่นานก็ออกไป ผมว่าคนนี้ป่วยทางจิตแหละ อาจโดนย้ายไปโรงพยาบาลราชทัณฑ์ อาจไปอยู่ แดน 1 ที่มีไว้สำหรับคนแก่และคนป่วย หรืออาจพ้นโทษไป อีกแบบคือคนที่อยากเข้ามาเพื่อมีบารมี ตอนอยู่ข้างนอกเขาเป็นคนข้างทาง แต่พอเข้ามาแล้วเป็นผู้ช่วยเจ้าหน้าที่ ชีวิตได้รับการยอมรับ เป็นการทำผิดซ้ำแล้วเข้ามาอีก ก็วิเคราะห์ว่าอาจตั้งใจทำผิด
“ในนั้นมีกองงานให้ทำ แต่ค่าแรงน้อยมาก เขาต้องติดนานแค่ไหนถึงจะมีต้นทุนไปเริ่มต้นชีวิตได้ บางคนติดนานมาก ตอนเข้ามาโลกเป็นแบบหนึ่ง ชีวิตในนั้นแทบไม่รับรู้ข่าวสาร ไม่รู้เลยว่ามีสิ่งที่เรียกว่า AI แล้ว พอถึงวันที่ออกมาจะปรับตัวยังไง บางอาชีพที่เขาเคยทำ ปัจจุบันพัฒนาไปไกลแล้ว แต่คุณไม่ได้อัพเดทการฝึกอาชีพ คนส่วนใหญ่เลยอยู่ไปวันๆ เพื่อรอวันออก เจ้าหน้าที่ให้เงินโฮมเลสแล้วบอกว่า ‘กลับบ้านซะนะ’ แต่เขาไม่มีบ้าน ไม่มีงานทำ ไม่มีครอบครัว แล้วเขาต้องไปไหน
“การได้เห็นได้คุยกับคนเหล่านั้น ทั้งคนที่ร่ำรวยมหาศาล ไปจนถึงคนที่ไม่มีบ้าน ทำให้ผมเข้าใจผู้คนมากขึ้น โลกไม่ได้มีแค่เรา มีหลายกลุ่มหลายชนชั้นหลายความคิด เนลสัน แมนเดลา เคยบอกว่า ถ้าอยากเข้าใจประเทศนั้น คุณเข้าไปในคุก เพราะคุณจะได้เห็นว่าประเทศนั้นเป็นยังไง ผมเคยเขียนจดหมายออกไปข้างนอกแล้วโดนเซ็นเซอร์ พอไปเรียกร้องกับเจ้าหน้าที่ เขาพูดหน้าเสาธงเลยว่า ‘ไอ้พวกเรียกร้องสิทธิ ที่นี่ไม่มีให้หรอก’ ผมมองว่าคุกไทยและประเทศไทยเป็นแบบนี้แหละ”
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1470450211117426&set=a.649473419881780
.....
Anupong Kongkheaw
ทุกอย่างสรุปไว้ที่ย่อหน้าสุดท้าย ประเทศไทยมันก็เป็นแบบนั้นแหละครับ บางทีก็ไม่ต้องไปเห็นถึงในคุก ดูแค่ในคอมเม้นก็ยังได้เลย
