ถาม AI มีเงื่อนไขอะไรบ้างที่จะช่วยให้ผู้ประท้วงในอิหร่านได้รับชัยชนะ?

For Iran's protesters to win and ultimately achieve a change in the political system, analysts and experts suggest several key conditions are necessary: 

Significant Fissures Within the Security Apparatus: 

The most crucial condition is the ability to compel elements of the security forces (such as the Basij or the Islamic Revolutionary Guard Corps - IRGC) to switch sides or refuse to obey orders to crack down on protesters. The 1979 revolution succeeded partly due to co-opting sections of the armed forces, a comparable split is not yet widely evident.

Organized and Unified Leadership: 

Sustained momentum requires unified organization and mobilization within the country, as opposed to relying solely on exiled political figures or foreign intervention. Protesters need to translate economic grievances and accumulated anger into coherent, unified political demands.

Sustained and Widespread Momentum: 

The protests need to generate enough ongoing momentum across different social classes and all of Iran's provinces to overcome the state's significant advantages in powerful institutions and a loyal constituency.

International Solidarity and Consequences: 

The international community must apply sustained, targeted sanctions against regime officials and diplomatic pressure for human rights, while avoiding actions like military intervention that could backfire and generate a "rally-around-the-flag" effect that unifies the regime. Tehran appears reassured by the current lack of consequences for its human rights abuses.

Information Flow: 

The ability to maintain internet access and communication, which the regime has repeatedly cut off to disrupt coordination, is vital for protesters to organize and for the world to witness the crackdown.

 
Currently, the structural realities still largely favor the regime, which has shown a willingness to use advanced suppression techniques and lethal force with no self-imposed limits on killing its own people.

(Google Translate)

เพื่อให้ผู้ประท้วงในอิหร่านประสบความสำเร็จและบรรลุเป้าหมายในการเปลี่ยนแปลงระบบการเมือง นักวิเคราะห์และผู้เชี่ยวชาญชี้ให้เห็นถึงเงื่อนไขสำคัญหลายประการดังนี้:

ความแตกแยกอย่างมีนัยสำคัญภายในหน่วยงานด้านความมั่นคง: 

เงื่อนไขที่สำคัญที่สุดคือความสามารถในการโน้มน้าวให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบางส่วน (เช่น กองกำลังบาซิช หรือกองกำลังพิทักษ์การปฏิวัติอิสลาม - IRGC) เปลี่ยนข้างหรือปฏิเสธที่จะปฏิบัติตามคำสั่งในการปราบปรามผู้ประท้วง การปฏิวัติปี 1979 ประสบความสำเร็จส่วนหนึ่งเนื่องจากการดึงเอาบางส่วนของกองทัพมาอยู่ฝ่ายตน แต่ความแตกแยกในลักษณะเดียวกันนี้ยังไม่ปรากฏให้เห็นอย่างกว้างขวาง

ความเป็นผู้นำที่มีการจัดระเบียบและเป็นเอกภาพ: 

การรักษาโมเมนตัมอย่างต่อเนื่องจำเป็นต้องมีการจัดระเบียบและการระดมพลที่เป็นเอกภาพภายในประเทศ แทนที่จะพึ่งพาบุคคลทางการเมืองที่ลี้ภัยหรือการแทรกแซงจากต่างประเทศเพียงอย่างเดียว ผู้ประท้วงจำเป็นต้องเปลี่ยนความไม่พอใจทางเศรษฐกิจและความโกรธแค้นที่สะสมมาให้กลายเป็นข้อเรียกร้องทางการเมืองที่สอดคล้องและเป็นเอกภาพ

โมเมนตัมที่ยั่งยืนและแพร่หลาย: 

การประท้วงจำเป็นต้องสร้างโมเมนตัมอย่างต่อเนื่องในกลุ่มสังคมต่างๆ และทุกจังหวัดของอิหร่าน เพื่อเอาชนะข้อได้เปรียบที่สำคัญของรัฐบาลในด้านสถาบันที่มีอำนาจและฐานเสียงสนับสนุนที่ภักดี

ความสามัคคีและผลกระทบระหว่างประเทศ: 

ประชาคมระหว่างประเทศต้องใช้มาตรการคว่ำบาตรอย่างต่อเนื่องและเจาะจงต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลและใช้แรงกดดันทางการทูตเพื่อสิทธิมนุษยชน ในขณะที่หลีกเลี่ยงการกระทำเช่นการแทรกแซงทางทหารที่อาจส่งผลเสียและสร้างผลกระทบ "รวมใจเป็นหนึ่งเดียว" ที่ทำให้รัฐบาลแข็งแกร่งขึ้น รัฐบาลเตหะรานดูเหมือนจะมั่นใจในความไม่มีผลกระทบใดๆ ต่อการละเมิดสิทธิมนุษยชนในปัจจุบัน

การไหลเวียนของข้อมูล: 

ความสามารถในการรักษาการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและการสื่อสาร ซึ่งรัฐบาลได้ตัดการเชื่อมต่อซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อขัดขวางการประสานงาน เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้ประท้วงในการจัดระเบียบและเพื่อให้โลกได้เห็นการปราบปราม

ปัจจุบัน ความเป็นจริงเชิงโครงสร้างยังคงเอื้อประโยชน์ต่อรัฐบาลเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเต็มใจที่จะใช้เทคนิคการปราบปรามขั้นสูงและกำลังร้ายแรงโดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ ในการสังหารประชาชนของตนเอง