2 ปี ของ “อาย กันต์ฤทัย” บันทึกชีวิตซึมเศร้ากับอุดมการณ์ที่หนักแน่นในเรือนจำ

ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน
11 hours ago
·
2 ปี ของ “อาย กันต์ฤทัย” บันทึกชีวิตซึมเศร้ากับอุดมการณ์ที่หนักแน่นในเรือนจำ
.
.
TW : Self – Harm
.
27 ส.ค. 2569 ครบรอบ 2 ปีที่ “อาย” กันต์ฤทัย คล้ายอ่อน นักกิจกรรม วัย 35 ปี ถูกคุมขังในคดีมาตรา 112 หลังถูกศาลอาญาพิพากษาจำคุก 8 ปี 48 เดือน จากการโพสต์เฟซบุ๊ก 8 ข้อความ ตั้งแต่วันที่ 27 ส.ค. 2567 และเธอไม่ได้รับการประกันตัวระหว่างอุทธรณ์อีก
.
สองปีในเรือนจำ อายยังคงเป็นผู้ต้องขังระหว่างอุทธรณ์ ศาลยังไม่มีวันนัดฟังคำพิพากษามาแต่อย่างใด ในปีนี้ ยังคงเป็นการจองจำที่เข้มข้นสำหรับเธอ ท่ามกลางปัญหาสารพัดสิ่งที่สร้างความอึดอัดใจ การต้องสู้กับอาการซึมเศร้าในเรือนจำ และเข้าไปมีส่วนร่วมในการเรียกร้องสิทธิในเรือนจำ
.
ชีวิตซึมเศร้าในเรือนจำ
.
ในช่วงปี 2567 ปีแรกที่อายต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำ เธอเล่าว่าตัวเองรักษาอาการซึมเศร้ามา 6 ปี ชีวิตในเรือนจำช่วงแรก อายต้องเผชิญกับปัญหาการส่งยาประจำตัวล่าช้า สภาพจิตใจย่ำแย่ และต้องหาทางระบายความเครียดจากการทำร้ายตัวเอง ให้มีบาดแผลทางร่างกาย
.
ต่อมาปี 2568 อายบอกเล่าถึงปัญหาสภาพจิตใจที่แปรปรวนของตัวเองจากการพยายามปรับตัวใช้ชีวิตในทัณฑสถานหญิงกลาง เธอบอกว่าในโอกาสครบรอบการคุมขังแต่ละปี ทำให้นึกถึงสิ่งต่าง ๆ ในโลกภายนอกอยู่เสมอ โดยเฉพาะตุ๊กตาแคร์แบร์ (Care Bears) ที่เธอสะสมเป็นคอลเลคชั่นส่วนตัว และคงใช้เวลานานอีกหลายปีกว่าจะได้ออกไปกอดตุ๊กตาอีกครั้ง จึงอยากแจกจ่ายให้กับเพื่อน ๆ ที่ยังซัพพอร์ตและแวะมาเยี่ยมเยียนกัน
.
“อายซื้อ 20 กว่าตัว ฝากให้กับหลายคนที่ได้เข้าเยี่ยมหรือซัพพอร์ตอาย มันน่ารักมากและอยากให้ทุกคนเก็บไว้ เวลาเห็นก็อาจจะนึกถึงอายบ้าง”
.
ในช่วงกลางปีดังกล่าว (พ.ค. 2568) อายเปิดเผยว่าความยากลำบากในการเข้าถึงการรักษาพยาบาลและยาที่จำเป็นสำหรับผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ยังคงเป็นปัญหาอยู่ต่อเนื่อง ทำให้เธอมีอาการเหม่อลอย ซึมและเบลอเป็นอย่างมาก เนื่องจากยาที่ได้รับประทานไม่ใช่แบบที่เคยใช้รักษาตอนอยู่ข้างนอก
.
เธอตั้งคำถามถึงระบบสิทธิรักษาของโรงพยาบาลราชทัณฑ์ที่ซับซ้อนนี้ว่า “ทั้งที่สิทธิที่รักษาที่โรงพยาบาลวชิระก็เป็นสิทธิบัตรทอง สิทธิที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ก็เป็นสิทธิบัตรทอง แต่ทำไมการเข้าถึงยาของทั้งสองโรงพยาบาลถึงไม่ใช่ยาชนิดเดียวกัน ยี่ห้อเดียวกัน”
.
ต่อมาไม่นาน ในช่วงเดือน ก.ค. – ก.ย. 2568 ภายหลังแฟนของเธอได้ประสานกับแพทย์ที่โรงพยาบาลวชิระ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเดิมที่เธอเคยรักษาอาการซึมเศร้าข้างนอก ทำให้เธอได้รับการจ่ายยาใหม่อีกครั้ง แม้จะมีผลข้างเคียงเกิดขึ้นบ้างทั้งทางร่างกายและอารมณ์ แต่อายก็มีความสดใสขึ้น
.
“ตอนนี้อายได้รับยาจากโรงพยาบาลวชิระแล้ว และได้รับการรักษาจากพี่หมอที่เคยรักษาด้วย” เธอขอบคุณทุกคนที่ยังไม่ลืมกัน และคอยติดตามขอความช่วยเหลือให้เธอได้รับการดูแลที่เหมาะสมอยู่เสมอ

.
.

การเรียกร้องเพื่อสิทธิของทุกคนไม่ใช่แค่ของอายคนเดียว
.
อายเป็นผู้ต้องขังการเมืองคนหนึ่งที่มักเรียกร้องสิทธิต่าง ๆ หรือตั้งคำถามถึงการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ ครั้งหนึ่งในปี 2568 เธอเป็นหนึ่งในผู้ต้องขังทางการเมือง ร่วมกับอีก 3 คน ได้แก่ อัญชัญ, มานี และจินนี่ เข้าร่วมเป็นตัวแทนพูดคุยถึงปัญหาในเรือนจำกับ ทวี สอดส่อง รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมในขณะนั้น และนักการเมืองพรรคฝ่ายค้าน ที่เข้ามาตรวจเยี่ยมเรือนจำ
.
เธอสรุปให้ฟังในสิ่งที่ร่วมแลกเปลี่ยนว่า สิทธิรักษาพยาบาลที่เธอไม่เคยได้รับยาตรงโดสเดิมที่หมอจากโรงพยาบาลข้างนอกจ่ายให้, เรือนจำยังคงมีความแออัดสูง ตลอดจนปัญหาสิทธิประกันตัวของกลุ่มผู้ต้องขังระหว่างพิจารณาหลายคน ทำให้เกิดสภาพคนล้นคุก
.
“เรื่องการประกันตัว ไม่ใช่ปัญหาเฉพาะผู้ต้องขังทางการเมือง แต่ยังรวมถึงผู้ต้องขังในคดีอื่น ๆ ด้วย ศาลควรพิจารณาให้ถี่ถ้วนกว่านี้ ไม่ใช่ “เชื่อว่า” จะมีพฤติการณ์หลบหนีอย่างเดียว”
.
การบอกเล่าเรื่องราวให้คนข้างนอกฟัง เป็นวิธีการระบายความอึดอัด และเหนื่อยล้าในจิตใจรูปแบบหนึ่งของอาย แม้ทุกอย่างไม่ได้ดีขึ้นทันทีหลังบอกสารพัดปัญหากับนักการเมืองที่เข้าตรวจเรือนจำ แต่เธอก็รู้สึกว่าได้พยายามทำอะไรอยู่บ้าง
.
ช่วง เม.ย.2569 ที่ผ่านมา อายบรรยายถึงสภาพอากาศที่ร้อนจัดในฤดูแล้งนี้ เธอบอกว่าอากาศแบบนี้ส่งผลต่อสุขภาพและสุขอนามัยของผู้ต้องขังเป็นอย่างมาก จำนวนผู้ต้องขังยังมีมากขึ้นทุกวัน ทำให้ต้องนอนเบียดเสียดกับคนเป็นร้อย
.
“อากาศมันร้อนจนผดขึ้นแขน พยายามทายาอยู่ มันร้อน สกปรก ผ้าห่มต้องจ้างซักทุก 2 อาทิตย์ก็สกปรกอยู่ดี พยายามจะสะอาดที่สุดเท่าที่จะทำได้ เราไม่อยากเป็นเหา ไม่อยากเป็นโรคผิวหนัง ต้องอาบน้ำ 2 รอบ ไม่งั้นไม่ไหว รอบแรกมันยังไม่ทันได้สระผมดี ๆ”
.
หรือในช่วงเดือน มิ.ย. 2569 ท่ามกลางฤดูฝน ก็มีปัญหาหลายอย่างเกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่เธออยู่ ทั้งพัดลมดูดอากาศโซนทำอาหารที่หันตรงเรือนนอน ทำให้ได้กลิ่นควันและพริกจนไอกันตลอด และปัญหาหนูในโซนตู้เก็บของที่มีขี้หนูเต็มไปหมด พวกมันกัดของเสียหาย สารพัดปัญหาที่บ่อยครั้งเธอต้องคอยเป็นคนที่เรียกร้องกับเจ้าหน้าที่ เพื่อให้พวกเขาช่วยจัดการหรือขอความร่วมมือกับเพื่อนผู้ต้องขังช่วยกันดูแลความสะอาด
.
ในปีนี้ เมื่อวันที่ 14 พ.ค. 2569 ซึ่งเป็นโอกาสครบรอบการสูญเสีย ‘บุ้ง เนติพร’ อายยังได้ร่วมไว้อาลัยด้วยการอดอาหารเป็นระยะเวลา 1 วัน เพื่อเป็นการแสดงออกทางสัญลักษณ์จากในเรือนจำด้วย
.
“อยู่ในนี้เราต้องหนักแน่น ถ้าไม่หนักแน่นก็จิตหลุดได้เหมือนกัน เราไม่ได้อยู่ที่นี่เพื่อมีความสุขนะ แต่อยู่รอวันที่ปราสาทของมันจะพังทลายลงมากกว่า มันกลายเป็นความคับแค้นไปแล้ว” ข้อความตอนหนึ่งจากบันทึกเยี่ยมในปี 2569

.

จนถึงปัจจุบัน (27 ส.ค. 2569) กันต์ฤทัยถูกคุมขังมาแล้ว 2 ปี เธอถูกพิพากษาในคดีมาตรา 112 ในสองคดี ได้แก่ คดีโพสต์เฟซบุ๊ก 8 ข้อความ ศาลอาญาลงโทษจำคุก 8 ปี 48 เดือน และคดีโพสต์เฟซบุ๊ก 2 ข้อความ ศาลอาญาลงโทษจำคุก 2 ปี 12 เดือน รวมโทษทั้งสองคดีซึ่งยังอยู่ระหว่างอุทธรณ์เป็นจำคุก 10 ปี 60 เดือน (ประมาณ 15 ปี)
.
ร่วมเขียนจดหมายออนไลน์ถึงอายและผู้ต้องขังทางการเมือง ผ่านโครงการ Free Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล
.
.
อ่านบนเว็บไซต์ : https://tlhr2014.com/archives/85879

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1477132490923883&set=a.656922399611567