พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต
8 hours ago
·
มีเรื่องด่วน
#วันที่ผี 229 ตัวถูกปล่อย: บันทึกการเมืองในฤดูร้อนปี 2569
ในบางประเทศ เรื่องราวของ “ผี” มักถูกเล่าในคืนเดือนมืด
แต่ในประเทศไทย เรื่องของผีบางครั้งถูกเล่ากลางวันแสก ๆ
ผ่านเอกสารราชการที่มีตราครุฑประทับอยู่ด้านบน
คดีที่ผู้คนเรียกกันว่า “ฮั้ว ส.ว.” ซึ่งมีรายชื่อผู้ถูกกล่าวหาถึง 229 คน เคยถูกนำเสนอราวกับเป็นมหากาพย์ของการสืบสวนทางการเมือง
รายชื่อเหล่านั้นประกอบด้วยสมาชิกวุฒิสภาจำนวนมาก นักการเมือง และเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง
ตัวเลข 229 ไม่ใช่ตัวเลขเล็ก ๆ หากมันคือเงาของคำถามใหญ่เกี่ยวกับความสุจริตของกระบวนการได้มาซึ่งอำนาจ
แต่เมื่อเรื่องเดินทางมาถึงจุดล่าสุด
สิ่งที่ปรากฏกลับคล้ายฉากหนึ่งในละครเหนือจริง
อนุกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดข้อโต้แย้ง มีมติว่าไม่มีใครผิด
เหมือนกับว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เคยถูกพูดถึง
เป็นเพียงหมอกบางที่ลอยอยู่เหนือทุ่งนา
และเมื่อแดดเช้าส่องลงมา หมอกนั้นก็หายไป
229 คน
หายไปจากสถานะ “ผู้ถูกกล่าวหา”
เหมือนผีที่ถูกปลดปล่อยจากโลกวิญญาณ
แต่คำถามที่ยังลอยอยู่เหนือสังคมไทยคือ
ถ้าไม่มีใครผิด
แล้วเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นได้อย่างไร
หรือบางที ในระบบการเมืองบางแบบ
ความจริงไม่ได้หายไป
เพียงแต่ถูกทำให้ “ไม่จำเป็นต้องมีอยู่”
นี่คือโศกนาฏกรรมเงียบของสถาบันที่เรียกว่า
องค์กรอิสระ
องค์กรที่ถูกออกแบบมาเพื่อคุ้มครองความสุจริตของระบอบประชาธิปไตย
กลับต้องเผชิญคำถามจากสังคมว่า
กำลังทำหน้าที่ตรวจสอบอำนาจ
หรือกำลังช่วยทำให้ข้อกล่าวหาทั้งหมด “ระเหย” ไปจากประวัติศาสตร์การเมือง
ในทางทฤษฎี องค์กรอิสระดำรงอยู่ได้ด้วยทุนสำคัญเพียงอย่างเดียว
นั่นคือ ความเชื่อถือของประชาชน
แต่ความเชื่อถือเป็นสิ่งประหลาด
มันไม่ได้หายไปทันทีเหมือนตึกที่พังลงมา
มันค่อย ๆ ร้าว
เหมือนรอยแตกเล็ก ๆ บนกำแพง
ที่วันหนึ่งอาจทำให้กำแพงทั้งผืนถล่มลงมาโดยไม่มีใครทันตั้งตัว
คดีฮั้ว ส.ว. จึงอาจไม่ใช่แค่คดีหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองไทย
แต่มันอาจกลายเป็น สัญลักษณ์ของยุคสมัยหนึ่ง
ยุคที่คำถามมากมายเกิดขึ้นในสังคม
แต่คำตอบที่ได้รับกลับเงียบงัน
และในความเงียบนั้น
ประชาชนจำนวนไม่น้อยเริ่มสงสัยว่า
บางที
ผีที่แท้จริงของการเมืองไทย
อาจไม่ใช่ 229 รายชื่อในสำนวนคดี
แต่อาจเป็น
“โครงสร้างของอำนาจที่ไม่มีใครสามารถเอาผิดได้เลย
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1452081293040771&set=a.189546429294270