โบราณเรียกว่า “หมาจนตรอก” พอโดนต้อนเข้ามุมละก็ กัดดะ สะเปะสะปะ เริ่มจาก ศุภชัย ใจสมุทร บอกคดีฮั้ว สว.ไม่ได้เกิดในรัฐบาลอนุทิน ซึ่ง Tawan Ten เห็นว่า ‘น้ำเงิน’ ชิงชักมีดสั้นจ้วงแทงหลัง ‘แดง’ ก่อน ๑ แผล ไปถึงนายกฯ กัดเองบ้าง
“คนที่ทำให้เกิดความผิดพลาดคือพรรคประชาชน ที่ไม่ยึดมั่นใน MOA ที่ไม่รักษาสัญญา ข่มเหงนายกรัฐมนตรี ว่าจะยื่นอภิปรายไม่ไว้วางใจ” อ้าว อนุทิน ชาญวีรกูล นี่พลิกลิ้นตระบัดความสัตย์จริงได้ง่ายดาย ดั่งดีดนิ้ว
ส่วนอีกกรณีที่ทำให้ ไชยันต์ ไชยพร royalist scholar แถวรัฐศาสตร์ จุฬาฯ เกิดอาการร้อนเร่าบนกบาล จากการที่อนุทินพยายามแก้ตัว เมื่อถูกชี้หน้า “อ้างอิงสถาบันฯ เบื้องสูง” ในการบริหารงานรัฐบาล โดยอวดว่า “หน้าที่หลักคือ ถวายการรับใช้เบื้องพระยุคลบาท”
ทั้งยังยืนเรื่องการไปประชุมร่วมกับคณะองคมนตรี หรือเดินทางไปปฏิบัติราชการร่วมกับราชเลขาฯ ย้อนใส่นักข่าวว่า “อยู่ดีๆ ผมจะไปประชุมกับท่านองคมนตรีได้ไหม ถ้าผมไม่มีกำหนดการที่เชิญผมไปร่วม” รวมทั้งการล่องเรือตรวจพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์
ไชยันต์ถึงกับเอาไปโพสต์เฟชบุ๊คตำหนิติติงว่า “ฟังคุณอนุทินให้สัมภาษณ์ ผมว่าท่านเข้าใจบทบาทนายกฯกับวัง ผิดมหันต์เลยนะครับ” แต่กระนั้น อนุทินก็ยังยืนกราน “ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีได้มาจากการเลือกตั้งของประชาชนตามครรลองประชาธิปไตย
...มาด้วยเสียงข้างมากของสภาผู้แทนราษฎร และไม่มีตรงไหนแอบอ้างหรือใช้บารมีของสถาบันมาช่วยเหลือ ทำไมผมจะไม่รู้ที่สูง ที่ต่ำ ผมต้องรู้มากกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ” นี่ก็บิดเบี้ยวข้อเท็จจริง ดีดตัวเองออกจากการรับผิด เมื่อถูกเปิดโปงขบวนการ
ไหนจะรายที่ไปหาเสียง ระหว่างการเลือกกันเอง เลือกไขว้ ฮั้ว สว. ว่า “เราทำเพื่อเบื้องบนนะ” แน่ละคนที่พูดเช่นนั้นได้ปฏิเสธอย่างหัวชนฝา ทั้งๆ ที่หลักฐานบันทึกเสียงค้ำคออยู่ นี้เป็นวิธีการโป้ปดซึ่งๆ หน้า ที่คนในขบวนการสีน้ำเงินทำกัน
พวกเขาเชื่อว่าจะใช่เล่ห์เหลี่ยมคดโกง หรือโกหกตอแหลแค่ไหน ไม่มีปัญหาถ้าไปถึงจุดหมายในการครอบครองทั้งประเทศได้ เพราะมีบารมีคุ้มหัวกันอยู่เหนียวแน่น
(https://www.thaipost.net/x-cite-news/1065995/V-aM8e6g, https://www.facebook.com/tawan.ten/posts/0NNPLiCjkj และ https://www.facebook.com/nationweekend/posts/FXxDhHQk)