วันอาทิตย์, สิงหาคม 02, 2569

ความ Sore มันคนละ Level กัน แม้นว่าต่างพูดถึง การละเมิดทางเพศภายในพรรคประชาชน ธัญวัจน์ ติงอย่าเงียบเกินไปนัก แต่ ‘แก้วตา’ ทวง คนทำผิดได้ไปต่อ เธอกลับไม่

เคสนี้น่าเปรียบเทียบ ความแตกต่างระหว่างการติติงและจิกกัด ที่มาจากคนที่เลิกไปต่อและไม่ได้ไปต่อ จะเห็นว่าความ Sore มันคนละ Level กันเลย แม้นว่าต่างพูดถึงกรณีเดียวกัน คือการละเมิดทางเพศภายในพรรคประชาชน (ก้าวไกล-อนาคตใหม่)

ธัญวัจน์ กมลวงศ์วัฒน์ อดีต สส.ก้าวไกล ออกมาตั้งคำถาม “พรรคประชาชนเงียบเกินไปไหมคะ” ต่อข้อกล่าวหาซึ่งปรากฏในหนังสือ ประชาชนที่ไม่ยอมจำนน เขียนโดยธิษะณา ชุณหะวัณ อดีต สส.พรรคก้าวไกลอีกคน

“เป็นการละเมิดทางเพศโดยอดีต สส.ท่านหนึ่ง เหตุเกิดระหว่างการไป Outing กับพรรค ที่สนามกอล์ฟแห่งหนึ่ง” ซึ่ง แก้วตา บอกว่าได้แจ้งให้ผู้บริหารพรรครับรู้ไปแล้ว แต่ต่อมา “คนที่กระทำผิด ได้รับโอกาสให้ไปต่อ” ส่วนเธอไม่ และชี้ว่า

“ปัญหาการล่วงละเมิดทางเพศในพื้นที่การเมือง ไม่ได้เกิดจาก คนไม่ดีคนเดียวเท่านั้น แต่เกิดจากวัฒนธรรมองค์กร ที่มักเลือกปกป้องภาพลักษณ์ มากกว่าปกป้องผู้ถูกกระทำ เกิดจากระบบอำนาจที่ทำให้ผู้หญิงต้องชั่งน้ำหนัก ระหว่างการพูดความจริงกับการถูกทำลายชื่อเสียง”

เป็นถ้อยความที่ถูกต้องด้วยหลักการทางสังคมและความยุติธรรม แม้นว่าผู้พูดจงใจเปิดประจานต่อพรรคการเมืองที่ตนเคยสังกัด แล้ว “ไม่ได้ไปต่อ” ก็ตาม แน่นอนว่าพรรคประชาชนจำเป็นต้องตอบข้อกล่าวหานี้ “เพราะความเงียบอาจทำให้เกิดคำถามมากกว่าคำตอบ”

ทั้งที่จำได้ว่าพวกเขาก็พยายามตอบแล้วโดยรวม ไม่ใช่ต่อตัวบุคคลผู้นี้รายเดียว คอมเม้นต์หนึ่งในเธรดจึงรับฟังได้ “ทำไมวันที่เกิดเรื่องไม่แจ้งความ พอผิดใจแล้วเล่าเรื่อง” ปฏิกิริยาจาก WATERMAN @piphan55 ที่ว่า “วันนี้พูดเพื่อ ให้พรรคดูเเย่” เท่านั้นหรือเปล่า

(https://x.com/kru_tun/status/2083364752550773187)