วันศุกร์, มิถุนายน 19, 2569

รองประธานาธิบดีสหรัฐฯ เจ.ดี. แวนซ์ ออกมาโจมตีนักวิจารณ์ชาวอิสราเอลที่ออกมาวิจารณ์ข้อตกลงอิหร่าน โดยกล่าวว่าทรัมป์เป็นพันธมิตรที่เหลือเพียงหนึ่งเดียวของอิสราเอล ณ ขณะนี้ ใช้คำตำหนิที่รุนแรง และทวงบุญคุณเรื่อง "งบช่วยเหลือด้านกลาโหม"








https://x.com/Reuters/status/2067705157157007580

จากรายงานของสำนักข่าวรอยเตอร์และสื่อต่างประเทศ รายละเอียดเชิงลึกของประเด็นนี้สะท้อนถึงรอยร้าวและความตึงเครียดครั้งใหม่ในความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลวอชิงตันและรัฐบาลเทลอาวีฟ โดยสามารถขยายความเพิ่มเติมได้ใน 3 ประเด็นหลัก ดังนี้
:
1. ชนวนเหตุ: "ข้อตกลงลับ" ระหว่างสหรัฐฯ และอิหร่าน

ความขัดแย้งนี้เกิดขึ้นหลังจากมีกระแสข่าวว่า รัฐบาลสหรัฐฯ ภายใต้การนำของโดนัลด์ ทรัมป์ ได้บรรลุข้อตกลงเบื้องต้นหรือบันทึกความเข้าใจ (MoU) ร่วมกับอิหร่าน เพื่อลดทอนความตึงเครียดในภูมิภาคตะวันออกกลาง

ฝั่งอิสราเอล: โดยเฉพาะนักการเมืองและรัฐมนตรีปีกขวาจัด มองว่าข้อตกลงนี้คือการ "หักหลัง" และเป็นการเปิดโอกาสให้อิหร่านมีลมหายใจทางเศรษฐกิจ ซึ่งอาจส่งผลให้อิหร่านกลับมาสนับสนุนกลุ่มติดอาวุธที่เป็นศัตรูของอิสราเอล (เช่น ฮิซบอลเลาะห์ หรือ ฮามาส) ได้อีกครั้ง

ฝั่งสหรัฐฯ: เจดี แวนซ์ ยืนยันว่าข้อตกลงนี้มีเงื่อนไขที่รัดกุม โดยเน้นย้ำว่าอิหร่านจะไม่ได้รับผลประโยชน์ด้านงบครองหรือการผ่อนปรนใด ๆ จนกว่าจะมีการพิสูจน์ได้ว่าอิหร่านยุติการสนับสนุนกลุ่มก่อการร้ายอย่างแท้จริง

2. วาทศิลป์ที่ดุเดือดของ "เจดี แวนซ์"

ถ้อยคำที่ เจดี แวนซ์ ใช้ตอบโต้ถือว่ามีความรุนแรงและตรงไปตรงมาเป็นพิเศษสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศพันธมิตร โดยมีจุดสำคัญคือ:

การตำหนิว่า "ตื่นตระหนกเกินเหตุ" (Weird Panic / Freakout): แวนซ์มองว่าท่าทีของอิสราเอลเป็นการแสดงออกแบบไร้เหตุผลและแสดงถึงความไม่ไว้วางใจในตัวโดนัลด์ ทรัมป์ ทั้งที่ทรัมป์พิสูจน์ตัวเองมาตลอดว่าเป็นผู้นำสหรัฐฯ ที่หนุนหลังอิสราเอลมากที่สุดในประวัติศาสตร์

การเตือนสติเรื่อง "ขนาดประเทศ": แวนซ์จงใจยกตัวอย่างว่า อิสราเอลเป็นประเทศขนาดเล็กที่มีประชากรเพียงประมาณ 9 ล้านคน ท่ามกลางวงล้อมของชาติศัตรู การออกมาวิจารณ์สหรัฐฯ อย่างรุนแรงเช่นนี้อาจไม่เป็นผลดีต่อยุทธศาสตร์ความมั่นคงระยะยาวของอิสราเอลเอง

3. ทวงบุญคุณเรื่อง "งบช่วยเหลือด้านกลาโหม"

สิ่งที่ทำให้ถ้อยแถลงนี้ดุเดือดที่สุด คือการที่แวนซ์หยิบยกประเด็น "ความช่วยเหลือมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์" ขึ้นมาพูดแบบตรง ๆ

ข้อสังเกต: โดยปกติแล้ว ผู้นำสหรัฐฯ มักจะเลี่ยงการพูดถึงงบประมาณช่วยเหลือทางทหารในเชิงทวงบุญคุณต่อสาธารณะ เพื่อรักษาเกียรติของพันธมิตร แต่การที่แวนซ์ส่งสัญญาณชี้ชัดว่า อิสราเอลสามารถยืนหยัดและระบบป้องกันภัยทางอากาศ (เช่น Iron Dome) ทำงานได้ก็เพราะเงินทุนและเทคโนโลยีของอเมริกา เป็นการส่งสัญญาณเตือนกลาย ๆ ว่า อิสราเอลไม่ควรล้ำเส้นกับผู้สนับสนุนหลักรายเดียวที่เหลืออยู่
บทวิเคราะห์สถานการณ์

ท่าทีของ เจดี แวนซ์ ในครั้งนี้สะท้อนถึงนโยบายต่างประเทศของรัฐบาลทรัมป์ยุคนี้อย่างชัดเจน นั่นคือ "America First" (อเมริกาต้องมาก่อน) แม้สหรัฐฯ จะยังคงเป็นพันธมิตรที่เหนียวแน่นกับอิสราเอล แต่สหรัฐฯ จะไม่ยอมให้อิสราเอลมาเป็นผู้กำหนดทิศทางนโยบายต่างประเทศหรือลากสหรัฐฯ เข้าสู่สงครามที่อเมริกาไม่ได้เลือกเองอีกต่อไป




at