เฉกเช่นกรณีที่ทั่นยกตัวอย่าง ว่ารัฐธรรมนูญเหมือนบ้าน ซื้อแล้ว “ถ้ายังไม่อยู่ก็ยังไม่รู้ปัญหา ต้องเข้าไปอยู่แล้วถึงจะรู้ว่ามีปัญหา” ไม่ใช่ว่าสมัยนี้ก่อนเขาจะซื้อบ้านกัน ก็ต้องดูว่าก่อสร้างมาอย่างไร ใช้วัสดุแบบไหน สมราคา สมค่ามั้ย ไม่ใช่เหรอ
รถยนต์ก็เช่นกัน ไม่ใช่ว่าสักแต่ดูดีแล้วซื้อเลย ต้องฉุกคิดเสียก่อนว่าเอาไปใช้แล้วระยะหนึ่งจะเกิดปัญหาอย่างใดหรือไม่ ที่ไม่สอดคล้องกับการใช้ของเรา รัฐธรรมนูญก็เช่นกัน ใช่ว่าให้ ‘มีชัย’ เขียนแล้วโอเค เพราะแกชำนาญเรื่องนี้ หารู้ไม่
ที่แกมายอมรับภายหลัง ว่าเขียนตามสั่งของผู้เผด็จการ ผูกเงื่อนงำให้พวกเขาอยู่นานๆ แกก็เก่งแหระ แต่แบบใช้ ‘วิชามาร’ มันถึงได้ พอชาวบ้านรู้ตัวว่ามีพิษภัย พยายามจะแก้ไขกัน มันก็ยากชิบหาย ถ้าทั่น นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ รู้ทางแก้ต้องรีบทำซะ
จะอ้างว่า “ผมพูดไม่ได้ ให้ผมพ้นตำแหน่งแล้วผมจะพูด” โน โน โน ไม่ใช่ อะไรที่มัน “ควรปรับปรุง” อย่างทั่นคิด ต้องทำถึงจะมีการแก้ไข อ้างว่ายังทำไม่ได้เพราะอยู่ในกรอบของมัน เท่ากับยอมรับไอ้สิ่งที่ควรปรับปรุงนั้นไง พูดไปทำไรมี
อีกเรื่องที่ทั่นว่าอยากแก้ไข ไอ้ รธน.ฉบับนี้ ให้เวลาทำงานน้อยไป เคยได้ ๙ ปี เดี๋ยวนี้แค่ ๗ ปี “ถือว่าสั้นเกินไป” ไฮ้ อะไรกัน คนสมัยนี้เขาอยากได้แค่สี่ซ้าห้าปี เพราะอยู่นานรากงอกแล้วขยับอะไรไม่ค่อยได้ ทั่นอ้างต่างด้าวตาน้ำข้าวเขายังอยู่กัน ๙ ปี
ก็นี่ไง อเมริกานี่แหละ ประชาชนเขาเรียกร้องกันแล้วว่าวาระซุปพรีมคอร์ทมากไป เมื่อปรากฏว่าในเสียงส่วนใหญ่มีตลาการที่นายทรั้มพ์ตั้งเข้าไปเสียแล้ว ๓ คน แถมยังมีพวกเก๋ากึกอยู่มานานอย่างทั่นนี่แหละอีกสามคน ตัดสินออกมาไม่ค่อยเห็นหัวประชาชน
ฟังนะทั่นนครินทร์ ขออนุญาตกราบเรียนนิดเดียว ถ้าทั่นอยากแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับนี้ อย่ารีรอให้พ้นตำแหน่งเลย ไหนๆ ทั่นก็อยู่มาเกินวาระนานแล้ว ลาออกซะเถอะ จะได้ไปทำคุณให้แก่ประชาราษฎร์ เผยวิเทโศบายอันสุดเจ๋งในหัวของทั่น ให้ทั้งประเทศได้แซ่ซ้อง